2 Coríntios 7
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NAA
1 Le₂në₅ bá₄, rɨn'₅₄ jniog₄, 'uɨg₅₄ ia₁ a₂ron₅ jág₁ a₂cuë́₁ quió'₅ Diú₄ ja₁con₂ jniog₄, jaun₂ ca₂tág₂ jniog₄ chi₅₄ quián₂ ca₂le₃jë́₃ a₂'lɨg'₅₄ a₂lé₂ le₃'iog₅ jme₂dsí₂ quián₂, le₂jaun₂ nɨ₁ŋɨ₁ në́₃. Juɨ₁le₂chong₂ bá₄ co₂ŋei'₅₄ dsa₂ i₂lë́₅ 'í₁ i₂jme₂gan₃ Diú₄.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Jmo₄ 'nia'₂ 'au'₂ a₂jag'₅₄ dse₃ jnia'₅₄. Ia₁ tsá₃ 'e₂ 'lɨg'₅₄ ma₂jma'₅₄ 'i₁jan'₂ 'nia'₂, on₃ guë'₂ 'e₂ jág₁ ga₂ ma₂chéi₂ jnia'₅₄ 'i₁jan₂, on₃ guë'₂ jua'₅₄ ma₂ca₂jme₁gan₅ jnia'₅₄ 'i₁jan'₂ 'nia'₂ në́₃.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 On₃jua'₅₄ a₂juá'₅ jniá₂ ia₁ a₂bong'₅₄ 'nia'₂ dso₄. Lia'₂ ma₂juá'₅ jaun₂ bá₄ jniá₂, jɨng₅₄ 'nia'₂ ca₂le₃jë́₃ dsɨ₃, a₂'nió₃ jniá₂ 'nia'₂. Caun₂ bá₄ 'ei₅ dsɨ₃ chang₂ co₂lë₅ quiang'₅₄ 'nia'₂, o₃ dsióg₃ co₂lë₅ 'e₂.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Caun₂ bá₄ 'ei₅ dsɨ₃ jɨng₅₄ 'nia'₂, 'ŋio₅ jmo₅ jniá₂ táng'₅ o₄quián'₂ 'nia'₂. Rë₂'ŋia₅ a₂lián'₂ dsɨ₃, lia'₂ rë₂tsón₂ a₂'io'₂ jéin₂ jniá₂, jë₄ ca₂le₃jë́₃ o₂i₁ dsɨ₅ a₂chong₂ jnia'₅₄.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ia₁ lia'₂ con'₂ jme₁o₃náu₅ jnia'₅₄ 'uë₃ Macedonia la₂, tsá₃ ma₂ca₂rë₃jag₅₄ 'i₁ca₂juɨg₄, ia₁ o₂me'₅₄ dsɨ₅ bá₄ ma₂ca₂rë₃chá₃ le₂con₂ të₂le₃ la₂: mɨ'₅₄ bá₄ ca₂já₃ le₃lág'₃ ja₁tio'₅₄ jnia'₅₄, ca₂le₃jë́₃ ca₂'í₃ gó'₅ dsɨ₅ jnia'₅₄.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 La₁ Diú₄ i₂jmóg'₅ táng₃ dsɨ́₅ dsa₂ i₂'lia'₂ dsɨ́₅, ca₂jmóg'₃ bá₄ táng₃ dsɨ₅ jnia'₅₄ jme₁ca₂guan₃ Tito,
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 ton'₂ 'éi₂ 'ŋiog₅ guë'₂ në́₃, 'ŋio₅ lɨn₃ 'ei₅ dsɨ́₅ o₄quián'₂ 'nia'₂. 'Éi₂ bá₄ dsia₅ në́₃ tság₅ jnia'₅₄, 'ŋio₅ 'ɨ́n₅ 'au'₂ jag'₅₄ jniá₂. Dsia₂₃ a₂quɨ'₂ 'au'₂. Dsia₂₃ ján₃ a₂tion'₅₄ 'nia'₂ dsen₅₄ 'au'₂ o₄quió₃ jniá₂. Jaun₂ bá₄ të₂le₃ lë́₅ guë́₄ 'io'₂ jéin₅ jme₁ca₂rë₃guion₅₄.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Tsá₃ a₂nag₅₄ ca₂tión'₂ 'nia'₂ co₂'na₂ quɨ'₂ 'au'₂ quian'₅₄ si₂ carta a₂ca₂tsɨ́ng₂; la₁ tsá₃ dsɨ₂quén'₅ dsɨ₃ rë₂në́₃. Dsón'₂ bá₄ ca₂dsi₃quén'₅ dsɨ₃ co₂'na₂ le₂jŋiá₅ ján₃ jme₁ca₂rë₃guion₅₄ o₄quió'₄ si₂ jaun₂, ca₂tión'₂ 'nia'₂ quɨ'₂ 'au'₂ co₂'na₂.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Jaun₂ në́₃ 'io'₂ jéin₅ bá₄ rë₂në́₃, on₃jua'₅₄ ia₁ a₂ca₂tión'₂ 'nia'₂ quɨ'₂ 'au'₂ jaun₂; a₂jaun₂ bá₄ ia₁ a₂ca₂rë₃tsɨ́n₃ bá₄ 'au'₂ 'nia'₂ ia₁ a₂ca₂tión'₂ 'nia'₂ quɨ'₂ 'au'₂. Ca₂quian'₂ 'nia'₂ o₂i₁ dsɨ₅ lia'₂ të₅ dsɨ́₅ Diú₄. Jaun₂ tsá₃ le₃jua'₅₄ a₂ca₂jma'₅₄ jnia'₅₄ dain₅₄ 'nia'₂.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ia₁ juɨ₁lia'₂ a₂quɨ'₂ dsɨ́₅ dsa₂ 'a₂ con'₂ 'nio₃ Diú₄, a₂jaun₂ bá₄ jmo₅ a₂rë₂tsɨ́n₃ dsɨ́₅ dsa₂, a₂jiog₅ juɨ₅ a₂lión₂ dsa₂. Jaun₂ tsá₃ cha₂ 'e₂ lë₃ jua'₅₄ dsi₁quén'₅ dsɨ́₅ dsa₂. La₁ia₁ juɨ₁lia'₂ a₂quɨ'₂ dsɨ́₅ dsa₂ lia'₂ con'₂ lë́₅ a₂quɨ'₂ dsɨ́₅ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃ në́₃, a₂jaun₂ bá₄ jiog₅ juɨ₅ 'mú₃.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Jag₄ 'nia'₂ jaun₂, a₂la₂ bá₄ a₂të₁dsɨ₅₄ quián'₂ 'nia'₂, ia₁ ca₂tión'₂ 'nia'₂ quɨ'₂ 'au'₂ jaun₂ lia'₂ con'₂ 'ŋio₂ dsɨ́₅ Diú₄: 'e₁ bá₄ chi₂quian'₁ 'nia'₂ jmɨg₄; 'e₁ bá₄ dsan₂ 'au'₂ jme₁rë'₂ a₂jaun₂ jë₄ quián'₂ 'nia'₂; 'e₁ bá₄ ca₂i₃mé'₂ 'au'₂ ne₄ dso₄ jaun₂; 'e₁ bá₄ ca₂já₃ gó'₅ 'au'₂ 'nia'₂; 'e₁ bá₄ 'ɨ́n₅ 'au'₂ 'nia'₂ guë́₄ lɨn₃; 'e₁ bá₄ dsen₅₄ 'au'₂ 'nia'₂ a₂jme₁'ë́'₄ 'nia'₂ uɨg₅ në́₃. Jë₄ ca₂le₃jë́₃ a₂në₅ ma₂cuë'₅₄ bá₄ 'nia'₂ léi₄ a₂tsá₃ dso₄ rɨn'₂ 'nia'₂ a₂ca₂lë₃ le₂jaun₂.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Lia'₂ con'₂ ca₂tsɨ́ng₂ si₂ carta jaun₂, on₃jua'₅₄ jaun₂ ca₂tsɨ́ng₂ o₄quió'₄ i₂ca₂jmo₃ 'lɨg'₅₄, on₃ guë'₂ o₄quió'₄ i₂ca₂i₃ŋɨ́₂ në́₃. A₂jaun₂ bá₄ ca₂tsɨ́ng₂ ia₁jaun₂ le₂len'₄ 'nia'₂ të₂le₃ ne₄ Diú₄ a₂dsan₂ 'au'₂ o₄quián₂ jnia'₅₄.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 'Uɨg₅₄ jaun₂, 'io'₂ jein₂ bá₄ jnia'₅₄ në́₃, cha₂ lián'₂ dsɨ₅.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Jaun₂ tsá₃ jua'₅₄ a₂lë₁ca₂juɨ́g₂ jág₁ tá'₅ jme₁ca₂juɨ́g₂ 'io'₂ jéin₅ o₄quián'₂ 'nia'₂. Tsá₃ o₂guí'₃ chén'₅ jniá₂. Ia₁ le₂në₅ bá₄ juɨ₁lia'₂ dsau₅ ca₂le₃jë́₃ jág₁ a₂ma₂ca₂chéi₂ jnia'₅₄ 'nia'₂, ján₃ bá₄ le₂jaun₂ ca₂le₃jë́₃ jág₁ a₂ca₂chei₅₄ jnia'₅₄ Tito 'a₂ lia'₂ lë́₅ tion'₅₄ 'nia'₂, ca₂rë₃ti₃ bá₄ lia'₂ lë́₅ jaun₂.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Jaun₂ në́₃, të₂le₃ 'ŋio₅ lɨn₃ guë́₄ 'nioi₃ 'nia'₂ ia₁ juá'₂ ca₂jmo'₅₄ bá₄ 'nia'₂ ca₂le₃jë́₃ 'e₂ ca₂mɨ₃, ca₂jmo'₅₄ bá₄ 'nia'₂ 'ua₁ 'au'₂ ca₂guein'₅₄ bá₄ 'nia'₂ caun₂ dse₃ a₂gain'₃.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Jaun₂ të₅ bá₄ dsɨ₃; caun₂ bá₄ 'ei₅ dsɨ₃ quian'₅₄ 'nia'₂.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.