Atos 10

Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Juɨg₂ Cesarea jme₁chan₂ jan₂ dsa₂ i₂jme₁chen₂ Cornelio, i₂jme₁lɨ́n₄ juɨg₅₄ co₂nió'₃ 'lióg₂ i₂të́'₂ dsa₂ i₂chan₂ Italia.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Juɨg₅₄ 'lióg₂ 'éi₂ jme₁jme₂gain₃ Diú₄ co₂lë₅ quiain'₅₄ dsa₂ dsi₂néi₂ quió'₅. Ján₃ bá₄ jme₁dsió'₅ cu₄ jme₁jme₂'oin₅₄ dsa₂ judíos. Ca₂le₃jë́₃ jmɨg₄ në́₃, jme₁chi₁léin'₂ Diú₄.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Co₂ráun₂ con'₂ hora ŋí₁ 'nɨ₅ le₃ca₂'láu₂, a₂lë₁ca₂jén'₃ ca₂jág₃ ca₂jɨ́in₂ jan₂ ángel quián₅ Diú₄ ca₂'í₃ dsi₂néi₂ ja₁'ein₅₄. Jaun₂ ca₂juá'₂ ángel:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Jaun₂ ca₂jág₃ Cornelio gó'₅ 'ŋio₅ lɨn₃ ca₂jɨ́in₂ ángel. Jaun₂ ca₂ŋag₃ ca₂juá'₂:
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Jaun₂ lë₃ chen₅ dsa₂ juɨg₂ Jope dsɨ₃quiáin₂ dsa₂ i₂chen₂ Si₂mu₅₄ i₂të́'₂ dsa₂ Pe₄ ján₃.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 I₂'en₅₄ ja₁quió'₄ Si₂mu₅₄ sián'₂ i₂jmo₅ dse₃ lo₄ já'₂, i₂chí'₅ 'ne₄ chei'₅₄ jmɨ₁ŋí'₄.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Jme₁ma₂ŋá'₅ ángel, jaun₂ ca₂të́'₃ Cornelio on₃ dsa₂ mozo quiáin₅, jan₂ guë'₂ 'lióg₂, dsa₂ jme₂ti₃ i₂jme₂gan₃ Diú₄ ján₃.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Jaun₂ ca₂dsia₃ Cornelio ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ a₂ca₂jén'₃, jaun₂ ca₂chein₃ dsa₂ juɨ₅ juɨg₂ Jope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Jme₁jnia₃ jaun₂, ca₂i₃lén₂ dsa₂ 'éi₂. Pe₄ në́₃ ca₂uɨ́g₂ le₃co'₅₄ tsɨ₁'né₅ con'₂ dsi₃ŋí'₃ a₂chi₃léin'₂ Diú₄.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 I₁cón'₅ 'ŋio₅ lɨn₃. Të₁lia'₂ jmo₅ dsa₂ má₃ në́₃, jaun₂ a₂lë₁ca₂jén'₃ ca₂jág₃ Pe₄
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 ca₂niá₃ guei'₅₄ i₂juɨ́g₃. Jaun₂ ca₂sió₃ juɨ₁lia'₂ caun₂ tsɨ₁'mɨ'₂ pa₁ a₂rë₂quein₅ ta₁quén₂ qui'₅₄.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 'Ŋió'₃ jaun₂, jme₁tion'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ ne₅₄ já'₂: já'₂ cha₂ quén₂ mɨ₂tag₄, já'₂ i₂tsë́'₅ quió'₅, já'₂ i₂'ɨn₅ guei'₅₄ në́₃.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Jaun₂ ca₂nág₂ Pe₄ jág₁ ca₂juá'₂:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Pe₄:
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Jaun₂ ca₂ŋag₃ táng₃ jág₁ a₂juá'₂:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 'Nɨ₅ ráun₂ ca₂lë₃ le₂jaun₂, jaun₂ guë́₄ ca₂ŋáu'₃ táng₃ tsɨ₁'mɨ'₂ juɨ₅ guei'₅₄.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Të₁lia'₂ guá₅ Pe₄ 'no'₂ dsɨ́₅ 'e₂ léi₄ jáng'₅ a₂ca₂jág₃ jaun₂, jme₁ca₂dsi₃lén₂ dsa₂ i₂chen₄ quián₅ Cornelio o₄'né₄ quió'₅ Si₂mu₅₄, a₂ŋag₂₃ a₂já'₄ chí'₅ 'ne₄ Si₂mu₅₄.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Jme₁ca₂dsi₃lén₂ dsa₂ 'éi₂, ca₂ŋag₃ juá'₂ tiá₂ chi₂jua'₂ 'en₅₄ ja₁jaun₂ jan₂ dsa₂ i₂chen₂ Si₂mu₅₄ i₂të́'₂ dsa₂ Pe₄ ján₃.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Të₁lia'₂ jaun₂ caun₂ qui₂'no'₂ dsɨ́₅ Pe₄ a₂ca₂jág₃, jaun₂ ca₂juá'₂ Jme₂dsí₂ Jŋió₅:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Nau₂, sión₅, gua₂ quiain'₅₄, tsá₃ lë₁jmo₂ 'ɨ₅ 'au'₂ jua'₅₄ lɨ́ng'₂ a₂tsá₃ tí₅ jág₁, ia₁ jniá₂ bá₄ në₂tsɨ́in₂.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Jaun₂ ca₂sión₃ Pe₄ ca₂i₁jɨin₁₂ dsa₂ i₂chen₄ quián₅ Cornelio, jaun₂ ca₂juá'₂ Pe₄:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Jaun₂ ca₂ŋag₃ táng₃ dsa₂:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Jaun₂ ca₂juá'₂ Pe₄ tón'₃ dsa₂ 'éi₂ dsi₂néi₂, jaun₂ ja₁jaun₂ ca₂jŋia₃ dsa₂ 'éi₂ quiain'₅₄ Pe₄ a₂'uë₂ jaun₂. Jme₁jnia₃ jaun₂ guë́₄ ca₂ŋó₃ Pe₄ quiain'₅₄ dsa₂ 'éi₂. Ca₂jme₃quiong'₅₄ guë́₄ i₂lɨn₅₄ dsa₂ rɨin'₅₄ i₂jme₁'én₂ i₂jme₁tián'₄ juɨg₂ Jope.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Jme₁jnia₃ jaun₂ guë́₄ táng₃, ca₂dsi₃léin₂ juɨg₂ Cesarea ja₁guá₄ Cornelio. 'Éi₂ guë'₂ në́₃ jme₁ma₂chi₁jŋiog₂₃ quiain'₅₄ co₂nió'₃ o₁rɨin'₅₄ a₂mei₅₄ quiáin₅ i₂jein'₂ 'ŋio₅ lɨn₃ quiain'₅₄ në́₃, i₂ca₂të́'₃.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Jme₁ca₂dsióg₃ Pe₄ o₄'né₄, co₂tan₅₄ ca₂o₃'ɨ́n₃ Cornelio ca₂guei₃, ca₂chi₃jné₃ ne₄ 'éi₂, ca₂jme₃juag'₂.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 La₁ Pe₄ në́₃ ca₂chó'₂, ca₂juá'₂:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Të₃ dsia₅ jág₁ Pe₄ quiong'₅₄, ca₂'í₃ dsi₂néi₂, jaun₂ ca₂jág₃ juɨn₅ bá₄ dsa₂ ma₂le₁ŋɨ'₂ dsi₂néi₂.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Jaun₂ ca₂juá'₂ Pe₄ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Jaun₂ lë₃ dsɨ₂juɨ₅ bá₄ guio₃ jme₁ca₂dsi₃lén₂ dsa₂ quiáng'₂, të́₂. Tsá₃ në₂jan₅₄ uë́₂. Jaun₂ jme₁'nio₃ le₃guion₅₄ 'e₂ lë₃, 'e₂ ta₁ në₂të'₂.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Cornelio:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Jaun₂ ca₂juá'₂ ca₂tság₃ jniá₂: “Cornelio, a₂nág₅ bá₄ Diú₄ a₂juɨg'₂. Jág₅ bá₄ a₂jmo'₂ dse₃ 'au'₂ jme₂'ong'₅₄ dsa₂ te₂ŋé₂.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Jaun₂ lë₃, chen₅ dsa₂ juɨg₂ Jope dsɨ₃quiáin₂ dsa₂ i₂chen₂ Si₂mu₅₄ i₂të́'₂ dsa₂ Pe₄ ján₃. I₂'en₅₄ ja₁quió'₄ Si₂mu₅₄ sián'₂ i₂jmo₅ dse₃ lo₄ já'₂, i₂chí'₅ 'ne₄ chei'₅₄ jmɨ₁ŋí'₄. Jë₁ma₂guain₂₃, dsia₃ jág₁ quian'₅₄ 'ne₂.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Jaun₂ bá₄ lë₃ ca₂tsɨ́ng₂ dsa₂ dsɨ₂juɨ₅ a₂i₁'niai'₂ 'ne₂ në́₃. Dse₃ bá₄ lia'₂ në₂jmo'₅₄ ŋe'₃. Jaun₂ lë₃ tio'₅₄ jnia'₅₄ ca₂le₃jág₃ le₁ŋag'₂ ne₄ Diú₄ ia₁ 'niog₂ jnia'₅₄ néi₁ jág₁ a₂ma₂cuë₃ Te₁gui'₅₄ a₂juɨg'₅₄ jnia'₅₄.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Jaun₂ ca₂jme₃lióg₃ Pe₄ ca₂juá'₂ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ia₁ ca₂le₃jë́₃ juɨg₂ ja₁jme₂gan₃ dsa₂ Diú₄, nag₅ dsa₂ gau₂ jág₁ quió'₅, jmo₂₃ dse₃ në́₃, dsa₂ le₂'éi₂ bá₄ guén'₂ Diú₄.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ tsɨ₁jon₂ quián₅ Israel, ca₂'ë́₂ jág₁ a₂tian'₃ dsa₂ tei₄ të₂le₃ quian'₅₄ Jesucristo i₂lɨ́n₅ Te₁gui'₅₄ quián₅ ca₂le₃jɨ́n₃.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Ŋi'₅₄ rë₂ bá₄ 'nia'₂ 'e₂ ca₂lë₃ ta₁caun₂ juɨg₂ go₄ dsa₂ judíos, a₂ca₂jme₃lióg₃ 'uë₃ Galilea, cang₂ jme₁ma₂'ë́₂ Juan₅₄ jág₁, ca₂choin₃ dsa₂ jmɨg₂ në́₃.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Ŋi'₅₄ bá₄ 'nia'₂ 'a₂ lia'₂ ca₂cuë₃ Diú₄ ca₂cuë́'₃ Jesús chan₂ Nazaret juɨ₅bí₂ quió'₅ Jme₂dsí₂ Jŋió₅; 'a₂ lia'₂ ca₂ŋɨ₃ jmo₂₃ dse₃, jme₂'lióin₂ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂jme₁chan₂ jmɨ₁uɨg₅ jmóg'₂ i₂së₃dsen₃. Ca₂le₃jë́₃ a₂në₅ ca₂jmo₃ ia₁ jme₁quiain'₅₄ Diú₄.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Ca₂të́₂ ne₄ jnia'₅₄ ca₂le₃jë́₃ a₂në₅ a₂ca₂jmo₃ Jesús, lia'₂ jë₄ juɨg₂ Jerusalén, lia'₂ le₂tan₅₄ ja₁tián'₄ dsa₂ chan₂ Judea. Cang₂ jaun₂ ca₂jŋag'₃ dsa₂ ca₂tion₃ cróg₄.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 La₁ jë₁ca₂të́₂ 'nɨ₅ jmɨg₄, ca₂jme₃jein'₅₄ táng₃ Diú₄ Jmei₂, ca₂jmo₃ ca₂jme₃jnia₅ 'éi₂ jɨn₄ jnia'₅₄.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Tsá₃ ca₂jme₃jniai₂₃ jɨn₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂. Jmá'₃ lia'₂ jë₄ quián₂ jnia'₅₄ bá₄ con'₂ dsa₂ i₂ca₂quióin'₂ le₂jŋiá₅ i₁të₃ ne₄. Ca₂que₅₄ guë́₄ jnia'₅₄ co₂lë₅ quiain'₅₄ jme₁ma₂jein'₅₄ táng₃ jɨn₄ 'lag₄.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂qui₂dsɨ₁'ë́₄ jnia'₅₄ jág₁, a₂dsɨ₁jang'₅₄ jág₁ dsau₅ jɨn₄ dsa₂: Diú₄ ma₂dsiain₃ Jesús a₂qui₃dsɨ₅ 'éi'₃ quió'₅ dsa₂ i₂chan₂, quió'₅ i₂ma₂dsan₃ në́₃.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ján₃ bá₄ le₂në₅ jáng'₅ jág₁ dsau₅ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂jme₁'ë́₂ jág₁ quiáin₅, a₂qui₃'én₂ Diú₄ dsáu₁ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂'én₂ jág₁ quió'₅.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Të₃jë₄ 'ë́₂ guë́₄ Pe₄ jág₁, jme₁ca₂sión₃ Jme₂dsí₂ Jŋió₅ ne₄ quió'₅ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂tion'₅₄ nag₅ jág₁.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Dsa₂ judíos i₂jme₁'én₂ i₂ca₂o₃lén₂ quian'₅₄ Pe₄, tióin₂ jág₅ dsɨ₂gó'₃ dsɨ́₅, ia₁ ján₃ guë'₂ ca₂guen₃ dsɨ₂nau₂ Jme₂dsí₂ Jŋió₅.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Ia₁ nag₂₃ dsia₅ dsa₂ jág₁ jmei₅ siá'₂, jme₂juɨin'₂ Diú₄.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Jaun₂ ca₂juá'₂ Pe₄:
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Jaun₂ ca₂jmo₃ 'éi'₃ a₂tsón₃ dsa₂ 'éi₂ jmɨg₂, lia'₂ con'₂ lë́₅ 'éi'₃ quió'₅ Jesucristo. Jme₁co₂lág₂ jaun₂, ca₂mɨ₃ dsa₂ ca₂tsɨ́'₃ Pe₄ a₂jŋia₃ guë́₄ tɨn₃-'nɨ₅ jmɨg₄ quiong'₅₄.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.