Atos 22

Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ―'Nia'₂ dsa₂ go₂ rɨn'₅₄ jniog₄, gui'₅₄ can'₅₄ në́₃, nei₂ de'₂ 'nia'₂ a₂juá'₄ jniá₂ juɨg₅₄ 'nia'₂ a₂jáng'₄ jág₁ dsau₅ quió₃.
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Të₂le₃ tei₄ guë́₄ ca₂i₃lén₂ dsa₂ jme₁ca₂nág₂ a₂juá'₂ Pa₄ quian'₅₄ jág₁ jmei₅ hebreo. Jaun₂ caun₂ ca₂juá'₂ bá₄ 'éi₂:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 ―Dsa₂ judío bá₄ lɨ́n₅ jniá₂. Juɨg₂ Tarso bá₄ chang₂, ja₁tén₄ 'uë₃ Cilicia. La₁ Jerusalén la₂ bá₄ ca₂i₃juɨng'₂. Ca₂'ɨ₃ jniá₂ si₂ a₂ca₂jme₃tag₅ të₅ Gamaliel. Co₂rë₂ bá₄ ca₂jme₃tag₂₃ con'₂ lë́₅ Si₂ 'Éi'₃ quió'₅ dsa₂ quián₂ jniog₄ ma₂lɨ́g'₂. A₂dsen₅₄ dsɨ₃ jme₁lɨ́ng₄ le₃quió'₅ Diú₄, juɨ₁lia'₂ jmo'₂ 'nia'₂ ca₂le₃jɨ́ng'₃ rë₂në́₃.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Qui₂ca₂co₃'én₃ jniá₂ dsa₂ i₂tion'₅₄ Juɨ₅ quió'₅ Te₁gui'₅₄ le₂jŋiá₅, ca₂lia'₂ ca₂quɨ́n₂ 'mú₃ quió'₅. Qui₂ca₂toin'₂ 'né₅ 'má₃ lia'₂ dsa₂ ŋe'₂ lia'₂ dsa₂ mɨ́₂.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Lé₂ bá₄ jáng'₃ jág₁ dsau₅ jme₂dsa₂ dsen₅₄, ca₂le₃jɨ́n₃ guë́₄ dsɨ₂gui'₅₄ can'₅₄ në́₃, ia₁ guioin₅₄ bá₄ ca₂jáng'₃ si₂ jniá₂ a₂ca₂chein₃ ne₄ rɨin'₅₄ i₂tián'₅ Damasco, ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂jme₁i₁chán'₃ jniá₂ rɨ́ng'₃ i₂tián'₅ ja₁jaun₂, a₂jme₁të₁₂ le₁'ŋei'₅₄ ia₁jaun₂ gue₃ uɨg₅ jë₄ juɨg₂ Jerusalén la₂.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 ’La₁ia₁ lia'₂ con'₂ jme₁ŋó₃ jniá₂ le₂'i₄ juɨ₅ né'₃ a₂dsióg₄ juɨg₂ Damasco, con'₂ dsi₂ŋí'₃, con'₂ tsá₃ jáng₅ jme₁ca₂téng₃ caun₂ si₂ tág₅ jmá'₅ a₂já₃ juɨ₅ guei'₅₄ i₂juɨ́g₃.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Jaun₂ i₃'ɨ́ng₃ 'uë₃. Dsɨ₂juɨ₅ le₂jaun₂ ca₂nag₃ jág₁ a₂juá'₂: “Saulo, Saulo, ¿'e₂ lë₃ co₂'éin'₅ jniá₂?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Jaun₂ ca₂ŋag₄ jniá₂: “¿'Ein₂ 'ne₂ gui'₅₄?” Jaun₂ ca₂juá'₂ tság₅ jniá₂: “Jesús chan₂ Nazaret bá₄ jniá₂ i₂co₂'én'₅ 'ne₂.”
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Ján₃ bá₄ ca₂jág₃ dsa₂ i₂jme₁quian'₅₄ jniá₂ si₂ jaun₂, jaun₂ ca₂rë₃gó'₅. La₁ tsá₃ ca₂nág₂ jág₁ quió'₅ i₂ca₂juá'₂ ca₂tság₃ jniá₂.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Jaun₂ ca₂ŋag₄ jniá₂ jaun₂ në́₃: “Te₁gui'₅₄, ¿'e₂ 'nió'₅ jmo₅₄ jniá₂?” Jaun₂ ca₂juá'₂ Te₁gui'₅₄: “Nau₂, gua₂ juɨ₅ juɨg₂ Damasco. Ja₁jaun₂ juá'₂ dsa₂ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ 'nió'₅ jmó'₂.”
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Ia₁ co₂dsia₅ ca₂téng₂ bá₄ quian'₅₄ si₂, jaun₂ dsa₂ i₂quiang'₅₄ bá₄ ca₂jiog₃ le₁chan'₂ gu₃ a₂ca₂dsióg₃ të₂ Damasco.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 Ja₁jaun₂ jme₁guá₄ jan₂ dsa₂ chen₂ Ananías, i₂jme₁jme₂ti₃ con'₂ lë́₅ Si₂ 'Éi'₃ Juá'₅ quió'₅ Moisés, jaun₂ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ judíos i₂tián'₅ Damasco ca₂juá'₂ dse₃ 'ɨin₂₃ 'éi₂.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Jaun₂ ca₂dsióg₃ Ananías i₁jag₅₄ ja₁jme₁'eng₅₄. Jme₁ca₂dsióg₃, ca₂juá'₂: “Saulo rɨn'₅₄ jniog₄, guei'₅₄ táng₃ jme₁ne'₄.” Dsɨ₂juɨ₅ jaun₂ bá₄ ca₂lág₃ táng₃ mɨ́g₂ ne₃, jaun₂ ca₂jɨin₅₄ jaun₂ në́₃.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Jaun₂ ca₂tság₃ táng₃ jniá₂: “Diú₄ quián₅ dsa₂ can'₅₄ quián₂ jniog₄ ma₂ca₂quióin'₂ 'ne₂ le₂jŋiá₅, ia₁jaun₂ le₃cuɨng'₂ 'e₂ jaun₂ a₂'ŋio₂ dsɨ́₅, ia₁jaun₂ jɨng'₅₄ i₂qui₂dsɨ₅ 'éi'₃ rë₂ quiáin₅, ia₁jaun₂ nág'₁ jág₁ quió'₅ 'ŋiog₅ a₂tio'₅₄ mɨ₂'o₅₄.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Jaun₂ 'ne₂ gog'₅₄ a₂chi₂o₁'ɨ́in'₃ o₁dsia'₄ o₁chei'₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ ma₂jag'₅₄ 'e₂ qui₂ma₂nei'₂ në́₃.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Jaun₂ në́₃, tsá₃ ma₃jme₁'ag₁₂. Nau₂, o₂chon₅₄ jmɨg₂, mɨ₄ ne₄ 'éi₂, ia₁jaun₂ jŋí₃ dsáu'₂.”
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 ’Jme₁ca₂guáng'₃ Jerusalén, ŋeg₅₄ guá'₅ templo i₂chi₁leng'₄ Diú₄. Jaun₂ a₂lë₁ca₂jéin₃ ca₂jág₃,
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 ca₂jɨng₅₄ Te₁gui'₅₄, jaun₂ ca₂juá'₂: “I₂ŋáu'₂ jú₅ të₂le₃ dséi₂ juɨg₂ Jerusalén, ia₁ tsá₃ tón'₂ dsa₂ juɨ₅ jág₁ a₂juɨg'₅₄ a₂'ág'₄ jniá₂.”
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Jaun₂ ca₂ŋag₄ jniá₂ ca₂juɨ́g₂: “Te₁gui'₅₄, ca₂le₃jɨ́n₃ bá₄ dsa₂ 'éi₂ le₁ŋi₅ a₂jme₁ŋɨ₅ jniá₂ a₂jme₁nei₂₃ ca₂le₃jë́₃ guá'₅ sinagogas a₂co₂'éng₅ qui₂cuë́₅ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂'én₂ jág₁ dse₃ quiáng'₂, a₂jme₁i₂tioin'₂ 'né₅ 'má₃.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Jme₁ca₂jŋɨ'₃ dsa₂ Esteban, dsa₂ i₂jme₁jáng'₅ jág₁ dsau₅ quiáng'₂, jaun₂ bá₄ jme₁chén'₄ jniá₂ ján₃, ia₁ jme₁lë́₄ caun₂ jág₁ quió₃ quian'₅₄ dsa₂ i₂ca₂jŋɨ'₃ 'éi₂. Jaun₂ ca₂jmo₃ jniá₂ 'í₁ nɨ₁tsɨn'₅₄ dsa₂ i₂ca₂jŋag'₃.”
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 La₁ jaun₂ ca₂juá'₂ Te₁gui'₅₄ ca₂tság₃ jniá₂: “La₁ gua₂, ia₁ tsag₅₄ jniá₂ uɨ́ng₂ quiáng'₂, a₂o₁'ë́'₃ jág₁ ja₁con₂ dsɨ₂nau₂.”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Co₂jaun₂ bá₄ ca₂nág₂ dsa₂ juɨg₂. Jaun₂ ca₂jme₃lióg₃ ca₂tóin'₂ co₂mɨ'₅₄ ca₂guió'₃ ca₂juá'₂:
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Jaun₂ dsa₂ juɨg₂ në́₃, caun₂ qui₂ca₂të₂ca₂'oin'₂ bá₄ Pa₄, qui₂ca₂gág₃ tsɨn'₅₄ tioin'₅₄, qui₂ca₂cho₃ dsa₂ 'liog₂ juɨ₅ guei'₅₄.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Jaun₂ ca₂jmo₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ 'éi'₃ ca₂toin'₂ Pa₄ dsi₂néi₂ ja₁tion'₅₄ dsɨ₂'lióg₂. Jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂báin₂ Pa₄ ia₁jaun₂ jmo₃ jág₁ 'e₂ dso₄ rɨin₂, 'e₂ 'uɨg₅₄ ca₂rë₃'né₃ dsa₂ juɨg₂ quiong'₅₄.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 La₁ jme₁ma₂rë₂'ŋei'₅₄ a₂jme₁ma₂bóg₂ dsa₂, ca₂juá'₂ Pa₄ ca₂tsɨ́'₃ jan₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ i₂chén'₅ cau₅:
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Jme₁ca₂nág₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ a₂në₅, jaun₂ ca₂ŋei₅₄ i₁chi'₂ juɨg₅₄ dsen₅₄ quiáin₅ ca₂juá'₂:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Jaun₂ ca₂jme₃quián₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ ja₁'en₅₄ Pa₄, jaun₂ ca₂ŋag₃:
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Jaun₂ ca₂juá'₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ jaun₂ në́₃:
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Dsɨ₂juɨ₅ jme₁ca₂nág₂ dsa₂ i₂jme₁bán₂ Pa₄, jaun₂ ca₂i₃léin₂ cau₅, ján₃ bá₄ le₂jaun₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ në́₃. Ia₁ jme₁ca₂rë₃ŋi₅ a₂lɨ́n₅ Pa₄ dsa₂ tén₅ Roma, ca₂rë₃gó'₅ bá₄ jaun₂ në́₃ ia₁ a₂ca₂'nei'₂ Pa₄.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Jme₁jnia₃ jaun₂, jme₁'nio₃ le₃ŋi₅ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ 'e₂ 'uɨg₅₄ jme₁cuë́'₅ dsa₂ judíos dso₄ Pa₄. Jaun₂ ca₂chéin'₂ 'éi₂ ia₁ a₂jme₁chi₁'ŋei'₅₄ quian'₅₄ nɨ₁ŋí₁ cadenas. Jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂ŋɨ'₂ juɨg₅₄ jme₂dsa₂ quian'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsɨ₂tan₅₄ quián₅ dsa₂ judíos. Jaun₂ guë́₄ ca₂dsein₂₃ Pa₄ ca₂chei'₃ ne₄ dsa₂ 'éi₂.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.