Atos 16
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NTLH
1 Ca₂dsióg₃ Pa₄ quian'₅₄ Silas juɨg₂ Derbe, juɨg₂ Listra në́₃. Ja₁jaun₂ ca₂jein'₂ jan₂ dsa₂ 'én₂ i₂chen₂ Timoteo. Chog₅₄ Timoteo 'éi₂ jme₁lɨ́n₄ 'io₅₄ judía i₂ma₂'én₂ jág₁ dse₃. Jmei₂ guë'₂ jme₁lɨ́n₄ jan₂ griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Jaun₂ dsa₂ i₂'én₂ i₂jme₁tián'₄ Listra quian'₅₄ Iconio, dse₃ bá₄ jme₁'ag₂₃.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Jaun₂ 'nio₃ Pa₄ jiog₃ quiong'₅₄, jaun₂ ca₂ti₃ nɨ₁lo₁ 'éi₂, ia₁jaun₂ tsá₃ jén'₄ 'lɨg'₅₄ dsa₂ judíos i₂tián'₅ ja₁jaun₂. Ia₁ ma₂ŋi₅ bá₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂, a₂lɨ́n₅ griego jmei₂ 'éi₂.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ca₂le₃jë́₃ juɨg₂ ja₁ca₂ŋɨ́i₃, qui₂ca₂jme₃jein'₂ rɨin'₅₄ ca₂cuë₃ 'éi'₃ con'₂ lë́₅ jág₁ quió'₅ dsa₂ i₂chen₄ quián₅ Jesús, jág₁ quió'₅ dsa₂ can'₅₄ i₂tián'₅ Jerusalén në́₃.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Jaun₂ në́₃, ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂lɨ́n₅ guá'₅, ca₂jŋa'₃ tiá₂ jág₁ dse₃ a₂'éin₂, jaun₂ le₂o₃ jmɨg₄ bá₄ ca₂i₃juɨ́in₂.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Tsá₃ ca₂cuë₃ Jme₂dsí₂ Jŋió₅ jmɨg₄ a₂'ë́₂ dsa₂ jág₁ dse₃ 'uë₃ Asia. Jaun₂ lë₃ ca₂i₁lein₅₄ ca₂i₁ŋɨi₁₂ le₂tan₅₄ 'uë₃ Frigia quian'₅₄ 'uë₃ Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Jaun₂ ca₂dsi₃léin₂ ja₁jén₂ 'uë₃ Misia. Ja₁jaun₂ jme₁'nio₃ jme₁dsɨ₃léin₂ 'uë₃ Bitinia. La₁ tsá₃ ca₂cuë₃ jmɨg₄ Jme₂dsí₂ quián₅ Jesús dsɨ₃léin₂ ja₁jaun₂.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Jaun₂ con'₂ ca₂ŋɨ́i₃ bá₄ 'uë₃ Misia, ca₂dsi₃léin₂ 'o₄ jmɨ₁ŋí'₄ ja₁chei₂ Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ja₁jaun₂ ca₂quɨ₃ Pa₄ a₂'uë₂ jaun₂ a₂ca₂jɨ́in₂ jan₂ dsa₂ chan₂ 'uë₃ Macedonia, a₂chéin'₅ mɨ₂₃, a₂juá'₂: “Ŋɨ₅₄ juɨ₅ 'uë₃ Macedonia i₂jme₁'o₁ jnia'₅₄.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Dsɨ₂juɨ₅ jme₁ca₂quɨ₃ Pa₄ le₂në₅, jaun₂ ca₂jmó₁ jnia'₅₄ co₂jŋia₅₄ a₂dsɨ₁náu₄ juɨ₅ Macedonia. Ia₁ dsón'₂ lág₂ jnia'₅₄ a₂të́₂ Diú₄ ja₁jaun₂ a₂dsɨ₁'ë́₄ jnia'₅₄ jág₁ dse₃.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ca₂tió'₄ jnia'₅₄ 'ŋió'₃ nɨ₁barco juɨg₂ Troas. Ca₂i₃náu₅ jnia'₅₄ co₂dsau₅ juɨ₅ 'uë₃ Samotracia a₂niog₅ jë₄ jmɨ₁ŋí'₄. Jme₁jnia₃ jaun₂, ca₂dsi₃náu₅ jnia'₅₄ Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tio'₅₄ jnia'₅₄ ja₁jaun₂, i₂náu₅ táng₃ ja₁chei₂ Filipos. Ja₁jaun₂ lë́₅ caun₂ colonia romana ja₁lë́₄ juɨg₂ dsen₅₄ guë́₄ quió'₅ dsa₂ chan₂ 'uë₃ Macedonia. Ja₁jaun₂ ca₂tió'₄ jnia'₅₄ tɨn₃-'nɨ₅ jmɨg₄.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Caun₂ jmɨg₄ sa₅₄ ca₂i₁náu₄ juɨ₅ 'nɨ'₂ juɨg₂, cau₅ chei'₅₄ cuá₃, caun₂ ja₁jme₁lë́₄ ja₁dsɨ₂lén₂ dsa₂ a₂chi₂léin'₂ Diú₄. Ja₁jaun₂ ca₂'io₄ jnia'₅₄, ca₂jme₁tɨn₅ jnia'₅₄ 'io₅₄ i₂ca₂ŋɨ'₂, jág₁ dse₃ quió'₅ Diú₄.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Jan₂ 'io₅₄ i₂jme₁'en₅₄ jë₄ jaun₂ i₂chen₂ Lidia i₂chan₂ juɨg₂ Tiatira, jme₁lɨ́n₄ dsa₂ i₂'nag₅ 'mɨ'₂ 'uɨ'₃ jlá'₁. 'Io₅₄ 'éi₂, jme₁jme₂juɨn'₂ Diú₄. Jaun₂ ca₂jmo₃ Te₁gui'₅₄ ca₂lë₃ dsɨ́₅ 'io₅₄ 'éi₂ a₂nag₃ a₂tón'₂ juɨ₅ a₂juá'₂ Pa₄.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Jaun₂ ca₂jŋói₂ jmɨg₂ co₂dsia₅ quian'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ dsi₂néi₂ quió'₅. Jme₁co₂lág₂ jaun₂, ca₂mɨ₃ tság₅ jnia'₅₄:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Co₂ráun₂ ca₂lë₃, lia'₂ con'₂ jme₁i₃náu₅ jnia'₅₄ ja₁chi₂lén'₂ dsa₂ Diú₄, ca₂jen'₂ jnia'₅₄ jan₂ 'io₅₄ chi'₂ i₂jme₁'en₅₄ jme₂dsí₂ 'lɨn'₅₄ të₂dsɨ́₅, i₂dsi₂ jág₁. 'Io₅₄ 'éi₂ a₂lë₁jmo₂₃ bá₄ ta₁, ia₁ juɨg₅₄ bá₄ jme₁cán₂ cu₄ a₂jme₁lɨ́'₂ a₂dsi₂ jág₁.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 'Io₅₄ chi'₂ 'éi₂ ca₂'ein₃ Pa₄, ca₂'ein₃ jnia'₅₄ në́₃, ca₂guió'₃ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ i₂jme₁tion'₅₄:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 'Lióng₂ jmɨg₄ ca₂jmo₃ le₂jaun₂. Ca₂lë₃ jme₁ca₂lë₃ ca₂i₃mé'₂ dsɨ́₅ Pa₄. Jaun₂ ca₂jí₂, ca₂juá'₂ ca₂tsɨ́'₃ jme₂dsí₂ 'lɨn'₅₄ i₂jme₁'en₅₄ quió'₅ 'io₅₄ 'éi₂:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Jme₁ca₂rë₃lí'₄ dsa₂ juɨg₅₄ 'io₅₄ 'éi₂, a₂tsá₃ ma₃cuɨn₅ jmɨg₄ a₂lí'₂ guë́₄ cu₄ quiain'₅₄ 'éi₂, jaun₂ ca₂jŋai'₃ Pa₄ quian'₅₄ Silas, ca₂tág₃ juɨ₅ 'ma'₅₄ ne₄ dsɨ₂tan₅₄.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Jaun₂ ca₂i₁jo₅₄ ja₁tián'₄ juë́₄, jaun₂ ca₂juá'₂:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Qui₂'ë́'₅ jme₂tɨin₂₃ dsa₂ tag₄ a₂tsá₃ dsi₂ten₅₄ guéi₁ jniog₄, on₃ guë'₂ dsi₂ten₅₄ jua'₅₄ a₂jmó₁, ia₁ dsa₂ romanos bá₄ lág₅.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Jaun₂ ca₂nau₂ dsa₂ juɨg₂ 'nei₂ ca₂jmái'₂ Pa₄ quian'₅₄ Silas. Jaun₂ ca₂dsi₂ dsɨ₂tan₅₄ a₂dsi₂uɨg₅ nɨ₁tsɨn'₅₄, jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂bóg₂ në́₃ quian'₅₄ nɨ₁'ma₂.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Jme₁ma₂dsan₃ bóg₂ 'ŋio₅ lɨn₃, jaun₂ guë́₄ ca₂to'₂ né'₃ 'má₃. Ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂jmo₃ dsa₂ i₂niog₅ gu₂ 'né₅ 'má₃ 'í₁ dse₃ lɨn₃.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Dsa₂ 'éi₂ në́₃, jme₁ca₂ŋɨi₂ 'éi'₃ jaun₂, ca₂i₁tio'₂ ca₂të₂ quióng₄ tsɨ₁'né₅ 'má₃, le₁tia₃ mɨ₂tag₅₄ 'ŋió'₃ tau₂ nɨ₁'ma₂.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 La₁ con'₂ dsi₃nei₅ jme₁ca₂'ë₃ Pa₄ alabanzas quiain'₅₄ Silas qui₂ca₂tsɨ́'₃ Diú₄, qui₂ca₂nág₂ bá₄ dsa₂ sián'₂ i₂tion'₅₄ 'né₅ 'má₃.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Të₃jë₄ jaun₂, con'₂ tsá₃ ján₅ dsa₂, ca₂i₁bi₅₄ 'uë₃ tiá₂ lɨn₃, ca₂lia'₂ qui₂ca₂jë́'₂ 'uɨg₅₄ nɨ₁'ia'₂ tsɨ₁'né₅ 'má₃, qui₂ca₂niá₃ ca₂le₃jë́₃ o₄'né₄, qui₂ca₂gag₂ ŋí₁ cadenas a₂jme₁le₁'ŋe'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂jme₁tion'₅₄ 'ŋió'₃.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Jme₁ca₂ŋé₃ dsa₂ i₂jmo₅ 'í₁, ca₂jág₃ ma₂le₁na₁ jë₂ o₄'né₄ 'né₅ 'má₃, jaun₂ ca₂dsi₂ ŋi₁tág₂ quió'₅ a₂jme₁jŋɨi'₃ 'ŋiog₅. Ia₁ lɨ́in₂ ma₂ca₂lón₂ jɨn₂ bá₄ i₂le₁jnɨ́₅ né'₃ 'má₃.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 La₁ dsɨ₂juɨ₅ ca₂guió'₃ Pa₄ ca₂juá'₂:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Jaun₂ ca₂mɨ₃ dsa₂ 'éi₂ si₂, jaun₂ ca₂'í₃ co₂chi'₅₄ dsi₂néi₂ të₃ gó'₅ jlein₂₃ ŋó₃ ca₂chi₃jné₃ ne₄ Pa₄ quian'₅₄ Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Jaun₂ ca₂'uág'₂ të₂ca₁'né₄, jaun₂ ca₂ŋag₃:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Jaun₂ ca₂juá'₂ 'éi₂:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Jaun₂ ca₂cuë₃ Pa₄ quian'₅₄ Silas jág₁ dse₃ quió'₅ Te₁gui'₅₄ ca₂cuë́'₃ dsa₂ 'éi₂ quian'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂tián'₅ dsi₂néi₂ quió'₅.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Hora jaun₂ a₂'uë₂, dsa₂ i₂niog₅ gu₂ 'né₅ 'má₃ 'éi₂ qui₂ca₂rɨ́n'₃ ja₁qui₂le₁cuɨ́'₃ quió'₅ Pa₄ quiain'₅₄ Silas. Jaun₂ 'éi₂ quiain'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ dsi₂néi₂ quió'₅, ca₂jŋói₂ jmɨg₂.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Jme₁co₂lág₂ jaun₂, ca₂tág₃ ja₁quió'₄, ca₂i₁cuë₂ a₂guë́'₃. Jaun₂ 'io'₂ jmo₂₃ ca₂le₃jɨ́in₃, ia₁ ca₂rë₃'éin₂ jág₁ quió'₅ Diú₄.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Jme₁jnia₃ jaun₂, ca₂chen₃ juë́₄ chi'₂ 'ɨ'₅₄ a₂ca₂i₁chi'₄ dsa₂ i₂niog₅ gu₂ 'né₅ 'má₃, a₂lióin₂ dsa₂ 'éi₂.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Jaun₂ ca₂juá'₂ dsa₂ i₂niog₅ gu₂ 'né₅ 'má₃ ca₂tsɨ́'₃ Pa₄:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Jaun₂ ca₂juá'₂ Pa₄ ca₂tsɨ́'₃ chi'₂ 'ɨ'₅₄:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Jaun₂ guë́₄ ca₂i₁con₂ chi'₂ 'ɨ'₅₄ jág₁ jaun₂ ne₄ juë́₄, jaun₂ ca₂rë₃gó'₅ jme₁ca₂rë₃ŋi₅ a₂lɨ́n₅ Pa₄ quian'₅₄ Silas dsa₂ tén₅ Roma.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Jaun₂ ca₂i₁len₅₄ dsɨ₂tan₅₄ ca₂i₁mɨ₂ o₂'én₂ dso₄ ne₄ Pa₄ quian'₅₄ Silas. Ca₂'uág'₂ bá₄ jaun₂ në́₃, jaun₂ ca₂juá'₂ a₂'uɨ́n₃ 'éi₂ juɨg₂ jaun₂.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Jme₁ma₂'uɨn₂ 'éi₂ 'né₅ 'má₃, ca₂i₃lein₃ ja₁quió'₄ 'io₅₄ Lidia. Jme₁ca₂ŋɨi'₂ quiain'₅₄ rɨin'₅₄, qui₂ca₂cuë₃ bí₂ në́₃, jaun₂ guë́₄ ca₂'uɨin₂ ja₁jaun₂, ca₂i₁lein₅₄ guë́₄ juɨg₂ siá'₂.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.