Romanos 11
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NVT
1 Jaun₂ në́₃ ŋag₄ jniá₂, ¿O₃ bá₄ ma₂chen'₃ cau₅ Diú₄ dsa₂ juɨg₂ Israel quiáin₅? ¡On₃jua'₅₄ le₂jaun₂! Ia₁ 'ŋió₃ bá₄ jniá₂ lɨ́ng₅ jan₂ dsa₂ israelita, jan₂ chi'₂ dsio₄ Abraham, jan₂ tsɨ₁jon₂ Benjamín.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Ca₂le₂jŋiá₅ ma₂lɨ́g'₂ lɨn₃ bá₄ ca₂quión'₂ Diú₄ dsa₂ juɨg₂ quiáin₅; jaun₂ rë₂në́₃ në́₃ tsá₃ jua'₅₄ ma₂ca₂téi₂. ¿Tsa₁ ŋi'₅₄ 'nia'₂ 'a₂ lia'₂ juá'₂ ne₄ Si₂ ja₁'ɨin₂₃ Elías, 'a₂ lia'₂ ca₂chi₃léin'₂ Diú₄ a₂ca₂'nɨi₃ dsa₂ Israel? Ca₂juá'₂:
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 “Te₁gui'₅₄, ma₂ca₂jme₃dsian₅ bá₄ dsa₂, dsa₂ i₂jme₁'ë́₂ jág₁ quiáng'₂, ma₂qui₂ma₂'éin₂ ne₄chei₂ quiáng'₂ në́₃; jŋia'₅₄ lia'₂ jan₂ jniá₂ bá₄ chang₂ guë́₄, qui₂co₂'ein₅ dsa₂, ján₃ guë'₂ 'nio₃ jŋag'₃.”
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Jaun₂, ¿'E₂ jág₁ ca₂jéin'₃ Diú₄? “Ma₂ca₂tsón₃ jniá₂ guion₃ mei₅ dsa₂ të₂le₃ quió₃ i₂tsá₃ ma₂qui₂ca₂jón'₂ mɨ₂jne₄ ne₄ Ba'al.”
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Jaun₂ le₂në₅ bá₄ ján₃ rë₂tsón₂ ca₂dsion₄ dsa₂ 'éi₂ rë₂në́₃, jaun₂ Diú₄ në́₃ të₂le₃ ia₁ a₂'ua₁ dsɨ́₅ ma₂quióin'₂ 'éi₂.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Chi₂jua'₂ të₂le₃ ia₁ a₂'ua₁ dsɨ́₅ Diú₄, on₃jua'₅₄ jaun₂ ia₁ a₂jmo₅ dsa₂ 'e₂ jmo₂₃. Ia₁ jua'₅₄ mei'₂ guë́₃ le₂në₅ në́₃, tsá₃ le₃jua'₅₄ jua'₅₄ a₂'ua₁ dsɨ́₅ Diú₄.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 ¿'E₂ jaun₂ në́₃? Tsá₃ ca₂tió'₃ dsa₂ juɨg₂ Israel dsio'₂ a₂jme₁'no'₂, la₁ dsa₂ i₂ca₂quión'₂ Diú₄ 'ŋiog₅ bá₄ ca₂dsáu'₂. I₂sián'₂ guë'₂ qui₂ca₂rë₃'uá'₃ dsɨ́₅,
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 juɨ₁lia'₂ juá'₂ ne₄ Si₂:
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Ján₃ bá₄ ca₂juá'₂ David:
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Juɨ₁le₅₄ tsá₃ jnió'₅ mɨ₂ne₅₄
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Ŋag₅ jniá₂ në́₃, ¿O₃ bá₄ co₂ŋei'₅₄ con'₂ ca₂sén'₂ jaun₂ bá₄ dsa₂ judíos jme₁ca₂niói₃? ¡On₃jua'₅₄ le₂jaun₂! Të₂le₃ jen₅ bá₄, jme₁ca₂i₃lén₂ dsa₂ judíos ca₂i₁juɨin₅₄, ca₂jmo₃ Diú₄ a₂ca₂dsó'₂ dsɨ₂nau₂ juɨ₅ ja₁tɨ́in'₄, ia₁jaun₂ le₃dsí'₅ 'éi₂.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 La₁ chi₂jua'₂ a₂ca₂i₁juɨn₅₄ 'éi₂ jaun₂, ca₂dsióg₃ të₂le₃ dse₃ bá₄ o₄quió'₄ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃, ján₃ bá₄ chi₂jua'₂ a₂ca₂i₃'én₂ quió'₅ 'éi₂, ca₂dsióg₃ a₂të₁dsɨ₅₄ quió'₅ dsɨ₂nau₂, ¡'e₂ guë́₄ dse₃ lé₂, jë₁ma₂ca₂rë₃'ŋia₅ táng₃ 'éi₂!
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 La₁ a₂juá'₅ jniá₂ juɨ́g₂ 'nia'₂ i₂lɨ́n'₅ dsɨ₂nau₂: Ia₁ dsón'₂ lɨ́n₅ jniá₂ jan₂ dsa₂ i₂chen₄ ja₁con₂ dsɨ₂nau₂, jmo₅ jniá₂ dsɨ₃ 'ŋio₅ lɨn₃ dsen₅₄ ta₁ quió₃,
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 con'₂ tsá₃ ŋó₅ në₁jua'₂ ca₂rë₃dsí'₅ dsa₂ go₃ jniá₂ ja₁con'₂ 'nia'₂, jaun₂ lé₂ lión₂ i₂lɨn₅₄ 'éi₂.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Chi₂jua'₂ jme₁ca₂téi₂ Diú₄ quió'₅ dsa₂ judíos, ca₂lɨ́'₃ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃ a₂ca₂'ág₂ caun₂ jág₁ quian'₅₄ Diú₄, ¿'e₂ bá₄ lé₂ jaun₂ në́₃ jë₁ma₂të́₂ rë₁guéi'₂ Diú₄ quió'₅ dsa₂ 'éi₂? Lé₂ co₂'nió'₄ ca₂gue₃ táng₃ jme₂dsí₂ dsa₂ i₂jme₁ma₂rë₂'lɨn₄.
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Chi₂jua'₂ lë́₅ 'í₁ juɨ₁lia'₂ i₁ŋí'₄ a₂le₂'uɨg₅₄ a₂jén'₅ dsa₂ ne₄ Diú₄, ján₃ bá₄ le₂jaun₂ lë́₅ 'í₁ ta₁jë₂ ti₁can₁; ján₃ bá₄ chi₂jua'₂ lë́₅ 'í₁ le₃quió'₅ Diú₄ juɨ₁lia'₂ jmú₄ caun₂ nɨ₁'ma₂, ján₃ bá₄ le₂jaun₂ lë́₅ 'í₁ nɨ₁gu'₂ nei'₅₄ nɨ₁'ma₂ ján₃.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Dsa₂ judíos i₂ca₂téi₂ Diú₄ 'éi₂ në́₃, lɨ́in₅ co₂'nió'₄ gu'₂-nei'₅₄ nɨ₁'ma₂ olivo a₂chein'₅₄, a₂ca₂uɨ́n'₂ a₂lɨn₅₄ nɨ₁gu'₂; në₃ në́₃, chi₂jua'₂ lɨ́n'₅ 'ne₂ jan₂ dsɨ₂nau₂ i₂ma₂rë₂'lión₅, në₂jag₄ bá₄ caun₂ nɨ₁gu'₂ olivo a₂cha₂ ja₁nau₂, ma₂qui₂ma₂guión'₃ jmɨ'₅₄ nɨ₁'ma₂ olivo a₂qui₂jme₂tan₅₄ nɨ₁gu'₂,
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 tsá₃ jmó'₂ táng'₅ ja₁con₂ nɨ₁gu'₂ siá'₂. Chi₂jua'₂ le₂jaun₂ jmó'₂, dsá₂ 'au'₂ jmo₄, on₃jua'₅₄ 'ne₂ jme₂tang'₅₄ jmú₄; jmú₄ bá₄ jme₂tau₅₄ 'ne₂.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Mei'₂ tsá₃ le₃ŋag'₅₄ 'ne₂, jaun₂ në́₃: “Ján₅, dsau₅ bá₄ në₅. La₁ia₁ a₂ca₂uɨ́n'₂ nɨ₁gu'₂ jaun₂ ia₁jaun₂ lén₂ jniá₂ jan₂ i₂rë₂'lión₅ ja₁jme₁ca₂tɨ́in₂.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Dse₃, la₁ ca₂uɨ́n'₂ nɨ₁gu'₂ jaun₂ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂tsá₃ jme₁'éin₂, la₁ 'ne₂ guë'₂ në́₃ të₂'ŋiág'₄ 'uɨg₅₄ ia₁ a₂'éng'₂. Le₂në₅ bá₄ jaun₂, juɨ₁le₁gan'₃ 'nia'₂, tsá₃ lë₁jmo₂ róng'₂.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Ia₁ chi₂jua'₂ tsá₃ ca₂dsia₃ Diú₄ ŋéi₂ dsɨ́₅ ja₁con₂ nɨ₁gu'₂ quió'₅ të₃dsón'₂ nɨ₁'ma₂ jaun₂, ján₃ bá₄ le₂jaun₂ tsá₃ dsia₃ ŋéi₂ dsɨ́₅ ja₁con'₂ 'ne₂ ján₃.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Jag₄ jaun₂, 'e₂ guë́₄ dsen₃ Diú₄, la₁ ján₃ bá₄ rë₂ qui₂dsɨ₂₃ 'éi'₃. Ia₁ ma₂qui₂dsɨ₂₃ 'éi'₃ ja₁con₂ i₂ma₂ca₂sén'₂, la₁ dsein₃ bá₄ quian'₅₄ 'ne₂, chi₂jua'₂ caun₂ náu'₁ tiá₂ juɨ₅ ja₁'ua₁ dsɨ́₅ Diú₄. Ia₁ në₁jua'₂ tsá₃ le₂jaun₂, ján₃ bá₄ quéin'₂ 'ne₂.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Juɨ₁lia'₂ 'éi₂ në́₃, në₁jua'₂ ca₂rë₃'éin₂ táng₃, lé₂ bá₄ le₃'lióin₃. Ia₁ 'io₅ Diú₄ bí₂ chóng'₃ táng₃.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Ia₁ në₁jua'₂ 'ne₂, jan₂ dsɨ₂nau₂, co₂'nió'₄ caun₂ nɨ₁gu'₂ nau₂, ca₂queng'₃ dse₃ quian'₅₄ nɨ₁'ma₂ olivo a₂chein'₅₄, o₁jŋia'₅₄ lɨ́ng'₅ nɨ₁gu'₂ nɨ₁'ma₂ siá'₂, ¡'e₂ guë́₄ tson₂ lé₂ le₃quen'₃ 'éi₂, i₂lɨ́n₅ co₂'nió'₄ nɨ₁gu'₂ a₂caun₂ ne₅₄ quian'₅₄ nɨ₁'ma₂ olivo jaun₂!
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Rɨn'₅₄ jniog₄, tsá₃ 'nio₃ jniá₂ jua'₅₄ tsá₃ ŋi'₅₄ 'nia'₂ jág₁ a₂jme₁rë₂'ma₄ la₂, con'₂ tsá₃ ŋó₅ në₁jua'₂ ca₂jmo'₅₄ 'nia'₂ róng'₂ quian'₅₄ a₂ŋɨ́'₂ 'au'₂ 'nia'₂ guiong'₅₄. Juɨ₁lia'₂ ma₂jmo₃ i₂lɨn₅₄ dsa₂ juɨg₂ Israel, ca₂rë₃'uá'₃ dsɨ́₅, ca₂lia'₂ ca₂rë₃'ŋia₅ dsɨ₂nau₂ i₂con'₂ ca₂tɨ́n₂ tón'₃.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Jaun₂ guë́₄ lión₂ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ juɨg₂ Israel, ia₁ juá'₂ ne₄ Si₂:
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Jaun₂ a₂la₂ bá₄ jág₁ quió₃ jmo₅₄ quiang'₅₄ dsa₂ 'éi₂:
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Juɨ₁lia'₂ të₂le₃ quian'₅₄ jág₁ dse₃ a₂lión₂ dsa₂, lɨ́in₅ co₂'nió'₄ dsa₂ i₂'ŋia₅₄ Diú₄, o₄quián'₂ 'nia'₂; la₁ lia'₂ ma₂'nio₃ jaun₂ bá₄ Diú₄ quió'₅ dsa₂ 'éi₂, ia₁ a₂ca₂quióin'₂ dsa₂ can'₅₄ quiáin₅ ma₂lɨ́g'₂.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Ia₁ tsá₃ dsɨ₂quén'₅ dsɨ́₅ Diú₄ juɨ₁lia'₂ a₂cuë₂₃, on₃ guë'₂ juɨ₁lia'₂ a₂të́₂.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Juɨ₁lia'₂ 'nia'₂ në́₃, i₂tsá₃ jme₁ne'₅₄ ja₁con₂ Diú₄ le₂jŋiá₅, ma₂ca₂tɨ́n'₂ 'nia'₂ a₂ŋéi₂ dsɨ́₅ Diú₄ rë₂në́₃, 'uɨg₅₄ ia₁ a₂tsá₃ ne'₅₄ dsa₂ 'éi₂,
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 ján₃ bá₄ le₂në₅ tsá₃ ne'₅₄ dsa₂ 'éi₂ rë₂në́₃, ia₁jaun₂ të₂le₃ quian'₅₄ a₂ŋéi₂ dsɨ́₅ Diú₄ a₂ca₂tɨ́n'₂ 'nia'₂, tɨin₅₄ ján₃ a₂ŋéi₂ dsɨ́₅ Diú₄.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Ia₁ Diú₄ në́₃ co₂rë₂ bá₄ 'ɨin₃ dsa₂ a₂tsá₃ ne'₅₄ dsa₂ le₂jain₂ le₂jain₂, ia₁jaun₂ co₂dsia₅ bá₄ dsia₃ ŋéi₂ dsɨ́₅ ja₁con₂ ca₂le₃jɨ́n₃.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 ¡'E₂ guë́₄ 'ŋio₅ 'ei₄ lë́₅ ca₂le₃jë́₃ a₂jlá'₁ cha₂ quió'₅ Diú₄,
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 “¿'Ein₂ bá₄ cuɨ́'₅ 'e₂ dsɨ₂jiog₅ dsɨ́₅ Te₁gui'₅₄,
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 “¿'Ein₂ bá₄ ca₂cuë₃ 'e₂ ca₂cuë́'₃ 'éi₂ le₂'uɨg₅₄
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Ia₁ ca₂le₃jë́₃ a₂niog₅ cha₂, ca₂lë₃
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.