Marcos 6

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh ntŭk nây plơ̆ sât ta ƀon bri Păng nơm ta ƀon Nasaret, mpôl oh mon tâng Păng đŏng.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Tât nar Saƀăt i nar rlu phung Israel ri, Păng lăp ta trôm nhih rƀŭn ntŭm nti bu, geh ŏk bunuyh i tăng nau Păng ndrŏt hih rhŏl ngăn, khân păng ôp ndrăng khân păng lah: “Bơh tă gĭt nau Păng i nây hiah? Nau mân gĭt blao Păng nây bơh tă sŏ? Ndơ ueh ndơ khlay Păng dơi jan nơh bơh tă dơi?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Păng nây mâu di i kon Mari jan kar tơm si, i nô Yakơ, Yôsep, Yuđas, ndrel ma Simôn ƀah? I oh bu ur Păng gŭ ta ƀon dja ndrel bân đŏng!” Ndri dâng khân păng ji nuih, kŏ nuih kŏ n'hâm mâu ŭch iăt nau Păng.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah i bu yơk, yơn ma bunuyh ta ƀon păng nơm, ta mpôl băl, ndrel ma ta jay păng nơm vay mưch rmot păng.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Lah ndri ta ƀon nây Păng mâu ôh dơi jan ndơ ueh ndơ khlay ŏk, man ma tê̆ ti kalơ bunuyh ji aƀă dơm gay ma ăn bah ji.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Păng ndrŏt hih rhŏl ngăn yor ma mâu say khân păng geh nau nsing kơt nây.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Păng kuăl 12 nuyh mpôl oh mon văch a Păng, jêh ri đă khân păng hăn bar hê bar hê rŏ ƀon êng êng, n'ho ma ăn nau dơi ta khân păng mprơh brah djơh đŏng.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Păng ntĭnh ma khân păng: “Hơi oh nô, lơi ôh ndjôt ndoh ndơ hăn trong, ndjôt mŏng jra hŏ, lơi ndjôt ndơ sông sa, dŭng cheng, mâu lah prăk rial nkăr săk,
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 hăn nsoh ntô jot, lơi ôh nsoh ao kuŏng bar blah.”
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Păng lah ma khân păng jât: “Moh jay khân may lăp nây, gŭ ta jay nây hŏ n'ho ma tât khân may lôh bơh ƀon i nây.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Lah geh ƀon i mâu rom mâu iăt khân may, lôh bơh ƀon i nây, jêh ri rtôh neh môi bơh jŏng khân may nơm, gay ma nhhơ lah ƀon i nây Kôranh Brah tê̆ dôih.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Jêh ri mpôl oh mon Păng lôh bơh nây hăn ntŭm nti đă bu rgâl nuih n'hâm djơh.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Mpôl khân păng dơi mprơh brah djơh ŏk lôh bơh bunuyh, n'ho ma tŏ dak ngi ta bunuyh ji ŏk ngăn ăn bah bơh nau ji.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Jêh ri kađăch Hêrôt-Ŏntipas gĭt ro nau Brah Yêsu jan, yor ma lư săk Brah Yêsu nây hô ngăn. Geh bu ƀaƀă ngơi lah: “Yôhan-Ƀaptem lĕ dâk rêh tay, ndri dâng Păng i nây geh nau dơi jan lĕ nau kơt nây.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Bu aƀă êng lah: “Păng i nây i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh rnha Êliya.” Bu aƀă jât lah: “Păng i nây du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah tâm ban ma bunuyh ntơyh rnôk kăl e nơh đŏng.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Lŏng kađăch Hêrôt ri, jêh păng gĭt lĕ nau i nây, păng lah: “Păng dja ngăn Yôhan i gâp đă tahen koh tong ko nơh, aƀaơ păng lĕ dâk rêh tay.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Kađăch Hêrôt lah ndri, yorlah bơh ntơm nơh păng đă tahen nhŭp Yôhan kât krŭng ta ndrung ri, yor ma nau pit ur i oh păng rnha Philip, jêh ri kađăch Hêrôt sŏ ndă i ur Philip rnha Hêrôđias jan ur sai.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Jêh gĭt ndri Yôhan lĕ jêh lah kađăch Hêrôt: “Mâu ôh di đah nau vay may sŏ ur oh jan ur may.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Jêh ri Hêrôđias ji nuih ŭch nkhât lơi Yôhan nây, mâu dơi ôh, yor ma kađăch Hêrôt mâu ăn.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Kađăch Hêrôt klach Yôhan-Ƀaptem, kơp păng bunuyh sŏng bunuyh kloh ueh. Ndri kađăch Hêrôt ŭch nking păng bơh Hêrôđias. Kađăch Hêrôt ŭch ngăn tăng nau păng ngơi, yơn ma nau ngơi i nây jan ăn ta nuih n'hâm kađăch Hêrôt geh nau mân rvê hô ngăn.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Geh du nar ri di nar kah gĭt nar deh kađăch Hêrôt, păng ndrăp nau nhêt sông kuŏng ngăn. Păng jă bunuyh i kơl păng mât uănh, jă kôranh tahen, ndrel ma bunuyh têh bunuyh ndrŏng i gŭ ta bri Galilê nây. Ta nar nây ro geh nau bu ur Hêrôđias dơi jan.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Jêh ri i kon drôh Hêrôđias lăp rŏm ta ntŭk nhêt sông nây, tât kađăch Hêrôt, ndrel ma dâng lĕ bu năch i gŭ ta nây say, khân păng răm ngăn, jêh ri kađăch lah ma păng: “Moh ndơ ay ŭch, dăn ma gâp dô, gâp ăn ma ay ro!”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 N'ho ma ton lah: “Moh ntil ndơ ay dăn ma gâp, gâp ăn ma ay ro, bol lah plah du đah bri i gâp mât uănh kađôi.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Bu drôh nây lôh ƀhŭch bơh ntŭk nây hăn ôp i mê̆ păng: “Hơi mê̆, moh ndơ gâp dăn êh?” I mê̆ păng ơh: “Dăn i bôk Yôhan-Ƀaptem!”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Jêh ri păng plơ̆ brŭl bơh nây mbơh ma kađăch nây ro: “Gâp ŭch dăn i bôk Yôhan-Ƀaptem tê̆ kalơ ngan thang aƀaơ ri ro!”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Jêh tăng nau dăn i nây kađăch nduih tôr hô ngăn, tih ma mâu rlăch ôh, yor ma kađăch lĕ jêh ton bơh năp phung bu năch i gŭ ta nây.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Kađăch đă ro du huê tahen hăn sŏ i bôk Yôhan. Tât ta ndrung ri, păng koh tong ko Yôhan,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 sŏ i bôk tê̆ kalơ ngan thang, jêh ri ndơ̆ ăn ma bu drôh nây. Bu drôh i nây ndjôt ndơ̆ ăn ma i mê̆ păng nơm.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Tât mpôl oh mon Yôhan gĭt nau i nây, khân păng leo băl hăn sŏ i săk păng njor ta trôm môch lŭ.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Jêh mpôl kôranh oh mon Brah Yêsu plơ̆ sât bơh ntŭk êng êng, khân păng nkoch ma Brah Yêsu dâng lĕ ndơ i khân păng jan, ndrel ma nau khân păng geh ntŭm nti nơh.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Ta ntŭk nây geh ŏk bunuyh hăn lôh lăp, ndri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng gay ma sông sa mâu ôh dơi ru. Jêh ri Brah Yêsu đă mpôl oh mon Păng: “Hô̆ hăn leo băl joi ntŭk ƀah ngai ma phung ƀon lan, rlu du ndŏm ƀŏt.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Jêh ri khân păng lôh bơh ntŭk nây jŭr ncho duk hăn jât ntŭk êng ƀah ma bu.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Khân păng ncho duk rŏ dak nây geh ŏk bunuyh say gĭt năl khân păng i nây. Tât ƀon lan gĭt ntŭk Păng hăn ri, jêh ri leo băl lôh tă bơh ƀon êng êng, nchuăt grŭng lor bơh năp ri.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Nôk Brah Yêsu jŭr bơh duk nây say phung ƀon lan ŏk mpưm ngăn, Păng geh nau yô̆ nđach ma khân păng ngăn, say khân păng i nây tâm ban ma phung be biăp i mâu geh bunuyh mât uănh. Ndri Păng ntŭm nti ŏk ntil nau ăn ma khân păng.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tât nar lĕ dêh, mpôl oh mon hăn mbơh ma Brah Yêsu lah: “Ta dja ntŭk rdah ngai bơh ƀon mâu ôh geh ndơ sa, nar lĕ bơi nhŏp đŏng.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 May đă khân păng plơ̆ sât joi ndơ rvăt ma sông sa rŏ jay rŏ ƀon i dăch dăch oi ta dja.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Brah Yêsu ơh ma khân păng lah: “Khân may ăn bu sông sa heh!” Khân păng ơh lah: “Ndri hên sŏ prăk 200 prăk kăk, hăn rvăt nŭmpăng ăn ma phung ƀon lan de sa bơh?”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Uănh ƀŏt heh, dah ŏk geh nŭmpăng khân may?” Tât ma gĭt nây khân păng mbơh ma Păng: “Geh prăm mlŏm nŭmpăng, bar mlŏm ka dơm.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jêh ri Brah Yêsu mbơh ma mpôl oh mon Păng, đă phung ƀon lan gŭ du mpôl du mpôl, kalơ rêp nse nây.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Ndri khân păng gŭ, mpôl aƀă geh 100 nuyh, mpôl aƀă geh 50 nuyh.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jêh ri Brah Yêsu sŏ prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka ri, Păng n'gơr măt jât lơ mbơh sơm ndơ sông sa i nây ma Kôranh Brah. Lôch jêh Păng gĭch nŭmpăng i nây ndơ̆ ăn oh mon, đă khân păng pă ăn bu sa, n'ho ma pă ka i bar mlŏm nây ăn dâng lĕ bunuyh đŏng.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Jêh tâm pă ndơ sa i ri, dâng lĕ bunuyh gŭ sa ta nây hơm dadê.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Jêh ri mpôl oh mon rgum nŭmpăng, ndrel ma ka i hôm rmeh nây geh 12 sah.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Phung ƀon lan i sa nây nơh kơp i bu klô ŏk 5000 nuyh.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Du ndŏm nây, Brah Yêsu đă mpôl oh mon Păng hăn lor ncho duk mpeh jât kăl ti dak ri, jât ƀon Ƀêtsaida ri, jêh ri Păng đă dâng lĕ phung ƀon lan i gŭ ta nây plơ̆ sât.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Jêh đă ndri Brah Yêsu lôh bơh nây hăn hao kalơ yôk mbơh sơm ta ri.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Tât nar lĕ nhŏp duk i oh mon ncho nây nchô ma ta nklang dak nglao kuŏng ri, i Brah Yêsu ri hôm gŭ êng kalơ kơh.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Păng uănh say mpôl oh mon Păng vah duk ran huan jêr ngăn hăn rlơ̆ jât tơm sial. Tât bri lĕ bơi ang Brah Yêsu brô̆ kalơ dak nglao kuŏng ri brô̆ dăch kêng oh mon Păng, jêh ri Păng ŭch hăn n'hot.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Tât say Păng brô̆ kalơ dak nglao nây, khân păng nter drơu, nđôn lah chiak nhhu.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Lĕ khân păng say dadê klach nsŏr ngăn, ndri Brah Yêsu ngơi ma khân păng ro: “Lơi klach ôh, ăn nuih n'hâm bănh, Gâp ya!”
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Jêh ri Păng hao ncho duk ndrel khân păng, sial dô ma bah rngŏn njŭp ro. Ndrŏt hih rhŏl ngăn mpôl oh mon ta nây,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 yorlah khân păng mâu hŏ ôh dơi gĭt nau nŭmpăng nơh, khân păng hôm dăng ko.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma oh mon tât mpeh kăl ti dak ri, ta bri Gênêsaret. Khân păng nsrŭng ta nây kât duk ta meng dak ri,
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 jêh ri khân păng hao kalơ kơh. Tât ma say, dâng lĕ bunuyh i gŭ ta nây gĭt năl Păng ro,
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 ndri bu hăn nchuăt tă bơh ăp ntŭk ƀon, leo băl tung bunuyh ji hăn ta ntŭk i bu lư lah Păng gŭ ri.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ăp ntŭk i Brah Yêsu hăn, bol lah ta bri ta ƀon, mâu lah ta ƀon kuŏng kađôi, bu leo bunuyh ji ăn gŭ ta ntŭk bu tăch drăp, jêh ri dăn bonh Păng sơm ma geh pah chiăng ao kuŏng Păng đê̆ đê̆ eng, ndri dâng lĕ bunuyh i geh pah ao kuŏng Păng bah dadê ro nau ji.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.