Lucas 15

Irineane tasorentsi oquenquetsatacotaqueri Avincatsarite Jesoquirishito (CNINT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Itimi anta oshequi jorio aitiriri iirequite ishaninca impanteariri yora oromasati, aisati icoshitaqueri ishaninca. Iro cantaincha yamejeitaca iriori yapatotimentapinitari Jesoshi, icarajeitaqueri itsipapee antapinitirori caari cameetsatatsi. Iquemisantapinijeitaqueri Jesoshi iquenquetsati.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ari icantajeiti yora variseopee aisati yora oametantirori Sanquenarentsi:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Impoiji, jero oca ishiacantiniriri Jesoshi:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Aamaaca intimerica povishate 100. Impeaquearica aparoni, tempa ari poanaqueri yora 99 anta queshiiqui, impoiji pijatanaque anta caaraiteriqui, pincoacoanteariri peainchari. Pincoacoayetajeri irosati pineantajeariri.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ariorica pineapaajeri, tempa oshequi pinquimoshireventajeari. Tempa pinquijajeri, paanajeri, poajateri anta itimajeitinta ishaninca.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Aisati, ariorica pareetea pinampiqui, tempa pincajemajeiteri pishaninca, pincantajeiteri: “Tsame anquimoshirejeite: ipeavetaca novishate, naajiri aisati”.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Aisati iquempeta Tasorentsi. Ariorica inquenqueshiretajea aparoni antirori caari cameetsatatsi irojocantearori, incanteri maaroni savicajeitatsiri inquitequi: “Tsame anquimoshireventajeiteri”. Te irio incantacote yora itsipapee cameetsajeitatsiri.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jero pashini icantiriri Jesoshi:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ariorica oneajeri, oncajemeri oshanincajei, oncanteri: “Tsame pintsipajeitena, anquimoshirejeitanaque. Noneajiri aisati noirequite peavetainchari”.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Aisati noncamantajeitempi: aisati iquempetaca Tasorentsi. Ariorica inquenqueshiretajea aparoni antirori caari cameetsatatsi irojocantajearori yantayetiri, inquimoshiretanaque Tasorentsi, irineajeiteri inampirepee.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Pashini aisati ishiacantiniri Jesoshi:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Yora impoitatsiri itimi icantiri iriri: “Apa, nocoaque pishinetenaro nayerota maaroni novaararo aisati maaroni noirequite. Pimpenaro meeca maaroni”. Ari ipajeitaqueri.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Pashini quitaiteri yapatojeitaquero irovaararo, maaroni. Ijataque arejiqui, pashiniqui nampitsi, yaanaquero maaroni timimojeitiriri. Anta te irisavique cameetsa, irootaque yaparatantacarori maaroni irovaararo aisati iirequite.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ari tecatsi timimotajerine, aisati te ontimasanoteji iroajeiteari atiri. Oshequi yashinoncaaca evancari, iquemasanotaquero itashe.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Impoiji iquenaquenayetanaque iramenayeteri tsameetacayerineri. Ineapaaqueri aparoni ashitariri ichanchote, icantapaaqueri: “¿Picoaquempa nontsameetempi?” Icantiri: “Je, nocoaque pamenenari nochanchote”.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ari yamenavetacanari ichanchote, ipapinitiri yoari: ora shiavetarori otaqui intsipa. Iro cantaincha tecatsi oacayearine yora evancari, icoavetanaca iroacotearime yoari chancho.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Impoiji iquenqueshiretanaja: “Icarajeitaque iratirite apa oshequi. Timatsi yoajeitari maaroni, iquemapinijeitaca, timatsi timaarantapaintsiri aisati. Naintiquea, aasanotaquena notashe.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Meeca nompianaje anta apaqui, noncantapaajeri: ‘Apa, te nonquemisantempiji, aisati te nonquemisanteriji Tasorentsi. Ainiro nantane oshequi.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Eiro meeca pitomintajanatsi, ainti pinampitajena. Nontsameetempiro piipatsite’ ”.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Impoiji ipianaja, iquenanaji avotsiqui. Icaantanaja, irotapaajantsi ivanco iriri. Ari iniitavajari iriri anta paricoti, iquenapaaji. Oshequi iquimoshiretanaque, icavintsaasanotavajiri. Ishiashitavajari iquempejitavajari, yavitsanotavajiri, inintavorotavajiri.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ari icantapaaqueri itomi: “Apa, te nonquemisanteriji Tasorentsi, aisati te nonquemisantempiji avirori. Ainiro nantaneve. Te oncameetsateji pintomintajena”.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Iro cantaincha icajemiri iriri inampirepee, icantajeitiri: “Pishintsijeite, paitero quitsaarentsi cameetsari, pinquitsaateri notomi. Aisati paiteneri aniyo, pisatevacoteneri iracotsapaquiqui. Paiteneri aisati sapato, irisapatotapaajeari.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Aisati paiteneri vacajaniqui, timasanotatsiri ireji, poyeneri. Tsame maaroni anquimoshireventavajeri notomi, avacaajeitavajeari, maaroni.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Nojivetaca eiro noneajiritsi, oquempetimotaquena icamaque. Iro cantaincha meeca oquempetaca yaneanaji aisati, meeca noneajiri. Ipeavetaca, meeca ipocaji, aneajeitajiri aisati”. Ari iquimoshirejeitanaque, yoacaajeitajari.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Ari itsameeti itomi pashini anta oantsiqui: te irineavajeriji irirenti. Impoiji yareetapaaja iriori, iquempejitapaaji iquemapaaquero moshica, aisati ivairajeitaque.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Icajemapaaqueri aparoni nampirentsi, isampitiri: “¿Paita pivairajeitantari?”
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yacanaqueri: “Areetapaaja pirenti. Yoacantaqueri piri vacajaniqui, yoacaajeitacari maaroni. Oshequi iquimoshireventavajiri pirenti ipocaji, cameetsa yareetaja, tecatsi oyerine”.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Irosati iquisantanaca irirenti, te incoyeji inqueapaaje pancotsiqui. Isoquijanaque iriri, icantavetavajari: “Caate, notiomi, pinqueapee. Piveshireimentavajeari pirenti”.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Iro cantaincha yacanaqueri: “Peerani nantaveetaquempiro paitapeerica picantaquenari, te nompiatsatimatempiji. Iro cantaincha tecatsi pimpena nainti catsini noacayearimeri noshanincapee. Te pimpenariji chivo, tecatsi catsini.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Jeri iyeniro, ijatanaque arejiqui itsonquitaquempiri piirequite: ipinajeitaquero tsinanepee ineavintsajeitaquero. Meeca ipianirotaja, ari poaqueneri cameetsari vaca”.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ari icantiri: “Notiomi, acantani quiso avavacaaca. Avirotaque ashitearoneri maaroni vaararontsi oca avancoquinirica.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Iro cantaincha ocameetsati aveshireimenteari pirenti. Oquempevetaca icamaque, ajijeivetaca eiro aneajiritsi aisati. Meeca oquempetaca yaneanaji aisati, aneajeitajiri. Ipeavetaca, meeca aneajeitajiri aisati. Tsame aveshireimentajeiteari”.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.