Marcos 12

Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jaun₂ ca₂jme₃lióg₃ Jesús ca₂juá'₂ quian'₅₄ jág₁ a₂jáng'₅ léi₄. Ca₂juá'₂:
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Jme₁ca₂të́₂ jein₂ a₂ca₂rau₂ mɨ́g₂, jaun₂ ca₂chen₃ dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂ jan₂ dsa₂ mozo quiáin₅ a₂jme₁i₂mɨ́₃ a₂jáng'₃ dsa₂ ca₂dsio₄ mɨ́g₂ con'₂ a₂ca₂tɨ́n₂ dsa₂ juɨg₅₄.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Dsa₂ jmó'₂ ta₁ ja₁nau₂ në́₃, 'nió'₄ a₂jme₁cuë₃ a₂mɨ₅ dsa₂ 'éi₂, ca₂jŋau'₃, ca₂cuë́'₃ dsa₂ 'éi₂ tioin'₅₄, ca₂dsióg'₂ bá₄, tsá₃ 'e₂ ca₂jáng'₃ a₂jme₁mɨ₅ 'éi₂.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂ në́₃ ca₂chein₃ táng₃ jan₂ dsa₂ mozo sián'₂. I₂'éi₂ në́₃, ca₂cuɨ́'₂ mɨ₂dsi₅₄, ca₂jmóg'₂ dsa₂ 'éi₂, jë₂ bá₄ ca₂të₂ca₂'o'₂.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Jaun₂ dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂ në́₃ ca₂chein₃ bá₄ guë́₄ jan₂ dsa₂ sián'₂ táng₃, la₁ i₂'éi₂ guë́₄ në́₃ ca₂jŋɨi'₃. Juɨn₅ guë́₄ i₂sián'₂ ca₂i₁len₅₄ ján₃. I₂lɨn₅₄ 'éi₂ qui₂ca₂cuë́'₃, i₂lɨn₅₄ guë'₂ ca₂jme₃dsiain₂₃ tioin'₅₄.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 ’Dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂ në́₃ jme₁chan₂ guë́₄ jan₂ ja₁ŋi'₅₄ i₂jme₁'nioi₃ guë́₄ lɨn₃. Jaun₂ ca₂chein₃ 'éi₂, ia₁ lɨ́in₂: “Jme₃gan₃ dsa₂ chi'₂ quiáng₃.”
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 La₁ dsa₂ tion'₅₄ ja₁nau₂ në́₃, ca₂dsia₃: “I₂në₅ bá₄ tɨn₃ ja₁nau₂ la₂ cang₂; në₃ o₁jŋɨ́i'₄ jniog₄, ia₁jaun₂ jniog₄ bá₄ lé₂ quián₂”.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Jaun₂ le₂jaun₂ bá₄ ca₂jmo₃. Ca₂jŋɨi'₃ bá₄ 'éi₂ tioin'₅₄. Jaun₂ ca₂dsei₂₃ le₃co'₅₄ jnɨ́₁.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 'Jaun₂, ¿'e₂ jmo₃ dsa₂ juɨg₅₄ ja₁nau₂? Jŋiói'₂ jme₃dsiain₂₃ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂tion'₅₄ jmó'₂ ta₁ ja₁nau₂ quió'₅, jaun₂ dsia₃ gu₂ dsa₂ sián'₂ táng₃.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ’¿Tsa₁ ma₂'í'₂ 'nia'₂ Si₂ ja₁juá'₂:
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 con'₂ në₅ lë́₅ ca₂jmo₃ Te₁gui'₅₄,
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Jaun₂ jme₁'no'₂ dsa₂ juɨ₅ a₂jme₁tsáun'₂, ia₁ ca₂rë₃lí'₄ bá₄ guioin₅₄ a₂juá'₂ Jesús jág₁ jáng'₅ léi₄ në₅ a₂'ɨin₂₃ 'éi₂ bá₄. La₁ ca₂rë₃gain₃ bá₄ dsa₂ juɨn₅ i₂quian'₅₄ Jesús. Jaun₂ i₂lein₃ bá₄, tsá₃ ma₃ca₂jŋau'₃.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Jaun₂ ca₂chen₃ dsa₂ can'₅₄ i₂lɨn₅₄ dsa₂ fariseos, quian'₅₄ i₂lɨn₅₄ dsa₂ quián₅ Rag₅₄ Herodes a₂dsɨ₃chi'₅₄ 'e₂ dsɨ₃chi'₅₄ Jesús, ia₁jaun₂ cuɨn₅ jmɨg₄ jo₅₄ juɨ₁lia'₂ bá₄ 'ŋiái₃ ca₂jon₄ jág₁ 'lia'₂.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Jaun₂ ca₂o₃léin₂ ca₂juá'₂:
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 La₁ ŋi₅ rë₂ bá₄ Jesús a₂lë₁i₂nio₄ juá'₂ o₁ne₁ bá₄ dsa₂ 'éi₂. Jaun₂ ca₂juá'₂:
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Jaun₂ ca₂i₁quian₅₄ dsa₂. Jaun₂ jme₁ca₂jág₃ Jesús, jaun₂ ca₂ŋag₃:
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Jaun₂ ca₂juá'₂ táng₃ Jesús:
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Jaun₂ ca₂o₃lén₂ i₂lɨn₅₄ dsa₂ saduceos ca₂o₃jɨin₅₄ Jesús. Ia₁ tsá₃ 'én₂ dsa₂ 'éi₂ a₂jen'₅₄ táng₃ dsa₂ jë₁ma₂dsain₃. Jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ Jesús:
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 ―Të₅, ca₂quiog₂ Moisés si₂ a₂juá'₂, në₁jua'₂ ca₂jon₃ jan₂ dsa₂ ŋe'₂ të₃ tsá₃ ca₂can₃ 'io₅₄ quiáin₅ guein₂, tion'₅₄ 'nió'₅ jén'₂ gu₂ dsó₂ rɨn'₅₄ dsa₂ ŋe'₂ i₂ca₂jon₃ quiain'₅₄ 'io₅₄ 'nág₂ 'éi₂, ia₁jaun₂ guein₂ i₂le₃chan₂ quiáin₅, lé₂ co₂'nió'₄ tsɨ₁jon₂ 'lag₄ rɨin'₅₄.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 'Ia₁ jme₁chan₂ guion₃ dsa₂ ŋe'₂ i₂lɨ́n₅ jmá'₃ lia'₂ rɨn'₅₄. Ca₂jen'₂ gu₂ i₂le₂'uɨg₅₄, la₁ ca₂join₃ bá₄ të₃ tsá₃ guein₂ ca₂can₃ 'io₅₄ quiáin₅.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Jaun₂ ca₂jen'₂ táng₃ gu₂ 'io₅₄ 'nág₂ 'éi₂ quiain'₅₄ jë₁ca₂të́₂ on₃. Ján₃ bá₄ le₂jaun₂ ca₂jon₃ táng₃ dsó₂ 'éi₂, tsá₃ guein₂ ca₂can₃ 'io₅₄. Ján₃ bá₄ le₂jaun₂ ca₂lë₃ quian'₅₄ jë₁ca₂të́₂ ún₂.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Le₂jaun₂ bá₄ ca₂lë₃ quian'₅₄ ta₁guion₃ dsa₂ ŋe'₂ con'₂ i₂jme₁lë́₄ rɨn'₅₄: ca₂dsain₃ bá₄ të₃ tsá₃ guein₂ ca₂can₃ 'io₅₄ 'i₁jan₂ quiain'₅₄ 'i₁jan₂ dsó₂ 'éi₂. Jaun₂ ca₂jon₃ 'io₅₄ jme₁ca₂join₃ në́₃.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Jaun₂ në́₃, jmɨg₄ jë₁ma₂të́₂ rë₁jen'₅₄ 'lag₄, ¿'ein₂ bá₄ quián₅ lé₂ 'io₅₄ 'éi₂? Ia₁ ta₁guion₃ bá₄ guë'₂ dsa₂ ŋe'₂ ca₂guá₂ quiain'₅₄.
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús:
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Jë₁ma₂të́₂ jmɨg₄ a₂jen'₅₄ 'lag₄, on₃jua'₅₄ a₂le₃chain₂ jua'₅₄ a₂qui₃jéin'₂ guë́₄ gu₂, on₃ guë'₂ në₅ tóin'₃ guë́₄ jua'₅₄ a₂qui₃cuɨin₃ chi'₂ quiáin₅ a₂jéin'₂ gu₂, ia₁ i₂lén₂ juɨ₁lia'₂ lɨ́n₅ ángeles i₂tion'₅₄ guei'₅₄ i₂juɨ́g₃ bá₄ 'éi₂ jmɨg₄ jaun₂.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 La₁ juɨ₁lia'₂ a₂jen'₅₄ táng₃ 'lag₄, ¿tsa₁ ma₂'í'₂ 'nia'₂ Si₂ quió'₅ Moisés juɨ₁lia'₂ ja₁juá'₂ 'ë₂₃ nɨ₁'ma₂ taun₅, ja₁ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ Moisés: “Jniá₂ bá₄ lɨ́ng₅ Diú₄ quián₅ Abraham, quián₅ Isaac, quián₅ Jacob në́₃?”
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 A₂lɨ́in₅ Diú₄ quian₅ dsa₂ jén'₃ bá₄, on₃jua'₅₄ rë'₂ Diú₄ quián₅ 'lag₄. Jaun₂ 'ŋio₅ lɨn₃ tsá₃ rë₂ ŋɨ́'₂ 'au'₂ 'nia'₂.
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Jaun₂ ca₂guan₃ jan₂ të₅juá'₅, ca₂nág₂ jág₁ a₂tsɨn₅ Jesús quian'₅₄ dsa₂, ca₂rë₃lí'₄ bá₄ a₂ca₂ŋag₃ Jesús lia'₂ tí₅ jág₁. Jaun₂ ca₂ŋag₃:
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús:
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 Jme₁'nió₄ 'nia'₂ Te₁gui'₅₄ Diú₄ quiáng'₂ ca₂le₃jë́₃ 'au'₂, ca₂le₃jë́₃ jme₂dsí₂ quiáng'₂, ca₂le₃jë́₃ 'a₂ lia'₂ ŋɨ́'₂ dsei'₂, ca₂le₃jë́₃ bí₂ quiáng'₂.”
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Jë₁ca₂të́₂ tɨn₃ juá'₅ në́₃ juá'₂: “A₂jme₁'nióg'₄ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃ rɨ́ng'₂ juɨ₁lia'₂ 'niog'₂ 'ŋiag'₂.” Jŋia'₅₄ lia'₂ a₂tɨn₃ në₅ bá₄ juá'₅ a₂lë́₅ a₂dsen₅₄ guë́₄ con'₂ guë́₄ ca₂le₃jë́₃ 'Éi'₃ Juá'₅ quió'₅ Diú₄.
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Jaun₂ ca₂ŋag₃ të₅juá'₅ 'éi₂:
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 A₂jaun₂ bá₄ a₂dsen₅₄ guë́₄ a₂jme₃'nio₃ dsa₂ Diú₄ ca₂le₃jë́₃ dsɨ́₅, ca₂le₃jë́₃ jme₂dsí₂, ca₂le₃jë́₃ bí₂ quió'₅; a₂jme₃'nio₃ dsa₂ rɨin'₅₄ juɨ₁lia'₂ 'nioi₃ 'ŋiog₅. A₂jaun₂ bá₄ a₂quen₅ guë́₄ con'₂ guë́₄ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ niog₅ jén'₅ dsa₂ ne₄ Diú₄, o₃ 'e₂ a₂qui₂dsɨ́'₂ dsa₂ ne₄chei₂ në́₃.
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Jaun₂ jme₁ca₂nág₂ Jesús ca₂ŋag₃ bá₄ dsa₂ 'éi₂ a₂ŋɨ́'₂ dse₃ dsɨ́₅, jaun₂ ca₂juá'₂:
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Jaun₂ ca₂jéin'₃ Jesús jág₁ jë₄ jme₂tɨin₂₃ dsa₂ i₁dsi₅ guá'₅ templo, jaun₂ ca₂juá'₂:
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 ton'₂ 'ŋiog₅ bá₄ guë'₂ David ca₂juá'₂ lia'₂ con'₂ jme₁ca₂'í₃ Jme₂dsí₂ Jŋió₅ të₂dsɨ́₅:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 ¿'A₂ bá₄ lia'₂ lë́₅ jaun₂ a₂lɨ́in₅ tsɨ₁jon₂ David, ton'₂ 'ŋiog₅ bá₄ guë'₂ David ca₂të₃ “Te₁gui'₅₄ quiáng₃?”
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Të₃jë₄ jme₂tɨin₂₃ dsa₂, ca₂juá'₂:
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 ton'₂ jmá'₃ lia'₂ ja₁dsen₅₄ bá₄ qui₂dsɨ₂tiain'₂ juɨ₁lia'₂ dsi₂néi₂ guá'₅ sinagoga, ton'₂ jmá'₃ lia'₂ ja₁dsen₅₄ bá₄ dsɨ₂toin'₅₄ ja₁dsɨ₂guë́'₃ juɨ₁lia'₂ ja₁niog₅ jmɨg₄.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Qui₂jŋiá'₂ 'ne₄ 'io₅₄ 'nág₂ në́₃, jaun₂ a₂jŋia'₅₄ con'₂ 'ma₂₃ jlë₅ a₂jmo₂₃ jaun₂, chi₂léin'₂ Diú₄ uë́₂ lɨn₃ të₃jɨn₄ dsa₂. La₁ 'e₂ guë́₄ uɨg₅ cuë₃ Diú₄ quió'₅ i₂le₂'éi₂.
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Co₂ráun₂ guá₅ Jesús i₁dsi₅ guá'₅ cau₅ tsɨ₁gu₅ ja₁tó'₅ dsa₂ cu₄ ofrenda. Jaun₂ guá₅ jɨ́in₂ dsa₂ i₂dsɨ₂lén₂ dsɨ₂tio'₂ cu₄ 'ŋió'₃ tsɨ₁gu₅. Jaun₂ në́₃, juɨn₅ dsa₂ cha₂ cu₄ dsɨ₂lén₂ dsɨ₂tio'₂ 'lióng₂ cu₄.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 La₁ të₃jë₄ jaun₂ ca₂dsióg₃ jan₂ 'io₅₄ 'nág₂ te₂ŋé₂. Jaun₂ ca₂tó'₂ tɨn₃ ŋí₁ guéin₂.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Jaun₂ ca₂të́'₃ Jesús chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂ quiáin₅, jaun₂ ca₂juá'₂:
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Ia₁ 'éi₂ në́₃ cu₄ a₂ma₂qui₂rë₂tsón₂ bá₄ jaun₂ quió'₅ cuë₂₃. 'Io₅₄ 'nág₂ në₅ në́₃, ca₂le₃jë́₃ bá₄ në₂cuë₃, con'₂ a₂jme₁ron₅ quió'₅, 'nió'₄ a₂jme₁lá₃ a₂guë́'₃.
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.