Lucas 15
Irineane tasorentsi oquenquetsatacotaqueri Avincatsarite Jesoquirishito (CNINT) vs ACF
1 Itimi anta oshequi jorio aitiriri iirequite ishaninca impanteariri yora oromasati, aisati icoshitaqueri ishaninca. Iro cantaincha yamejeitaca iriori yapatotimentapinitari Jesoshi, icarajeitaqueri itsipapee antapinitirori caari cameetsatatsi. Iquemisantapinijeitaqueri Jesoshi iquenquetsati.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ari icantajeiti yora variseopee aisati yora oametantirori Sanquenarentsi:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Impoiji, jero oca ishiacantiniriri Jesoshi:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —Aamaaca intimerica povishate 100. Impeaquearica aparoni, tempa ari poanaqueri yora 99 anta queshiiqui, impoiji pijatanaque anta caaraiteriqui, pincoacoanteariri peainchari. Pincoacoayetajeri irosati pineantajeariri.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Ariorica pineapaajeri, tempa oshequi pinquimoshireventajeari. Tempa pinquijajeri, paanajeri, poajateri anta itimajeitinta ishaninca.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Aisati, ariorica pareetea pinampiqui, tempa pincajemajeiteri pishaninca, pincantajeiteri: “Tsame anquimoshirejeite: ipeavetaca novishate, naajiri aisati”.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Aisati iquempeta Tasorentsi. Ariorica inquenqueshiretajea aparoni antirori caari cameetsatatsi irojocantearori, incanteri maaroni savicajeitatsiri inquitequi: “Tsame anquimoshireventajeiteri”. Te irio incantacote yora itsipapee cameetsajeitatsiri.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jero pashini icantiriri Jesoshi:
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Ariorica oneajeri, oncajemeri oshanincajei, oncanteri: “Tsame pintsipajeitena, anquimoshirejeitanaque. Noneajiri aisati noirequite peavetainchari”.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Aisati noncamantajeitempi: aisati iquempetaca Tasorentsi. Ariorica inquenqueshiretajea aparoni antirori caari cameetsatatsi irojocantajearori yantayetiri, inquimoshiretanaque Tasorentsi, irineajeiteri inampirepee.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Pashini aisati ishiacantiniri Jesoshi:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Yora impoitatsiri itimi icantiri iriri: “Apa, nocoaque pishinetenaro nayerota maaroni novaararo aisati maaroni noirequite. Pimpenaro meeca maaroni”. Ari ipajeitaqueri.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Pashini quitaiteri yapatojeitaquero irovaararo, maaroni. Ijataque arejiqui, pashiniqui nampitsi, yaanaquero maaroni timimojeitiriri. Anta te irisavique cameetsa, irootaque yaparatantacarori maaroni irovaararo aisati iirequite.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ari tecatsi timimotajerine, aisati te ontimasanoteji iroajeiteari atiri. Oshequi yashinoncaaca evancari, iquemasanotaquero itashe.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Impoiji iquenaquenayetanaque iramenayeteri tsameetacayerineri. Ineapaaqueri aparoni ashitariri ichanchote, icantapaaqueri: “¿Picoaquempa nontsameetempi?” Icantiri: “Je, nocoaque pamenenari nochanchote”.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ari yamenavetacanari ichanchote, ipapinitiri yoari: ora shiavetarori otaqui intsipa. Iro cantaincha tecatsi oacayearine yora evancari, icoavetanaca iroacotearime yoari chancho.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Impoiji iquenqueshiretanaja: “Icarajeitaque iratirite apa oshequi. Timatsi yoajeitari maaroni, iquemapinijeitaca, timatsi timaarantapaintsiri aisati. Naintiquea, aasanotaquena notashe.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Meeca nompianaje anta apaqui, noncantapaajeri: ‘Apa, te nonquemisantempiji, aisati te nonquemisanteriji Tasorentsi. Ainiro nantane oshequi.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Eiro meeca pitomintajanatsi, ainti pinampitajena. Nontsameetempiro piipatsite’ ”.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Impoiji ipianaja, iquenanaji avotsiqui. Icaantanaja, irotapaajantsi ivanco iriri. Ari iniitavajari iriri anta paricoti, iquenapaaji. Oshequi iquimoshiretanaque, icavintsaasanotavajiri. Ishiashitavajari iquempejitavajari, yavitsanotavajiri, inintavorotavajiri.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ari icantapaaqueri itomi: “Apa, te nonquemisanteriji Tasorentsi, aisati te nonquemisantempiji avirori. Ainiro nantaneve. Te oncameetsateji pintomintajena”.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Iro cantaincha icajemiri iriri inampirepee, icantajeitiri: “Pishintsijeite, paitero quitsaarentsi cameetsari, pinquitsaateri notomi. Aisati paiteneri aniyo, pisatevacoteneri iracotsapaquiqui. Paiteneri aisati sapato, irisapatotapaajeari.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Aisati paiteneri vacajaniqui, timasanotatsiri ireji, poyeneri. Tsame maaroni anquimoshireventavajeri notomi, avacaajeitavajeari, maaroni.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Nojivetaca eiro noneajiritsi, oquempetimotaquena icamaque. Iro cantaincha meeca oquempetaca yaneanaji aisati, meeca noneajiri. Ipeavetaca, meeca ipocaji, aneajeitajiri aisati”. Ari iquimoshirejeitanaque, yoacaajeitajari.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Ari itsameeti itomi pashini anta oantsiqui: te irineavajeriji irirenti. Impoiji yareetapaaja iriori, iquempejitapaaji iquemapaaquero moshica, aisati ivairajeitaque.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Icajemapaaqueri aparoni nampirentsi, isampitiri: “¿Paita pivairajeitantari?”
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yacanaqueri: “Areetapaaja pirenti. Yoacantaqueri piri vacajaniqui, yoacaajeitacari maaroni. Oshequi iquimoshireventavajiri pirenti ipocaji, cameetsa yareetaja, tecatsi oyerine”.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Irosati iquisantanaca irirenti, te incoyeji inqueapaaje pancotsiqui. Isoquijanaque iriri, icantavetavajari: “Caate, notiomi, pinqueapee. Piveshireimentavajeari pirenti”.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Iro cantaincha yacanaqueri: “Peerani nantaveetaquempiro paitapeerica picantaquenari, te nompiatsatimatempiji. Iro cantaincha tecatsi pimpena nainti catsini noacayearimeri noshanincapee. Te pimpenariji chivo, tecatsi catsini.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Jeri iyeniro, ijatanaque arejiqui itsonquitaquempiri piirequite: ipinajeitaquero tsinanepee ineavintsajeitaquero. Meeca ipianirotaja, ari poaqueneri cameetsari vaca”.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ari icantiri: “Notiomi, acantani quiso avavacaaca. Avirotaque ashitearoneri maaroni vaararontsi oca avancoquinirica.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Iro cantaincha ocameetsati aveshireimenteari pirenti. Oquempevetaca icamaque, ajijeivetaca eiro aneajiritsi aisati. Meeca oquempetaca yaneanaji aisati, aneajeitajiri. Ipeavetaca, meeca aneajeitajiri aisati. Tsame aveshireimentajeiteari”.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.