Hebreus 6
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NVT
1 Jaun₂ në́₃, juɨ₁dsiá₁ jniog₄ cau₅ jág₁ le₂'uɨg₅₄ quió'₅ Cristo a₂ma₂ca₂jme₁tag₅ jniog₄. Ma₃dsau₅₄ jniog₄ ne₄ juɨ₅ ia₁jaun₂ lén₂ jniog₄ dsa₂ ma₂ron₂. Tsá₃ ma₂'nió'₅ jua'₅₄ a₂quián₂ táng₃ jniog₄ 'uɨg₅₄ jág₁ juɨ₁lia'₂ jë₁jme₂tsɨ́n₃ dsa₂ dsɨ́₅ a₂tsá₃ ma₂jmo₂₃ juɨ₁lia'₂ a₂jiog₂₃ juɨ₅ 'mú₃, juɨ₁lia'₂ 'a₂ lia'₂ rë₂'én₂ dsa₂ jág₁ quió'₅ Diú₄ në́₃;
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 tsá₃ ma₃'nió'₅ jua'₅₄ caun₂ jme₁tag₅ jniog₄ juɨ₁lia'₂ a₂chon₅ dsa₂ jmɨg₂, juɨ₁lia'₂ a₂quiog₂ dsa₂ gu₂ ne₄ quió'₅ dsa₂, juɨ₁lia'₂ a₂jen'₅₄ dsa₂ jɨn₄ 'lag₄, on₃ guë́₄ juɨ₁lia'₂ a₂qui₃dsɨ₅ Diú₄ 'éi'₃ co₂tan₅₄ në́₃.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Le₂jaun₂ jmó₁ bá₄ jniog₄, a₂dsau₅₄ ne₄ juɨ₅, chi₂jua'₂ jme₃'o₅₄ Diú₄.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Ia₁ juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂ma₂ca₂rë₃ŋɨ́'₂ dsɨ́₅, dsa₂ i₂ma₂ca₂rë₃cuɨ́'₅ 'a₂ lia'₂ 'ua₁ dsɨ́₅ Diú₄, dsa₂ i₂ca₂tɨ́n₂ jma₂me'₂ quió'₅ Jme₂dsí₂ Jŋió₅,
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 dsa₂ i₂ma₂ca₂rë₃cuɨ́'₅ a₂dse₃ jág₁ quió'₅ Diú₄, dsa₂ i₂ma₂ca₂rë₃cuɨ́'₅ bí₂ quió'₅ mɨ₂güɨ́g₃ a₂jiá₃;
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 në₁jua'₂ ca₂i₃léin₂ táng₃ cau₅ juɨ₅, tsá₃ ma₃lé₂ dsɨ₁te₁ jniog₄ jaun₂ jéin'₃ táng₃ dsɨ́₅, ia₁ në₂jag₄ bá₄ a₂tioin₂₃ táng₃ cróg₄ Ja₁ŋi'₅₄ Diú₄ le₃quió'₅ guioin₅₄, jaun₂ chei'₂₃ të₃jɨn₄ dsa₂ ia₁jaun₂ cán₂ 'éi₂ o₂guí'₃.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 A₂lɨ́n₅ dsa₂ 'éi₂ lia'₂ lë́₅ gua'₅₄ 'uë₃ a₂'ɨ́n'₅ jmɨ́₅ lia'₂ co₂ráun₂ téin₃ ne₄ quió'₅. Në₁jua'₂ ca₂rau₂ dse₃ gua'₅₄ 'uë₃ jaun₂ quió'₅ dsa₂ i₂ca₂jmo₃ ta₁ ja₁jaun₂, jaun₂ lé₂ le₃jmó'₂ ta₁ 'a₂ con'₂ ca₂rau₂, jaun₂ jme₃gu'₅₄ bá₄ Diú₄.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 La₁ në₁jua'₂ ca₂'ia₂ nɨ₁taun₅ quian'₅₄ nɨ₁nau₂, jaun₂ tsá₃ ma₃ta₁ tí₄ 'uë₃ jaun₂; go'₂ a₂'ë́₂ Diú₄ uɨg₅. Jë₁ca₂tó'₂ jaun₂, dsɨ́'₂ bá₄ dsa₂.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Rɨn'₅₄ jniog₄, o₁jŋia'₅₄ ma₂në₂jua'₅₄ jnia'₅₄ le₂në₅, caun₂ bá₄ 'ei₅ dsɨ₅ jnia'₅₄ a₂jmo'₂ 'nia'₂ dse₃ guë́₄ con'₂ guë́₄ a₂jaun₂, a₂chan'₅₄ 'nia'₂ tiá₂ jág₁ a₂lión'₂ 'nia'₂.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Ia₁ dse₃ bá₄ dsɨ́₅ Diú₄, tsá₃ jua'₅₄ a₂dsɨ₃'én₂ dsɨ́₅ ca₂le₃jë́₃ a₂ma₂jmo'₅₄ 'nia'₂, quian'₅₄ ca₂le₃jë́₃ 'a₂ lia'₂ lë́₅ a₂'niói'₃, a₂rë₂jniá₂ ia₁ a₂ma₂jme₂'on'₅₄ 'nia'₂ dsa₂ rɨn'₅₄ jniog₄ i₂'én₂, juɨ₁lia'₂ caun₂ jmo'₂ 'nia'₂ rë₂në́₃.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 'Ɨ́n₅ bá₄ dsɨ₅ jnia'₅₄ a₂jmó'₂ 'nia'₂ le₂jaun₂ a₂dsen₅₄ 'au'₂ le₂jang'₂ le₂jang'₂ ca₂të₂ jë₁ca₂tó'₂, ia₁jaun₂ lén'₄ 'nia'₂ co₂ŋei'₅₄ ca₂le₃jë́₃ a₂'ɨ́n₂ 'au'₂ 'nia'₂.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Tsá₃ 'niog₂ jnia'₅₄ jua'₅₄ a₂le₃juɨn'₃ 'nia'₂, la₁ të₂le₃ o₁nó'₅ 'nia'₂ ne₄ juɨ₅ quió'₅ dsa₂ i₂ma₂'én₂ i₂ma₂juɨn'₂ dsɨ́₅ në́₃ jaun₂ ca₂tɨ́in₂ a₂dse₃ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ quió'₅ Diú₄ a₂ma₂cuë₃.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Lia'₂ con'₂ jme₁ca₂cuë₃ Diú₄ jág₁ quió'₅ ca₂cuë́'₃ Abraham, ca₂'ɨin₃ 'ŋiog₅, ia₁ ca₂lia'₂ 'i₁jan₂ i₂sián'₂ tsá₃ jme₁chan₂ i₂juɨn'₂ guë́₄ jua'₅₄ i₂'ɨin₃.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Jaun₂ ca₂juá'₂: “Të₃dsón'₂ bá₄ jme₁gu'₅₄ jniá₂ 'ne₂ 'ŋio₅ lɨn₃, jaun₂ cuɨ́n₄ jniá₂ 'ne₂ juɨn₅ tsɨ₁jon₂.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Juɨn'₂ bá₄ dsɨ́₅ Abraham ca₂jŋia₃, jaun₂ ca₂gue₃ bá₄ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ a₂jme₁ma₂cuë₃ Diú₄.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Juɨ₁lia'₂ jë₁'ɨn₅ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃ Diú₄, 'ɨin₂₃ juɨ₁lia'₂ i₂lɨ́n₅ i₂juɨn'₂ con'₂ guë́₄ guioin₅₄, a₂jáng'₅ jág₁ dsau₅ a₂dsón'₂ bá₄ tí₅ jág₁, jaun₂ co₂në₅ bá₄ dsan₂ mɨ'₅₄ a₂niói'₅ quian'₅₄ rɨin'₅₄.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Ján₃ bá₄ le₂në₅ ca₂jmo₃ Diú₄ ia₁ a₂jme₁'nio₃ jme₃jnia₅ ja₁con₂ dsa₂ i₂ca₂tɨ́n₂ gue₃ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ a₂ca₂cuë₃, a₂tsá₃ jme₂tsɨ́in₃ 'a₂ lia'₂ dsɨ₂jiog₅ dsɨ́₅ jmo₃ ja₁coin₂. Ca₂'ɨin₃ 'ŋiog₅ ca₂jáng'₃ jág₁ dsau₅ a₂dsón'₂ bá₄ tí₅ jág₁ quió'₅ a₂ma₂cuë₃.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Jaun₂ në́₃, të₂le₃ quian'₅₄ tɨn₃ ne₅₄ jág₁ në₅ a₂tsá₃ lé₂ le₃tsɨ́n₃ a₂tsá₃ lé₂ le₃jmo₃ Diú₄ të₂jɨ́in₁, (co₂'nió'₄ le₃jua'₅₄ jág₁ a₂ca₂cuë₃ Diú₄, quian'₅₄ jág₁ a₂ca₂'ɨin₃ 'ŋiog₅), jaun₂ guéi₁ bá₄ jniog₄ lián'₂ bén₂ juɨ₁lia'₂ jniog₄ i₂ma₂cuɨng₅₄ a₂dsɨ₁lion₅₄ ja₁coin₂, ia₁jaun₂ chan'₅₄ jniog₄ tiá₂ jág₁ a₂'ɨ́n₂ dsɨ₅ jniog₄.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 A₂bén₂ bá₄ jág₁ jaun₂ a₂jmo₅ a₂tióng₂ tiá₂ të₂dsɨ₅ jniog₄, juɨ₁lia'₂ bén₂ nɨ₁'lá'₂ quió'₅ nɨ₁barco jë₁ma₂ca₂quian₃ tiá₂ ca₂të₂ 'uɨg₅₄ jmɨ₁ŋí'₄. Jág₁ a₂'ɨ́n₂ dsɨ₅ jniog₄ jaun₂, a₂'í₂ bá₄ ca₂të₂ ja₁jŋió₅ guë́₄ ca₂të₂ 'ŋió'₃ 'mɨ'₂ jŋió₅,
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 ja₁ca₂'í₃ Jesús o₄quián₂ jniog₄, ca₂dsiáin'₃ ne₄ juɨ₅ quián₂ jniog₄, ia₁ a₂ca₂lɨin₃ jme₂dsa₂ dsen₅₄ co₂tan₅₄, ca₂ne₅₄ lia'₂ jme₁lɨ́n₄ Melquisedec.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.