Lucas 14
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs VC
1 Ca²³tɨ́³ 'e³ ñíin² Jesús i²ee'³ quie'² jø̱n³ juii² dsa³ fariseo jmɨ́ɨ² je² tøø³ dsɨ́² dsa³. Bi²³ ten³²te'²³ 'ñée².
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Xi'n²³ xi²ñi² Jesús jø̱n³ dsa³ 'i³ bi²³ mɨ³ya̱a̱n³.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 'E³ jo̱³ ca²³lʉ́³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'e²³ ley quia̱'² dsa³ fariseo. Ca²³jua'³:
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³'í̱n²te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³dxá³ guoo³ ñi'² quiee'³². Ca²³mi²³'láan³ dsa³ 'í³. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³ 'e³ cu²dxe'n³.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ fariseo:
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 'A²³'e³ ma²³ xa³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³sɨ'²³te'²³ Jesús.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Ŋó²³ Jesús 'e³ jmii'³¹ ca²³jmóo² dsa³ 'i³ ca²³tøø³te'²³ 'e³ rɨ²³e'² ca³ti³² quia̱'² 'ñée². Qui² 'née²³ rɨ²³røøn²³te'²³ je² dxʉ́²³ cɨ² rɨ²³gua³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³lʉ́³ júu² la³ 'e³ ca²³cuǿ³ jui³¹ quie'²te'²³. Ca²³jua'³:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 ―'A²³ rɨ³ñí³ra'³ je² dxʉ́²³ cɨ² mɨ³rɨ³tee³te'²³ 'nee'²³ je² mɨ³jén²³ dsa³ mɨ́³. ¿Jmii'³¹ xi³nu³ xen³ dsa³ 'i³ rɨ²³tøø³te'²³ 'i³ gáan³ cɨ² la²³ 'nee'²³?
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Jo̱³ rɨ²³güén³ caan²³na'³ dsa³ 'i³ mɨ³tøø³ 'nee'²³ quia̱'² dsa³ 'i³ gáan³ cɨ². Rɨ²³sɨ'²³ 'nee'²³: “Je̱'n²na'³ nɨ³. Qui² je² nɨ³ rɨ²³gua³ dsa³ la³.” 'E³ jo̱³ bi²³ li²³'íin²na'³ rɨ²ñí²ra'³ je² lǿn³ dsa³ 'e³ bi²³ 'áa² cu³lø³¹.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 'E³ quie'²³ bi²³ cɨ² dxʉ́²³ 'e³ rɨ²ñí²ra'³ xe̱'n² je² lǿn³ dsa³ 'e³ bi²³ 'áa² cu³lø³¹ mɨ³rɨ³tee³te'²³ 'nee'²³. 'E³ jo̱³ mɨ³rɨ³dxee'n³² dsa³ 'i³ mɨ³tøø³ 'nee'²³, jo̱³ rɨ²³sɨ'²³ 'nee'²³: “Ñí³ra'³ je² dxʉ́²³ cɨ² xú̱n³”. 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ li²³'íin²na'³ xi²ñi² la²³jɨn³ dsa³ 'i³ nee'n²³²na'³ quia̱'n²na'³ coo³¹ mesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Qui² 'e³ cɨ² li²³'uǿn²³ dsa³ 'i³ mi³gáan³ 'ñée². 'E³ cɨ² rɨ²³mi²³gáan³te'²³ dsa³ 'i³ mi³'uǿn²³ 'ñée². ―La'³ ca²³jua'³ Jesús.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Cɨ̱ɨ̱n³ cɨ² ca²³lʉ́³ co̱'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ ca²³tøø³ quie'². Ca²³jua'³:
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 'E³ quie'²³ mɨ³rɨ³jmeen³ ji̱i̱³ mó² 'e³ rɨ²³e'² dsa³, rɨ²tøøn³¹ dsa³ taan³ quia̱'² dsa³ 'i³ xa³ je² rɨ³yaan²³ quie'² quia̱'² dsa³ 'i³ 'uaa'³ tɨɨ² quia̱'² dsa³ tuu² mɨ²ñi².
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Jo̱³ hua² li²³dxʉ́²³ quién²nu³ ca³quie̱e̱². Qui² te'²³ dsa³ 'í³ hua² 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³dxaan³te'²³. Dios rɨ²³cuǿ²³ jñiin²³nu³ mɨ³rɨ³jmee³ 'ñée² 'e³ rɨ²³ji̱i̱'²³ co̱'³ dsa³ 'i³ mɨ³jmóo² 'e³ ca³dsaan³². ―La'³ ca²³jua'³ Jesús.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Ca²³núu³ jø̱n³ dsa³ 'i³ jen³¹ coo³¹ mesa quia̱'² Jesús júu² 'e³ ca²³lʉ́³. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ Jesús:
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ma²mɨ³tɨ́³ hora 'e³ rɨ²³e'² dsa³, ca²³xíin²³ mozo quien³² 'e³ rɨ²³sɨ²³tee³ dsa³. La²³la³ cu³lø³¹ 'née²³ 'e³ rɨ²³sɨ'²³ dsa³ mozo: “Ñe³ra'³ jo̱o̱²³. Qui² mɨ³la³tɨ́ɨ²³ la²³jɨ³ 'e³ 'ne'².”
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ la²³jɨn³te'²³ 'e³ cu²jmée³ u²³juee'³ dsɨɨ³² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² sɨ³guín²³te'²³. 'Ñée² 'i³ ca²³lʉ́³ xe̱'n² ca²³jua'³: “Mɨ³cǿ̱n²³ ca³juɨ² 'uǿ²³. 'Ne'² i³joon²³ ca³quie̱e̱² jmii'³¹ cu³lø³¹. Cu²jmée³ u²³juee'³ dsɨɨ³² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² ñiin²³.”
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Ca²³jua'³ jia'³ cɨ'²³ co̱'³: “Mɨ³jǿn²na²³ 'ñé³ dsa'n² cua² 'ioo'³ dsóo²³. Ñiin²³ i³joon²³na²³ 'e³ 'ee² cu³løn³¹. Cu²jmée³ u²³juee'³ dsɨɨ³² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² ñiin²³.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Ca²³jua'³ jia'³ cɨ'²³ co̱'³: “'E³ cɨ² lá²³ mɨ³jǿn²na²³ mɨ́³. 'E³ jo̱³ hua² 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² ñiin²³.”
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 'E³ jo̱³ ñi'n² co̱'³ mozo, i²xii'²³² juii² 'e³ jmii'³¹ mɨ³jua'³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³ti̱'n³ juii². Ca²³sɨ'²³ mozo quien³²: “Guo³ co̱'³ ca²³la²³dxí² jee²³² calles bee'² quia̱'² calles pii'² 'e³ xa³ jee²³² juɨɨ³. Cu³jén²³nu³ dsa³ taan³ quia̱'² dsa³ 'i³ xa³ je² rɨ³yaan²³ quie'² quia̱'² dsa³ 'i³ 'uaa'³ tɨɨ² quia̱'² dsa³ tuu² mɨ²ñi².”
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ñíin² co̱'³ mozo. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ juii²: “Mɨ³lǿ²³ 'e³ la²³ mɨ³dxín² 'i'²³. 'E³ quie'²³ xa³ je² joo'²³ 'e³ rɨ²³ta'n²³ cɨ² dsa³.”
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ juii². Ca²³sɨ'²³ mozo: “Guo³ co̱'³ jui³¹ juee'³ quia̱'² jui³¹ tii³. Rɨ²juɨɨ'n³¹ dsa³ la²³bii²³ 'e³ cu²ta'n¹te'²³ xi³'lɨ² rɨ²³quie̱e̱'n²³te'²³ xi²ñʉ'¹.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Qui² rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³: Cu³xi³ jø̱n³ dsa³ 'i³ ca²³tǿøn² xe̱'n² 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² rɨ²³e'² mó² quián²³”, ca²³jua'³ juii². ―La²³nɨ³ cu³lø³¹ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Jesús.
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Bi²³ ma²³'nee³ juɨ́ɨn²³ dsa³ 'i³ quia̱'² Jesús. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³ji̱i̱n²³ 'ñée². Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 ―Dsa³ 'i³ 'née²³ 'e³ rɨ²³lín³ dsa³ quién²³na²³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³jmée²³ 'e³ bi²³ cɨ² nee² dsɨ́² jmii³ quia̱'² xóo² quia̱'² mɨ²³quie'² quia̱'² jo̱o̱³¹ quia̱'² jó̱o̱². Co̱'³ cɨ'²³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³jmée²³ 'e³ bi²³ cɨ² nee² dsɨ́² 'e³ xen³ 'ñée². Xi³nu³ bi²³ li²³nee² dsɨ́² la²³jɨ³ 'e³ xa³, 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³lín³ dsa³ quién²³na²³.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 'Ne'² rɨ²³dxi²³quié̱n² dsa³ quién²³na²³ 'e³ la²³ dxi³quié̱n² dsa³ 'i³ ta̱a̱n²³ cruz. 'Ne'² rɨ²³qui̱i̱³ jné². Xi³nu³ 'a²³jia'³ rɨ²³jmée²³ la'³, 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³lín³ dsa³ quién²³na²³.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 La²³ cu²ru'³ xen³ jø̱n³ 'nee'²³ 'i³ 'née²³ rɨ²³jmée²³ 'ñʉ́² dxi²³juɨn³¹, jén²³ cɨ² rɨ²³gua³ coo³¹ mesa, rɨ²³jmée²³ 'i'²³ 'e³ lɨɨ'³¹ rɨ²³cɨ̱́ɨ̱n²³ co̱o̱³ 'ñʉ́², ¿mɨ³naa'³¹? Rɨ²³jmée²³ 'i'²³ xi² rɨ²³dxi²³tɨn³² cuu² quiee'³².
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Xi³nu³ 'a²³jia'³ rɨ²³jmée²³ la'³, te³ dxʉ́²³ rɨ²³lóo²³ ta², te³ dxʉ́²³ li²³xa³ tɨ́ɨ² je² rɨ²³noo³ 'ioo'³. 'E³ quie'² 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³mi²³'ien³ ta². 'E³ quie'²³ jo̱³ rɨ²³jáa² rɨ²³ŋɨ́ɨ² dsa³.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Rɨ²³jua'³te'²³: “Lóo² ca²³jmée³ co̱o̱³ 'ñʉ́² dxi²³juɨn³¹ dsa³ la³, ¿mɨ³naa'³¹? 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ lǿ²³ juø'² ca²³'ien³ ta² quiee'³².”
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 'E³ quie'²³ la'³ jø̱n³ rey 'i³ dsoo³² sɨ³jmee³ qui³ quia̱'² jia'³ cɨ'²³ rey. Jén²³ cɨ² 'ne'² rɨ²³gua³ rɨ²³jmée²³ 'i'²³ dxʉ́²³ xi² rɨ²³li'²³ juø'² rɨ²³jmée²³ qui³ quia̱'² uu'n². Xen³ guiáa³ mil 'láa³ quie'² jia'³ cɨ'²³ rey. 'E³ quie'²³ 'nɨɨ'n³¹ guiá²³ mil hua² xen³ quie'² 'ñée².
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Xi³nu³ mɨ³la³quii²³ 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³li'²³ 'ñée², jén²³ cɨ² 'e³ la²³ rɨ²³güén³ jia'³ cɨ'²³ rey, jo̱³ tu³ rɨ²³xíin²³ mozos 'i³ rɨ²³ŋɨ́ɨ²³ mɨ²'áa² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ qui³.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 'E³ jo̱³ xi³nu³ xen³ jø̱n³ 'nee'²³ 'i³ 'a²³jia'³ li²³bii²³ dsɨ́² rɨ²³tʉ́² la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'², 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³lín³ dsa³ quién²³na²³.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Co̱'³ cɨ'²³ ca²³jua'³ Jesús:
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Cu³xi³ 'e³ rɨ²³'li'²³te'²³ 'uǿ²³ 'e³ cu²li³dxʉ́²³ 'uǿ²³ 'e³ xa³ mɨɨ³¹ 'e³ rɨ²³jñí³te'²³ 'a²³'e³ xa³ jui³¹ quie'². Cu³xi³ juø'n³ rɨ²³coo'n³te'²³ 'mɨɨ³ 'e³ rɨ²³'li'²³te'²³ 'uǿ²³ 'e³ cu²li³dxʉ́²³ 'uǿ²³ 'a²³'e³ xa³ jui³¹ quie'². 'E³ quie'²³ 'nɨɨ'n³¹ 'e³ to̱o̱³²hua²te'¹. 'Ne'² rɨ²³núu²³ júu² la³ dsa³ 'i³ 'née²³ rɨ²³cuǿn²³ miin²³ 'e³ rɨ²³núu²³.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.