Mateus 8
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Nôk Brah Yêsu jŭr bơh kalơ yôk nây, geh ŏk bunuyh tâng Păng.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Ta nây geh du huê bunuyh phŭng sa chon kômŏk ta năp Brah Yêsu, păng lah: “Ơ Kôranh! Gâp gĭt May dơi jan săk gâp ăn kloh ăn bah ji, lah May ŭch.”
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Brah Yêsu pah ti ta săk păng ri, jêh ri lah ma bunuyh phŭng sa i nây: “Ơ, Gâp ŭch đŏng, bah hŏm!” Du ƀlât ta nây păng bah ro, mâu hôm phŭng sa ôh.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Jêh ri Brah Yêsu lah ma păng: “May lơi ôh mbơh nkoch nau i dja ăn bu gĭt, ăn may hăn brŏng nhhơ săk ma bunuyh jan brah ri, jêh ri nhhơr ndơ jan brah tâng nau vay Môsê đă ma bunuyh bah nau ji phŭng sa, gay ma bu gĭt n'hêl săk may lĕ kloh lĕ bah ngăn ro.”
4 Então Jesus lhe disse:
5 Tât Brah Yêsu hăn lăp ta ƀon Kapơnŭm, geh du huê kôranh tahen Rôm hăn bonh Păng:
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 “Ơ Kôranh, geh du huê bunuyh jan kar ma gâp bêch rkhuen ta gre ri, păng ji rven geh nau jêr dŭt hô ngăn.”
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Brah Yêsu lah ma păng: “Hô̆ Gâp hăn jan ăn păng bah.”
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Kôranh tahen i nây lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, mâu khăch ôh jă leo May lăp ta jay gâp, yorlah gâp mâu di phung Israel, ndri dâng mâu ôh di, lah gâp jă May lăp ta jay gâp, dăn May lah du tong bơh nây dơm, bunuyh jan kar ma gâp bah ji ro.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Gâp gŭ ta nâm bu, yơn ma geh ŏk kon tahen gŭ ta nâm gâp đŏng. Lah gâp đă du huê hăn, păng hăn ro, lah đă bunuyh a êng văch, păng văch ro. Lah gâp đă dâk gâp jan ndơ du ntil, păng jan ro. Lah ndri gâp gĭt lah May ngơi geh nau dơi kơt nây đŏng.”
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Tât ma Brah Yêsu lĕ tăng nau nây, ta nuih n'hâm Păng ri ndrŏt hih rhŏl ngăn, Păng lah ma phung tâng Păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, ta phung Israel i kơp êng săk khân păng nơm lah lĕ gĭt năl Kôranh Brah, ê hŏ say geh du huê geh nau nsing kơt păng i nây đŏng.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Gâp mbơh ma khân ay may, mra geh ŏk bunuyh tă bơh lôh nar, ndrel ma tă bơh nhŏp nar, khân păng i mâu ôh di phung Israel, ta nau Kôranh Brah mât uănh, văch gum sông sa ndrel Abrahăm, Isăk, ndrel ma Yakôp i che phung bân.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Yơn ma phung Israel i ơm di lăp ta nau Kôranh Brah mât uănh, geh ŏk bu mƀăr lơi khân păng bơh dih ta ntŭk ngo, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk.”
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Jêh ri Brah Yêsu lah ma kôranh tahen Rôm i nây: “May hăn sât dô, ăn geh kơt nau nsing may nây ngăn.” Bunuyh jan kar ma păng bah nau ji mong nây ro.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Jêh ri Brah Yêsu hăn lăp ta jay Pêtrôs, Păng say mê̆ po Pêtrôs ji kop bêch ta gre ri.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Brah Yêsu pah ta ti păng, păng bah ro, jêh ri păng jan piăng trao ma Brah Yêsu.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Tât bri kêng măng bu njŭn bunuyh brah djơh lăp ŏk hăn a Brah Yêsu. Păng mprơh brah djơh i nây ma nau Păng ngơi, ndrel ma jan bah bunuyh ji kuet ăn bah dadê đŏng.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Păng jan kơt nây, gay ma tâm di đah nau Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih jêh: ‘Păng i nây lĕ sŏ dơn dâng lĕ nau kuet rven bân ta Păng nơm, nau ji bân Păng tui đŏng’.
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Tât Brah Yêsu say bu gŭ jŭm Păng ŏk ngo ngăn, Păng đă mpôl oh mon gay ma ncho duk hăn kăl ti dak nglao kuŏng Galilê.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Nôk nây geh du huê nơm nti nau vay phung Israel lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah ntŭk May hăn, gâp hăn tâng May đŏng.”
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Brah Yêsu lah ma păng: “Lŏng srot geh trôm ntŭk păng gŭ, siŭm nar geh rsuăn đŏng, tih ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mâu geh ôh ntŭk Gâp nơm ngăn ma dŏm bôk.”
20 Jesus respondeu:
21 Geh du huê ta mpôl oh mon Brah Yêsu lah ma Păng: “Ơ Kôranh, ăn gâp kŏp bơ̆ gâp khât, ndrel ma tŏp păng ƀŏt.”
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Brah Yêsu lah ma păng: “Hăn tâng Gâp aƀaơ ri hŏm. Bunuyh mâu iăt nau Gâp tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ăn khân păng tâm tŏp êng ndrăng khân păng nơm.”
22 Jesus respondeu:
23 Jêh ri Brah Yêsu jŭr ncho duk, phung oh mon Păng ncho ndrel Păng đŏng.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Dô ma geh sial phŭt dŭt hô tât ma dak rbuh lăp ta trôm duk ri. Yơn ma Brah Yêsu lĕ hăk bêch.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Phung oh mon rlay Păng: “Ơ Kôranh! Kơl rklaih hŏm hên, khât ro bân mê!”
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ơ phung geh nau nsing đê̆ dơm, moh nau khân may klach hô ir?” Brah Yêsu dâk, Păng buay sial phŭt, ndrel ma dak, dak nchŏch rbuh rngŏn njŭp ro.
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Nôk nây phung oh mon ndrŏt hih rhŏl, khân păng tâm lah: “Hay, bu moh Păng i nây hiah, dâng geh ma sial phŭt, ndrel ma dak nchŏch iăt Păng?”
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Nôk Brah Yêsu, ndrel ma phung oh mon Păng tât kăl ti dak nglao kuŏng Galilê ta bri Garasin, ntŭk ƀon i nây bu mâu ôh tâng nau vay phung Israel, ta nây geh bar hê bu klô brah djơh lăp. Khân păng lôh bơh ntŭk môch ri, hăn ran a Brah Yêsu. Bar hê bu klô i nây janh janh ngăn, kơt ndri dâng bu mâu bănh hăn rŏ nây.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Bar hê bu klô i nây nter lah Brah Yêsu: “Ơ Kon Kôranh Brah, moh geh nau May ma hên hă? May hăn ta dja gay ma ŭch nkrit hên ê lor ma tât di nar Kôranh Brah lĕ ndrăp bơh?”
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Ngai oi đah mpôl khân păng i nây, geh sŭr phung gŭ sa mpa ta ri.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Phung brah djơh i nây bonh Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lah May mprơh hên, dăn May njuăl hên lăp ta sŭr phung i nây ơ.”
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Brah Yêsu lah: “Hăn hŏm!” Jêh ri phung brah djơh lôh bơh bar hê bu klô i nây lăp ta sŭr ri. Lŏng sŭr phung i ri nchuăt rbŭl jât sop rƀŏng jât dak nglao kuŏng khât rmok ta dak lĕ phiao.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Mpôl mât sŭr i nây leo băl nchuăt a ƀon, mbơh nkoch dâng lĕ nau i nây, nđâp ma mbơh nkoch ma bar hê bunuyh brah djơh lăp nây nơh đŏng.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Dâng lĕ bunuyh ta ƀon nây ran hăn mâp Brah Yêsu dadê, tât ma lĕ say Brah Yêsu, khân păng bonh Brah Yêsu ăn Păng lôh bơh bri khân păng nây.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.