Hebreus 6
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NTLH
1 Jaun₂ në́₃, juɨ₁dsiá₁ jniog₄ cau₅ jág₁ le₂'uɨg₅₄ quió'₅ Cristo a₂ma₂ca₂jme₁tag₅ jniog₄. Ma₃dsau₅₄ jniog₄ ne₄ juɨ₅ ia₁jaun₂ lén₂ jniog₄ dsa₂ ma₂ron₂. Tsá₃ ma₂'nió'₅ jua'₅₄ a₂quián₂ táng₃ jniog₄ 'uɨg₅₄ jág₁ juɨ₁lia'₂ jë₁jme₂tsɨ́n₃ dsa₂ dsɨ́₅ a₂tsá₃ ma₂jmo₂₃ juɨ₁lia'₂ a₂jiog₂₃ juɨ₅ 'mú₃, juɨ₁lia'₂ 'a₂ lia'₂ rë₂'én₂ dsa₂ jág₁ quió'₅ Diú₄ në́₃;
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 tsá₃ ma₃'nió'₅ jua'₅₄ caun₂ jme₁tag₅ jniog₄ juɨ₁lia'₂ a₂chon₅ dsa₂ jmɨg₂, juɨ₁lia'₂ a₂quiog₂ dsa₂ gu₂ ne₄ quió'₅ dsa₂, juɨ₁lia'₂ a₂jen'₅₄ dsa₂ jɨn₄ 'lag₄, on₃ guë́₄ juɨ₁lia'₂ a₂qui₃dsɨ₅ Diú₄ 'éi'₃ co₂tan₅₄ në́₃.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Le₂jaun₂ jmó₁ bá₄ jniog₄, a₂dsau₅₄ ne₄ juɨ₅, chi₂jua'₂ jme₃'o₅₄ Diú₄.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Ia₁ juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂ma₂ca₂rë₃ŋɨ́'₂ dsɨ́₅, dsa₂ i₂ma₂ca₂rë₃cuɨ́'₅ 'a₂ lia'₂ 'ua₁ dsɨ́₅ Diú₄, dsa₂ i₂ca₂tɨ́n₂ jma₂me'₂ quió'₅ Jme₂dsí₂ Jŋió₅,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 dsa₂ i₂ma₂ca₂rë₃cuɨ́'₅ a₂dse₃ jág₁ quió'₅ Diú₄, dsa₂ i₂ma₂ca₂rë₃cuɨ́'₅ bí₂ quió'₅ mɨ₂güɨ́g₃ a₂jiá₃;
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 në₁jua'₂ ca₂i₃léin₂ táng₃ cau₅ juɨ₅, tsá₃ ma₃lé₂ dsɨ₁te₁ jniog₄ jaun₂ jéin'₃ táng₃ dsɨ́₅, ia₁ në₂jag₄ bá₄ a₂tioin₂₃ táng₃ cróg₄ Ja₁ŋi'₅₄ Diú₄ le₃quió'₅ guioin₅₄, jaun₂ chei'₂₃ të₃jɨn₄ dsa₂ ia₁jaun₂ cán₂ 'éi₂ o₂guí'₃.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 A₂lɨ́n₅ dsa₂ 'éi₂ lia'₂ lë́₅ gua'₅₄ 'uë₃ a₂'ɨ́n'₅ jmɨ́₅ lia'₂ co₂ráun₂ téin₃ ne₄ quió'₅. Në₁jua'₂ ca₂rau₂ dse₃ gua'₅₄ 'uë₃ jaun₂ quió'₅ dsa₂ i₂ca₂jmo₃ ta₁ ja₁jaun₂, jaun₂ lé₂ le₃jmó'₂ ta₁ 'a₂ con'₂ ca₂rau₂, jaun₂ jme₃gu'₅₄ bá₄ Diú₄.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 La₁ në₁jua'₂ ca₂'ia₂ nɨ₁taun₅ quian'₅₄ nɨ₁nau₂, jaun₂ tsá₃ ma₃ta₁ tí₄ 'uë₃ jaun₂; go'₂ a₂'ë́₂ Diú₄ uɨg₅. Jë₁ca₂tó'₂ jaun₂, dsɨ́'₂ bá₄ dsa₂.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Rɨn'₅₄ jniog₄, o₁jŋia'₅₄ ma₂në₂jua'₅₄ jnia'₅₄ le₂në₅, caun₂ bá₄ 'ei₅ dsɨ₅ jnia'₅₄ a₂jmo'₂ 'nia'₂ dse₃ guë́₄ con'₂ guë́₄ a₂jaun₂, a₂chan'₅₄ 'nia'₂ tiá₂ jág₁ a₂lión'₂ 'nia'₂.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Ia₁ dse₃ bá₄ dsɨ́₅ Diú₄, tsá₃ jua'₅₄ a₂dsɨ₃'én₂ dsɨ́₅ ca₂le₃jë́₃ a₂ma₂jmo'₅₄ 'nia'₂, quian'₅₄ ca₂le₃jë́₃ 'a₂ lia'₂ lë́₅ a₂'niói'₃, a₂rë₂jniá₂ ia₁ a₂ma₂jme₂'on'₅₄ 'nia'₂ dsa₂ rɨn'₅₄ jniog₄ i₂'én₂, juɨ₁lia'₂ caun₂ jmo'₂ 'nia'₂ rë₂në́₃.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 'Ɨ́n₅ bá₄ dsɨ₅ jnia'₅₄ a₂jmó'₂ 'nia'₂ le₂jaun₂ a₂dsen₅₄ 'au'₂ le₂jang'₂ le₂jang'₂ ca₂të₂ jë₁ca₂tó'₂, ia₁jaun₂ lén'₄ 'nia'₂ co₂ŋei'₅₄ ca₂le₃jë́₃ a₂'ɨ́n₂ 'au'₂ 'nia'₂.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Tsá₃ 'niog₂ jnia'₅₄ jua'₅₄ a₂le₃juɨn'₃ 'nia'₂, la₁ të₂le₃ o₁nó'₅ 'nia'₂ ne₄ juɨ₅ quió'₅ dsa₂ i₂ma₂'én₂ i₂ma₂juɨn'₂ dsɨ́₅ në́₃ jaun₂ ca₂tɨ́in₂ a₂dse₃ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ quió'₅ Diú₄ a₂ma₂cuë₃.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Lia'₂ con'₂ jme₁ca₂cuë₃ Diú₄ jág₁ quió'₅ ca₂cuë́'₃ Abraham, ca₂'ɨin₃ 'ŋiog₅, ia₁ ca₂lia'₂ 'i₁jan₂ i₂sián'₂ tsá₃ jme₁chan₂ i₂juɨn'₂ guë́₄ jua'₅₄ i₂'ɨin₃.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Jaun₂ ca₂juá'₂: “Të₃dsón'₂ bá₄ jme₁gu'₅₄ jniá₂ 'ne₂ 'ŋio₅ lɨn₃, jaun₂ cuɨ́n₄ jniá₂ 'ne₂ juɨn₅ tsɨ₁jon₂.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Juɨn'₂ bá₄ dsɨ́₅ Abraham ca₂jŋia₃, jaun₂ ca₂gue₃ bá₄ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ a₂jme₁ma₂cuë₃ Diú₄.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Juɨ₁lia'₂ jë₁'ɨn₅ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃ Diú₄, 'ɨin₂₃ juɨ₁lia'₂ i₂lɨ́n₅ i₂juɨn'₂ con'₂ guë́₄ guioin₅₄, a₂jáng'₅ jág₁ dsau₅ a₂dsón'₂ bá₄ tí₅ jág₁, jaun₂ co₂në₅ bá₄ dsan₂ mɨ'₅₄ a₂niói'₅ quian'₅₄ rɨin'₅₄.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Ján₃ bá₄ le₂në₅ ca₂jmo₃ Diú₄ ia₁ a₂jme₁'nio₃ jme₃jnia₅ ja₁con₂ dsa₂ i₂ca₂tɨ́n₂ gue₃ lia'₂ con'₂ lë́₅ jág₁ a₂ca₂cuë₃, a₂tsá₃ jme₂tsɨ́in₃ 'a₂ lia'₂ dsɨ₂jiog₅ dsɨ́₅ jmo₃ ja₁coin₂. Ca₂'ɨin₃ 'ŋiog₅ ca₂jáng'₃ jág₁ dsau₅ a₂dsón'₂ bá₄ tí₅ jág₁ quió'₅ a₂ma₂cuë₃.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Jaun₂ në́₃, të₂le₃ quian'₅₄ tɨn₃ ne₅₄ jág₁ në₅ a₂tsá₃ lé₂ le₃tsɨ́n₃ a₂tsá₃ lé₂ le₃jmo₃ Diú₄ të₂jɨ́in₁, (co₂'nió'₄ le₃jua'₅₄ jág₁ a₂ca₂cuë₃ Diú₄, quian'₅₄ jág₁ a₂ca₂'ɨin₃ 'ŋiog₅), jaun₂ guéi₁ bá₄ jniog₄ lián'₂ bén₂ juɨ₁lia'₂ jniog₄ i₂ma₂cuɨng₅₄ a₂dsɨ₁lion₅₄ ja₁coin₂, ia₁jaun₂ chan'₅₄ jniog₄ tiá₂ jág₁ a₂'ɨ́n₂ dsɨ₅ jniog₄.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 A₂bén₂ bá₄ jág₁ jaun₂ a₂jmo₅ a₂tióng₂ tiá₂ të₂dsɨ₅ jniog₄, juɨ₁lia'₂ bén₂ nɨ₁'lá'₂ quió'₅ nɨ₁barco jë₁ma₂ca₂quian₃ tiá₂ ca₂të₂ 'uɨg₅₄ jmɨ₁ŋí'₄. Jág₁ a₂'ɨ́n₂ dsɨ₅ jniog₄ jaun₂, a₂'í₂ bá₄ ca₂të₂ ja₁jŋió₅ guë́₄ ca₂të₂ 'ŋió'₃ 'mɨ'₂ jŋió₅,
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 ja₁ca₂'í₃ Jesús o₄quián₂ jniog₄, ca₂dsiáin'₃ ne₄ juɨ₅ quián₂ jniog₄, ia₁ a₂ca₂lɨin₃ jme₂dsa₂ dsen₅₄ co₂tan₅₄, ca₂ne₅₄ lia'₂ jme₁lɨ́n₄ Melquisedec.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.