Marcos 12

Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jaun₂ ca₂jme₃lióg₃ Jesús ca₂juá'₂ quian'₅₄ jág₁ a₂jáng'₅ léi₄. Ca₂juá'₂:
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Jme₁ca₂të́₂ jein₂ a₂ca₂rau₂ mɨ́g₂, jaun₂ ca₂chen₃ dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂ jan₂ dsa₂ mozo quiáin₅ a₂jme₁i₂mɨ́₃ a₂jáng'₃ dsa₂ ca₂dsio₄ mɨ́g₂ con'₂ a₂ca₂tɨ́n₂ dsa₂ juɨg₅₄.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Dsa₂ jmó'₂ ta₁ ja₁nau₂ në́₃, 'nió'₄ a₂jme₁cuë₃ a₂mɨ₅ dsa₂ 'éi₂, ca₂jŋau'₃, ca₂cuë́'₃ dsa₂ 'éi₂ tioin'₅₄, ca₂dsióg'₂ bá₄, tsá₃ 'e₂ ca₂jáng'₃ a₂jme₁mɨ₅ 'éi₂.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂ në́₃ ca₂chein₃ táng₃ jan₂ dsa₂ mozo sián'₂. I₂'éi₂ në́₃, ca₂cuɨ́'₂ mɨ₂dsi₅₄, ca₂jmóg'₂ dsa₂ 'éi₂, jë₂ bá₄ ca₂të₂ca₂'o'₂.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Jaun₂ dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂ në́₃ ca₂chein₃ bá₄ guë́₄ jan₂ dsa₂ sián'₂ táng₃, la₁ i₂'éi₂ guë́₄ në́₃ ca₂jŋɨi'₃. Juɨn₅ guë́₄ i₂sián'₂ ca₂i₁len₅₄ ján₃. I₂lɨn₅₄ 'éi₂ qui₂ca₂cuë́'₃, i₂lɨn₅₄ guë'₂ ca₂jme₃dsiain₂₃ tioin'₅₄.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂ në́₃ jme₁chan₂ guë́₄ jan₂ ja₁ŋi'₅₄ i₂jme₁'nioi₃ guë́₄ lɨn₃. Jaun₂ ca₂chein₃ 'éi₂, ia₁ lɨ́in₂: “Jme₃gan₃ dsa₂ chi'₂ quiáng₃.”
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 La₁ dsa₂ tion'₅₄ ja₁nau₂ në́₃, ca₂dsia₃: “I₂në₅ bá₄ tɨn₃ ja₁nau₂ la₂ cang₂; në₃ o₁jŋɨ́i'₄ jniog₄, ia₁jaun₂ jniog₄ bá₄ lé₂ quián₂”.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Jaun₂ le₂jaun₂ bá₄ ca₂jmo₃. Ca₂jŋɨi'₃ bá₄ 'éi₂ tioin'₅₄. Jaun₂ ca₂dsei₂₃ le₃co'₅₄ jnɨ́₁.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 'Jaun₂, ¿'e₂ jmo₃ dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂? Jŋiói'₂ jme₃dsiain₂₃ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂tion'₅₄ jmó'₂ ta₁ ja₁nau₂ quió'₅, jaun₂ dsia₃ gu₂ dsa₂ sián'₂ táng₃.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’¿Tsa₁ ma₂'í'₂ 'nia'₂ Si₂ ja₁juá'₂:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 con'₂ në₅ lë́₅ ca₂jmo₃ Te₁gui'₅₄,
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Jaun₂ jme₁'no'₂ dsa₂ juɨ₅ a₂jme₁tsáun'₂, ia₁ ca₂rë₃lí'₄ bá₄ guioin₅₄ a₂juá'₂ Jesús jág₁ jáng'₅ léi₄ në₅ a₂'ɨin₂₃ 'éi₂ bá₄. La₁ ca₂rë₃gain₃ bá₄ dsa₂ juɨn₅ i₂quian'₅₄ Jesús. Jaun₂ i₂lein₃ bá₄, tsá₃ ma₃ca₂jŋau'₃.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Jaun₂ ca₂chen₃ dsa₂ can'₅₄ i₂lɨn₅₄ dsa₂ fariseos, quian'₅₄ i₂lɨn₅₄ dsa₂ quián₅ Rag₅₄ Herodes a₂dsɨ₃chi'₅₄ 'e₂ dsɨ₃chi'₅₄ Jesús, ia₁jaun₂ cuɨn₅ jmɨg₄ jo₅₄ juɨ₁lia'₂ bá₄ 'ŋiái₃ ca₂jon₄ jág₁ 'lia'₂.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Jaun₂ ca₂o₃léin₂ ca₂juá'₂:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 La₁ ŋi₅ rë₂ bá₄ Jesús a₂lë₁i₂nio₄ juá'₂ o₁ne₁ bá₄ dsa₂ 'éi₂. Jaun₂ ca₂juá'₂:
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Jaun₂ ca₂i₁quian₅₄ dsa₂. Jaun₂ jme₁ca₂jág₃ Jesús, jaun₂ ca₂ŋag₃:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Jaun₂ ca₂juá'₂ táng₃ Jesús:
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Jaun₂ ca₂o₃lén₂ i₂lɨn₅₄ dsa₂ saduceos ca₂o₃jɨin₅₄ Jesús. Ia₁ tsá₃ 'én₂ dsa₂ 'éi₂ a₂jen'₅₄ táng₃ dsa₂ jë₁ma₂dsain₃. Jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ Jesús:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 ―Të₅, ca₂quiog₂ Moisés si₂ a₂juá'₂, në₁jua'₂ ca₂jon₃ jan₂ dsa₂ ŋe'₂ të₃ tsá₃ ca₂can₃ 'io₅₄ quiáin₅ guein₂, tion'₅₄ 'nió'₅ jén'₂ gu₂ dsó₂ rɨn'₅₄ dsa₂ ŋe'₂ i₂ca₂jon₃ quiain'₅₄ 'io₅₄ 'nág₂ 'éi₂, ia₁jaun₂ guein₂ i₂le₃chan₂ quiáin₅, lé₂ co₂'nió'₄ tsɨ₁jon₂ 'lag₄ rɨin'₅₄.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 'Ia₁ jme₁chan₂ guion₃ dsa₂ ŋe'₂ i₂lɨ́n₅ jmá'₃ lia'₂ rɨn'₅₄. Ca₂jen'₂ gu₂ i₂le₂'uɨg₅₄, la₁ ca₂join₃ bá₄ të₃ tsá₃ guein₂ ca₂can₃ 'io₅₄ quiáin₅.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Jaun₂ ca₂jen'₂ táng₃ gu₂ 'io₅₄ 'nág₂ 'éi₂ quiain'₅₄ jë₁ca₂të́₂ on₃. Ján₃ bá₄ le₂jaun₂ ca₂jon₃ táng₃ dsó₂ 'éi₂, tsá₃ guein₂ ca₂can₃ 'io₅₄. Ján₃ bá₄ le₂jaun₂ ca₂lë₃ quian'₅₄ jë₁ca₂të́₂ ún₂.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Le₂jaun₂ bá₄ ca₂lë₃ quian'₅₄ ta₁guion₃ dsa₂ ŋe'₂ con'₂ i₂jme₁lë́₄ rɨn'₅₄: ca₂dsain₃ bá₄ të₃ tsá₃ guein₂ ca₂can₃ 'io₅₄ 'i₁jan₂ quiain'₅₄ 'i₁jan₂ dsó₂ 'éi₂. Jaun₂ ca₂jon₃ 'io₅₄ jme₁ca₂join₃ në́₃.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Jaun₂ në́₃, jmɨg₄ jë₁ma₂të́₂ rë₁jen'₅₄ 'lag₄, ¿'ein₂ bá₄ quián₅ lé₂ 'io₅₄ 'éi₂? Ia₁ ta₁guion₃ bá₄ guë'₂ dsa₂ ŋe'₂ ca₂guá₂ quiain'₅₄.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús:
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Jë₁ma₂të́₂ jmɨg₄ a₂jen'₅₄ 'lag₄, on₃jua'₅₄ a₂le₃chain₂ jua'₅₄ a₂qui₃jéin'₂ guë́₄ gu₂, on₃ guë'₂ në₅ tóin'₃ guë́₄ jua'₅₄ a₂qui₃cuɨin₃ chi'₂ quiáin₅ a₂jéin'₂ gu₂, ia₁ i₂lén₂ juɨ₁lia'₂ lɨ́n₅ ángeles i₂tion'₅₄ guei'₅₄ i₂juɨ́g₃ bá₄ 'éi₂ jmɨg₄ jaun₂.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 La₁ juɨ₁lia'₂ a₂jen'₅₄ táng₃ 'lag₄, ¿tsa₁ ma₂'í'₂ 'nia'₂ Si₂ quió'₅ Moisés juɨ₁lia'₂ ja₁juá'₂ 'ë₂₃ nɨ₁'ma₂ taun₅, ja₁ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ Moisés: “Jniá₂ bá₄ lɨ́ng₅ Diú₄ quián₅ Abraham, quián₅ Isaac, quián₅ Jacob në́₃?”
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 A₂lɨ́in₅ Diú₄ quian₅ dsa₂ jén'₃ bá₄, on₃jua'₅₄ rë'₂ Diú₄ quián₅ 'lag₄. Jaun₂ 'ŋio₅ lɨn₃ tsá₃ rë₂ ŋɨ́'₂ 'au'₂ 'nia'₂.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Jaun₂ ca₂guan₃ jan₂ të₅juá'₅, ca₂nág₂ jág₁ a₂tsɨn₅ Jesús quian'₅₄ dsa₂, ca₂rë₃lí'₄ bá₄ a₂ca₂ŋag₃ Jesús lia'₂ tí₅ jág₁. Jaun₂ ca₂ŋag₃:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Jme₁'nió₄ 'nia'₂ Te₁gui'₅₄ Diú₄ quiáng'₂ ca₂le₃jë́₃ 'au'₂, ca₂le₃jë́₃ jme₂dsí₂ quiáng'₂, ca₂le₃jë́₃ 'a₂ lia'₂ ŋɨ́'₂ dsei'₂, ca₂le₃jë́₃ bí₂ quiáng'₂.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Jë₁ca₂të́₂ tɨn₃ juá'₅ në́₃ juá'₂: “A₂jme₁'nióg'₄ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃ rɨ́ng'₂ juɨ₁lia'₂ 'niog'₂ 'ŋiag'₂.” Jŋia'₅₄ lia'₂ a₂tɨn₃ në₅ bá₄ juá'₅ a₂lë́₅ a₂dsen₅₄ guë́₄ con'₂ guë́₄ ca₂le₃jë́₃ 'Éi'₃ Juá'₅ quió'₅ Diú₄.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Jaun₂ ca₂ŋag₃ të₅juá'₅ 'éi₂:
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 A₂jaun₂ bá₄ a₂dsen₅₄ guë́₄ a₂jme₃'nio₃ dsa₂ Diú₄ ca₂le₃jë́₃ dsɨ́₅, ca₂le₃jë́₃ jme₂dsí₂, ca₂le₃jë́₃ bí₂ quió'₅; a₂jme₃'nio₃ dsa₂ rɨin'₅₄ juɨ₁lia'₂ 'nioi₃ 'ŋiog₅. A₂jaun₂ bá₄ a₂quen₅ guë́₄ con'₂ guë́₄ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ niog₅ jén'₅ dsa₂ ne₄ Diú₄, o₃ 'e₂ a₂qui₂dsɨ́'₂ dsa₂ ne₄chei₂ në́₃.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Jaun₂ jme₁ca₂nág₂ Jesús ca₂ŋag₃ bá₄ dsa₂ 'éi₂ a₂ŋɨ́'₂ dse₃ dsɨ́₅, jaun₂ ca₂juá'₂:
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Jaun₂ ca₂jéin'₃ Jesús jág₁ jë₄ jme₂tɨin₂₃ dsa₂ i₁dsi₅ guá'₅ templo, jaun₂ ca₂juá'₂:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 ton'₂ 'ŋiog₅ bá₄ guë'₂ David ca₂juá'₂ lia'₂ con'₂ jme₁ca₂'í₃ Jme₂dsí₂ Jŋió₅ të₂dsɨ́₅:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 ¿'A₂ bá₄ lia'₂ lë́₅ jaun₂ a₂lɨ́in₅ tsɨ₁jon₂ David, ton'₂ 'ŋiog₅ bá₄ guë'₂ David ca₂të₃ “Te₁gui'₅₄ quiáng₃?”
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Të₃jë₄ jme₂tɨin₂₃ dsa₂, ca₂juá'₂:
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 ton'₂ jmá'₃ lia'₂ ja₁dsen₅₄ bá₄ qui₂dsɨ₂tiain'₂ juɨ₁lia'₂ dsi₂néi₂ guá'₅ sinagoga, ton'₂ jmá'₃ lia'₂ ja₁dsen₅₄ bá₄ dsɨ₂toin'₅₄ ja₁dsɨ₂guë́'₃ juɨ₁lia'₂ ja₁niog₅ jmɨg₄.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Qui₂jŋiá'₂ 'ne₄ 'io₅₄ 'nág₂ në́₃, jaun₂ a₂jŋia'₅₄ con'₂ 'ma₂₃ jlë₅ a₂jmo₂₃ jaun₂, chi₂léin'₂ Diú₄ uë́₂ lɨn₃ të₃jɨn₄ dsa₂. La₁ 'e₂ guë́₄ uɨg₅ cuë₃ Diú₄ quió'₅ i₂le₂'éi₂.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Co₂ráun₂ guá₅ Jesús i₁dsi₅ guá'₅ cau₅ tsɨ₁gu₅ ja₁tó'₅ dsa₂ cu₄ ofrenda. Jaun₂ guá₅ jɨ́in₂ dsa₂ i₂dsɨ₂lén₂ dsɨ₂tio'₂ cu₄ 'ŋió'₃ tsɨ₁gu₅. Jaun₂ në́₃, juɨn₅ dsa₂ cha₂ cu₄ dsɨ₂lén₂ dsɨ₂tio'₂ 'lióng₂ cu₄.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 La₁ të₃jë₄ jaun₂ ca₂dsióg₃ jan₂ 'io₅₄ 'nág₂ te₂ŋé₂. Jaun₂ ca₂tó'₂ tɨn₃ ŋí₁ guéin₂.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Jaun₂ ca₂të́'₃ Jesús chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂ quiáin₅, jaun₂ ca₂juá'₂:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Ia₁ 'éi₂ në́₃ cu₄ a₂ma₂qui₂rë₂tsón₂ bá₄ jaun₂ quió'₅ cuë₂₃. 'Io₅₄ 'nág₂ në₅ në́₃, ca₂le₃jë́₃ bá₄ në₂cuë₃, con'₂ a₂jme₁ron₅ quió'₅, 'nió'₄ a₂jme₁lá₃ a₂guë́'₃.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.