Lucas 19

Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ca₂'í₃ Jesús juɨg₂ Jericó. Jaun₂ jme₁ma₂ŋó₅ jë₄ juɨg₂,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 ja₁jaun₂ jme₁chan₂ jan₂ dsa₂ cha₂ cu₄ i₂chen₂ Zaqueo, i₂lɨ́n₅ dsa₂ juɨn'₂ quián₅ dsa₂ i₂cán₂ 'lia'₅₄ quián₅ dsɨ₂tan₅₄.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 'Éi₂ në́₃, jme₁'no'₂ juɨ₅ jɨ́in₂ 'ein₂ 'éi₂ Jesús. La₁ tsá₃ lé₂, ia₁ a₂ŋɨ́₄ lë₃ juɨn₅ dsa₂ tion'₅₄. Ia₁ jan₂ dsa₂ 'on'₂ bá₄ 'éi₂.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Jaun₂ ca₂ŋó₃ co₂chi'₅₄ le₃ne₄ juɨ₅, ca₂uɨ́g₂ guei'₅₄ caun₂ nɨ₁'ma₂ sicómoro, ia₁ 'nio₃ jɨ́in₂ Jesús, ia₁ juɨ₅ jaun₂ jme₁ŋɨ́i₃.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Jme₁ca₂dsióg₃ Jesús, jaun₂ ca₂jág₃ guei'₅₄, jaun₂ ca₂juá'₂:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Jaun₂ ca₂sióin₃ co₂chi'₅₄, ca₂guei₃ 'io'₂ jén'₅.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Jme₁ca₂jág₃ dsa₂, jaun₂ ca₂chi₂ca₂'ag₃ ca₂juá'₂:
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Zaqueo në́₃, jme₁ca₂nau₂ ne₅₄ jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ Te₁gui'₅₄:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jaun₂ ca₂juá'₂ Jesús:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ta₁ në₅ já₅ bá₄ Jaun₅ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃, a₂ja₂'niai'₂ a₂ja₂lioin₅₄ dsa₂ i₂ma₂i₂cón'₅.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Të₃ tion'₅₄ dsa₂ nag₂₃ jág₁ jaun₂, jaun₂ ca₂juá'₂ táng₃ caun₂ jág₁ jáng'₅ léi₄, ia₁ ma₂quián₅ bá₄ dsióg₄ Jerusalén, ton'₂ ia₁ lɨ́n₂ dsa₂ le₃jniá₂ dsɨ₂juɨ₅ jaun₂ 'éi'₃ quió'₅ Diú₄.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Jaun₂ në́₃ ca₂juá'₂:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 La₁ né'₃ a₂o₃'ɨin₅, ca₂të́'₃ guian₃ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ta₁ ne₅₄. Jaun₂ le₂jan₂ le₂jan₂ 'éi₂ ca₂cuë́'₃ jma₃cáun₃ cu₄ 'ua'₂ a₂chei₂ mina. Jaun₂ ca₂juá'₂: “Jmo₄ 'nia'₂ ta₁ cu₄ në₅ qui₁dsag'₂ 'nia'₂ ca₂lia'₂ ca₂të́₂ jmɨg₄ i₁guang'₂ táng₃.”
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 La₁ dsa₂ go₅₄ në́₃ ca₂rë₃'iog₅₄, ca₂chein₃ co₂nió'₃ dsa₂ ca₂i₁chi'₄ dsa₂ ja₁jaun₂: “Tsá₃ 'niog₂ jnia'₅₄ jme₃gón₃ i₂në₅ jë₄ quián₂.”
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 La₁ tion₅₄ bá₄ ca₂lɨn₃ 'éi₂ rag₅₄. Jme₁ca₂guáin'₃ táng₃ go₅₄, jaun₂ ca₂të́'₃ dsa₂ i₂jme₂ti₃ quiáin₅ i₂ca₂cuë́'₃ cu₄ 'éi₂, ia₁ 'nio₃ con₂ 'í₁ jma₃je₂liá'₂ tí₅ a₂ma₂të₁dsɨ₅₄ quió'₅ le₂jain₂ le₂jain₂.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Jaun₂ ca₂dsióg₃ i₂le₂'uɨg₅₄, ca₂juá'₂: “Gui'₅₄, con'₂ guë́₄ guia₃ co₂jaun₂ ma₂të₁dsɨ₅₄ cu₄ mina quiáng'₂.”
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ 'éi₂: “'E₂ guë́₄ dse₃, téng'₅ bá₄ ta₁; ca₂jme₁ti'₄ bá₄ dse₃ quian'₅₄ a₂ca₂juɨg₄ a₂ca₂dsia₃ jniá₂ gog'₂. Në₃ në́₃ dsia₄ jniá₂ gog'₂ a₂jmó'₂ 'éi'₃ ne₄ guia₃ juɨg₂.”
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Jaun₂ ca₂guan₃ táng₃ i₂ca₂të́₂ on₃, ca₂juá'₂: “Gui'₅₄, 'ŋiá₂ guë́₄ co₂jaun₂ ma₂të₁dsɨ₅₄ cu₄ mina jaun₂ quiáng'₂.”
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Le₂jaun₂ bá₄ ca₂tsɨ́'₃ i₂'éi₂ ján₃: “'Ne₂ guë'₂ jmó'₂ 'éi'₃ ne₄ 'ŋiá₂ juɨg₂.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Jaun₂ ca₂já₃ táng₃ jan₂ ca₂juá'₂: “La₂ bá₄ ron₅ cu₄ quiáng'₂, gui'₅₄. Ca₂'ma₃ bá₄ jniá₂ dsɨ́₅ pe₁guí₄.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 A₂gán₅ 'ne₂ bá₄ jniá₂, ia₁ guion₅₄ lɨ́ng'₅ dsa₂ tsau₂ dsɨ́₅, të₂le₃ dséi₂ mág'₂ quiáng'₂. Ia₁ cáun'₂ ja₁tsá₃ 'e₂ ca₂qui₁dsag'₂ 'ŋiag'₂, ton'₂ cag'₅₄ ja₁tsá₃ 'e₂ ca₂jŋí'₂.”
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Jaun₂ ca₂ŋag₃ táng₃ 'éi₂: “¡'E₂ bá₄ tsá₃ ta₁ téng'₄! Lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ quiáng'₂ qui₁dsɨ₅ jniá₂ 'éi'₃. Chi₂jua'₂ ma₂ŋi'₅₄ lɨ́ng₅ dsa₂ i₂tsau₂ dsɨ́₅, cáun₄ a₂tsá₃ 'e₂ ca₂qui₁dsag'₂ 'ŋió₃, ton'₂ cag'₅₄ ja₁tsá₃ 'e₂ ca₂jan₃,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿'E₂ 'uɨg₅₄ tsá₃ ca₂i₁tio'₂ banco cu₄ quió₃ jaun₂ në́₃, ia₁jaun₂ jë₁ma₂guáng'₅ la₂, jme₁guéi'₄ lia'₂ jma₃quian'₅₄ a₂të₁dsɨ₅₄?”
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ i₂jme₁tión₂ cau₅: “Jŋiá'₃ 'nia'₂ cu₄ mina a₂chan'₂ i₂në₅. Cuë'₅₄ i₂'io₅ guia₃.”
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Jaun₂ ca₂juá'₂ 'éi₂: “Gui'₅₄, ma₁ ma₂'io₅ bá₄ i₂në₅ guia₃ minas.”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Jaun₂ ca₂ŋag₃ rag₅₄: “A₂dsɨ₂jó'₃ juɨ́g₂ jniá₂ 'nia'₂, ca₂le₃jɨ́n₃ juɨ₁lia'₂ i₂ma₂le₁'io₅, ŋei₂ guë́₄; la₁ i₂tsá₃ 'e₂ qui₁dsag'₂, ca₂të₂ a₂jme₁ma₂niog₅ gu₂, co₂ŋei'₅₄ jŋia'₃.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 La₁, juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂'iog₅₄ i₂tsá₃ 'ŋio₂ dsɨ́₅ gua₅₄ jmo₅₄ 'éi'₃ ja₁coin₂, o₂quiain₅ 'nia'₂ ja₁lá₃, jaun₂ jme₁dsiain'₂ 'nia'₂ ne₃.”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Jme₁ca₂dsan₃ tsɨ́'₅ dsa₂ le₂në₅, ca₂'ág₂ táng₃ ne₅₄ juɨ₅, ca₂uɨ́g₂ tso₄ a₂dsióg₄ Jerusalén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Jme₁ma₂ja₂quián₃ dsióg₄ juɨg₂ Betfagé quian'₅₄ Betania, a₂te₁'i₁ cau₅ má'₂ chei₂ Olivos, ja₁jaun₂ ca₂chein₃ on₃ chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂ quiain₅.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Ca₂juá'₂:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Në₁jua'₂ 'ein₂ ca₂ŋag₃ 'e₂ lë₃ tsɨin'₅₄, jaun₂ juɨg'₅₄: “Ia₁ 'niói'₅ quió'₅ Te₁gui'₅₄.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ca₂i₃lén₂ bá₄ guë'₂ i₂chen₄ 'éi₂ në́₃. Ca₂lë₃ rë'₂ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ jaun₂.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Jme₁ma₂tioin'₅₄ chéin'₂ bú'₄, ca₂juá'₂ juɨg₅₄ já'₂:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Jaun₂ ca₂ŋag₃:
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Jaun₂ ja₂lein₃ bá₄ te₂ ja₁'en₅₄ Jesús. Qui₂ca₂dsia₃ tsɨ₁'mɨ'₂ mɨ₂ca'₄ dsɨ₂bú'₄, jaun₂ guë́₄ ca₂dsiain₃ Jesús guei'₅₄.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Le₃ne₄ juɨ₅ ja₁ŋó₄ Jesús, qui₂ca₂já₃ dsa₂ 'mɨ'₂ le₂'i₄ juɨ₅.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Con'₂ jme₁ma₂ja₂quián₃ jein₅₄ Má'₂ Olivos, ca₂jme₃lióg₃ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂quiain'₅₄ ca₂tóin'₂ co₂mɨ'₅₄ jmo₂₃ 'io'₂ jme₂juɨin'₂ Diú₄ në́₃, o₄quió'₄ ca₂le₃jë́₃ juɨ₅bí₂ a₂ma₂jmo₃ Jesús, a₂qui₂ma₂të́₂ ne₅₄.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ca₂juá'₂:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 I₂lɨn₅₄ dsa₂ fariseos i₂tion'₅₄ jë₄ jaun₂ ca₂juá'₂:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Jme₁ma₂ja₂quián₃ dsióg₄ 'nɨ'₂ juɨg₂ Jerusalén, ca₂'o₃ o₄quió'₄ dsa₂ juɨg₂,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 ca₂juá'₂:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ia₁ jiá₃ jmɨg₄ ja₁tsá₃ ma₃'e₂ ŋi'₅₄ 'nia'₂ jmó'₂. Ia₁ cho₃ dsa₂ i₂'iog₅₄ caun₂ nɨ₁'ia'₂ le₃lág'₃ quián'₂ 'nia'₂, a₂jë₃lɨ'₅₄, qui₃tiog₃ dsa₂ në́₃ le₂tan₅₄ ja₁lë́₄ o₄juɨ₅.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Jnáu'₂ dsa₂ 'uë₃ 'nia'₂, jme₃dsiog₂₃ lia'₂ jma₃quian'₅₄ chi'₂-guein₂ quiáng'₂. 'I₁ca₂mɨ́g₂ cang₄ tsá₃ ma₃'e₂ le₁juɨ́₄ lé₂ ja₁lá₃. Ia₁ tsá₃ ca₂rë₃len'₄ 'nia'₂ lia'₂ con'₂ jmɨg₄ jme₁'nio₃ Diú₄ jme₃gu'₅₄.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jaun₂ ca₂'í₃ Jesús i₁dsi₅ guá'₅ templo, ca₂jme₃lióg₃ qui₂ca₂'uɨ́in'₂ dsa₂ i₂jme₁ma₂tion'₅₄ 'nag₅ ja₁jaun₂.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ca₂juá'₂:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ca₂le₃jë́₃ jmɨg₄ bá₄ jme₁jme₂tɨn₅ Jesús dsa₂ i₁dsi₅ guá'₅. La₁ juɨg₅₄ jme₂dsa₂ quian'₅₄ të₅juá'₅, dsa₂ can'₅₄ quián₅ juɨg₂ në́₃, caun₂ 'no'₂ juɨ₅ 'a₂ lia'₂ jŋag'₃.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 La₁ tsá₃ dso'₂ guë'₂ juɨ₅ 'a₂ lia'₂ jmo₃, ia₁ ca₂le₃jɨ́n₃ bá₄ dsa₂ i₂tion'₅₄, nag₂₃ tei₄ lɨn₃.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.