Lucas 15
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NVT
1 Ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂cán₂ 'lia'₅₄ quián₅ dsɨ₂tan₅₄, quian'₅₄ guë́₄ dsa₂ i₂le₁cán'₄ dso₄ sián'₂, ca₂o₃léin₂ ja₁'en₅₄ Jesús, a₂o₃néi₃.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 'Uɨg₅₄ jaun₂, dsa₂ fariseos quian'₅₄ të₅juá'₅ ca₂chi₂ca₂'ɨin₃ Jesús. Ca₂juá'₂:
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Jaun₂ lë₃ ca₂juá'₂ Jesús jág₁ jáng'₅ léi₄ la₂:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―¿I₂'ein₂ 'nia'₂, juɨ₁lia'₂ i₂'ŋio₅ caun₂ 'ŋiá₂-lón₂ já'₂ cha'₂, në₁jua'₂ ca₂i₃cón'₅ jan₂, tsa₁ ja₁co₂'ŋiog₅ jaun₂ toin'₂ i₂quéin'₂ ne₂guión₂ rë₂dsɨ́₂ guia₃-né₂ (99) con'₂ i₂te₂, dsó₃ táng₃ dsɨ₂juɨ₅, dsɨ₂'niai'₂ i₂jan₂ i₂i₃cón'₅ 'éi₂, 'nau'₂ ca₂lia'₂ ca₂dsáu'₂?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Jë₁ma₂ca₂dsáu'₂ në́₃, të₂ juɨ₅ co₁dsi₁₂, jóin'₅ táng₃ 'io'₂ jén'₅.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Jë₁ma₂dsiáin'₃ dsi₂néi₂ në́₃, ŋɨ́i'₂ ca₂le₃jɨ́n₃ a₂mei₅₄ quiáin₅, quian'₅₄ guë́₄ dsa₂ i₂tián'₅ cau₅ quió'₅. Jaun₂ juá'₂: “Në₃ o₁tió'₄, jmó₁ 'io'₂ quian'₅₄ jniá₂, ia₁ dsán'₅ bá₄ já'₂ cha'₂ i₂jme₁ma₂i₂cón'₅ quiáng₃.”
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Juá'₅ jniá₂, 'ŋio₅ lɨn₃ guë́₄ bá₄ cha₂ o₂'ŋió₃ dsɨ₅ guei'₅₄ i₂juɨ́g₃ o₄quió'₄ jan₂ dsa₂ i₂rë₂cán'₄ dso₄, i₂dsɨ₂quén'₅ dsɨ́₅, lia'₂ con'₂ guë́₄ o₄quió'₄ i₂quéin'₂ ne₂guión₂ rë₂dsɨ́₂ guia₃-né₂ (99) dsa₂ “dsen₃” i₂tsá₃ 'e₂ 'nió'₅ jme₃tsɨ́n₃ dsɨ́₅.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 ’O₃ juɨ₁lia'₂ jan₂ dsa₂ mɨ́₂ i₂'io₅ guia₃ cu₄ 'ua'₂, në₁jua'₂ ca₂i₃có'₅ caun₂, ¿tsa₁ téi₂ si₂, 'iá'₂ dse₃ lɨn₃ dsi₂néi₂, 'no'₂ ca₂lia'₂ ca₂dsó'₂?
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Jë₁ma₂ca₂dsó'₂ në́₃, jmo₂₃ 'io'₂, ŋɨ́i'₂ 'io₅₄ a₂mei₅₄ quiáin₅, i₂tián'₅ cau₅ quió'₅ në́₃, jaun₂ juá'₂: “Në₃ o₁jmó₁ 'io'₂ quian'₅₄ jniá₂, ia₁ dsó'₅ bá₄ cu₄ a₂jme₁ma₂i₂'ág₃ quió₃.”
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Jaun₂ le₂në₅ bá₄ juɨ́g₂ jniá₂ 'nia'₂, chan₂ o₂'ŋió₃ o₂jŋia₃ dsɨ₅ ángeles quián₅ Diú₄ o₄quió'₄ jan₂ dsa₂ i₂rë₂cán'₄ dso₄, i₂ma₂ca₂dsi₃quén'₅ dsɨ́₅.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Ca₂juá'₂ Jesús ján₃:
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 I₂lɨ́n₅ i₂me'₂ guë́₄ ca₂tsɨ́'₃ jmei₂: “Tia₅₄, cuë₄ ca₂dsio₄ cu₄ quiáng'₂ con'₂ ca₂tɨ́ng₂.” Jaun₂ jmei₂ në́₃ ca₂dsió'₃ 'e₂ a₂cha₂ quió'₅, jma₃quén₅ ca₂cuë́'₃ chi'₂ quiáin₅ con'₂ ca₂tɨ́in₂.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Mei'₂ bá₄ cang₂ jaun₂, dsó₂ i₂me'₂ guë́₄ qui₂ca₂'nag₃ a₂jme₁ma₂lë́₅ quió'₅. Quian'₅₄ cu₄ jaun₂ ca₂'í₃ juɨ₅ i₁ŋɨ₂ uɨ́ng₂ caun₂ 'uë₃ siá'₂. Ja₁jaun₂ ca₂i₁'éin₄ jë₂ cu₄ quió'₅, tsá₃ 'en₅₄ dsɨ́₅ ca₂rë₃cháin₃.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Jme₁ma₂dsó'₃ jë₂ cu₄ në́₃, 'ŋio₅ lɨn₃ ca₂rë₃'ɨ́n₃ a₂guë́'₃ dsa₂ juɨg₂ jaun₂. 'Eí₂ në́₃ ma₂ŋɨ₂₃ 'oin₅₄.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Jaun₂ ŋó₃ i₃'nióg₂ ta₁ a₂jmo₃ quió'₅ dsa₂ juɨg₂ jaun₂. Jaun₂ dsa₂ 'éi₂ në́₃ ca₂chei₃ ja₁nau₂ quió'₅ a₂ŋɨi'₃ i₁ŋí₅.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Jë₁ma₂të́₂ rë₁guë́'₃ i₁ŋí₅, ca₂lia'₂ ma₂le₃guë́'₃ 'ŋiog₅ cuá'₁ tsɨ₁rë₂jnei₂ a₂guë́'₅ já'₂, la₁ 'i₁jan₂ tsá₃ 'ein₂ ca₂cuë₃ a₂guë́'₅.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Jaun₂ ca₂i₃jŋia₅ dsɨ́₅: “¡Të₁lia'₂ juɨn₅ mozos i₂'ŋio₅ ŋe'₃, cha₂ qui₂rë₂tsón₂ a₂guë́'₅, jniá₂ në́₃ ja₁lá₃ jŋɨ́g'₅ dsɨ₃ 'ong₅₄!
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 'Ag₅₄ caun₂ dsɨ₃, nég'₄ táng₃ dsi₂néi₂ quió'₅ ŋe'₃. Juɨg₅₄ le₂la₂: Tia₅₄ quiáng₃, 'e₂ guë́₄ juë'₂ dso₄ ca₂'no₃ ne₄ Diú₄ quian'₅₄ ja₁cong'₂;
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 jŋia'₅₄ tsá₃ ma₃ca₂tɨ́ng₂ a₂të́'₄ jniá₂ jón₃. La₁ jag₄ jniá₂ lia'₂ ja₁jɨng'₅₄ jan₂ dsa₂ i₂tion₄ quiáng'₂ bá₄.
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Jaun₂ ca₂nau₂ ca₂'í₃ juɨ₅ jóin'₃ táng₃ quió'₅ jmei₂. La₁ uɨ́ng₂ bá₄ guë́₄ jóin'₅, jme₁ca₂jág₂ jmei₂. Ca₂tá'₂ ŋéi₂ dsɨ́₅, ca₂ŋó₃ co₂chi'₅₄, ca₂cág'₃ cu₅ ca₂chen'₃ quió'₅ 'io'₂ jén'₅.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Jaun₂ guë́₄ ca₂juá'₂ ja₁ŋi'₅₄: “Tia₅₄ quiáng₃, 'e₂ guë́₄ juë'₂ dso₄ ca₂'no₃ ne₄ Diú₄ quian'₅₄ ja₁cong'₂; jŋia'₅₄ tsá₃ ma₃ca₂tɨ́ng₂ a₂të́'₄ jniá₂ jón₃.”
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 La₁ jmei₂ në́₃, ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ta₁ tion'₅₄ quiáin₅: “¡Ma₂në₃ co₂chi'₅₄! O₂dsi₄ 'mɨ'₂ a₂lë́₅ a₂dse₃ guë́₄, queng'₅₄ chi'₂ quiáng₃; caun₂ guë'₂ anillo tio'₂ chi₁gú₃. Co₂dsán'₃ guë'₂ nɨ₁lau₂ to'₅₄ 'nia'₂ tag₅₄;
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Jaun₂ o₁te'₄ 'nia'₂ ca₁juɨ₅ i₂ma₂'on'₅₄ chén'₅, jaun₂ jŋɨ́i'₄ 'nia'₂. ¡Jaun₂ que₅₄, tió'₄ jmó₁ 'io'₂!
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Ia₁ chi'₂ në₅ quiáng₃, në₂jag₄ i₂jme₁ma₂jon₅ bá₄ në₅, la₁ chain₂ bá₄; jme₁ca₂i₃cóin'₅, la₁ ma₂dsáin'₅ bá₄.” Jaun₂ ca₂jme₃lióg₃ jmɨg₄ tioin'₅₄.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 ’Të₁lia'₂ jaun₂, chi'₂ ja₁ŋi'₅₄ i₂lɨ́n₅ i₂juɨn'₂ guë́₄, jme₁'ein₅₄ ja₁nau₂. Jme₁ma₂ja₂quián₃ guain'₂ dsi₂néi₂, ca₂nág₂ i₁niog₅ son₅₄ i₁dsan₅ dsa₂.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Jaun₂ ca₂të́'₃ jan₂ dsó₂ ca₂ŋag₃ 'e₂ niog₅ lë́₂.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Jaun₂ juá'₂ 'éi₂: “Dsó₂ rɨ́ng'₂ bá₄ guán'₅, jaun₂ ŋéi'₅ në́₃ në₂jmo₃ 'éi'₃ në₂jŋɨ'₃ dsa₂ ca₁juɨ₅ i₂jme₁chén'₄ 'on'₅₄, ia₁ guáin'₅, dsein₃ bá₄, tsá₃ 'e₂ lɨ́in₅.”
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 La₁ ca₂rë₃'né₃ bá₄ rɨin'₅₄ i₂juɨn'₂ 'éi₂. Tsá₃ 'nio₃ 'í₂ dsi₂néi₂; jaun₂ ca₂o₃'ɨ́n₃ jmei₂, ca₂juá'₂ jág₁ 'ua₁.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 La₁ 'éi₂ në́₃ ca₂ŋag₃ ca₂tsɨ́'₃ jmei₂: “Ca₂le₃jë́₃ ŋi₂ ma₂guio₃ gua₅₄ jme₃tí₂ ta₁ ne'₅₄, tsá₃ lɨ́g'₂ jua'₅₄ ma₂jmo₃ tsá₃ nag₅₄ ja₁cong'₂. Ca₂lia'₂ jŋia'₅₄ jan₂ chein₂ lau₂ bá₄ tsá₃ ma₂cuag'₅₄ jniá₂ jua'₅₄ jmo₅₄ jmɨg₄ quian'₅₄ a₂mei₅₄ quiáng₃.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Në₃ guë́₄ tɨng'₂ jmó'₂ jmɨg₄ ia₁ guán'₅ ja₁ŋí'₄ në₅, i₂lë₁qui₂i₁'én₄ cu₄ quiáng'₂, qui₂i₁ŋɨ₂ lia'₂ lë́₂ dsɨ́₅ quian'₅₄ 'io₅₄ ga₂. Në₃ në́₃, jmɨg₄ jmo'₂ o₄quió'₄, jŋɨ́g'₅ ca₁juɨ₅ i₂'on'₅₄ guë́₄ jme₁chén'₄.”
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Jaun₂ ca₂ŋag₃ jmei₂: “Jón₃, ma₁ co₂tan₅₄ bá₄ ŋéi'₂ 'ne₂ quian'₅₄ jniá₂; a₂quián'₂ 'ne₂ bá₄ ca₂le₃jë́₃ a₂cha₂ quió₃.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 La₁ në₃ në́₃ co₂në₅ ca₂tág₂ jmó₁ jmɨg₄, quián₁ o₂'ŋió₃ dsɨ₅, ia₁ guán'₅ rɨ́ng'₂, në₂jag₄ i₂jme₁ma₂jon₅, la₁ në₃ ma₂chain₂ bá₄ táng₃; jme₁ca₂i₃cóin'₅, la₁ ma₂dsáin'₅ bá₄.”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.