Atos 22

Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ―'Nia'₂ dsa₂ go₂ rɨn'₅₄ jniog₄, gui'₅₄ can'₅₄ në́₃, nei₂ de'₂ 'nia'₂ a₂juá'₄ jniá₂ juɨg₅₄ 'nia'₂ a₂jáng'₄ jág₁ dsau₅ quió₃.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Të₂le₃ tei₄ guë́₄ ca₂i₃lén₂ dsa₂ jme₁ca₂nág₂ a₂juá'₂ Pa₄ quian'₅₄ jág₁ jmei₅ hebreo. Jaun₂ caun₂ ca₂juá'₂ bá₄ 'éi₂:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 ―Dsa₂ judío bá₄ lɨ́n₅ jniá₂. Juɨg₂ Tarso bá₄ chang₂, ja₁tén₄ 'uë₃ Cilicia. La₁ Jerusalén la₂ bá₄ ca₂i₃juɨng'₂. Ca₂'ɨ₃ jniá₂ si₂ a₂ca₂jme₃tag₅ të₅ Gamaliel. Co₂rë₂ bá₄ ca₂jme₃tag₂₃ con'₂ lë́₅ Si₂ 'Éi'₃ quió'₅ dsa₂ quián₂ jniog₄ ma₂lɨ́g'₂. A₂dsen₅₄ dsɨ₃ jme₁lɨ́ng₄ le₃quió'₅ Diú₄, juɨ₁lia'₂ jmo'₂ 'nia'₂ ca₂le₃jɨ́ng'₃ rë₂në́₃.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Qui₂ca₂co₃'én₃ jniá₂ dsa₂ i₂tion'₅₄ Juɨ₅ quió'₅ Te₁gui'₅₄ le₂jŋiá₅, ca₂lia'₂ ca₂quɨ́n₂ 'mú₃ quió'₅. Qui₂ca₂toin'₂ 'né₅ 'má₃ lia'₂ dsa₂ ŋe'₂ lia'₂ dsa₂ mɨ́₂.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Lé₂ bá₄ jáng'₃ jág₁ dsau₅ jme₂dsa₂ dsen₅₄, ca₂le₃jɨ́n₃ guë́₄ dsɨ₂gui'₅₄ can'₅₄ në́₃, ia₁ guioin₅₄ bá₄ ca₂jáng'₃ si₂ jniá₂ a₂ca₂chein₃ ne₄ rɨin'₅₄ i₂tián'₅ Damasco, ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂jme₁i₁chán'₃ jniá₂ rɨ́ng'₃ i₂tián'₅ ja₁jaun₂, a₂jme₁të₁₂ le₁'ŋei'₅₄ ia₁jaun₂ gue₃ uɨg₅ jë₄ juɨg₂ Jerusalén la₂.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’La₁ia₁ lia'₂ con'₂ jme₁ŋó₃ jniá₂ le₂'i₄ juɨ₅ né'₃ a₂dsióg₄ juɨg₂ Damasco, con'₂ dsi₂ŋí'₃, con'₂ tsá₃ jáng₅ jme₁ca₂téng₃ caun₂ si₂ tág₅ jmá'₅ a₂já₃ juɨ₅ guei'₅₄ i₂juɨ́g₃.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Jaun₂ i₃'ɨ́ng₃ 'uë₃. Dsɨ₂juɨ₅ le₂jaun₂ ca₂nag₃ jág₁ a₂juá'₂: “Saulo, Saulo, ¿'e₂ lë₃ co₂'éin'₅ jniá₂?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Jaun₂ ca₂ŋag₄ jniá₂: “¿'Ein₂ 'ne₂ gui'₅₄?” Jaun₂ ca₂juá'₂ tság₅ jniá₂: “Jesús chan₂ Nazaret bá₄ jniá₂ i₂co₂'én'₅ 'ne₂.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ján₃ bá₄ ca₂jág₃ dsa₂ i₂jme₁quian'₅₄ jniá₂ si₂ jaun₂, jaun₂ ca₂rë₃gó'₅. La₁ tsá₃ ca₂nág₂ jág₁ quió'₅ i₂ca₂juá'₂ ca₂tság₃ jniá₂.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Jaun₂ ca₂ŋag₄ jniá₂ jaun₂ në́₃: “Te₁gui'₅₄, ¿'e₂ 'nió'₅ jmo₅₄ jniá₂?” Jaun₂ ca₂juá'₂ Te₁gui'₅₄: “Nau₂, gua₂ juɨ₅ juɨg₂ Damasco. Ja₁jaun₂ juá'₂ dsa₂ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ 'nió'₅ jmó'₂.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ia₁ co₂dsia₅ ca₂téng₂ bá₄ quian'₅₄ si₂, jaun₂ dsa₂ i₂quiang'₅₄ bá₄ ca₂jiog₃ le₁chan'₂ gu₃ a₂ca₂dsióg₃ të₂ Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ja₁jaun₂ jme₁guá₄ jan₂ dsa₂ chen₂ Ananías, i₂jme₁jme₂ti₃ con'₂ lë́₅ Si₂ 'Éi'₃ Juá'₅ quió'₅ Moisés, jaun₂ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ judíos i₂tián'₅ Damasco ca₂juá'₂ dse₃ 'ɨin₂₃ 'éi₂.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Jaun₂ ca₂dsióg₃ Ananías i₁jag₅₄ ja₁jme₁'eng₅₄. Jme₁ca₂dsióg₃, ca₂juá'₂: “Saulo rɨn'₅₄ jniog₄, guei'₅₄ táng₃ jme₁ne'₄.” Dsɨ₂juɨ₅ jaun₂ bá₄ ca₂lág₃ táng₃ mɨ́g₂ ne₃, jaun₂ ca₂jɨin₅₄ jaun₂ në́₃.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Jaun₂ ca₂tság₃ táng₃ jniá₂: “Diú₄ quián₅ dsa₂ can'₅₄ quián₂ jniog₄ ma₂ca₂quióin'₂ 'ne₂ le₂jŋiá₅, ia₁jaun₂ le₃cuɨng'₂ 'e₂ jaun₂ a₂'ŋio₂ dsɨ́₅, ia₁jaun₂ jɨng'₅₄ i₂qui₂dsɨ₅ 'éi'₃ rë₂ quiáin₅, ia₁jaun₂ nág'₁ jág₁ quió'₅ 'ŋiog₅ a₂tio'₅₄ mɨ₂'o₅₄.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Jaun₂ 'ne₂ gog'₅₄ a₂chi₂o₁'ɨ́in'₃ o₁dsia'₄ o₁chei'₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ ma₂jag'₅₄ 'e₂ qui₂ma₂nei'₂ në́₃.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Jaun₂ në́₃, tsá₃ ma₃jme₁'ag₁₂. Nau₂, o₂chon₅₄ jmɨg₂, mɨ₄ ne₄ 'éi₂, ia₁jaun₂ jŋí₃ dsáu'₂.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Jme₁ca₂guáng'₃ Jerusalén, ŋeg₅₄ guá'₅ templo i₂chi₁leng'₄ Diú₄. Jaun₂ a₂lë₁ca₂jéin₃ ca₂jág₃,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ca₂jɨng₅₄ Te₁gui'₅₄, jaun₂ ca₂juá'₂: “I₂ŋáu'₂ jú₅ të₂le₃ dséi₂ juɨg₂ Jerusalén, ia₁ tsá₃ tón'₂ dsa₂ juɨ₅ jág₁ a₂juɨg'₅₄ a₂'ág'₄ jniá₂.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Jaun₂ ca₂ŋag₄ jniá₂ ca₂juɨ́g₂: “Te₁gui'₅₄, ca₂le₃jɨ́n₃ bá₄ dsa₂ 'éi₂ le₁ŋi₅ a₂jme₁ŋɨ₅ jniá₂ a₂jme₁nei₂₃ ca₂le₃jë́₃ guá'₅ sinagogas a₂co₂'éng₅ qui₂cuë́₅ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂'én₂ jág₁ dse₃ quiáng'₂, a₂jme₁i₂tioin'₂ 'né₅ 'má₃.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Jme₁ca₂jŋɨ'₃ dsa₂ Esteban, dsa₂ i₂jme₁jáng'₅ jág₁ dsau₅ quiáng'₂, jaun₂ bá₄ jme₁chén'₄ jniá₂ ján₃, ia₁ jme₁lë́₄ caun₂ jág₁ quió₃ quian'₅₄ dsa₂ i₂ca₂jŋɨ'₃ 'éi₂. Jaun₂ ca₂jmo₃ jniá₂ 'í₁ nɨ₁tsɨn'₅₄ dsa₂ i₂ca₂jŋag'₃.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 La₁ jaun₂ ca₂juá'₂ Te₁gui'₅₄ ca₂tság₃ jniá₂: “La₁ gua₂, ia₁ tsag₅₄ jniá₂ uɨ́ng₂ quiáng'₂, a₂o₁'ë́'₃ jág₁ ja₁con₂ dsɨ₂nau₂.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Co₂jaun₂ bá₄ ca₂nág₂ dsa₂ juɨg₂. Jaun₂ ca₂jme₃lióg₃ ca₂tóin'₂ co₂mɨ'₅₄ ca₂guió'₃ ca₂juá'₂:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Jaun₂ dsa₂ juɨg₂ në́₃, caun₂ qui₂ca₂të₂ca₂'oin'₂ bá₄ Pa₄, qui₂ca₂gág₃ tsɨn'₅₄ tioin'₅₄, qui₂ca₂cho₃ dsa₂ 'liog₂ juɨ₅ guei'₅₄.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Jaun₂ ca₂jmo₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ 'éi'₃ ca₂toin'₂ Pa₄ dsi₂néi₂ ja₁tion'₅₄ dsɨ₂'lióg₂. Jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂báin₂ Pa₄ ia₁jaun₂ jmo₃ jág₁ 'e₂ dso₄ rɨin₂, 'e₂ 'uɨg₅₄ ca₂rë₃'né₃ dsa₂ juɨg₂ quiong'₅₄.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 La₁ jme₁ma₂rë₂'ŋei'₅₄ a₂jme₁ma₂bóg₂ dsa₂, ca₂juá'₂ Pa₄ ca₂tsɨ́'₃ jan₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ i₂chén'₅ cau₅:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Jme₁ca₂nág₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ a₂në₅, jaun₂ ca₂ŋei₅₄ i₁chi'₂ juɨg₅₄ dsen₅₄ quiáin₅ ca₂juá'₂:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Jaun₂ ca₂jme₃quián₃ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ ja₁'en₅₄ Pa₄, jaun₂ ca₂ŋag₃:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Jaun₂ ca₂juá'₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ jaun₂ në́₃:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Dsɨ₂juɨ₅ jme₁ca₂nág₂ dsa₂ i₂jme₁bán₂ Pa₄, jaun₂ ca₂i₃léin₂ cau₅, ján₃ bá₄ le₂jaun₂ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ në́₃. Ia₁ jme₁ca₂rë₃ŋi₅ a₂lɨ́n₅ Pa₄ dsa₂ tén₅ Roma, ca₂rë₃gó'₅ bá₄ jaun₂ në́₃ ia₁ a₂ca₂'nei'₂ Pa₄.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Jme₁jnia₃ jaun₂, jme₁'nio₃ le₃ŋi₅ juɨg₅₄ 'lióg₂ dsen₅₄ 'e₂ 'uɨg₅₄ jme₁cuë́'₅ dsa₂ judíos dso₄ Pa₄. Jaun₂ ca₂chéin'₂ 'éi₂ ia₁ a₂jme₁chi₁'ŋei'₅₄ quian'₅₄ nɨ₁ŋí₁ cadenas. Jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂ŋɨ'₂ juɨg₅₄ jme₂dsa₂ quian'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsɨ₂tan₅₄ quián₅ dsa₂ judíos. Jaun₂ guë́₄ ca₂dsein₂₃ Pa₄ ca₂chei'₃ ne₄ dsa₂ 'éi₂.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.