Marcos 6
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh ntŭk nây plơ̆ sât ta ƀon bri Păng nơm ta ƀon Nasaret, mpôl oh mon tâng Păng đŏng.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Tât nar Saƀăt i nar rlu phung Israel ri, Păng lăp ta trôm nhih rƀŭn ntŭm nti bu, geh ŏk bunuyh i tăng nau Păng ndrŏt hih rhŏl ngăn, khân păng ôp ndrăng khân păng lah: “Bơh tă gĭt nau Păng i nây hiah? Nau mân gĭt blao Păng nây bơh tă sŏ? Ndơ ueh ndơ khlay Păng dơi jan nơh bơh tă dơi?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Păng nây mâu di i kon Mari jan kar tơm si, i nô Yakơ, Yôsep, Yuđas, ndrel ma Simôn ƀah? I oh bu ur Păng gŭ ta ƀon dja ndrel bân đŏng!” Ndri dâng khân păng ji nuih, kŏ nuih kŏ n'hâm mâu ŭch iăt nau Păng.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah i bu yơk, yơn ma bunuyh ta ƀon păng nơm, ta mpôl băl, ndrel ma ta jay păng nơm vay mưch rmot păng.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Lah ndri ta ƀon nây Păng mâu ôh dơi jan ndơ ueh ndơ khlay ŏk, man ma tê̆ ti kalơ bunuyh ji aƀă dơm gay ma ăn bah ji.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Păng ndrŏt hih rhŏl ngăn yor ma mâu say khân păng geh nau nsing kơt nây.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Păng kuăl 12 nuyh mpôl oh mon văch a Păng, jêh ri đă khân păng hăn bar hê bar hê rŏ ƀon êng êng, n'ho ma ăn nau dơi ta khân păng mprơh brah djơh đŏng.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Păng ntĭnh ma khân păng: “Hơi oh nô, lơi ôh ndjôt ndoh ndơ hăn trong, ndjôt mŏng jra hŏ, lơi ndjôt ndơ sông sa, dŭng cheng, mâu lah prăk rial nkăr săk,
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 hăn nsoh ntô jot, lơi ôh nsoh ao kuŏng bar blah.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Păng lah ma khân păng jât: “Moh jay khân may lăp nây, gŭ ta jay nây hŏ n'ho ma tât khân may lôh bơh ƀon i nây.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Lah geh ƀon i mâu rom mâu iăt khân may, lôh bơh ƀon i nây, jêh ri rtôh neh môi bơh jŏng khân may nơm, gay ma nhhơ lah ƀon i nây Kôranh Brah tê̆ dôih.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Jêh ri mpôl oh mon Păng lôh bơh nây hăn ntŭm nti đă bu rgâl nuih n'hâm djơh.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Mpôl khân păng dơi mprơh brah djơh ŏk lôh bơh bunuyh, n'ho ma tŏ dak ngi ta bunuyh ji ŏk ngăn ăn bah bơh nau ji.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Jêh ri kađăch Hêrôt-Ŏntipas gĭt ro nau Brah Yêsu jan, yor ma lư săk Brah Yêsu nây hô ngăn. Geh bu ƀaƀă ngơi lah: “Yôhan-Ƀaptem lĕ dâk rêh tay, ndri dâng Păng i nây geh nau dơi jan lĕ nau kơt nây.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Bu aƀă êng lah: “Păng i nây i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh rnha Êliya.” Bu aƀă jât lah: “Păng i nây du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah tâm ban ma bunuyh ntơyh rnôk kăl e nơh đŏng.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Lŏng kađăch Hêrôt ri, jêh păng gĭt lĕ nau i nây, păng lah: “Păng dja ngăn Yôhan i gâp đă tahen koh tong ko nơh, aƀaơ păng lĕ dâk rêh tay.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Kađăch Hêrôt lah ndri, yorlah bơh ntơm nơh păng đă tahen nhŭp Yôhan kât krŭng ta ndrung ri, yor ma nau pit ur i oh păng rnha Philip, jêh ri kađăch Hêrôt sŏ ndă i ur Philip rnha Hêrôđias jan ur sai.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Jêh gĭt ndri Yôhan lĕ jêh lah kađăch Hêrôt: “Mâu ôh di đah nau vay may sŏ ur oh jan ur may.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Jêh ri Hêrôđias ji nuih ŭch nkhât lơi Yôhan nây, mâu dơi ôh, yor ma kađăch Hêrôt mâu ăn.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Kađăch Hêrôt klach Yôhan-Ƀaptem, kơp păng bunuyh sŏng bunuyh kloh ueh. Ndri kađăch Hêrôt ŭch nking păng bơh Hêrôđias. Kađăch Hêrôt ŭch ngăn tăng nau păng ngơi, yơn ma nau ngơi i nây jan ăn ta nuih n'hâm kađăch Hêrôt geh nau mân rvê hô ngăn.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Geh du nar ri di nar kah gĭt nar deh kađăch Hêrôt, păng ndrăp nau nhêt sông kuŏng ngăn. Păng jă bunuyh i kơl păng mât uănh, jă kôranh tahen, ndrel ma bunuyh têh bunuyh ndrŏng i gŭ ta bri Galilê nây. Ta nar nây ro geh nau bu ur Hêrôđias dơi jan.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Jêh ri i kon drôh Hêrôđias lăp rŏm ta ntŭk nhêt sông nây, tât kađăch Hêrôt, ndrel ma dâng lĕ bu năch i gŭ ta nây say, khân păng răm ngăn, jêh ri kađăch lah ma păng: “Moh ndơ ay ŭch, dăn ma gâp dô, gâp ăn ma ay ro!”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 N'ho ma ton lah: “Moh ntil ndơ ay dăn ma gâp, gâp ăn ma ay ro, bol lah plah du đah bri i gâp mât uănh kađôi.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Bu drôh nây lôh ƀhŭch bơh ntŭk nây hăn ôp i mê̆ păng: “Hơi mê̆, moh ndơ gâp dăn êh?” I mê̆ păng ơh: “Dăn i bôk Yôhan-Ƀaptem!”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Jêh ri păng plơ̆ brŭl bơh nây mbơh ma kađăch nây ro: “Gâp ŭch dăn i bôk Yôhan-Ƀaptem tê̆ kalơ ngan thang aƀaơ ri ro!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Jêh tăng nau dăn i nây kađăch nduih tôr hô ngăn, tih ma mâu rlăch ôh, yor ma kađăch lĕ jêh ton bơh năp phung bu năch i gŭ ta nây.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Kađăch đă ro du huê tahen hăn sŏ i bôk Yôhan. Tât ta ndrung ri, păng koh tong ko Yôhan,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 sŏ i bôk tê̆ kalơ ngan thang, jêh ri ndơ̆ ăn ma bu drôh nây. Bu drôh i nây ndjôt ndơ̆ ăn ma i mê̆ păng nơm.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Tât mpôl oh mon Yôhan gĭt nau i nây, khân păng leo băl hăn sŏ i săk păng njor ta trôm môch lŭ.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Jêh mpôl kôranh oh mon Brah Yêsu plơ̆ sât bơh ntŭk êng êng, khân păng nkoch ma Brah Yêsu dâng lĕ ndơ i khân păng jan, ndrel ma nau khân păng geh ntŭm nti nơh.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ta ntŭk nây geh ŏk bunuyh hăn lôh lăp, ndri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng gay ma sông sa mâu ôh dơi ru. Jêh ri Brah Yêsu đă mpôl oh mon Păng: “Hô̆ hăn leo băl joi ntŭk ƀah ngai ma phung ƀon lan, rlu du ndŏm ƀŏt.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Jêh ri khân păng lôh bơh ntŭk nây jŭr ncho duk hăn jât ntŭk êng ƀah ma bu.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Khân păng ncho duk rŏ dak nây geh ŏk bunuyh say gĭt năl khân păng i nây. Tât ƀon lan gĭt ntŭk Păng hăn ri, jêh ri leo băl lôh tă bơh ƀon êng êng, nchuăt grŭng lor bơh năp ri.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Nôk Brah Yêsu jŭr bơh duk nây say phung ƀon lan ŏk mpưm ngăn, Păng geh nau yô̆ nđach ma khân păng ngăn, say khân păng i nây tâm ban ma phung be biăp i mâu geh bunuyh mât uănh. Ndri Păng ntŭm nti ŏk ntil nau ăn ma khân păng.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tât nar lĕ dêh, mpôl oh mon hăn mbơh ma Brah Yêsu lah: “Ta dja ntŭk rdah ngai bơh ƀon mâu ôh geh ndơ sa, nar lĕ bơi nhŏp đŏng.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 May đă khân păng plơ̆ sât joi ndơ rvăt ma sông sa rŏ jay rŏ ƀon i dăch dăch oi ta dja.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Brah Yêsu ơh ma khân păng lah: “Khân may ăn bu sông sa heh!” Khân păng ơh lah: “Ndri hên sŏ prăk 200 prăk kăk, hăn rvăt nŭmpăng ăn ma phung ƀon lan de sa bơh?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Uănh ƀŏt heh, dah ŏk geh nŭmpăng khân may?” Tât ma gĭt nây khân păng mbơh ma Păng: “Geh prăm mlŏm nŭmpăng, bar mlŏm ka dơm.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jêh ri Brah Yêsu mbơh ma mpôl oh mon Păng, đă phung ƀon lan gŭ du mpôl du mpôl, kalơ rêp nse nây.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ndri khân păng gŭ, mpôl aƀă geh 100 nuyh, mpôl aƀă geh 50 nuyh.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jêh ri Brah Yêsu sŏ prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka ri, Păng n'gơr măt jât lơ mbơh sơm ndơ sông sa i nây ma Kôranh Brah. Lôch jêh Păng gĭch nŭmpăng i nây ndơ̆ ăn oh mon, đă khân păng pă ăn bu sa, n'ho ma pă ka i bar mlŏm nây ăn dâng lĕ bunuyh đŏng.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Jêh tâm pă ndơ sa i ri, dâng lĕ bunuyh gŭ sa ta nây hơm dadê.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Jêh ri mpôl oh mon rgum nŭmpăng, ndrel ma ka i hôm rmeh nây geh 12 sah.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Phung ƀon lan i sa nây nơh kơp i bu klô ŏk 5000 nuyh.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Du ndŏm nây, Brah Yêsu đă mpôl oh mon Păng hăn lor ncho duk mpeh jât kăl ti dak ri, jât ƀon Ƀêtsaida ri, jêh ri Păng đă dâng lĕ phung ƀon lan i gŭ ta nây plơ̆ sât.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Jêh đă ndri Brah Yêsu lôh bơh nây hăn hao kalơ yôk mbơh sơm ta ri.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Tât nar lĕ nhŏp duk i oh mon ncho nây nchô ma ta nklang dak nglao kuŏng ri, i Brah Yêsu ri hôm gŭ êng kalơ kơh.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Păng uănh say mpôl oh mon Păng vah duk ran huan jêr ngăn hăn rlơ̆ jât tơm sial. Tât bri lĕ bơi ang Brah Yêsu brô̆ kalơ dak nglao kuŏng ri brô̆ dăch kêng oh mon Păng, jêh ri Păng ŭch hăn n'hot.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Tât say Păng brô̆ kalơ dak nglao nây, khân păng nter drơu, nđôn lah chiak nhhu.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Lĕ khân păng say dadê klach nsŏr ngăn, ndri Brah Yêsu ngơi ma khân păng ro: “Lơi klach ôh, ăn nuih n'hâm bănh, Gâp ya!”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Jêh ri Păng hao ncho duk ndrel khân păng, sial dô ma bah rngŏn njŭp ro. Ndrŏt hih rhŏl ngăn mpôl oh mon ta nây,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 yorlah khân păng mâu hŏ ôh dơi gĭt nau nŭmpăng nơh, khân păng hôm dăng ko.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma oh mon tât mpeh kăl ti dak ri, ta bri Gênêsaret. Khân păng nsrŭng ta nây kât duk ta meng dak ri,
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 jêh ri khân păng hao kalơ kơh. Tât ma say, dâng lĕ bunuyh i gŭ ta nây gĭt năl Păng ro,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 ndri bu hăn nchuăt tă bơh ăp ntŭk ƀon, leo băl tung bunuyh ji hăn ta ntŭk i bu lư lah Păng gŭ ri.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ăp ntŭk i Brah Yêsu hăn, bol lah ta bri ta ƀon, mâu lah ta ƀon kuŏng kađôi, bu leo bunuyh ji ăn gŭ ta ntŭk bu tăch drăp, jêh ri dăn bonh Păng sơm ma geh pah chiăng ao kuŏng Păng đê̆ đê̆ eng, ndri dâng lĕ bunuyh i geh pah ao kuŏng Păng bah dadê ro nau ji.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.