Atos 25
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs VC
1 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxóo² Festo estado je² rɨ²³jmée²³ ta². Ma²ca¹tɨ́³ 'nɨ³ jmɨ́ɨ² 'e³ jen³¹ juɨɨ³ Cesarea, ŋóo² juɨɨ³ Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³lʉ́³ te'²³ juii² jmii³ dsa³ ca³ti³² quia̱'² dsa³ gáan³ quien³² dsa³ Israel. Ca²³cuǿ³te'²³ dsoo² quiee'³² Poo². Bi²³ ca²³ŋɨ́ɨ³te'²³ mɨ²'áa² quie'² Festo.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Ca²³ŋɨ́ɨ³te'²³ 'e³ rɨ²³tøø³te'²³ co̱'³ Poo² juɨɨ³ Jerusalén. Qui² ca²³mi²³'ien³ júu² jén²³ dsa³ Israel 'e³ xen³ uu'n²te'²³ 'i³ rɨ²³jé̱n² Poo² dxi²jui³¹ je² 'mo² je² ñi² 'e³ jua'³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ Festo. Ca²³sɨ'²³ dsa³ Jerusalén:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 'E³ jo̱³ cu³guín²³na'³ juɨɨ³ Cesarea quia̱'n²na'³ jné² la²³jɨn³ 'nee'²³ 'i³ xa³ ta² quiee'³². Xi³nu³ xa³ dsoo² quiee'³² Poo², núu²³ cu³cuø²ra'³ dsoo² quiee'³². ―La'³ ca²³jua'³ dxi² juɨɨ³.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Jñé²³ o guiá²³ jmɨ́ɨ² ca²³guó³ dxi² juɨɨ³ juɨɨ³ Jerusalén. Jo̱³ tu³ ŋø'n² co̱'³ juɨɨ³ Cesarea. La²³ mɨ³dxóo³ 'e³ ca²³dxe'n² juɨɨ³ Cesarea, ca²³gua³ sii³¹ je² dxa²³ ta². Ca²³tøø³ Poo².
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Xen³ dsa³ Israel 'i³ ca²³'uǿøn²³ juɨɨ³ Jerusalén. Ca²³guín²³te'²³ juɨɨ³ Cesarea. Ma²ca¹dxóo¹ Poo² je² jen³¹ Festo, ca²³noo³ te'²³ dsa³ Israel yáan²³ caan²³ Poo². Bi²³ coo'² bee'² dsoo² ca²³cuǿ³te'²³ quie'². 'E³ quie'²³ 'a²³'e³ xa³ 'e³ ca²³lǿ²³ juø'² 'e³ ca²³jmóo²te'²³ 'e³ rɨ²³mi²³sa³te'²³ dsoo² quiee'³².
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 'E³ quie'²³ ca²³jmée³ júu² 'ñée² Poo². Ca²³jua'³:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 'E³ quie'²³ 'née²³ Festo 'e³ rɨ²³lʉ́²³ dxʉ́²³ quia̱'² dsa³ Israel. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ Poo²:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo²:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Xi³nu³ xa³ dsoo² quián²³ 'e³ dxi³ji̱i̱n³¹ rɨ²³jú̱n³na²³, 'a²³jia'³ ŋɨɨn²³ 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ jné². 'E³ quie'²³ xi³nu³ te³ juu³²te'²³ 'e³ cuø²³te'²³ dsoo² quián²³, juø'n³ 'í̱³ sɨɨ'³¹ rɨ²³jɨ̱ɨ̱'n³ jné² dsa³ Israel, 'a²³jia'³ joo'²³. 'E³ jo̱³ 'náan²³ 'e³ 'ñée² dxi² juɨɨ³ gáan³ rɨ²³dxá²³ ta² quián²³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dxi² juɨɨ³.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³lʉ́³ dxi² juɨɨ³ quia̱'² dsa³ 'i³ cuø²³ jui³¹ 'e³ jmii'³¹ cu³lø³¹ 'e³ dxʉ́²³ rɨ²³jmée²³. Jo̱³ tu³ ca²³jua'³:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ma²ca¹la¹huǿø³ ca³juɨ² la'³, ca²³dxóo² Cesarea rey 'i³ xi̱i̱n³ Agripa quia̱'² mɨ́³ 'i³ xi̱i̱n³ Berenice. 'Née²³ 'e³ rɨ²³cuǿ²³te'²³ u²³juee'n³¹ quia̱'²te'²³ Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ñúun³ ca³juɨ² jmɨ́ɨ² ca²³gua³te'²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³lʉ́³ Festo. Ca²³sɨ'²³ rey 'e³ jmii'³¹ cu³lø³¹ quie'² Poo². Ca²³jua'³:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Ma²ñiin²³²na¹ juɨɨ³ Jerusalén, ca²³sɨ'²³ jné² te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² te'²³ dsa³ mɨ³dxún²³ quien³² dsa³ Israel 'e³ bi²³ xa³ dsoo² quiee'³². 'Née²³te'²³ 'e³ rɨ²dxen²³² ta² quiee'³².
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ca²³juǿøn² dsa³ 'í³ 'e³ 'a²³jia'³ née² tɨ³² 'i'²³ quiee'³² dsa³ Roma 'e³ co̱'³ la²³ rɨ²³jɨ̱'n²te'²³ dsa³ 'e³ cu²jŋɨ'n¹te'²³. “Jén²³ cɨ² 'ne'² rɨ²³noo³ dsa³ 'i³ cuø²³te'²³ dsoo² quiee'³² xi²ñi² dsa³ 'i³ cuø²³ dsoo² 'e³ rɨ²³sɨ́n²³te'²³ ji³ñín³ ji³'áan³”, ca²³juǿøn². “'Ne'² rɨ²³cuǿ²³ 'é̱e̱² dsa³ 'i³ ta'n² ta² 'e³ rɨ²³jmée²³ júu² 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ 'a²³'e³ dsoo² xa³ quie'² 'e³ la²³ jmee²³”, ca²³juǿøn².
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 'E³ jo̱³ i²³guín²³ la³ dsa³ Israel. 'E³ quie'²³ jo̱³ xe̱'n² jmɨ́ɨ² ca²³jméen²³ 'e³ juø'n²³ ca²³dxen²³ ta² quiee'³². La²³ mɨ³dxóo³ i²³guín²³ dsa³ Israel, ca²³ñín²³ sii³¹ je² dxen²³ ta². Ca²³dxín²³ 'i'²³ 'e³ rɨ²³jén²³te'²³ Poo².
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³naa'n²³ dsa³ 'i³ cuø²³ dsoo². 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³cuǿ³te'²³ dsoo² 'e³ la²³ ca²³lǿn³na²³ 'e³ rɨ²³cuǿ²³te'²³.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Jmø'n² la²³ júu² 'e³ sɨ³táan³ miin²³ hua² ca²³'nóo³te'²³, júu² quiee'³² jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Jesús. Jú̱n²³ 'i³ 'í³. 'E³ quie'²³ rɨ³ji̱'²³, jua'³ Poo².
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 'A²³jia'³ jmɨ́ɨ² maan²³ 'e³ jmii'³¹ rɨ²dxen²³² ta² júu² 'e³ lø³² la'³. 'E³ jo̱³ ca²³juǿøn² Poo² xi² dxʉ́²³ dsɨ́² rɨ²³dsóo² co̱'³ juɨɨ³ Jerusalén. “Núu²³ rɨ²dxen²³² ta² júu² 'e³ lø³² la'³”, ca²³juǿøn².
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 'E³ quie'²³ ca²³ŋɨ́ɨ³ Poo² 'e³ rɨ²³'áan²quie'²³te'²³ 'e³ jua'³ 'née²³ 'e³ 'ñée² dxi² juɨɨ³ gáan³ Augusto rɨ²³dxá²³ ta² quiee'³². 'E³ jo̱³ ca²³dxín²³ 'i'²³ 'e³ rɨ²³'áan²quie'²³te'²³ la²³huø'n²³ 'e³ rɨ²³tɨ́²³ 'e³ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²sɨɨn³¹na¹ je² jen³¹ dxi² juɨɨ³ gáan³. ―La'³ ca²³jua'³ Festo. Ca²³sɨ'²³ rey Agripa.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Agripa. Ca²³sɨ'²³ Festo:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 La²³ mɨ³dxóo³ 'e³ ca²³'ien³ júu² la'³, ca²³dxóo² Agripa quia̱'² Berenice je² dxa²³te'²³ ta². Bi²³ ca²³mi²³gáan³ miin²³. Ca²³ta'n²³te'²³ xi²ñʉ'¹ quia̱'² te'²³ juii² dsa³ 'láa³ quia̱'² te'²³ dsa³ juɨɨ³ 'i³ gáan³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ Festo 'e³ ca²³tøø³te'²³ Poo².
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Festo:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ca²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ 'a²³'e³ dsoo² xa³ quie'² 'e³ dxi³ji̱i̱n³¹ 'e³ rɨ²³jú̱n³. 'E³ quie'²³ 'née²³ 'ñée² 'e³ dxi² juɨɨ³ gáan³ Augusto rɨ²³dxá²³ ta² quiee'³², ca²³jua'³. 'E³ jo̱³ lǿn³na²³ 'e³ rɨ²sɨɨn³¹na¹ quie'² dxi² juɨɨ³ gáan³.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 'E³ quie'²³ 'a²³'e³ xa³ ju²dsoo³¹ ca³quie̱e̱² 'e³ rɨ²juøøn³¹ dxi² juɨɨ³ gáan³ 'i³ rɨ³løn³¹ juiin²³ mɨ³rɨ³jmeen²³ ji³. 'E³ jo̱³ hua² mɨ³gui³jøn²³na²³ caan²³na'³, caan²³nu³ 'uǿøn²nu³, rey Agripa. Qui² 'náan²³ 'e³ rɨ²nʉʉ²ra² júu² quiee'³² 'e³ la²³ rɨ²³lí³ juø'² li²³xa³ júu² 'e³ rɨ²té̱e̱n¹ ji³.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Qui² 'a²³jia'³ rɨ²³ti²³guo² 'e³ rɨ²sɨɨn³¹na¹ dsa³ 'i³ 'aan³²te'²³, lǿn³ jné², xi³nu³ 'a²³'e³ xa³ 'e³ rɨ²juøøn³¹ dxi² juɨɨ³ gáan³ 'e³ 'ee² dsoo² cuø²³te'²³ quie'². ―La'³ ca²³jua'³ Festo.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.