Mateus 25
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 “Nôk nây nau Kôranh Brah mât uănh tâm ban ma bu ur drôh jât nuyh hăn vơt sai mhe a măng. Khân păng ndjôt ŭnh sagêng ăp bunuyh.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Geh prăm nuyh ta mpôl khân păng nây mâu geh ôh nau mân, yơn ma geh prăm nuyh geh nau mân.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Mpôl i mâu geh nau mân nây, ndjôt dơm dak pring ta sagêng, tih ma mâu geh ôh ndjôt rnă.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Yơn ma mpôl i geh nau mân, khân păng ndjôt dak pring ta sagêng, ndrel ma geh ndjôt rnă ta đop đŏng.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Yor ma kŏp sai mhe i nây jŏ ngăn tât, khân păng ji bêch n'ho ma hăk lêr khêr.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Tât n'gul măng ri, tăng bu nter: ‘Sai mhe lĕ tât jêh! Ran vơt păng hŏm!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Dâng lĕ bu ur drôh i nây dâk, ndrăp sagêng bu ma he ro.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Mpôl i mâu geh nau mân lah ma mpôl i geh nau mân: ‘Dăn pă ăn hên ƀă dak pring ơ, yorlah ŭnh sagêng hên bơi ma nhhăt’.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Mpôl i geh nau mân ơh: ‘Mâu ôh, lah hên pă ăn khân ay, mă ma hên nơm, mă ma khân ay. Ăn khân ay hăn ta ntŭk bu tăch pring ri rvăt dô!’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Yơn ma ndŭt khân păng hăn rvăt pring, sai mhe tât ro. Lŏng mpôl bu ur i lĕ gŭ ndrăp săk leo băl lăp rngăt ta trôm jay ntâl mpông, jêh ri sông sa.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Jŏ du ƀlât tât mpôl bu ur i mâu geh nau mân ri nter: ‘Ơ kôranh, ơ kôranh! Pơ̆ mpông ăn hên ơ!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Yơn ma kôranh mâu ôh ăn lăp, păng ơh: ‘Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay, gâp mâu ôh gĭt năl khân ay’.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Lah ndri ăn gŭ njrăng hŏm, yorlah khân ay may mâu gĭt ôh Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch moh mong, nar mâu gĭt đŏng.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Nau Kôranh Brah mât uănh tâm ban ma du huê bu klô, ê lor ma păng hăn ƀon ngai, păng kuăl phung dâk păng, jêh ri jao drăp ndơ ma khân păng ăn mât uănh.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Du huê păng ăn 5000, du huê păng ăn 2000, du huê jât păng ăn 1000. Păng ăn du huê du huê tâng i nau khân păng blao. Jêh ri i păng nơm nây du lôh bơh ntŭk nây.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Nơm i dơn 5000 ri, păng sŏ prăk i nây hăn tăch rgâl ro, păng hao geh 5000 jât.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Nơm i dơn 2000 tâm ban kơt nây đŏng, păng sŏ prăk hăn tăch rgâl hao geh 2000 jât.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Lŏng nơm i dơn 1000 ri, păng kuyh ntu tŏp lơi prăk i kôranh păng ăn ri.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Tât jŏ nar bơh kơi sât i kôranh khân păng i nây bơh ri, păng ôp prăk tâng rnoh ŏk păng ăn ma khân păng ri nơh.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Nơm i dơn prăk 5000 ri nơh hăn ta bơh năp păng ri, ndjôt prăk i hao 5000 ri nơh jât, lah ma kôranh păng: ‘Ơ kôranh, may ăn prăk ma gâp nơh 5000, aƀaơ dja hao geh 5000 jât’.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Kôranh lah ma păng: ‘Ueh ngăn! Ơ dâk ueh geh nuih n'hâm răp jăp, ndơ jê̆ gâp ăn, may jan lĕ răp jăp. Gâp mra ăn may mât uănh ndơ kuŏng jât. Lăp hŏm gŭ maak ndrel gâp nơm’.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Nơm i dơn prăk 2000 ri nơh, ndjôt prăk i hao 2000 jât, hăn ndơ̆ a kôranh păng, lah kơt ndri đŏng: ‘Ơ kôranh! May ăn prăk ma gâp nơh 2000, aƀaơ dja hao geh 2000 jât’.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Kôranh păng ơh: ‘Ueh ngăn! Ơ bunuyh jan kar ueh geh nuih n'hâm sŏng, ndơ jê̆ gâp ăn, may jan lĕ sŏng. Gâp mra ăn may mât uănh ndơ kuŏng jât. Lăp hŏm gŭ maak ndrel gâp nơm’.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Jêh ri nơm i dơn prăk 1000 ri nơh hăn a kôranh păng đŏng, lah ma păng: ‘Ơ kôranh! Gâp gĭt may jêng bunuyh janh ngăn. Yorlah may kăch ta ntŭk may mâu prot tuch, jêh ri rek ta ntŭk mâu prot tăm.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Kơt ndri gâp sŏ prăk i may ăn ma gâp nơh tŏp lơi, yorlah gâp klach hô ir ngăn. Dja prăk may nơm sŏ hŏm’.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Yơn ma kôranh păng ơh: ‘Ơ bunuyh jan kar djơh mhĭk, ndrel ma rleh ƀlao! May gĭt gâp kăch ta ntŭk gâp mâu prot tuch, jêh ri rek ta ntŭk mâu prot tăm.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Lah ndri di lah ăn may sŏ prăk i nây ăn ta jay bu tăch rgâl, tât gâp plơ̆ sât, gâp geh prăk ơm, geh nđâp ma lôh kon păng đŏng!
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Lah ndri khân may sŏ hŏm prăk bơh păng dja ăn ma bunuyh i geh 10000.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Kơt ndri bu moh i lĕ geh, bu kơi ntop ăn tay, ăn geh ŏk rmeh jât. Yơn ma bu moh i mâu geh ôh, bu rhuăt lơi nđâp ma moh ndơ i păng lĕ geh đŏng.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Lŏng bunuyh i jan kar mâu geh nau khlay dja, nhŭp mƀăr lơi păng ta ntŭk ngo bơh dih, ta ntŭk nây nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk!’”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Nôk Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch nđâp ma nau chrêk lơp Gâp, ndrel ma dâng lĕ phung tông păr, nôk nây Gâp gŭ ta rnơl kađăch chrêk lơp Gâp nơm.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Nôk nây dâng lĕ bunuyh dâng lĕ ndŭl mpôl văch gum ta Gâp dadê. Gâp tâm nkhah lơi khân păng, tâm ban ma bunuyh chiăp tâm nkhah be biăp đah be.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Bunuyh i tâm ban ma be biăp Gâp ăn gŭ bơh ma, bunuyh i tâm ban ma be Gâp ăn gŭ bơh chiao.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Nôk nây Gâp i kađăch lah ma phung gŭ bơh ma Gâp ntŭk bu lư: ‘Ơ phung lĕ Bơ̆ Gâp ăn nau geh jêng jêh! Văch hŏm, lăp gŭ ta nau Kôranh Brah mât uănh i lĕ Păng ndrăp ăn ma khân ay may ntơm bơh njêng neh ntu nơh.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Yorlah nôk Gâp ji ngot khân ay may lĕ ăn ndơ sông sa ma Gâp, nôk Gâp ji hir khân ay may ăn dak Gâp nhêt, nôk Gâp jêng bu năch i khân ay may mâu gĭt năl, khân ay may hôm rom ăn gŭ,
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 nôk Gâp gŭ săk kuh khân ay may ăn bok ao nsoh, nôk Gâp geh nau ji khân ay may hăn chop, nôk Gâp geh ndrung khân ay may hăn khŏl kơl Gâp đŏng’.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Jêh ri phung sŏng lah ma Gâp: ‘Ơ Kôranh! Hên mâu prot ôh say May ji ngot, jêh ri ăn May sông, mâu lah ji hir dak ăn dak May nhêt.
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Hên mâu prot ôh say May jêng bu năch i hên mâu gĭt năl, jêh ri rom May lăp jay, mâu lah say May gŭ săk kuh hên ăn bok ao ma May.
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Hên mâu prot đŏng say May geh nau ji, mâu lah geh ndrung, jêh ri hăn chop khŏl kơl May’.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Jêh ri Gâp i kađăch lah ma khân păng: ‘Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, ăp tơ̆ khân ay may lĕ geh jan nau i nây ma du huê bunuyh i dŭt jê̆ ta nâm bu ta phung oh nô Gâp, tâm ban ma khân ay may lĕ geh jan ăn ma Gâp đŏng’.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Jêh ri Gâp lah ma phung i gŭ bơh chiao Gâp: ‘Ơ phung lĕ Kôranh Brah rak rtăp! Rŭch du ngai hŏm bơh Gâp hăn ta ndrung ŭnh hit mro mrăng, jêng ntŭk ndrăp ma tê̆ dôih Satăng i kôranh mpôl brah djơh, ndrel ma phung i tâng păng!
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Yorlah nôk Gâp ji ngot khân ay may mâu ăn Gâp sông, nôk Gâp ji hir khân ay may mâu ăn dak Gâp nhêt,
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 nôk Gâp jêng bu năch i khân ay may mâu gĭt năl, khân ay may mâu rom gŭ, nôk Gâp gŭ săk kuh khân ay may mâu ăn bok ao ma Gâp, Gâp geh nau ji, ndrel ma geh ndrung khân ay may mâu hăn khŏl kơl Gâp đŏng’.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Jêh ri phung i nây ơh ma Gâp: ‘Ơ Kôranh! Hên mâu prot ôh say May ji ngot, ji hir dak, jêng bu năch i hên mâu gĭt năl, gŭ săk kuh, geh nau ji, mâu lah geh ndrung, jêh ri mâu geh kơl May!’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Jêh ri Gâp lah tay ma khân păng: ‘Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, ăp tơ̆ khân ay may mâu geh ôh jan nau i nây ma du huê bunuyh i dŭt jê̆ ta nâm bu ta phung oh nô Gâp, lah ndri jêng tâm ban ma khân ay may mâu geh đŏng jan ma Gâp’.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Lŏng dâng lĕ phung i nây hăn ta ntŭk tê̆ dôih n'ho ro, yơn ma phung sŏng geh nau rêh n'ho ro.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.