Lucas 14
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs ARC
1 Ca²³tɨ́³ 'e³ ñíin² Jesús i²ee'³ quie'² jø̱n³ juii² dsa³ fariseo jmɨ́ɨ² je² tøø³ dsɨ́² dsa³. Bi²³ ten³²te'²³ 'ñée².
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Xi'n²³ xi²ñi² Jesús jø̱n³ dsa³ 'i³ bi²³ mɨ³ya̱a̱n³.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 'E³ jo̱³ ca²³lʉ́³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'e²³ ley quia̱'² dsa³ fariseo. Ca²³jua'³:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³'í̱n²te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³dxá³ guoo³ ñi'² quiee'³². Ca²³mi²³'láan³ dsa³ 'í³. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³ 'e³ cu²dxe'n³.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ fariseo:
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 'A²³'e³ ma²³ xa³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³sɨ'²³te'²³ Jesús.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Ŋó²³ Jesús 'e³ jmii'³¹ ca²³jmóo² dsa³ 'i³ ca²³tøø³te'²³ 'e³ rɨ²³e'² ca³ti³² quia̱'² 'ñée². Qui² 'née²³ rɨ²³røøn²³te'²³ je² dxʉ́²³ cɨ² rɨ²³gua³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³lʉ́³ júu² la³ 'e³ ca²³cuǿ³ jui³¹ quie'²te'²³. Ca²³jua'³:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 ―'A²³ rɨ³ñí³ra'³ je² dxʉ́²³ cɨ² mɨ³rɨ³tee³te'²³ 'nee'²³ je² mɨ³jén²³ dsa³ mɨ́³. ¿Jmii'³¹ xi³nu³ xen³ dsa³ 'i³ rɨ²³tøø³te'²³ 'i³ gáan³ cɨ² la²³ 'nee'²³?
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Jo̱³ rɨ²³güén³ caan²³na'³ dsa³ 'i³ mɨ³tøø³ 'nee'²³ quia̱'² dsa³ 'i³ gáan³ cɨ². Rɨ²³sɨ'²³ 'nee'²³: “Je̱'n²na'³ nɨ³. Qui² je² nɨ³ rɨ²³gua³ dsa³ la³.” 'E³ jo̱³ bi²³ li²³'íin²na'³ rɨ²ñí²ra'³ je² lǿn³ dsa³ 'e³ bi²³ 'áa² cu³lø³¹.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 'E³ quie'²³ bi²³ cɨ² dxʉ́²³ 'e³ rɨ²ñí²ra'³ xe̱'n² je² lǿn³ dsa³ 'e³ bi²³ 'áa² cu³lø³¹ mɨ³rɨ³tee³te'²³ 'nee'²³. 'E³ jo̱³ mɨ³rɨ³dxee'n³² dsa³ 'i³ mɨ³tøø³ 'nee'²³, jo̱³ rɨ²³sɨ'²³ 'nee'²³: “Ñí³ra'³ je² dxʉ́²³ cɨ² xú̱n³”. 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ li²³'íin²na'³ xi²ñi² la²³jɨn³ dsa³ 'i³ nee'n²³²na'³ quia̱'n²na'³ coo³¹ mesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Qui² 'e³ cɨ² li²³'uǿn²³ dsa³ 'i³ mi³gáan³ 'ñée². 'E³ cɨ² rɨ²³mi²³gáan³te'²³ dsa³ 'i³ mi³'uǿn²³ 'ñée². ―La'³ ca²³jua'³ Jesús.
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Cɨ̱ɨ̱n³ cɨ² ca²³lʉ́³ co̱'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ ca²³tøø³ quie'². Ca²³jua'³:
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 'E³ quie'²³ mɨ³rɨ³jmeen³ ji̱i̱³ mó² 'e³ rɨ²³e'² dsa³, rɨ²tøøn³¹ dsa³ taan³ quia̱'² dsa³ 'i³ xa³ je² rɨ³yaan²³ quie'² quia̱'² dsa³ 'i³ 'uaa'³ tɨɨ² quia̱'² dsa³ tuu² mɨ²ñi².
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Jo̱³ hua² li²³dxʉ́²³ quién²nu³ ca³quie̱e̱². Qui² te'²³ dsa³ 'í³ hua² 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³dxaan³te'²³. Dios rɨ²³cuǿ²³ jñiin²³nu³ mɨ³rɨ³jmee³ 'ñée² 'e³ rɨ²³ji̱i̱'²³ co̱'³ dsa³ 'i³ mɨ³jmóo² 'e³ ca³dsaan³². ―La'³ ca²³jua'³ Jesús.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Ca²³núu³ jø̱n³ dsa³ 'i³ jen³¹ coo³¹ mesa quia̱'² Jesús júu² 'e³ ca²³lʉ́³. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ Jesús:
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Ma²mɨ³tɨ́³ hora 'e³ rɨ²³e'² dsa³, ca²³xíin²³ mozo quien³² 'e³ rɨ²³sɨ²³tee³ dsa³. La²³la³ cu³lø³¹ 'née²³ 'e³ rɨ²³sɨ'²³ dsa³ mozo: “Ñe³ra'³ jo̱o̱²³. Qui² mɨ³la³tɨ́ɨ²³ la²³jɨ³ 'e³ 'ne'².”
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ la²³jɨn³te'²³ 'e³ cu²jmée³ u²³juee'³ dsɨɨ³² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² sɨ³guín²³te'²³. 'Ñée² 'i³ ca²³lʉ́³ xe̱'n² ca²³jua'³: “Mɨ³cǿ̱n²³ ca³juɨ² 'uǿ²³. 'Ne'² i³joon²³ ca³quie̱e̱² jmii'³¹ cu³lø³¹. Cu²jmée³ u²³juee'³ dsɨɨ³² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² ñiin²³.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Ca²³jua'³ jia'³ cɨ'²³ co̱'³: “Mɨ³jǿn²na²³ 'ñé³ dsa'n² cua² 'ioo'³ dsóo²³. Ñiin²³ i³joon²³na²³ 'e³ 'ee² cu³løn³¹. Cu²jmée³ u²³juee'³ dsɨɨ³² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² ñiin²³.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Ca²³jua'³ jia'³ cɨ'²³ co̱'³: “'E³ cɨ² lá²³ mɨ³jǿn²na²³ mɨ́³. 'E³ jo̱³ hua² 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² ñiin²³.”
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 'E³ jo̱³ ñi'n² co̱'³ mozo, i²xii'²³² juii² 'e³ jmii'³¹ mɨ³jua'³te'²³. 'E³ jo̱³ ca²³ti̱'n³ juii². Ca²³sɨ'²³ mozo quien³²: “Guo³ co̱'³ ca²³la²³dxí² jee²³² calles bee'² quia̱'² calles pii'² 'e³ xa³ jee²³² juɨɨ³. Cu³jén²³nu³ dsa³ taan³ quia̱'² dsa³ 'i³ xa³ je² rɨ³yaan²³ quie'² quia̱'² dsa³ 'i³ 'uaa'³ tɨɨ² quia̱'² dsa³ tuu² mɨ²ñi².”
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Ñíin² co̱'³ mozo. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ juii²: “Mɨ³lǿ²³ 'e³ la²³ mɨ³dxín² 'i'²³. 'E³ quie'²³ xa³ je² joo'²³ 'e³ rɨ²³ta'n²³ cɨ² dsa³.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ juii². Ca²³sɨ'²³ mozo: “Guo³ co̱'³ jui³¹ juee'³ quia̱'² jui³¹ tii³. Rɨ²juɨɨ'n³¹ dsa³ la²³bii²³ 'e³ cu²ta'n¹te'²³ xi³'lɨ² rɨ²³quie̱e̱'n²³te'²³ xi²ñʉ'¹.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Qui² rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³: Cu³xi³ jø̱n³ dsa³ 'i³ ca²³tǿøn² xe̱'n² 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² rɨ²³e'² mó² quián²³”, ca²³jua'³ juii². ―La²³nɨ³ cu³lø³¹ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Jesús.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Bi²³ ma²³'nee³ juɨ́ɨn²³ dsa³ 'i³ quia̱'² Jesús. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³ji̱i̱n²³ 'ñée². Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 ―Dsa³ 'i³ 'née²³ 'e³ rɨ²³lín³ dsa³ quién²³na²³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³jmée²³ 'e³ bi²³ cɨ² nee² dsɨ́² jmii³ quia̱'² xóo² quia̱'² mɨ²³quie'² quia̱'² jo̱o̱³¹ quia̱'² jó̱o̱². Co̱'³ cɨ'²³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³jmée²³ 'e³ bi²³ cɨ² nee² dsɨ́² 'e³ xen³ 'ñée². Xi³nu³ bi²³ li²³nee² dsɨ́² la²³jɨ³ 'e³ xa³, 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³lín³ dsa³ quién²³na²³.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 'Ne'² rɨ²³dxi²³quié̱n² dsa³ quién²³na²³ 'e³ la²³ dxi³quié̱n² dsa³ 'i³ ta̱a̱n²³ cruz. 'Ne'² rɨ²³qui̱i̱³ jné². Xi³nu³ 'a²³jia'³ rɨ²³jmée²³ la'³, 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³lín³ dsa³ quién²³na²³.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 La²³ cu²ru'³ xen³ jø̱n³ 'nee'²³ 'i³ 'née²³ rɨ²³jmée²³ 'ñʉ́² dxi²³juɨn³¹, jén²³ cɨ² rɨ²³gua³ coo³¹ mesa, rɨ²³jmée²³ 'i'²³ 'e³ lɨɨ'³¹ rɨ²³cɨ̱́ɨ̱n²³ co̱o̱³ 'ñʉ́², ¿mɨ³naa'³¹? Rɨ²³jmée²³ 'i'²³ xi² rɨ²³dxi²³tɨn³² cuu² quiee'³².
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Xi³nu³ 'a²³jia'³ rɨ²³jmée²³ la'³, te³ dxʉ́²³ rɨ²³lóo²³ ta², te³ dxʉ́²³ li²³xa³ tɨ́ɨ² je² rɨ²³noo³ 'ioo'³. 'E³ quie'² 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³mi²³'ien³ ta². 'E³ quie'²³ jo̱³ rɨ²³jáa² rɨ²³ŋɨ́ɨ² dsa³.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Rɨ²³jua'³te'²³: “Lóo² ca²³jmée³ co̱o̱³ 'ñʉ́² dxi²³juɨn³¹ dsa³ la³, ¿mɨ³naa'³¹? 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ lǿ²³ juø'² ca²³'ien³ ta² quiee'³².”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 'E³ quie'²³ la'³ jø̱n³ rey 'i³ dsoo³² sɨ³jmee³ qui³ quia̱'² jia'³ cɨ'²³ rey. Jén²³ cɨ² 'ne'² rɨ²³gua³ rɨ²³jmée²³ 'i'²³ dxʉ́²³ xi² rɨ²³li'²³ juø'² rɨ²³jmée²³ qui³ quia̱'² uu'n². Xen³ guiáa³ mil 'láa³ quie'² jia'³ cɨ'²³ rey. 'E³ quie'²³ 'nɨɨ'n³¹ guiá²³ mil hua² xen³ quie'² 'ñée².
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Xi³nu³ mɨ³la³quii²³ 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³li'²³ 'ñée², jén²³ cɨ² 'e³ la²³ rɨ²³güén³ jia'³ cɨ'²³ rey, jo̱³ tu³ rɨ²³xíin²³ mozos 'i³ rɨ²³ŋɨ́ɨ²³ mɨ²'áa² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ qui³.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 'E³ jo̱³ xi³nu³ xen³ jø̱n³ 'nee'²³ 'i³ 'a²³jia'³ li²³bii²³ dsɨ́² rɨ²³tʉ́² la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'², 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³lín³ dsa³ quién²³na²³.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Co̱'³ cɨ'²³ ca²³jua'³ Jesús:
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Cu³xi³ 'e³ rɨ²³'li'²³te'²³ 'uǿ²³ 'e³ cu²li³dxʉ́²³ 'uǿ²³ 'e³ xa³ mɨɨ³¹ 'e³ rɨ²³jñí³te'²³ 'a²³'e³ xa³ jui³¹ quie'². Cu³xi³ juø'n³ rɨ²³coo'n³te'²³ 'mɨɨ³ 'e³ rɨ²³'li'²³te'²³ 'uǿ²³ 'e³ cu²li³dxʉ́²³ 'uǿ²³ 'a²³'e³ xa³ jui³¹ quie'². 'E³ quie'²³ 'nɨɨ'n³¹ 'e³ to̱o̱³²hua²te'¹. 'Ne'² rɨ²³núu²³ júu² la³ dsa³ 'i³ 'née²³ rɨ²³cuǿn²³ miin²³ 'e³ rɨ²³núu²³.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.