Atos 23

Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jme₁ma₂chén'₅ Pa₄ ne₄ dsɨ₂tan₅₄ quián₅ dsa₂ judíos, jaun₂ ca₂jɨ́in₂ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ can'₅₄ 'éi₂, jaun₂ ca₂juá'₂:
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Jaun₂ Ananías, i₂lɨ́n₅ jme₂dsa₂ dsen₅₄, ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ i₂jme₁tión₂ cau₅ quió'₅ Pa₄, a₂jnáu₃ mɨ₂'o₄ 'éi₂.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Pa₄ ca₂tsɨ́'₃ jme₂dsa₂ dsen₅₄ 'éi₂:
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Jaun₂ ca₂ŋag₃ dsa₂ i₂tion'₅₄ guë́₄ ja₁jaun₂:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Ca₂ŋag₃ táng₃ Pa₄:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Jaun₂ ca₂rë₃lí'₄ Pa₄, i₂lɨn₅₄ dsa₂ 'éi₂ lɨ́n₅ dsa₂ saduceos, i₂lɨn₅₄ guë'₂ lɨ́n₅ dsa₂ fariseos. Jaun₂ guë́₄ ca₂juá'₂ Pa₄ tiá₂, ca₂tsɨ́'₃ dsa₂:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Jme₁ca₂juá'₂ Pa₄ le₂në₅, dsa₂ i₂lɨ́n₅ fariseos, quian'₅₄ dsa₂ i₂lɨ́n₅ saduceos në́₃, ca₂jme₃lióg₃ qui₂ca₂tsɨ́in₂ guioin₅₄, ca₂lë₃ le₁dsoin'₅₄.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Ia₁ dsa₂ saduceos, tsá₃ 'e₂ 'éin₂ a₂jen'₅₄ dsa₂ jë₁ma₂dsain₃, on₃ guë'₂ 'éin₂ a₂chan₂ ángeles, on₃ guë'₂ 'éin₂ a₂chan₂ jme₂dsí₂. La₁ dsa₂ fariseos guë'₂ në́₃, 'éin₂ bá₄ ca₂le₃jë́₃ a₂jaun₂.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Jaun₂ ca₂tóin'₂ ca₂tsɨ́in₂ co₂mɨ'₅₄. Jaun₂ i₂lɨn₅₄ dsa₂ i₂lɨ́n₅ të₅juá'₅ i₂tión₂ të₂le₃ quió'₅ dsa₂ fariseos, ca₂nau₂ ca₂juá'₂:
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Jaun₂ 'ŋio₅ ca₂tón'₂ dsa₂ ca₂tsɨ́in₂, ca₂lia'₂ ca₂rë₃gó'₅ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ jme₁ca₂jág₃. Ia₁ në₅ tsá₃ ma₂jmo₃ dsa₂ jma₃quén₅ quió'₅ Pa₄, lɨ́in₂. Jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ ca₂o₃lén₂ 'lióg₂ ca₂dsein₂₃ Pa₄ jë₄ quió'₅ dsa₂, ca₂tág₃ juɨ₅ ne₄ta₁ ja₁tion'₅₄ 'lióg₂.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Jme₁ca₂të́₂ tɨn₃ nei₅ 'en₅₄ Pa₄ ja₁jaun₂, ca₂jme₃jnia₅ Te₁gui'₅₄ ne₅₄, jaun₂ ca₂juá'₂:
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Jme₁jnia₃ jaun₂, ca₂jmo₃ jág₁ i₂lɨn₅₄ dsa₂ judíos a₂jŋɨi'₃ Pa₄. Ca₂'ɨin₃ Diú₄ a₂ca₂juá'₂ a₂tsá₃ 'e₂ guë́'₃, a₂tsá₃ 'e₂ 'ɨ́n'₂ në́₃, ca₂lia'₂ ca₂lë₃ a₂niog₅ dsɨ́₅ jmo₃.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Jme₁lë́₂ lë́₅ guë́₄ con'₂ të₂lón₃ dsa₂ i₂jme₁ma₂lɨ́'₅ jág₁ jmo₃ le₂jaun₂.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Jaun₂ ca₂i₁lein₅₄ i₁jɨin₅₄ juɨg₅₄ jme₂dsa₂, ca₂le₃jɨ́n₃ guë́₄ gui'₅₄ can'₅₄ quián₅ dsa₂ judíos në́₃, a₂ca₂i₁jua'₁:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Jaun₂ 'nia'₂ në́₃, quian'₅₄ dsɨ₂tan₅₄ quián₅ guá'₅, o₂chei'₅₄ 'nia'₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ a₂ja₂jŋiai₃ Pa₄ ne'₅₄ 'nia'₂ 'ióg₃. A₂lë₁juɨg'₅₄ bá₄ 'nia'₂ a₂caun'₅₄ jág₁ dsau₅ co₂rë₂ quió'₅, ia₁jaun₂ bá₄ ja₃jiog₃. Jaun₂ jnia'₅₄ guë'₂ në́₃, ma₂lág₅ co₂jŋia₅₄ a₂jŋɨ́i'₄ né'₃ a₂guáin₂ të₂la₂.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 La₁ ja₁ŋi'₅₄ 'io₅₄ rɨn'₅₄ Pa₄ ca₂rë₃ŋi₅ jág₁ jaun₂. Jaun₂ ca₂ŋei₅₄ ne₄ta₁ quió'₅ 'lióg₂ ca₂i₁'ë́₄ jág₁ ne₄ Pa₄.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Jaun₂ Pa₄ në́₃ ca₂të́'₃ jan₂ juɨg₅₄ 'lióg₂, jaun₂ ca₂juá'₂:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Jaun₂ ca₂ŋe₄ 'éi₂ ca₂i₁jŋiai₃ chi'₂, jaun₂ ca₂juá'₂:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Jaun₂ ca₂jŋa'₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ 'éi₂ mɨ₂gu₂ chi'₂ 'éi₂, con'₂ ca₂jiog₃ cau₅, jaun₂ ca₂ŋag₃:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Jaun₂ ca₂ŋag₃ chi'₂ 'éi₂:
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 La₁ tsá₃ o₁'eng'₅₄, ia₁ lë́₅ guë́₄ të₂lón₃ dsa₂ quiáin₅ ma₂le₁'mai₅₄ cau₅ juɨ₅ le₁jŋiog₂₃. Ma₂'ɨin₃ Diú₄ a₂tsá₃ 'e₂ guë́'₃, 'ɨ́n'₂, ca₂lia'₂ ca₂jŋɨi'₃ Pa₄. Jŋia'₅₄ lia'₂ a₂jaun₂ bá₄ le₁jŋia₂₃ chi₂jua'₂ 'e₂ jág₁ juɨg'₅₄ 'ne₂.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Jaun₂ ca₂'ág'₃ jág₁ juɨg₅₄ dsen₅₄ 'éi₂, ca₂juá'₂ a₂tsá₃ 'ein₂ tsɨ́'₃ jág₁ a₂ca₂dsia₃ jaun₂.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Jaun₂ ca₂të́'₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ on₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ quiáin₅, ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂jmo₃ 'éi₂ co₂jŋia₅₄ tɨn₃ 'ŋiá₂-lón₂ 'lióg₂ a₂dsɨ₃léin₂ juɨ₅ tag₅₄; 'nag'₂ ne₂guión₂ rë₂dsɨ́₂ guian₃ guë'₂ (70) dsɨ₃lén₂ co₁dsɨn₅₄ cua₁, tɨn₃ 'ŋia₂-lón₂ guë'₂ i₂cán₂ ŋí₁ chen'₂, a₂dsɨ₃léin₂ juɨ₅ Cesarea con'₂ hora ŋí₁ ŋi₃ le₃ca₂nei₂.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Jaun₂ ca₂chein₃ jág₁ a₂jmo₃ dsa₂ co₂jŋia₅₄ cua₁ i₂co₃dsɨn₅₄ Pa₄. Ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂jmo₃ dsa₂ 'í₁, dsɨ₃jóin₂ 'éi₂ o₄gú₃ Dsi₄má'₂ Félix të₂dsein₃ jéin'₃ le₂jaun₂.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Jaun₂ quian'₅₄ dsa₂ i₂i₁jon₅₄ Pa₄, ca₂chen₃ juɨg₅₄ dsen₅₄ si₂ la₂ a₂juá'₂:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Jniá₂, Claudio Lisias, tsɨ́ng₂ si₂ la₂ ne'₅₄ 'ne₂, gui'₅₄ Dsi₄má'₂ juɨn'₂ Fé₁. Cuɨ́ng₅ Diú₄ 'ne₂.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ca₂jŋau'₃ dsa₂ judíos ca₂jŋai'₃ dsa₂ në₅, a₂jme₁jŋag'₃. La₁ jme₁ca₂rë₃guion₅₄ a₂lɨ́in₅ dsa₂ tén₅ Roma, jaun₂ ca₂ŋeg₅₄ i₁lioin₁₂ quian'₅₄ 'lióg₂ quiáng₃.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ia₁ jme₁'nio₃ le₃guion₅₄ 'e₂ 'uɨg₅₄ 'nag₅ dsa₂, jaun₂ ca₂i₁jŋiái₂ ne₄ dsɨ₂tan₅₄ quiáin₅.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Jaun₂ ca₂rë₃léi₄ jniá₂, 'uɨg₅₄ quió'₅ Si₂ 'Éi'₃ quió'₅ guion₅₄ bá₄ dsa₂, cuë́'₅ i₂në₅ dso₄. Jaun₂ tsá₃ cha₂ 'e₂ lë₃ jua'₅₄ a₂'i₄ 'éi'₃ a₂jŋag'₃ dsa₂, on₃ guë'₂ dsi₂ten₅₄ jua'₅₄ a₂'í₂ 'né₅ 'má₃ në́₃.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Jaun₂ jme₁ca₂rë₃guion₅₄ a₂ma₂jmo₃ dsa₂ judíos caun₂ jág₁ a₂jŋag'₃, jaun₂ bá₄ lë₃ dsiain'₄ jniá₂ o₄gog'₂ 'ne₂. Jaun₂ ma₂juɨ́g₂ bá₄ jniá₂ ján₃, dsa₂ i₂'nag₅ 'nɨ₅ i₂në₅, a₂dsɨ₃léin₂ ne'₅₄ 'ne₂, a₂dsɨ₃can₅ dso₄ a₂bóin'₂ i₂në₅. Co₂në₅ bá₄.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Jaun₂ 'lióg₂ në́₃, con'₂ lë́₅ 'éi'₃ ma₂ŋɨi₂, ca₂dsein₂₃ Pa₄ ca₂tág₃ të₃ 'uë₂ ca₂dsi₃léin₂ të₂ juɨg₂ Antípatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Jme₁jnia₃ jaun₂, 'lióg₂ i₂i₃lén₂ juɨ₅ tag₄ ca₂jéin'₃ táng₃ juɨ₅, ja₂lein₃ táng₃. Jmá'₃ 'lióg₂ i₂co₁dsɨn₅₄ cua₁ bá₄ ca₂i₃lén₂ i₃jón₂ guë́₄ Pa₄.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Jme₁ca₂dsi₃léin₂ të₂ juɨg₂ Cesarea, jaun₂ ca₂jɨ́in'₃ dsi₄má'₂ si₂ carta a₂quian₅. Ca₂jɨ́in'₂ Pa₄ në́₃.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Jme₁ma₂në₂'í₂ dsi₄má'₂ si₂, jaun₂ ca₂ŋɨ́i'₃ Pa₄ a₂já'₄ chain₂. Jme₁ca₂rë₃ŋi₅ a₂chan₂ 'éi₂ 'uë₃ Cilicia,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 jaun₂ ca₂juá'₂:
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.