Atos 23
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs ARA
1 Bi²³ 'uaa'³ ca²³jóo² Poo². Ca²³jóon² dsa³ 'i³ dxa²³ ta². Ca²³jua'³:
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 'E³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii² jmii³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Ananías 'e³ ca²³jnóo² 'oo² Poo² dsa³ 'i³ té̱e̱n³ mɨ³lén² caan²³.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ juii² jmii³ dsa³:
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ca²³lʉ́³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ caan²³ Poo². Ca²³jua'³:
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo²:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Ca²³dsóo²³ dsɨ́² Poo² 'e³ dsa³ saduceo ca³dxáan² dsa³ 'i³ dxa²³ ta², 'e³ dsa³ fariseo ca³dxáan² co̱'³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³lʉ́³ quiʉ̱ʉ̱³. Ca²³jua'³:
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Ma²ca¹jua'³ la'³, ca²³la²³láa²³ ca²³sɨ́n²³ júu² dsa³ fariseo quia̱'² dsa³ saduceo. 'A²³jia'³ ma²³ ca²³lʉ́³te'²³ co̱o̱³ júu².
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Qui² jua'³ dsa³ saduceo 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ sɨ³ji̱i̱'²³ dsa³ co̱'³. Jua'³te'²³ 'e³ 'a²³'i̱³ xen³ ángeles, 'e³ 'a²³'i̱³ xen³ espíritus. 'E³ quie'²³ jua'³ dsa³ fariseo 'e³ sɨ³ji̱i̱'²³ dsa³ co̱'³. Jua'³te'²³ 'e³ xen³ ángeles, 'e³ xen³ espíritus.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³yo'³ ca²³tǿ²³te'²³. Ca²³naa'n²³ ca³dxáan² dsa³ fariseo 'i³ rɨ³løn³¹ dsa³ 'e²³ ley. Ca²³jua'³te'²³:
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Bi²³ ma²³'nee³ ca²³sɨ́n²³te'²³ júu². 'E³ jo̱³ ca²³jue'n² 'ñée² juii² dsa³ 'láa³. Xe̱'n² rɨ³nɨ²³ mɨ³ rɨ²³xíin² mɨ³ rɨ²³juín²te'²³ jmɨ² ŋu² Poo², lǿn³. 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'láa³ quien³² 'e³ sɨ³tee³te'²³ Poo² jee²³² quiee'³² dsa³, 'e³ sɨ³jaan³te'²³ co̱'³ xi²ñʉ'¹ je² ta'n² miin²³ dsa³ 'láa³.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ma²ca¹la¹'uøø²³ jmɨ́ɨ² 'e³ la²³ ca²³sɨ́n²³te'²³ júu², ca²³mi²³jnen³ 'ñée² Juii³ra² caan²³ Poo². Ca²³jua'³:
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Ma²ca¹la¹jné¹ jo̱³, xen³ dsa³ Israel 'i³ ca²³mi²³'ien³ júu² 'e³ jmii'³¹ rɨ²³jmóo². Ca²³jmóo² co̱o̱³ júu² 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ Poo². Ca²³juɨ́ɨn² miin²³. Ca²³jua'³te'²³:
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Bǿn³ tú̱²³ láan² dsa³ 'i³ ca²³mi²³'ien³ júu² 'e³ lø³² la'³.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 'E³ quie'²³ jo̱³ i²joon³te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² dsa³ mɨ³dxún²³. Ca²³jua'³te'²³:
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 'E³ quie'²³ 'nee'²³ ca³ti³² quia̱'n²na'³ jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta² rɨ²lʉ́²ra'³ quia̱'n²na'³ juii² dsa³ 'láa³ jo̱o̱²³na²³. Rɨ²ŋɨɨ'³¹ra'³ 'e³ rɨ²³gute'²³ Poo² caan²³na'³ mi²'aa³. “'Ne'² 'e³ rɨ²³dsóo²³ cɨ² dsɨ³ra'³¹ 'e³ jmii'³¹ ca²³jmée³ Poo²”. La'³ rɨ²juɨɨ'³¹ra'³ juii² dsa³ 'láa³. Qui² sɨ³mi³tɨ́ɨ²³ra'³¹ 'e³ rɨ²jŋɨ'n²³²na'³¹ Poo² 'e³ la²³ 'iún² jui³¹ jén²³ cɨ² 'e³ la²³ 'íi² rɨ²³güén³ caan²³na'³. ―La'³ cu³lø³¹ ca²³sɨ'²³te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² dsa³ mɨ³dxún²³.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 'E³ quie'²³ ca²³núu³ jø̱n³ xii'³ jo̱o̱³¹ jó̱o̱² Poo² 'e³ jmii'³¹ lǿ² júu² 'e³ mɨ³mi³'ien³te'²³ 'e³ rɨ²³jme'²³te'²³ 'e̱e̱²³². 'E³ quie'²³ jo̱³ ŋóo² xii'³. 'Ͳ xi²ñʉ'¹ je² ta'n² dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ Poo² 'e³ jmii'³¹ lǿ² júu² 'e³ mɨ³núu³.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 'E³ jo̱³ tǿ²³ Poo². Ca²³tøø³ jø̱n³ 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³:
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 'E³ jo̱³ i²jøn²³ xii'³ caan²³ juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³ dsa³ 'i³ i²joo²³ quie'² xii'³:
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 'E³ quie'²³ jo̱³ 'ɨ́ɨn² guoo³ xii'³ juii² dsa³ 'láa³. Ca²³jen²³ ca³jné³. Ca²³jua'³:
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ xii'³:
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 'E³ quie'²³ 'a²³ rɨ³jmeen³ quién²nu³ júu² quiee'³²te'²³. Qui² bǿn³ tú̱²³ láan² dsa³ quien³²te'²³ 'i³ je̱n³² Poo² je² 'mo² je² ñi² 'e³ jua'³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ mɨ³rɨ³ŋɨ́n³ je² nee'n²³²te'¹. Mɨ³juɨ́ɨn² miin²³. Mɨ³jua'³te'²³: “Cu²jú̱n³quien²³na² xi³nu³ 'a²³jia'³ ca³jú̱n²³ Poo² 'e³ rɨ²'ni'² rɨ²quie²ra²”. Mɨ³mi³tɨ́ɨ²³te'²³. Jø̱n³ 'nʉ³ cɨ² 'íi² rɨ²cuǿn² júu². ―La'³ ca²³jua'³ xii'³. Ca²³sɨ'²³ juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ juii² dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ xii'³:
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tøø³ áan²³ 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³:
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Co̱'³ cɨ'²³ 'ne'² rɨ²jmée²ra'³ ji̱i̱³ roo'³² 'i³ rɨ²³cua'n² Poo². 'Ne'² rɨ²mi³quin²³na'³ dxʉ́²³ Poo² 'e³ la²³ rɨ²³dxóo² quie'² dxi² juɨɨ³ pii'² 'i³ xi̱i̱n³ Juee². ―La'³ ca²³jua'³ juii² dsa³ 'láa³.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 'E³ quie'²³ ca²³jmée³ ji³ juii² dsa³ 'láa³. La²³la³ cu³lø³¹ ji³ 'e³ ca²³jmée³:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Jné² Claudio Lisias cuøn²³ u²³juee'n³¹ quia̱'n²³²na¹ 'nʉ³, Juee², 'i³ rɨ³løn³¹ dxi² juɨɨ³ pii'². Bi²³ ma²³'nee³ gáan³ 'nʉ³.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Te'²³ dsa³ Israel sø̱'n² jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Poo² 'i³ mɨ³sɨ́ɨn²na²³ quién²nu³. 'A²³ ma²³ ca²³jŋɨ'n²³te'²³. 'E³ quie'²³ quia̱'n²³²na¹ dsa³ 'láa³ ca²³laan²³na²³. Qui² ca²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ dsa³ Roma 'í³.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ca²³la²³'náan²³ 'e³ rɨ²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ 'ee² dsoo² cuø²³te'²³ quie'². 'E³ jo̱³ i²jøn²³na²³ caan²³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta² jee²³² quiee'³² dsa³ Israel.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Ca²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ cuø²³te'²³ dsoo² quiee'³² 'e³ jua'³te'²³ 'e³ 'a²³jia'³ jmee²³ 'e³ la²³ lǿ² ley quiee'³²te'²³. 'E³ quie'²³ 'a²³'e³ dsoo² xa³ quie'² 'e³ dxi³ji̱i̱n³¹ 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³, lǿn³na²³. Cu³xi³ 'e³ rɨ²³ta̱a̱'n³te'²³ i²³ñí², 'a²³jia'³ dxi³ji̱i̱n³¹, lǿn³na²³.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 'E³ quie'²³ mɨ³núun²³ 'e³ mɨ³mi³'ien³ júu² dsa³ Israel 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³. 'E³ jo̱³ xe̱'n² rɨ³nɨ²³ mɨ³sɨ́ɨn²na²³ quién²nu³. Mɨ³juǿøn² dsa³ 'i³ cuø²³ dsoo² quiee'³² 'e³ rɨ²³jmóo² júu² caan²³nu³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² dsoo² 'e³ cuø²³te'²³. 'E³ jo̱³ rɨ²jméen² bii²³ 'áan².”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jøn²³te'²³ Poo² juɨɨ³ Antípatris. 'Uøø²³ ca²³jøn²³te'²³. Ca²³jmóo² dsa³ 'láa³ 'e³ la²³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii²te'¹.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 La²³ mɨ³dxóo³ la'³, ca²³guiin³² co̱'³ dsa³ 'láa³ 'i³ ŋɨ́³ jui³¹ tɨɨ². Ca²³guiin³² co̱'³ 'ñʉ́² je² ta'n²te'²³. Jmø'n² dsa³ 'láa³ 'i³ rɨ³cua'n³ roo'³² ca²³guín²³ juɨɨ³ Cesarea quia̱'² Poo².
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi²³guín²³te'²³ juɨɨ³ Cesarea. Ca²³jɨ̱'²³te'²³ ji³ dxi² juɨɨ³ pii'². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jɨ̱ɨ̱'n³te'²³ Poo² co̱'³.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ca²³jóo² ji³ dxi² juɨɨ³ pii'² jo̱o̱²³na²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³ŋɨ'²³ júu² Poo² 'e³ 'ee² estado xen³. Ma²ca¹dsóo¹ dsɨ́² 'e³ estado Cilicia xen³ Poo²,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 ca²³jua'³:
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.