Mateus 8
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Nôk Brah Yêsu jŭr bơh kalơ yôk nây, geh ŏk bunuyh tâng Păng.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Ta nây geh du huê bunuyh phŭng sa chon kômŏk ta năp Brah Yêsu, păng lah: “Ơ Kôranh! Gâp gĭt May dơi jan săk gâp ăn kloh ăn bah ji, lah May ŭch.”
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Brah Yêsu pah ti ta săk păng ri, jêh ri lah ma bunuyh phŭng sa i nây: “Ơ, Gâp ŭch đŏng, bah hŏm!” Du ƀlât ta nây păng bah ro, mâu hôm phŭng sa ôh.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Jêh ri Brah Yêsu lah ma păng: “May lơi ôh mbơh nkoch nau i dja ăn bu gĭt, ăn may hăn brŏng nhhơ săk ma bunuyh jan brah ri, jêh ri nhhơr ndơ jan brah tâng nau vay Môsê đă ma bunuyh bah nau ji phŭng sa, gay ma bu gĭt n'hêl săk may lĕ kloh lĕ bah ngăn ro.”
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Tât Brah Yêsu hăn lăp ta ƀon Kapơnŭm, geh du huê kôranh tahen Rôm hăn bonh Păng:
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 “Ơ Kôranh, geh du huê bunuyh jan kar ma gâp bêch rkhuen ta gre ri, păng ji rven geh nau jêr dŭt hô ngăn.”
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Brah Yêsu lah ma păng: “Hô̆ Gâp hăn jan ăn păng bah.”
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Kôranh tahen i nây lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, mâu khăch ôh jă leo May lăp ta jay gâp, yorlah gâp mâu di phung Israel, ndri dâng mâu ôh di, lah gâp jă May lăp ta jay gâp, dăn May lah du tong bơh nây dơm, bunuyh jan kar ma gâp bah ji ro.
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Gâp gŭ ta nâm bu, yơn ma geh ŏk kon tahen gŭ ta nâm gâp đŏng. Lah gâp đă du huê hăn, păng hăn ro, lah đă bunuyh a êng văch, păng văch ro. Lah gâp đă dâk gâp jan ndơ du ntil, păng jan ro. Lah ndri gâp gĭt lah May ngơi geh nau dơi kơt nây đŏng.”
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Tât ma Brah Yêsu lĕ tăng nau nây, ta nuih n'hâm Păng ri ndrŏt hih rhŏl ngăn, Păng lah ma phung tâng Păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, ta phung Israel i kơp êng săk khân păng nơm lah lĕ gĭt năl Kôranh Brah, ê hŏ say geh du huê geh nau nsing kơt păng i nây đŏng.
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Gâp mbơh ma khân ay may, mra geh ŏk bunuyh tă bơh lôh nar, ndrel ma tă bơh nhŏp nar, khân păng i mâu ôh di phung Israel, ta nau Kôranh Brah mât uănh, văch gum sông sa ndrel Abrahăm, Isăk, ndrel ma Yakôp i che phung bân.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Yơn ma phung Israel i ơm di lăp ta nau Kôranh Brah mât uănh, geh ŏk bu mƀăr lơi khân păng bơh dih ta ntŭk ngo, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk.”
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Jêh ri Brah Yêsu lah ma kôranh tahen Rôm i nây: “May hăn sât dô, ăn geh kơt nau nsing may nây ngăn.” Bunuyh jan kar ma păng bah nau ji mong nây ro.
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Jêh ri Brah Yêsu hăn lăp ta jay Pêtrôs, Păng say mê̆ po Pêtrôs ji kop bêch ta gre ri.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Brah Yêsu pah ta ti păng, păng bah ro, jêh ri păng jan piăng trao ma Brah Yêsu.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Tât bri kêng măng bu njŭn bunuyh brah djơh lăp ŏk hăn a Brah Yêsu. Păng mprơh brah djơh i nây ma nau Păng ngơi, ndrel ma jan bah bunuyh ji kuet ăn bah dadê đŏng.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Păng jan kơt nây, gay ma tâm di đah nau Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih jêh: ‘Păng i nây lĕ sŏ dơn dâng lĕ nau kuet rven bân ta Păng nơm, nau ji bân Păng tui đŏng’.
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Tât Brah Yêsu say bu gŭ jŭm Păng ŏk ngo ngăn, Păng đă mpôl oh mon gay ma ncho duk hăn kăl ti dak nglao kuŏng Galilê.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Nôk nây geh du huê nơm nti nau vay phung Israel lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah ntŭk May hăn, gâp hăn tâng May đŏng.”
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Brah Yêsu lah ma păng: “Lŏng srot geh trôm ntŭk păng gŭ, siŭm nar geh rsuăn đŏng, tih ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mâu geh ôh ntŭk Gâp nơm ngăn ma dŏm bôk.”
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Geh du huê ta mpôl oh mon Brah Yêsu lah ma Păng: “Ơ Kôranh, ăn gâp kŏp bơ̆ gâp khât, ndrel ma tŏp păng ƀŏt.”
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Brah Yêsu lah ma păng: “Hăn tâng Gâp aƀaơ ri hŏm. Bunuyh mâu iăt nau Gâp tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ăn khân păng tâm tŏp êng ndrăng khân păng nơm.”
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Jêh ri Brah Yêsu jŭr ncho duk, phung oh mon Păng ncho ndrel Păng đŏng.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Dô ma geh sial phŭt dŭt hô tât ma dak rbuh lăp ta trôm duk ri. Yơn ma Brah Yêsu lĕ hăk bêch.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Phung oh mon rlay Păng: “Ơ Kôranh! Kơl rklaih hŏm hên, khât ro bân mê!”
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ơ phung geh nau nsing đê̆ dơm, moh nau khân may klach hô ir?” Brah Yêsu dâk, Păng buay sial phŭt, ndrel ma dak, dak nchŏch rbuh rngŏn njŭp ro.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Nôk nây phung oh mon ndrŏt hih rhŏl, khân păng tâm lah: “Hay, bu moh Păng i nây hiah, dâng geh ma sial phŭt, ndrel ma dak nchŏch iăt Păng?”
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Nôk Brah Yêsu, ndrel ma phung oh mon Păng tât kăl ti dak nglao kuŏng Galilê ta bri Garasin, ntŭk ƀon i nây bu mâu ôh tâng nau vay phung Israel, ta nây geh bar hê bu klô brah djơh lăp. Khân păng lôh bơh ntŭk môch ri, hăn ran a Brah Yêsu. Bar hê bu klô i nây janh janh ngăn, kơt ndri dâng bu mâu bănh hăn rŏ nây.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Bar hê bu klô i nây nter lah Brah Yêsu: “Ơ Kon Kôranh Brah, moh geh nau May ma hên hă? May hăn ta dja gay ma ŭch nkrit hên ê lor ma tât di nar Kôranh Brah lĕ ndrăp bơh?”
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Ngai oi đah mpôl khân păng i nây, geh sŭr phung gŭ sa mpa ta ri.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Phung brah djơh i nây bonh Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lah May mprơh hên, dăn May njuăl hên lăp ta sŭr phung i nây ơ.”
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Brah Yêsu lah: “Hăn hŏm!” Jêh ri phung brah djơh lôh bơh bar hê bu klô i nây lăp ta sŭr ri. Lŏng sŭr phung i ri nchuăt rbŭl jât sop rƀŏng jât dak nglao kuŏng khât rmok ta dak lĕ phiao.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Mpôl mât sŭr i nây leo băl nchuăt a ƀon, mbơh nkoch dâng lĕ nau i nây, nđâp ma mbơh nkoch ma bar hê bunuyh brah djơh lăp nây nơh đŏng.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Dâng lĕ bunuyh ta ƀon nây ran hăn mâp Brah Yêsu dadê, tât ma lĕ say Brah Yêsu, khân păng bonh Brah Yêsu ăn Păng lôh bơh bri khân păng nây.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.