Atos 16
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NVT
1 Ca₂dsióg₃ Pa₄ quian'₅₄ Silas juɨg₂ Derbe, juɨg₂ Listra në́₃. Ja₁jaun₂ ca₂jein'₂ jan₂ dsa₂ 'én₂ i₂chen₂ Timoteo. Chog₅₄ Timoteo 'éi₂ jme₁lɨ́n₄ 'io₅₄ judía i₂ma₂'én₂ jág₁ dse₃. Jmei₂ guë'₂ jme₁lɨ́n₄ jan₂ griego.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Jaun₂ dsa₂ i₂'én₂ i₂jme₁tián'₄ Listra quian'₅₄ Iconio, dse₃ bá₄ jme₁'ag₂₃.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Jaun₂ 'nio₃ Pa₄ jiog₃ quiong'₅₄, jaun₂ ca₂ti₃ nɨ₁lo₁ 'éi₂, ia₁jaun₂ tsá₃ jén'₄ 'lɨg'₅₄ dsa₂ judíos i₂tián'₅ ja₁jaun₂. Ia₁ ma₂ŋi₅ bá₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂, a₂lɨ́n₅ griego jmei₂ 'éi₂.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ca₂le₃jë́₃ juɨg₂ ja₁ca₂ŋɨ́i₃, qui₂ca₂jme₃jein'₂ rɨin'₅₄ ca₂cuë₃ 'éi'₃ con'₂ lë́₅ jág₁ quió'₅ dsa₂ i₂chen₄ quián₅ Jesús, jág₁ quió'₅ dsa₂ can'₅₄ i₂tián'₅ Jerusalén në́₃.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Jaun₂ në́₃, ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂lɨ́n₅ guá'₅, ca₂jŋa'₃ tiá₂ jág₁ dse₃ a₂'éin₂, jaun₂ le₂o₃ jmɨg₄ bá₄ ca₂i₃juɨ́in₂.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Tsá₃ ca₂cuë₃ Jme₂dsí₂ Jŋió₅ jmɨg₄ a₂'ë́₂ dsa₂ jág₁ dse₃ 'uë₃ Asia. Jaun₂ lë₃ ca₂i₁lein₅₄ ca₂i₁ŋɨi₁₂ le₂tan₅₄ 'uë₃ Frigia quian'₅₄ 'uë₃ Galacia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Jaun₂ ca₂dsi₃léin₂ ja₁jén₂ 'uë₃ Misia. Ja₁jaun₂ jme₁'nio₃ jme₁dsɨ₃léin₂ 'uë₃ Bitinia. La₁ tsá₃ ca₂cuë₃ jmɨg₄ Jme₂dsí₂ quián₅ Jesús dsɨ₃léin₂ ja₁jaun₂.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Jaun₂ con'₂ ca₂ŋɨ́i₃ bá₄ 'uë₃ Misia, ca₂dsi₃léin₂ 'o₄ jmɨ₁ŋí'₄ ja₁chei₂ Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ja₁jaun₂ ca₂quɨ₃ Pa₄ a₂'uë₂ jaun₂ a₂ca₂jɨ́in₂ jan₂ dsa₂ chan₂ 'uë₃ Macedonia, a₂chéin'₅ mɨ₂₃, a₂juá'₂: “Ŋɨ₅₄ juɨ₅ 'uë₃ Macedonia i₂jme₁'o₁ jnia'₅₄.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Dsɨ₂juɨ₅ jme₁ca₂quɨ₃ Pa₄ le₂në₅, jaun₂ ca₂jmó₁ jnia'₅₄ co₂jŋia₅₄ a₂dsɨ₁náu₄ juɨ₅ Macedonia. Ia₁ dsón'₂ lág₂ jnia'₅₄ a₂të́₂ Diú₄ ja₁jaun₂ a₂dsɨ₁'ë́₄ jnia'₅₄ jág₁ dse₃.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Ca₂tió'₄ jnia'₅₄ 'ŋió'₃ nɨ₁barco juɨg₂ Troas. Ca₂i₃náu₅ jnia'₅₄ co₂dsau₅ juɨ₅ 'uë₃ Samotracia a₂niog₅ jë₄ jmɨ₁ŋí'₄. Jme₁jnia₃ jaun₂, ca₂dsi₃náu₅ jnia'₅₄ Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Tio'₅₄ jnia'₅₄ ja₁jaun₂, i₂náu₅ táng₃ ja₁chei₂ Filipos. Ja₁jaun₂ lë́₅ caun₂ colonia romana ja₁lë́₄ juɨg₂ dsen₅₄ guë́₄ quió'₅ dsa₂ chan₂ 'uë₃ Macedonia. Ja₁jaun₂ ca₂tió'₄ jnia'₅₄ tɨn₃-'nɨ₅ jmɨg₄.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Caun₂ jmɨg₄ sa₅₄ ca₂i₁náu₄ juɨ₅ 'nɨ'₂ juɨg₂, cau₅ chei'₅₄ cuá₃, caun₂ ja₁jme₁lë́₄ ja₁dsɨ₂lén₂ dsa₂ a₂chi₂léin'₂ Diú₄. Ja₁jaun₂ ca₂'io₄ jnia'₅₄, ca₂jme₁tɨn₅ jnia'₅₄ 'io₅₄ i₂ca₂ŋɨ'₂, jág₁ dse₃ quió'₅ Diú₄.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Jan₂ 'io₅₄ i₂jme₁'en₅₄ jë₄ jaun₂ i₂chen₂ Lidia i₂chan₂ juɨg₂ Tiatira, jme₁lɨ́n₄ dsa₂ i₂'nag₅ 'mɨ'₂ 'uɨ'₃ jlá'₁. 'Io₅₄ 'éi₂, jme₁jme₂juɨn'₂ Diú₄. Jaun₂ ca₂jmo₃ Te₁gui'₅₄ ca₂lë₃ dsɨ́₅ 'io₅₄ 'éi₂ a₂nag₃ a₂tón'₂ juɨ₅ a₂juá'₂ Pa₄.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Jaun₂ ca₂jŋói₂ jmɨg₂ co₂dsia₅ quian'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ dsi₂néi₂ quió'₅. Jme₁co₂lág₂ jaun₂, ca₂mɨ₃ tság₅ jnia'₅₄:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Co₂ráun₂ ca₂lë₃, lia'₂ con'₂ jme₁i₃náu₅ jnia'₅₄ ja₁chi₂lén'₂ dsa₂ Diú₄, ca₂jen'₂ jnia'₅₄ jan₂ 'io₅₄ chi'₂ i₂jme₁'en₅₄ jme₂dsí₂ 'lɨn'₅₄ të₂dsɨ́₅, i₂dsi₂ jág₁. 'Io₅₄ 'éi₂ a₂lë₁jmo₂₃ bá₄ ta₁, ia₁ juɨg₅₄ bá₄ jme₁cán₂ cu₄ a₂jme₁lɨ́'₂ a₂dsi₂ jág₁.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 'Io₅₄ chi'₂ 'éi₂ ca₂'ein₃ Pa₄, ca₂'ein₃ jnia'₅₄ në́₃, ca₂guió'₃ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ i₂jme₁tion'₅₄:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 'Lióng₂ jmɨg₄ ca₂jmo₃ le₂jaun₂. Ca₂lë₃ jme₁ca₂lë₃ ca₂i₃mé'₂ dsɨ́₅ Pa₄. Jaun₂ ca₂jí₂, ca₂juá'₂ ca₂tsɨ́'₃ jme₂dsí₂ 'lɨn'₅₄ i₂jme₁'en₅₄ quió'₅ 'io₅₄ 'éi₂:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Jme₁ca₂rë₃lí'₄ dsa₂ juɨg₅₄ 'io₅₄ 'éi₂, a₂tsá₃ ma₃cuɨn₅ jmɨg₄ a₂lí'₂ guë́₄ cu₄ quiain'₅₄ 'éi₂, jaun₂ ca₂jŋai'₃ Pa₄ quian'₅₄ Silas, ca₂tág₃ juɨ₅ 'ma'₅₄ ne₄ dsɨ₂tan₅₄.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Jaun₂ ca₂i₁jo₅₄ ja₁tián'₄ juë́₄, jaun₂ ca₂juá'₂:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Qui₂'ë́'₅ jme₂tɨin₂₃ dsa₂ tag₄ a₂tsá₃ dsi₂ten₅₄ guéi₁ jniog₄, on₃ guë'₂ dsi₂ten₅₄ jua'₅₄ a₂jmó₁, ia₁ dsa₂ romanos bá₄ lág₅.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Jaun₂ ca₂nau₂ dsa₂ juɨg₂ 'nei₂ ca₂jmái'₂ Pa₄ quian'₅₄ Silas. Jaun₂ ca₂dsi₂ dsɨ₂tan₅₄ a₂dsi₂uɨg₅ nɨ₁tsɨn'₅₄, jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂bóg₂ në́₃ quian'₅₄ nɨ₁'ma₂.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Jme₁ma₂dsan₃ bóg₂ 'ŋio₅ lɨn₃, jaun₂ guë́₄ ca₂to'₂ né'₃ 'má₃. Ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂jmo₃ dsa₂ i₂niog₅ gu₂ 'né₅ 'má₃ 'í₁ dse₃ lɨn₃.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Dsa₂ 'éi₂ në́₃, jme₁ca₂ŋɨi₂ 'éi'₃ jaun₂, ca₂i₁tio'₂ ca₂të₂ quióng₄ tsɨ₁'né₅ 'má₃, le₁tia₃ mɨ₂tag₅₄ 'ŋió'₃ tau₂ nɨ₁'ma₂.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 La₁ con'₂ dsi₃nei₅ jme₁ca₂'ë₃ Pa₄ alabanzas quiain'₅₄ Silas qui₂ca₂tsɨ́'₃ Diú₄, qui₂ca₂nág₂ bá₄ dsa₂ sián'₂ i₂tion'₅₄ 'né₅ 'má₃.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Të₃jë₄ jaun₂, con'₂ tsá₃ ján₅ dsa₂, ca₂i₁bi₅₄ 'uë₃ tiá₂ lɨn₃, ca₂lia'₂ qui₂ca₂jë́'₂ 'uɨg₅₄ nɨ₁'ia'₂ tsɨ₁'né₅ 'má₃, qui₂ca₂niá₃ ca₂le₃jë́₃ o₄'né₄, qui₂ca₂gag₂ ŋí₁ cadenas a₂jme₁le₁'ŋe'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂jme₁tion'₅₄ 'ŋió'₃.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Jme₁ca₂ŋé₃ dsa₂ i₂jmo₅ 'í₁, ca₂jág₃ ma₂le₁na₁ jë₂ o₄'né₄ 'né₅ 'má₃, jaun₂ ca₂dsi₂ ŋi₁tág₂ quió'₅ a₂jme₁jŋɨi'₃ 'ŋiog₅. Ia₁ lɨ́in₂ ma₂ca₂lón₂ jɨn₂ bá₄ i₂le₁jnɨ́₅ né'₃ 'má₃.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 La₁ dsɨ₂juɨ₅ ca₂guió'₃ Pa₄ ca₂juá'₂:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Jaun₂ ca₂mɨ₃ dsa₂ 'éi₂ si₂, jaun₂ ca₂'í₃ co₂chi'₅₄ dsi₂néi₂ të₃ gó'₅ jlein₂₃ ŋó₃ ca₂chi₃jné₃ ne₄ Pa₄ quian'₅₄ Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Jaun₂ ca₂'uág'₂ të₂ca₁'né₄, jaun₂ ca₂ŋag₃:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Jaun₂ ca₂juá'₂ 'éi₂:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Jaun₂ ca₂cuë₃ Pa₄ quian'₅₄ Silas jág₁ dse₃ quió'₅ Te₁gui'₅₄ ca₂cuë́'₃ dsa₂ 'éi₂ quian'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂tián'₅ dsi₂néi₂ quió'₅.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Hora jaun₂ a₂'uë₂, dsa₂ i₂niog₅ gu₂ 'né₅ 'má₃ 'éi₂ qui₂ca₂rɨ́n'₃ ja₁qui₂le₁cuɨ́'₃ quió'₅ Pa₄ quiain'₅₄ Silas. Jaun₂ 'éi₂ quiain'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ dsi₂néi₂ quió'₅, ca₂jŋói₂ jmɨg₂.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Jme₁co₂lág₂ jaun₂, ca₂tág₃ ja₁quió'₄, ca₂i₁cuë₂ a₂guë́'₃. Jaun₂ 'io'₂ jmo₂₃ ca₂le₃jɨ́in₃, ia₁ ca₂rë₃'éin₂ jág₁ quió'₅ Diú₄.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Jme₁jnia₃ jaun₂, ca₂chen₃ juë́₄ chi'₂ 'ɨ'₅₄ a₂ca₂i₁chi'₄ dsa₂ i₂niog₅ gu₂ 'né₅ 'má₃, a₂lióin₂ dsa₂ 'éi₂.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Jaun₂ ca₂juá'₂ dsa₂ i₂niog₅ gu₂ 'né₅ 'má₃ ca₂tsɨ́'₃ Pa₄:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Jaun₂ ca₂juá'₂ Pa₄ ca₂tsɨ́'₃ chi'₂ 'ɨ'₅₄:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Jaun₂ guë́₄ ca₂i₁con₂ chi'₂ 'ɨ'₅₄ jág₁ jaun₂ ne₄ juë́₄, jaun₂ ca₂rë₃gó'₅ jme₁ca₂rë₃ŋi₅ a₂lɨ́n₅ Pa₄ quian'₅₄ Silas dsa₂ tén₅ Roma.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Jaun₂ ca₂i₁len₅₄ dsɨ₂tan₅₄ ca₂i₁mɨ₂ o₂'én₂ dso₄ ne₄ Pa₄ quian'₅₄ Silas. Ca₂'uág'₂ bá₄ jaun₂ në́₃, jaun₂ ca₂juá'₂ a₂'uɨ́n₃ 'éi₂ juɨg₂ jaun₂.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Jme₁ma₂'uɨn₂ 'éi₂ 'né₅ 'má₃, ca₂i₃lein₃ ja₁quió'₄ 'io₅₄ Lidia. Jme₁ca₂ŋɨi'₂ quiain'₅₄ rɨin'₅₄, qui₂ca₂cuë₃ bí₂ në́₃, jaun₂ guë́₄ ca₂'uɨin₂ ja₁jaun₂, ca₂i₁lein₅₄ guë́₄ juɨg₂ siá'₂.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.