Mateus 15
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Jêh ri phung Pharisi, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel i tă bơh ƀon Yêrusalem, hăn ôp Brah Yêsu:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Moh si kô̆ mpôl oh mon May mâu jan tâng nau vay ơm bơh kăl e, yorlah khân păng sông ê hŏ rao ti lor?”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Lah ndri khân may, moh si kô̆ mâu jan tâng nau Kôranh Brah đă, nkhơng ma jan tâng nau vay khân may nơm?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Yorlah Kôranh Brah lĕ lah kơt nđa: ‘Ăn khân ay may yơk hŏm ma mê̆ bơ̆’, jêh ri ‘Bu moh rak suai ma mê̆ bơ̆ păng nơm, păng i nây geh dôih tât bu nkhât ro’.
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Yơn ma khân may lah, bu moh lah ma mê̆ bơ̆ păng nơm: ‘Dâng lĕ ndơ i di ma gâp ăn ma khân ay may, lĕ gâp ton nhhơr ma Kôranh Brah’.
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Lah ndri bunuyh i nây mâu hôm ôh khăch yơk ma mê̆ bơ̆ păng. Kơt ndri khân may n'groh lơi nau ngơi Kôranh Brah, ndjôt nkhơng nau vay khân may nơm chrao.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Khân may bunuyh jan iăt nau Kôranh Brah dơm. Di ngăn nau Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih lah ma khân may kơt nđa:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 ‘Kôranh Brah lah:
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Khân păng yơk mbah Gâp mâu ôh geh ntil khlay
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Jêh ri Brah Yêsu kuăl phung ƀon lan văch a Păng, lah ma khân păng: “Ơ oh nô kônh va, iăt nau Gâp ler nger ƀŏt, ăn gĭt vât nau dja:
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Mâu ôh di ndơ lăp rŏ mbung ăn bunuyh jêng mâu hôm kloh. Ndơ i ăn bunuyh jêng mâu hôm kloh, jêng ndơ i lôh tă bơh mbung chrao.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Mpôl oh mon hăn a Brah Yêsu ôp Păng: “Ah May gĭt đŏng ƀah, phung Pharisi ji nuih ma May, tăng nau May ngơi kơt nây nơh?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Dâng lĕ tơm si i mâu geh Bơ̆ Gâp i gŭ ta kalơ trôk tăm, bu rôk lơi. Bunuyh i ji nuih đah Gâp tâm ban ma tơm si i nây.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Lơi dâng ôh rvê khân păng, khân păng i nây tâm ban ma bunuyh cheh măt tâm têk ndrăng bunuyh cheh măt. Lah ăn bunuyh cheh măt tâm têk ndrăng bunuyh cheh măt, lĕ bar hê khân păng tŭp ta ntu dadê ro.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Dăn May mbơh nau ngơi ntât i nây ăn hên vât.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Brah Yêsu lah: “Ah khân may ê hŏ đŏng gĭt vât?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Ndơ i lăp rŏ mbung bunuyh, păng n'hot lăp trôm ndŭl, jêh ri lôh ăch, ndri ƀah?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Yơn ma ndơ i lôh tă bơh mbung bunuyh, păng lôh tă bơh nuih n'hâm, ndơ i nây jan ăn bunuyh mâu hôm kloh:
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Nau ŭch jan ndơ djơh, nau nkhât bu, nau tâm lŏm tâm rlau, nau tâm dŏng, nau ntŭng n'glănh, nau mƀrôh rlăm, nau ngơi nchơt, jêng lôh tă bơh nuih n'hâm bunuyh dadê.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Dâng lĕ ndơ i nây jan ăn bunuyh dâng geh jêng ƀơ̆ ƀơch, ăn Kôranh Brah mâu hôm rom. Sông mâu geh rao ti lor, mâu geh ôh ăn bunuyh mâu hôm kloh.”
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh ntŭk nây, hăn ta ntŭk dăch ta ƀon kuŏng Tirus, ndrel ma hăn dăch ta ƀon kuŏng Siđôn.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Ta bri nây geh du huê bu ur bri Kanaan i mâu di phung Israel păng hăn a Brah Yêsu, n'ho ma nter kuăl Brah Yêsu mâu bah ôh: “Ơ Kôranh! Ơ Kon Sau kađăch Đavid! Dăn May yô̆ nđach gâp ơ, kon bu ur gâp brah djơh lơh, păng geh nau rêh rnhăl hô ngăn!”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Yơn ma Brah Yêsu mâu ơh ôh, jêh ri mpôl oh mon hăn a Brah Yêsu, bonh Păng: “Dăn May đă bu ur i nây du bơh bân, yorlah hô ngăn păng nter tâng bơh kơi bân.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Brah Yêsu ơh: “Kôranh Brah đă Gâp hăn, ăn Gâp joi bunuyh ta phung Israel i mâu iăt nau Kôranh Brah dơm, khân păng tâm ban ma be biăp lĕ hiơt.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Yơn ma bu ur i nây hăn dăch a Brah Yêsu chon kômŏk mbah bơh năp Păng ri, jêh ri lah: “Ơ Kôranh, dăn kơl gâp ơ.”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Brah Yêsu ơh: “Mâu di ôh, lah sŏ ndơ sông sa bơh kon, jêh ri mƀăr ăn so sa.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Bu ur i nây ơh ma Brah Yêsu: “Di ngăn Kôranh, yơn ma so hôm sa ndơ ndăk trôh bơh kalơ gre kôranh păng đŏng.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Brah Yêsu lah ma păng: “Ơ yôh, nau nsing ay kuŏng ngăn, lah ndri ăn geh kơt nau ay lĕ ŭch ngăn ro!” Jêh ri kon bu ur păng dô ma bah nôk nây ro.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Brah Yêsu lôh bơh ntŭk nây, hăn a dak nglao kuŏng Galilê, jêh ri hao a kalơ yôk gŭ rgơp ta nây.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Ŏk ngăn bunuyh hăn a Păng, nđâp ma leo bunuyh kuet rven, bunuyh siăr jŏng ti, bunuyh cheh măt, bunuyh mlo, ndrel ma bunuyh ji kuet êng êng. Bu ăn bêch bơh năp jŏng Brah Yêsu ri, jêh ri Păng jan bah dadê.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Dâng lĕ bunuyh say kơt nây geh nau ndrŏt hih rhŏl ngăn, say bunuyh mlo blao ngơi, bunuyh siăr jŏng ti jêng dăng, bunuyh kuet rven blao brô̆, bunuyh cheh măt uănh say. Dâng lĕ khân păng leo băl rnê Kôranh Brah i brah phung Israel dadê.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Brah Yêsu kuăl mpôl oh mon Păng hăn a Păng, jêh ri lah ma khân păng: “Gâp yô̆ ngăn ma phung ƀon lan nây, khân păng gŭ ndrel Gâp lĕ pe nar hơi, ndơ ma sông sa mâu geh đŏng. Gâp mâu ŭch ăn khân păng plơ̆ sât ndŭl dơm, klach lah huăr rŏ trong.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Mpôl oh mon lah ma Brah Yêsu: “Ta dja rngot rngăt, lah ndri ah ntŭk hên joi gay ma tŏng ăn phung bunuyh ŏk i nây sa?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Brah Yêsu ôp khân păng: “Lah ndri dah ŏk geh nŭmpăng khân may?” Khân păng ơh: “Hên geh pơh mlŏm, ndrel ma ka jê̆ đê̆ đă.”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Jêh ri Brah Yêsu đă phung ƀon lan gŭ rơp gơp ta neh ri.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Păng sŏ pơh mlŏm nŭmpăng nây, ndrel ma ka i nây, mbơh sơm lah ueh ma Kôranh Brah, Păng gĭch ăn ma mpôl oh mon, jêh ri mpôl oh mon pă ma phung ƀon lan nây.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Dâng lĕ bu sa hơm dadê, jêh ri rgum nŭmpăng, ndrel ma ka i rmeh nây geh pơh sah.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Dâng lĕ bunuyh i gŭ sa ta nây geh 4000 nuyh bu klô, mâu kơp ôh phung bu ur, ndrel ma kon se.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Jêh Brah Yêsu ăn phung ƀon lan sât, jêh nây Păng ncho duk hăn ta ntŭk kuăl lah Makađan.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.