Atos 23

Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jme₁ma₂chén'₅ Pa₄ ne₄ dsɨ₂tan₅₄ quián₅ dsa₂ judíos, jaun₂ ca₂jɨ́in₂ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ can'₅₄ 'éi₂, jaun₂ ca₂juá'₂:
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Jaun₂ Ananías, i₂lɨ́n₅ jme₂dsa₂ dsen₅₄, ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ i₂jme₁tión₂ cau₅ quió'₅ Pa₄, a₂jnáu₃ mɨ₂'o₄ 'éi₂.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Pa₄ ca₂tsɨ́'₃ jme₂dsa₂ dsen₅₄ 'éi₂:
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Jaun₂ ca₂ŋag₃ dsa₂ i₂tion'₅₄ guë́₄ ja₁jaun₂:
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ca₂ŋag₃ táng₃ Pa₄:
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Jaun₂ ca₂rë₃lí'₄ Pa₄, i₂lɨn₅₄ dsa₂ 'éi₂ lɨ́n₅ dsa₂ saduceos, i₂lɨn₅₄ guë'₂ lɨ́n₅ dsa₂ fariseos. Jaun₂ guë́₄ ca₂juá'₂ Pa₄ tiá₂, ca₂tsɨ́'₃ dsa₂:
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Jme₁ca₂juá'₂ Pa₄ le₂në₅, dsa₂ i₂lɨ́n₅ fariseos, quian'₅₄ dsa₂ i₂lɨ́n₅ saduceos në́₃, ca₂jme₃lióg₃ qui₂ca₂tsɨ́in₂ guioin₅₄, ca₂lë₃ le₁dsoin'₅₄.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Ia₁ dsa₂ saduceos, tsá₃ 'e₂ 'éin₂ a₂jen'₅₄ dsa₂ jë₁ma₂dsain₃, on₃ guë'₂ 'éin₂ a₂chan₂ ángeles, on₃ guë'₂ 'éin₂ a₂chan₂ jme₂dsí₂. La₁ dsa₂ fariseos guë'₂ në́₃, 'éin₂ bá₄ ca₂le₃jë́₃ a₂jaun₂.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Jaun₂ ca₂tóin'₂ ca₂tsɨ́in₂ co₂mɨ'₅₄. Jaun₂ i₂lɨn₅₄ dsa₂ i₂lɨ́n₅ të₅juá'₅ i₂tión₂ të₂le₃ quió'₅ dsa₂ fariseos, ca₂nau₂ ca₂juá'₂:
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Jaun₂ 'ŋio₅ ca₂tón'₂ dsa₂ ca₂tsɨ́in₂, ca₂lia'₂ ca₂rë₃gó'₅ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ jme₁ca₂jág₃. Ia₁ në₅ tsá₃ ma₂jmo₃ dsa₂ jma₃quén₅ quió'₅ Pa₄, lɨ́in₂. Jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ ca₂o₃lén₂ 'lióg₂ ca₂dsein₂₃ Pa₄ jë₄ quió'₅ dsa₂, ca₂tág₃ juɨ₅ ne₄ta₁ ja₁tion'₅₄ 'lióg₂.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Jme₁ca₂të́₂ tɨn₃ nei₅ 'en₅₄ Pa₄ ja₁jaun₂, ca₂jme₃jnia₅ Te₁gui'₅₄ ne₅₄, jaun₂ ca₂juá'₂:
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Jme₁jnia₃ jaun₂, ca₂jmo₃ jág₁ i₂lɨn₅₄ dsa₂ judíos a₂jŋɨi'₃ Pa₄. Ca₂'ɨin₃ Diú₄ a₂ca₂juá'₂ a₂tsá₃ 'e₂ guë́'₃, a₂tsá₃ 'e₂ 'ɨ́n'₂ në́₃, ca₂lia'₂ ca₂lë₃ a₂niog₅ dsɨ́₅ jmo₃.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Jme₁lë́₂ lë́₅ guë́₄ con'₂ të₂lón₃ dsa₂ i₂jme₁ma₂lɨ́'₅ jág₁ jmo₃ le₂jaun₂.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Jaun₂ ca₂i₁lein₅₄ i₁jɨin₅₄ juɨg₅₄ jme₂dsa₂, ca₂le₃jɨ́n₃ guë́₄ gui'₅₄ can'₅₄ quián₅ dsa₂ judíos në́₃, a₂ca₂i₁jua'₁:
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Jaun₂ 'nia'₂ në́₃, quian'₅₄ dsɨ₂tan₅₄ quián₅ guá'₅, o₂chei'₅₄ 'nia'₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ a₂ja₂jŋiai₃ Pa₄ ne'₅₄ 'nia'₂ 'ióg₃. A₂lë₁juɨg'₅₄ bá₄ 'nia'₂ a₂caun'₅₄ jág₁ dsau₅ co₂rë₂ quió'₅, ia₁jaun₂ bá₄ ja₃jiog₃. Jaun₂ jnia'₅₄ guë'₂ në́₃, ma₂lág₅ co₂jŋia₅₄ a₂jŋɨ́i'₄ né'₃ a₂guáin₂ të₂la₂.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 La₁ ja₁ŋi'₅₄ 'io₅₄ rɨn'₅₄ Pa₄ ca₂rë₃ŋi₅ jág₁ jaun₂. Jaun₂ ca₂ŋei₅₄ ne₄ta₁ quió'₅ 'lióg₂ ca₂i₁'ë́₄ jág₁ ne₄ Pa₄.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Jaun₂ Pa₄ në́₃ ca₂të́'₃ jan₂ juɨg₅₄ 'lióg₂, jaun₂ ca₂juá'₂:
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Jaun₂ ca₂ŋe₄ 'éi₂ ca₂i₁jŋiai₃ chi'₂, jaun₂ ca₂juá'₂:
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Jaun₂ ca₂jŋa'₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ 'éi₂ mɨ₂gu₂ chi'₂ 'éi₂, con'₂ ca₂jiog₃ cau₅, jaun₂ ca₂ŋag₃:
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Jaun₂ ca₂ŋag₃ chi'₂ 'éi₂:
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 La₁ tsá₃ o₁'eng'₅₄, ia₁ lë́₅ guë́₄ të₂lón₃ dsa₂ quiáin₅ ma₂le₁'mai₅₄ cau₅ juɨ₅ le₁jŋiog₂₃. Ma₂'ɨin₃ Diú₄ a₂tsá₃ 'e₂ guë́'₃, 'ɨ́n'₂, ca₂lia'₂ ca₂jŋɨi'₃ Pa₄. Jŋia'₅₄ lia'₂ a₂jaun₂ bá₄ le₁jŋia₂₃ chi₂jua'₂ 'e₂ jág₁ juɨg'₅₄ 'ne₂.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Jaun₂ ca₂'ág'₃ jág₁ juɨg₅₄ dsen₅₄ 'éi₂, ca₂juá'₂ a₂tsá₃ 'ein₂ tsɨ́'₃ jág₁ a₂ca₂dsia₃ jaun₂.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Jaun₂ ca₂të́'₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ on₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ quiáin₅, ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂jmo₃ 'éi₂ co₂jŋia₅₄ tɨn₃ 'ŋiá₂-lón₂ 'lióg₂ a₂dsɨ₃léin₂ juɨ₅ tag₅₄; 'nag'₂ ne₂guión₂ rë₂dsɨ́₂ guian₃ guë'₂ (70) dsɨ₃lén₂ co₁dsɨn₅₄ cua₁, tɨn₃ 'ŋia₂-lón₂ guë'₂ i₂cán₂ ŋí₁ chen'₂, a₂dsɨ₃léin₂ juɨ₅ Cesarea con'₂ hora ŋí₁ ŋi₃ le₃ca₂nei₂.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Jaun₂ ca₂chein₃ jág₁ a₂jmo₃ dsa₂ co₂jŋia₅₄ cua₁ i₂co₃dsɨn₅₄ Pa₄. Ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂jmo₃ dsa₂ 'í₁, dsɨ₃jóin₂ 'éi₂ o₄gú₃ Dsi₄má'₂ Félix të₂dsein₃ jéin'₃ le₂jaun₂.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Jaun₂ quian'₅₄ dsa₂ i₂i₁jon₅₄ Pa₄, ca₂chen₃ juɨg₅₄ dsen₅₄ si₂ la₂ a₂juá'₂:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Jniá₂, Claudio Lisias, tsɨ́ng₂ si₂ la₂ ne'₅₄ 'ne₂, gui'₅₄ Dsi₄má'₂ juɨn'₂ Fé₁. Cuɨ́ng₅ Diú₄ 'ne₂.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ca₂jŋau'₃ dsa₂ judíos ca₂jŋai'₃ dsa₂ në₅, a₂jme₁jŋag'₃. La₁ jme₁ca₂rë₃guion₅₄ a₂lɨ́in₅ dsa₂ tén₅ Roma, jaun₂ ca₂ŋeg₅₄ i₁lioin₁₂ quian'₅₄ 'lióg₂ quiáng₃.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ia₁ jme₁'nio₃ le₃guion₅₄ 'e₂ 'uɨg₅₄ 'nag₅ dsa₂, jaun₂ ca₂i₁jŋiái₂ ne₄ dsɨ₂tan₅₄ quiáin₅.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Jaun₂ ca₂rë₃léi₄ jniá₂, 'uɨg₅₄ quió'₅ Si₂ 'Éi'₃ quió'₅ guion₅₄ bá₄ dsa₂, cuë́'₅ i₂në₅ dso₄. Jaun₂ tsá₃ cha₂ 'e₂ lë₃ jua'₅₄ a₂'i₄ 'éi'₃ a₂jŋag'₃ dsa₂, on₃ guë'₂ dsi₂ten₅₄ jua'₅₄ a₂'í₂ 'né₅ 'má₃ në́₃.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Jaun₂ jme₁ca₂rë₃guion₅₄ a₂ma₂jmo₃ dsa₂ judíos caun₂ jág₁ a₂jŋag'₃, jaun₂ bá₄ lë₃ dsiain'₄ jniá₂ o₄gog'₂ 'ne₂. Jaun₂ ma₂juɨ́g₂ bá₄ jniá₂ ján₃, dsa₂ i₂'nag₅ 'nɨ₅ i₂në₅, a₂dsɨ₃léin₂ ne'₅₄ 'ne₂, a₂dsɨ₃can₅ dso₄ a₂bóin'₂ i₂në₅. Co₂në₅ bá₄.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Jaun₂ 'lióg₂ në́₃, con'₂ lë́₅ 'éi'₃ ma₂ŋɨi₂, ca₂dsein₂₃ Pa₄ ca₂tág₃ të₃ 'uë₂ ca₂dsi₃léin₂ të₂ juɨg₂ Antípatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Jme₁jnia₃ jaun₂, 'lióg₂ i₂i₃lén₂ juɨ₅ tag₄ ca₂jéin'₃ táng₃ juɨ₅, ja₂lein₃ táng₃. Jmá'₃ 'lióg₂ i₂co₁dsɨn₅₄ cua₁ bá₄ ca₂i₃lén₂ i₃jón₂ guë́₄ Pa₄.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Jme₁ca₂dsi₃léin₂ të₂ juɨg₂ Cesarea, jaun₂ ca₂jɨ́in'₃ dsi₄má'₂ si₂ carta a₂quian₅. Ca₂jɨ́in'₂ Pa₄ në́₃.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Jme₁ma₂në₂'í₂ dsi₄má'₂ si₂, jaun₂ ca₂ŋɨ́i'₃ Pa₄ a₂já'₄ chain₂. Jme₁ca₂rë₃ŋi₅ a₂chan₂ 'éi₂ 'uë₃ Cilicia,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 jaun₂ ca₂juá'₂:
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.