João 4
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NTLH
1 Jme₁ca₂rë₃ŋi₅ Te₁gui'₅₄ a₂ma₂nág₂ dsa₂ fariseos jág₁, 'ŋio₅ lɨn₃ guë́₄ juɨn₅ dsa₂ i₂ma₂quian'₅₄ Jesús, qui₂ma₂cho₃ jmɨg₂ lia'₂ con'₂ guë́₄ Juan₅₄;
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (o₁jŋia'₅₄ on₃jua'₅₄ 'ŋiog₅ Jesús choin₂₃ jmɨg₂ dsa₂, jŋia'₅₄ lia'₂ chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂ quiáin₅ bá₄),
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 jaun₂ ca₂o₃'ɨ́in₃ 'uë₃ Judea, a₂ŋái'₃ táng₃ juɨ₅ 'uë₃ Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ja₁tioin'₅₄ juɨ₅ jaun₂, ca₂tɨ́in₂ ŋɨ́i₃ 'uë₃ Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Jaun₂ në́₃ ca₂dsi₃léin₂ caun₂ juɨg₂ ja₁tén₄ Samaria a₂chei₂ Sicar, ma₂quián₅ ca₂jne₄ 'uë₃ a₂jme₁ca₂cuë₃ Jacob ma₂lɨ́g'₂ ca₂cuë́'₃ ja₁ŋi'₅₄ i₂chen₂ Së́₄.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ja₁jaun₂ jme₁dsi₅₄ caun₂ tau₂ pozo a₂të́'₂ dsa₂ a₂quió'₅ Jacob. Jaun₂ ca₂guá₂ Jesús cau₅, ia₁ a₂ca₂'ú'₃ 'ein₅₄ juɨ₅. Jme₁ma₂ca₂të́₂ con'₂ dsi₂ŋí'₃ jaun₂.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Të₃ guá₅ jaun₂ ca₂dsióg₃ jan₂ 'io₅₄ i₂chan₂ Samaria a₂i₃dsein₂₃ jmɨg₂ pozo jaun₂. Jaun₂ ca₂juá'₂ Jesús ca₂tsɨ́'₃ 'io₅₄ 'éi₂:
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Të₁lia'₂ jaun₂, i₁len₅₄ jë₄ juɨg₂ chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂, i₁lia₅ má₃ a₂guë́'₃.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Jaun₂ në́₃ ca₂juá'₂ 'io₅₄ chan₂ Samaria 'éi₂ ca₂tsɨ́'₃ Jesús:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jaun₂ në́₃ ca₂ŋag₃ Jesús:
10 Então Jesus disse:
11 Jaun₂ ca₂juá'₂ 'io₅₄ ca₂tsɨ́'₃ Jesús:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 ¿'E₂, 'ne₂ lɨ́ng'₅ i₂juɨn'₂ guë́₄ con'₂ guë́₄ 'lag₄ jmei₂ jniog₄ Jacob, i₂ca₂cuë₃ pozo la₂? Jme₁cán₂ 'éi₂ jmɨg₂ a₂'ɨ́n'₂ 'ŋiog₅ quian'₅₄ chi'₂ quiáin₅, quian'₅₄ já'₂ quiáin₅ në́₃.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús:
13 Então Jesus disse:
14 la₁ia₁ juɨ₁lia'₂ i₂'ɨ́n'₂ jmɨg₂ a₂cuë́₄ jniá₂, lia'₂ o₁lɨ́g'₂ jmɨg₄ tsá₃ ma₃lé₂ dsɨ́₅ i₁'ɨ́n'₂ jmɨg₂. Ia₁ juɨ₁lia'₂ jmɨg₂ a₂cuë́₄ jniá₂, lé₂ në₂jag₄ bá₄ caun₂ o₄tu₁ jmɨg₂ të₂le₃ quió'₅, a₂qui₃'iá₃ jmɨg₂ a₂gu₂dsí₂ a₂jmo₃ a₂le₃chain₂ co₂tan₅₄.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Jaun₂ në́₃ ca₂juá'₂ 'io₅₄ ca₂tsɨ́'₃ Jesús:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jaun₂ ca₂juá'₂ Jesús:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Jaun₂ ca₂ŋag₃ 'io₅₄ 'éi₂:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 ia₁ 'ŋiá₂ dsɨ₂i₂gog'₂ i₂ma₂ca₂né'₂ quiang'₅₄, jaun₂ i₂ŋéi'₂ quiang'₅₄ rë₂në́₃ ján₃, on₃jua'₅₄ dsɨ₂i₂gog'₂ 'éi₂. Dsón'₂ bá₄ tí₅ jág₁ quiáng'₂ a₂në₂jua'₅₄.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Jme₁ca₂nág₂ 'io₅₄ jág₁ në₅, ca₂juá'₂ ca₂tsɨ́'₃ Jesús:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ja₁chí'₄ má'₂ la₂ ca₂jme₃juɨn'₂ dsa₂ can'₅₄ quián₂ jnia'₅₄ ca₂jme₃juɨin'₂ Diú₄ ma₂lɨ́g'₂, la₁ia₁ 'nia'₂ i₂lɨ́ng'₅ dsa₂ judíos në́₃, juá'₂ Jerusalén bá₄ ja₁ca₂tɨ́n₂ dsa₂ jme₃juɨin'₂ Diú₄.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús:
21 Jesus disse:
22 'Nia'₂ jme₂juɨ́ng'₁ të₃ tsá₃ ŋi'₅₄ 'ein₂ jme₂juɨ́ng'₁; a₂dsau₅ bá₄ jnia'₅₄, ne₄ jnia'₅₄ 'éin₂ i₂jme₂juɨ́n'₂; ia₁ të₂le₃ quió'₅ dsa₂ judíos bá₄ já₅ jág₁ a₂lión₂ dsa₂.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 La₁ já₅ hora, ton'₂ ma₂të́₂ dsón'₂, a₂jme₃juɨn'₂ dsa₂ Jmei₂, juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂jme₂juag'₂ të₃dsón'₂, jme₃juag'₂ të₂le₃ gu₂dsí₂ ton'₂ të₂le₃ quian'₅₄ jág₁ dsau₅. Ia₁ i₂le₂'éi₂ bá₄ 'na'₂ Jmei₂ jme₃juag'₂.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 A₂lɨ́n₅ Diú₄ jme₂dsí₂; jaun₂ juɨ₁lia'₂ i₂jme₂juag'₂, ca₂tɨ́in₂ jme₃juag'₂ të₂le₃ gu₂dsí₂ ton'₂ të₂le₃ quian'₅₄ jág₁ dsau₅.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Jaun₂ ca₂juá'₂ 'io₅₄:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jaun₂ ca₂juá'₂ Jesús:
26 Então Jesus afirmou:
27 Të₁lia'₂ jaun₂, ca₂o₃len₃ chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂ quiáin₅, jaun₂ ca₂i₃gó'₃ dsɨ́₅ jme₁ca₂jág₃ a₂dsia₅ Jesús jág₁ quian'₅₄ jan₂ 'io₅₄. La₁ia₁ lia'₂ 'i₁jan₂ tsá₃ ca₂tiá₂ dsɨ́₅ ŋag₃ 'e₂ 'no'₂, 'e₂ jág₁ dsia₂₃ quiain'₅₄ 'io₅₄ 'éi₂.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Jaun₂, ja₁jaun₂ ca₂chi'₃ 'io₅₄ nɨ₁dsɨg₁ quió'₅, jaun₂ ŋái'₃ jë₄ juɨg₂, jaun₂ ca₂juá'₂ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―I₂nó'₅ 'nia'₂ i₂jɨn₄ jan₂ dsa₂ ŋe'₂ i₂ma₂në₂juá'₂ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ a₂ma₂jmo₃ jniá₂. ¿On₁jua'₅₄ mei'₂ tsá₃ 'éi₂ lɨ́n₅ I₂rë₂'ɨ́n₁ quián₅ Diú₄?
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Jaun₂ në́₃ ca₂'uɨn₂ dsa₂ jë₄ juɨg₂ ca₂i₃léin₂ ja₁guá₄ Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Të₁lia'₂ jaun₂, ca₂chi₃quióng₂ jmɨg₄ chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂ chi₂quiáin₂ jmɨg₄ Jesús a₂guë́'₃, juá'₂:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Jaun₂ ca₂juá'₂ Jesús:
32 Jesus respondeu:
33 Jaun₂ në́₃ qui₂ca₂ŋɨ́'₃ chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂ rɨin'₅₄, jain₂ jain₂:
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 La₁ ca₂juá'₂ Jesús ca₂tsɨ́'₃ 'éi₂:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 ¿'On₁ juá'₂ guë'₂ 'nia'₂: “'Ei₅ bá₄ guë́₄ quén₂ tsɨ'₂ a₂ráu₃”? La₁ia₁ jniá₂ juɨ́g₂ 'nia'₂, jag₄ 'a₂ lia'₂ ma₂tion'₅₄ dsa₂ le₁jŋia₂₃, në₂jag₄ bá₄ a₂le₁chein'₂ ja₁nau₂ ca₂ron₂, ma₂lé₂ bá₄ cág'₃.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂jmo₅ ta₁ ja₁nau₂ në́₃ gue₂₃ 'liain'₅₄. Juɨ₁lia'₂ a₂ráu₃, a₂cág'₃ ja₁nau₂ jaun₂, a₂jiog₃ co₂tan₅₄ bá₄ jaun₂, ia₁jaun₂ co₂lë₅ bá₄ jmo₃ 'io'₂, lia'₂ dsa₂ i₂jne₅, lia'₂ dsa₂ i₂cág'₅ në́₃.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Le₂në₅ dsón'₂ bá₄ quio₃ a₂dsia₅ dsa₂: “Jan₂ i₂jne₅, i₂sián'₂ i₂cág'₅.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Jniá₂ ma₂tsɨ́ng₂ 'nia'₂ a₂o₁cag'₄ ja₁tsá₃ ta₁ ma₂jmo'₅₄ 'nia'₂ guiong'₅₄, ta₁ ma₂jmo₃ i₂sián'₂; jaun₂ 'nia'₂ në́₃ ca₂lɨng'₃ ta₁ quió'₅ dsa₂ 'éi₂.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Juɨn₅ dsa₂ i₂chan₂ Samaria i₂tián'₅ juɨg₂ jaun₂ ca₂rë₃'éin₂ të₂le₃ quió'₅ Jesús jme₁ca₂nág₂ jág₁ dsau₅ a₂ca₂jáng'₃ 'io₅₄, jme₁ca₂juá'₂: “Në₂juá'₂ 'éi₂ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ a₂ma₂jmo₃ jniá₂.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 'Uɨg₅₄ jaun₂ në́₃, jme₁ca₂o₃lén₂ dsa₂ chan₂ Samaria, ca₂chi₃quiáin₂ jmɨg₄ Jesús a₂jme₁jŋia₃ 'éi₂ quiong'₅₄. Jaun₂ ca₂jŋia₃ Jesús tɨn₃ jmɨg₄ ja₁jaun₂.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Jaun₂ të₂le₃ juɨn₅ guë́₄ dsa₂ ca₂rë₃'én₂ jme₁ca₂nág₂ jág₁ a₂juá'₂ 'ŋiog₅ Jesús.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Jaun₂ ca₂juá'₂ dsa₂ ca₂tsɨ́'₃ 'io₅₄:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Jme₁ca₂dsan₃ tɨn₃ jmɨg₄ jaun₂, ca₂o₃'ɨ́in₃ ja₁jaun₂, ca₂'í₃ juɨ₅ ŋái'₃ juɨ₅ 'uë₃ Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Ia₁ juɨ₁lia'₂ ca₂juá'₂ 'ŋiog₅ Jesús, juɨ₁lia'₂ jan₂ dsa₂ i₂'ë́₂ jág₁ o₄quió'₄ Diú₄, tsá₃ jme₂go₃ dsa₂ juɨg₂ go₅₄.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Jme₁ca₂dsiáin'₃ 'uë₃ Galilea në́₃, ca₂guei₃ bá₄ dsa₂ dse₃ ja₁jaun₂, ia₁ jme₁ma₂ca₂jág₃ bá₄ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ a₂ca₂jmo₃ Jesús juɨg₂ Jerusalén jme₁ca₂të́₂ Jmɨg₄ Të₂'ɨn₅₄, ia₁ ján₃ bá₄ jme₁i₁len₅₄ 'éi₂ jmɨg₄.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Jaun₂ në́₃, ca₂dsióg₃ táng₃ juɨg₂ Caná a₂tén₅ 'uë₃ Galilea ja₁ca₂jme₃tsɨ́in₃ jmɨg₂ ca₂jmo₃ vino. Ja₁jaun₂ jme₁'en₅₄ jan₂ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ta₁ ne₄ rag₅₄, i₂chan₂ jan₂ chi'₂ dso'₅₄ quiáin₅, jë₄ juɨg₂ Capernaum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Jme₁ca₂rë₃ŋi₅ dsa₂ 'éi₂ a₂ma₂ŋɨ₅ Jesús 'uë₃ Galilea, 'ein₅₄ juɨ₅ a₂o₂'ɨ́in₃ 'uë₃ Judea, jaun₂ ŋei₅₄ ca₂i₁jɨin₁₂ Jesús, jaun₂ ca₂chi₃quióng₂ jmɨg₄ tion₅₄-jan₃ a₂dsó₃ 'éi₂ ja₁quió'₄ a₂jme₃'lióin₂ ja₁ŋi'₅₄ i₂ron₅ ma₂i₁jón₂.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jaun₂ në́₃ ca₂juá'₂ Jesús:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Jaun₂ ca₂juá'₂ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ta₁ ne₄ rag₅₄ 'éi₂:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jaun₂ në́₃ ca₂juá'₂ Jesús:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Jaun₂ jme₁ma₂'ein₅₄ juɨ₅ dsiáin'₂, jaun₂ ca₂jme₃jein'₂ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ta₁ ne₅₄, jaun₂ ca₂juá'₂ 'éi₂:
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Jaun₂ ca₂ŋag₃ 'e₂ hora ca₂tág'₃ dsɨ́₅. Jaun₂ ca₂juá'₂ dsa₂ 'éi₂:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Jaun₂ ca₂rë₃lí'₄ jmei₂ chi'₂ 'éi₂, hora jaun₂ dé₄ ca₂juá'₂ Jesús: “I₂chan₂ bá₄ chi'₂ quiáng'₂.” Jaun₂ ca₂rë₃'én₂ dsa₂ 'éi₂, quiain'₅₄ ta₁jɨn₂ dsa₂ dsi₂néi₂ quió'₅.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 A₂në₅ jë₁ca₂të́₂ táng₃ léi₄ juë'₂ a₂ca₂jmo₃ Jesús, jme₁ca₂o₃'ɨ́in₃ Judea, jme₁guáin'₃ Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.