Lucas 14
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs ACF
1 Co₂ráun₂ guë'₂ ca₂lë₃ táng₃ caun₂ jmɨg₄ sa₅₄ a₂ca₂ŋó₃ Jesús i₃guë́'₃ ja₁quió'₄ jan₂ dsa₂ dsen₅₄ quián₅ dsa₂ fariseos; i₂lɨn₅₄ guë'₂ dsa₂ fariseos sián'₂ a₂jŋia'₅₄ tiog₂₃ bá₄ tioin'₅₄.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ja₁jaun₂ jme₁'en₅₄ jan₂ dsa₂ dso'₅₄ i₂guion₂.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús ca₂tsɨ́'₃ të₅juá'₅ quian'₅₄ dsa₂ fariseos, ca₂juá'₂:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 La₁ tei₄ bá₄ i₃léin₂, tsá₃ 'e₂ ŋi₅ ŋag₃. Jaun₂ ca₂jŋai'₃ dsa₂ dso'₅₄, ca₂jme₃'lió₂. Jaun₂ ca₂dsióg'₂ quió'₅.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Jaun₂ ca₂juá'₂ ca₂tsɨ́'₃ 'éi₂:
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 La₁ tsá₃ ca₂tió'₃ ŋag₃ jág₁ në₅.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Jme₁ca₂të́₂ ne₄ Jesús 'a₂ lia'₂ quió'₅ dsa₂ i₂té₄ jmá'₃ lia'₂ ja₁dsen₅₄ guë́₄ ja₁tiain'₂, jaun₂ ca₂cuë₃ jág₁ a₂jáng'₅ léi₄ la₂:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 ―Në₁jua'₂ 'ein₂ të́₂ ja₁niog₅ jmɨg₄ jen'₂ gu₂ dsa₂, tsá₃ ne'₅₄ juɨ₁lia'₂ ja₁dsen₅₄, ia₁ con'₂ tsá₃ ŋó₅ në₁jua'₂ ca₂dsióg₃ jan₂ i₂dsen₅₄ guë́₄ lia'₂ 'ne₂.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ia₁ ¿'e₂ bá₄ lé₂ në₁jua'₂ dsa₂ i₂në₂té₂ le₂on'₃ 'nia'₂ juá'₂: “I₂la₂ cuë'₅₄ ja₁ŋéi'₂”? Jaun₂ të₃ ma₂gueng'₅₄ bá₄ gog'₅₄ o₁né'₂ të₂ jë₁ca₂tó'₂.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 La₁ juá'₅ jniá₂, chi₂jua'₂ lɨ́g'₂ në₁'ein₂ ca₂të₃, të₂le₃ jë₁ca₂tó'₂ bá₄ ne'₅₄, ia₁jaun₂ dsa₂ i₂në₂té₂ lé₂ le₃juá'₂: “A₂mei₅₄ quiáng₃, ja₁dsen₅₄ guë́₄ la₂ i₂né₂.” Jaun₂ le₂në₅ bá₄ jme₃juag'₂ dsa₂ i₂quë́'₂ quiang'₅₄.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Ia₁ juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂jme₂can'₅₄ guion₅₄, sióin₃ të₂le₃ jë₁ca₂tó'₂; dsa₂ i₂jmo₅ me'₂ guë'₂ në́₃, roin'₂ guei'₅₄.
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ ján₃, dsa₂ i₂ca₂të₃ 'éi₂:
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Jaun₂ në́₃, në₁jua'₂ 'niog'₂ jmó'₂ caun₂ jmɨg₄, te'₂ jmá'₃ lia'₂ dsa₂ te₂ŋé₂, dsa₂ 'lian'₂, dsa₂ ten₄, dsa₂ guian'₅₄ në́₃.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Jaun₂ le₂në₅ bá₄ le₃chang'₂ dse₃. Ia₁ dsa₂ 'éi₂ në́₃, tsá₃ quɨ'₅₄ jmɨg₄ le₃jéin'₃ quiáng'₂, la₁ i₁jáun₃ bá₄ tɨ́ng'₄ quiáng'₂, i₁jen'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ dsen₃.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Jan₂ dsa₂ i₂jme₁guá₄ cau₅ i₂ca₂nág₂ jág₁ në₅, ca₂tsɨ́'₃ Jesús:
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Jaun₂ ca₂juá'₂ Jesús:
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Jme₁ca₂të́₂ hora a₂nio₃ jmɨg₄ në́₃, ca₂chein₃ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ta₁ ne₅₄, i₁chi'₄ dsa₂ i₂ma₂lë́₅ jág₁ dsi₁lén₂: “I₂nó'₅ 'nia'₂, ia₁ ma₂lë́₅ co₂jŋia₅₄ ca₂le₃jë́₃.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 La₁ ca₂le₃jɨ́n₃ bá₄ ca₂juá'₂ tsá₃ jɨin₅₄. I₂le₂'uɨg₅₄ ca₂ŋag₃: “Caun₂ 'uë₃ lia'₂ në₂lá₂; ja₁jaun₂ nei₅₄ i₁jág₃. 'Én₃ dso₄ quió₃ tsá₃ lé₂ nei₅₄.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 I₂sián'₂ guë'₂ táng₃ ca₂juá'₂: “'Ŋiá₂ dsán'₃ ca₁juɨ₅ i₂quia'₂ 'uë₃ i₂të₂ca₂láng₂, i₂'éi₂ nei₅₄ i₁quión₃ 'í₁ chi₂jua'₂ ma₂téin₅ jmo₃ ta₁. 'Én₃ dso₄ quió₃ tsá₃ lé₂ nei₅₄.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 I₂sián'₂ guë'₂ ca₂juá'₂ táng₃: “Gu₃ lia'₂ në₂jeng'₅₄; jaun₂ lë́₃, tsá₃ lé₂ nei₅₄.”
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Jaun₂ jme₁dsián'₃ mozo 'éi₂ ca₂jmóg'₃ jág₁ ne₄ juɨg₅₄, jaun₂ ca₂rë₃'né₃ bá₄ juɨg₅₄. Jaun₂ ca₂juá'₂ tsɨ́'₅ táng₃ mozo 'éi₂: “Co₂chi'₅₄ o₂ŋɨ₄ jë₄ calles, le₂tan₅₄ ja₁le₁ŋɨ'₂ dsa₂ juɨn₅ jë₄ juɨg₂, qui₂o₂quian₅ dsa₂ te₂ŋé₂, dsa₂ 'lian'₂, i₂guian'₅₄, i₂ten₄ në́₃.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Jme₁co₂lág₂ jaun₂, ca₂juá'₂ dsa₂ mozo 'éi₂: “Gui'₅₄, ma₂në₂jmo₃ con'₂ lë́₅ në₂jua'₅₄. Jo₂ bá₄ guë́₄ dsi₂néi₂.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Jaun₂ ca₂juá'₂ táng₃ juɨg₅₄: “Gua₂ táng₃ jë₄ calles le₂tan₅₄ ja₁lë́₄ o₄juɨ₅, o₂quian₅ tion₅₄ dsa₂ i₂jeng'₂, jaun₂ can'₂ dsi₂néi₂ quió₃.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ia₁ le₂në₅ bá₄ juá'₅ jniá₂, 'i₁jan₂ i₂jme₁lë́₄ jág₁ ca₂të́₃ le₂'uɨg₅₄ 'éi₂, tsá₃ quein'₃ jë₄ jmɨg₄ quió₃.”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Juɨn₅ lɨn₃ dsa₂ i₂jme₁ma₂quian'₅₄ Jesús. Jaun₂ ca₂jéin'₃ ca₂juá'₂:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 ―Chi₂jua'₂ 'ein₂ 'ei₅ dsɨ́₅ jme₃quiong'₅₄ jniá₂, në₁jua'₂ tsá₃ ca₂tén'₃ dsɨ́₅ téin₂ jmei₂, chog₅₄, dsa₂ mɨ́₂ quiáin₅, chi'₂-guein₂ quiáin₅, ca₂le₃jɨ́n₃ guë́₄ o₁rɨin'₅₄ në́₃; në₁jua'₂ tsá₃ ca₂tén'₃ dsɨ́₅ le₂jiog₅ jme₂dsí₂ quió'₅ në́₃, tsá₃ lé₂ le₃léin₂ dsa₂ quiáng₃.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Jua'₅₄ 'ein₂ tsá₃ ca₂tén'₃ dsɨ́₅ gue₃ 'mú₃, jiá₃ chi₁co'₅₄ quió'₅, tsá₃ lé₂ le₃léin₂ dsa₂ quiáng₃.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Jua'₅₄ mei'₂ guë́₃ chan₂ jan'₂ 'nia'₂ i₂'nio₃ chi'₃ caun₂ nɨ₁'ia'₂ ŋei₅, ¿on₁ jŋiá₅ de'₂ con₂ 'í₁ chi₂jua'₂ ma₂len₅ cu₄ quió'₅ ca₂lia'₂ a₂'ió'₄ a₂jaun₂?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Ia₁ në₁jua'₂ tsá₃ le₂jaun₂, jme₃lióg₃ 'uɨg₅₄ 'ia'₂, tsá₃ tió'₅ guë'₂ jme₃'ió'₃, ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂jág₃ a₂jaun₂, a₂lë₁co₂jmóg'₂ co₃ŋág₂ bá₄.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Dsia₃: “Dsa₂ në₅ con'₂ jŋia'₅₄ ca₂jme₃lióg₃ 'uɨg₅₄, la₁ tsá₃ guë'₂ quɨ'₅₄ jmɨg₄ jme₃'ió'₃.”
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 O₃ juɨ₁lia'₂ jan₂ rag₅₄ guë'₂, i₂jmo₃ 'nei₂ quian'₅₄ jan₂ rag₅₄ sián'₂, ¿tsa₁ jŋiá₅ de'₂ guá₃ con₂ 'í₁ chi₂jua'₂ tió'₅ quian'₅₄ guian₃ mei₅ 'lióg₂ quiáin₅, dsɨ₃quɨ́in'₂ quian'₅₄ guión₂ mei₅?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Chi₂jua'₂ ma₂lí'₄, tsá₃ tió'₅ në́₃, të₁lia'₂ uɨ́ng₂ guë́₄ já₅ rag₅₄ jan₂, chein₃ dsa₂ i₂quian₅ jág₁ a₂mɨ₂₃ dsian₅ co₂ŋei'₅₄ mɨ'₅₄.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Le₂në₅ bá₄ chi₂'ein₂ 'nia'₂ i₂tsá₃ ca₂tén'₃ dsɨ́₅ tí₂ ca₂le₃jë́₃ a₂cha₂ quió'₅, tsá₃ lé₂ le₃léin₂ dsa₂ quiáng₃.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’(Juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂quian'₅₄ jniá₂ lɨ́in₅ juɨ₁lia'₂ lë́₅ tsɨ₁ŋi₁.) A₂dse₃ bá₄ tsɨ₁ŋi₁ të₁lia'₂ ŋi'₅₄. La₁ në₁jua'₂ ca₂'en₃ ŋi'₅₄ në́₃, ¿'a₂ bá₄ lia'₂ lé₂ le₃lei₂ táng₃?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Tsá₃ ma₃'e₂ ta₁ tí₄, on₃ guë'₂ lé₂ le₃lé₂ gua'₅₄, on₃ guë'₂ ma₂tí₅ ta₁ jua'₅₄ a₂le₃lé₂ ca₂bë'₅₄ 'o'₅₄. Jŋia'₅₄ lia'₂ a₂dsɨ₃ga'₅₄ uɨ́ng₂ bá₄. I₂dsi₅₄ gua₄, rë₂ juɨ₁nei₅₄.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.