Atos 23
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs ARC
1 Bi²³ 'uaa'³ ca²³jóo² Poo². Ca²³jóon² dsa³ 'i³ dxa²³ ta². Ca²³jua'³:
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 'E³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii² jmii³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Ananías 'e³ ca²³jnóo² 'oo² Poo² dsa³ 'i³ té̱e̱n³ mɨ³lén² caan²³.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ juii² jmii³ dsa³:
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Ca²³lʉ́³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ caan²³ Poo². Ca²³jua'³:
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo²:
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Ca²³dsóo²³ dsɨ́² Poo² 'e³ dsa³ saduceo ca³dxáan² dsa³ 'i³ dxa²³ ta², 'e³ dsa³ fariseo ca³dxáan² co̱'³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³lʉ́³ quiʉ̱ʉ̱³. Ca²³jua'³:
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Ma²ca¹jua'³ la'³, ca²³la²³láa²³ ca²³sɨ́n²³ júu² dsa³ fariseo quia̱'² dsa³ saduceo. 'A²³jia'³ ma²³ ca²³lʉ́³te'²³ co̱o̱³ júu².
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Qui² jua'³ dsa³ saduceo 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ sɨ³ji̱i̱'²³ dsa³ co̱'³. Jua'³te'²³ 'e³ 'a²³'i̱³ xen³ ángeles, 'e³ 'a²³'i̱³ xen³ espíritus. 'E³ quie'²³ jua'³ dsa³ fariseo 'e³ sɨ³ji̱i̱'²³ dsa³ co̱'³. Jua'³te'²³ 'e³ xen³ ángeles, 'e³ xen³ espíritus.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³yo'³ ca²³tǿ²³te'²³. Ca²³naa'n²³ ca³dxáan² dsa³ fariseo 'i³ rɨ³løn³¹ dsa³ 'e²³ ley. Ca²³jua'³te'²³:
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Bi²³ ma²³'nee³ ca²³sɨ́n²³te'²³ júu². 'E³ jo̱³ ca²³jue'n² 'ñée² juii² dsa³ 'láa³. Xe̱'n² rɨ³nɨ²³ mɨ³ rɨ²³xíin² mɨ³ rɨ²³juín²te'²³ jmɨ² ŋu² Poo², lǿn³. 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'láa³ quien³² 'e³ sɨ³tee³te'²³ Poo² jee²³² quiee'³² dsa³, 'e³ sɨ³jaan³te'²³ co̱'³ xi²ñʉ'¹ je² ta'n² miin²³ dsa³ 'láa³.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Ma²ca¹la¹'uøø²³ jmɨ́ɨ² 'e³ la²³ ca²³sɨ́n²³te'²³ júu², ca²³mi²³jnen³ 'ñée² Juii³ra² caan²³ Poo². Ca²³jua'³:
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Ma²ca¹la¹jné¹ jo̱³, xen³ dsa³ Israel 'i³ ca²³mi²³'ien³ júu² 'e³ jmii'³¹ rɨ²³jmóo². Ca²³jmóo² co̱o̱³ júu² 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ Poo². Ca²³juɨ́ɨn² miin²³. Ca²³jua'³te'²³:
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Bǿn³ tú̱²³ láan² dsa³ 'i³ ca²³mi²³'ien³ júu² 'e³ lø³² la'³.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 'E³ quie'²³ jo̱³ i²joon³te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² dsa³ mɨ³dxún²³. Ca²³jua'³te'²³:
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 'E³ quie'²³ 'nee'²³ ca³ti³² quia̱'n²na'³ jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta² rɨ²lʉ́²ra'³ quia̱'n²na'³ juii² dsa³ 'láa³ jo̱o̱²³na²³. Rɨ²ŋɨɨ'³¹ra'³ 'e³ rɨ²³gute'²³ Poo² caan²³na'³ mi²'aa³. “'Ne'² 'e³ rɨ²³dsóo²³ cɨ² dsɨ³ra'³¹ 'e³ jmii'³¹ ca²³jmée³ Poo²”. La'³ rɨ²juɨɨ'³¹ra'³ juii² dsa³ 'láa³. Qui² sɨ³mi³tɨ́ɨ²³ra'³¹ 'e³ rɨ²jŋɨ'n²³²na'³¹ Poo² 'e³ la²³ 'iún² jui³¹ jén²³ cɨ² 'e³ la²³ 'íi² rɨ²³güén³ caan²³na'³. ―La'³ cu³lø³¹ ca²³sɨ'²³te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² dsa³ mɨ³dxún²³.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 'E³ quie'²³ ca²³núu³ jø̱n³ xii'³ jo̱o̱³¹ jó̱o̱² Poo² 'e³ jmii'³¹ lǿ² júu² 'e³ mɨ³mi³'ien³te'²³ 'e³ rɨ²³jme'²³te'²³ 'e̱e̱²³². 'E³ quie'²³ jo̱³ ŋóo² xii'³. 'Ͳ xi²ñʉ'¹ je² ta'n² dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ Poo² 'e³ jmii'³¹ lǿ² júu² 'e³ mɨ³núu³.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 'E³ jo̱³ tǿ²³ Poo². Ca²³tøø³ jø̱n³ 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³:
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 'E³ jo̱³ i²jøn²³ xii'³ caan²³ juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³ dsa³ 'i³ i²joo²³ quie'² xii'³:
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 'E³ quie'²³ jo̱³ 'ɨ́ɨn² guoo³ xii'³ juii² dsa³ 'láa³. Ca²³jen²³ ca³jné³. Ca²³jua'³:
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ xii'³:
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 'E³ quie'²³ 'a²³ rɨ³jmeen³ quién²nu³ júu² quiee'³²te'²³. Qui² bǿn³ tú̱²³ láan² dsa³ quien³²te'²³ 'i³ je̱n³² Poo² je² 'mo² je² ñi² 'e³ jua'³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ mɨ³rɨ³ŋɨ́n³ je² nee'n²³²te'¹. Mɨ³juɨ́ɨn² miin²³. Mɨ³jua'³te'²³: “Cu²jú̱n³quien²³na² xi³nu³ 'a²³jia'³ ca³jú̱n²³ Poo² 'e³ rɨ²'ni'² rɨ²quie²ra²”. Mɨ³mi³tɨ́ɨ²³te'²³. Jø̱n³ 'nʉ³ cɨ² 'íi² rɨ²cuǿn² júu². ―La'³ ca²³jua'³ xii'³. Ca²³sɨ'²³ juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ juii² dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ xii'³:
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tøø³ áan²³ 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³:
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Co̱'³ cɨ'²³ 'ne'² rɨ²jmée²ra'³ ji̱i̱³ roo'³² 'i³ rɨ²³cua'n² Poo². 'Ne'² rɨ²mi³quin²³na'³ dxʉ́²³ Poo² 'e³ la²³ rɨ²³dxóo² quie'² dxi² juɨɨ³ pii'² 'i³ xi̱i̱n³ Juee². ―La'³ ca²³jua'³ juii² dsa³ 'láa³.
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 'E³ quie'²³ ca²³jmée³ ji³ juii² dsa³ 'láa³. La²³la³ cu³lø³¹ ji³ 'e³ ca²³jmée³:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Jné² Claudio Lisias cuøn²³ u²³juee'n³¹ quia̱'n²³²na¹ 'nʉ³, Juee², 'i³ rɨ³løn³¹ dxi² juɨɨ³ pii'². Bi²³ ma²³'nee³ gáan³ 'nʉ³.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Te'²³ dsa³ Israel sø̱'n² jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Poo² 'i³ mɨ³sɨ́ɨn²na²³ quién²nu³. 'A²³ ma²³ ca²³jŋɨ'n²³te'²³. 'E³ quie'²³ quia̱'n²³²na¹ dsa³ 'láa³ ca²³laan²³na²³. Qui² ca²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ dsa³ Roma 'í³.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Ca²³la²³'náan²³ 'e³ rɨ²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ 'ee² dsoo² cuø²³te'²³ quie'². 'E³ jo̱³ i²jøn²³na²³ caan²³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta² jee²³² quiee'³² dsa³ Israel.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Ca²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ cuø²³te'²³ dsoo² quiee'³² 'e³ jua'³te'²³ 'e³ 'a²³jia'³ jmee²³ 'e³ la²³ lǿ² ley quiee'³²te'²³. 'E³ quie'²³ 'a²³'e³ dsoo² xa³ quie'² 'e³ dxi³ji̱i̱n³¹ 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³, lǿn³na²³. Cu³xi³ 'e³ rɨ²³ta̱a̱'n³te'²³ i²³ñí², 'a²³jia'³ dxi³ji̱i̱n³¹, lǿn³na²³.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 'E³ quie'²³ mɨ³núun²³ 'e³ mɨ³mi³'ien³ júu² dsa³ Israel 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³. 'E³ jo̱³ xe̱'n² rɨ³nɨ²³ mɨ³sɨ́ɨn²na²³ quién²nu³. Mɨ³juǿøn² dsa³ 'i³ cuø²³ dsoo² quiee'³² 'e³ rɨ²³jmóo² júu² caan²³nu³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² dsoo² 'e³ cuø²³te'²³. 'E³ jo̱³ rɨ²jméen² bii²³ 'áan².”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jøn²³te'²³ Poo² juɨɨ³ Antípatris. 'Uøø²³ ca²³jøn²³te'²³. Ca²³jmóo² dsa³ 'láa³ 'e³ la²³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii²te'¹.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 La²³ mɨ³dxóo³ la'³, ca²³guiin³² co̱'³ dsa³ 'láa³ 'i³ ŋɨ́³ jui³¹ tɨɨ². Ca²³guiin³² co̱'³ 'ñʉ́² je² ta'n²te'²³. Jmø'n² dsa³ 'láa³ 'i³ rɨ³cua'n³ roo'³² ca²³guín²³ juɨɨ³ Cesarea quia̱'² Poo².
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi²³guín²³te'²³ juɨɨ³ Cesarea. Ca²³jɨ̱'²³te'²³ ji³ dxi² juɨɨ³ pii'². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jɨ̱ɨ̱'n³te'²³ Poo² co̱'³.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Ca²³jóo² ji³ dxi² juɨɨ³ pii'² jo̱o̱²³na²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³ŋɨ'²³ júu² Poo² 'e³ 'ee² estado xen³. Ma²ca¹dsóo¹ dsɨ́² 'e³ estado Cilicia xen³ Poo²,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ca²³jua'³:
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.