Marcos 3
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Jêh ri Brah Yêsu lăp ta nhih rƀŭn phung Israel du tơ̆ jât, ta nây geh du huê bu klô rven ti du ding.
1 E ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos seca.
2 Bu ŭch joi nau ma ntôn Brah Yêsu nkhêp lah Păng jan bah bunuyh ji ta nar Saƀăt, yorlah khân păng nti ta nau vay phung Israel mâu ăn ôh jan bah bunuyh ji ta nar Saƀăt, ndri dâng khân păng uănh jât Păng ler nger ngăn.
2 E eles o observavam se o curaria no dia do shabat, para poder acusá-lo.
3 Jêh ri Brah Yêsu lah ma bu klô i nây: “Hơi oh, may dâk hŏm, hăn dâk bơh năp bu to!”
3 E ele disse ao homem que tinha a mão seca: Fique de pé.
4 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl i kŏp uănh Păng: “Gâp ôp khân may, tâng nau vay phung bân ta nar Saƀăt bunuyh dơi jan ndơ ueh mâu lah ndơ djơh? Dơi rklaih nau rêh bunuyh mâu lah nkhât păng?” Dâng lĕ khân păng gŭ iăt săk răk klăk.
4 E ele disse-lhes: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida, ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Brah Yêsu uănh dâng lĕ bunuyh i gŭ ta nây, Păng ji nuih rngot êng săk Păng nơm, say khân păng dăng ko mâu geh nau tâm yô̆. Jêh ri Păng lah ma bu klô i rven ti nây: “Lŏng may rok ti may nây hŏm!” Jêh ri păng rok ti păng bah kơt ơm đŏng.
5 E olhando-os ao redor com ira, entristecido pela dureza de seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e sua mão foi completamente restaurada como a outra.
6 Jêh ri phung Pharisi i gŭ ta nây lôh rŭch plŭch bơh nhih rƀŭn nây, hăn brŏng tâm nchră đah băl mpôl Hêrôt-Ŏntipas ro, gay ma joi nau mơm dâng geh nkhât Brah Yêsu.
6 E os fariseus, saindo dali, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, como eles poderiam destruí-lo.
7 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh ntŭk nây hăn ta nglao kuŏng Galilê ndrel mpôl oh mon Păng. Geh ŏk phung ƀon lan hăn tâng Păng, phung i nây tă bơh bri Galilê bơh bri Yuđa,
7 Mas Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 bơh ƀon kuŏng Yêrusalem, bơh bri Iđumê, bơh kăl ti dak rlai Yôrđăn, bơh ăp ntŭk jŭm ƀon kuŏng Tirus, ndrel ma bơh ăp ntŭk jŭm ƀon kuŏng Siđôn. Ndri dâng ŏk ngăn bunuyh hăn văch a Păng nây, yorlah tăng bu mbơh nkoch dâng lĕ nau Păng jan nơh.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e do outro lado do Jordão, e os de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas ele fazia, vinha até ele.
9 Say ŏk ir ƀon lan nây Brah Yêsu đă mpôl oh mon Păng ndrăp du mlŏm duk ăn ma Păng, klach lah phung ƀon lan rŭn mpet Păng.
9 E ele falou aos seus discípulos que deveria ter um barquinho o esperando, por causa da multidão, para que não o apertasse,
10 Lĕ jêh Păng jan bah bunuyh ji ŏk ngăn, ndri dâng bunuyh êng êng i geh nau ji nsrôyh chŭl hăn dăch dăch, ŭch pah Brah Yêsu gay ma bah nau ji khân păng nơm.
10 Pois ele havia curado muitos, de modo que eles o pressionavam para tocá-lo, todos os que tinham pragas.
11 Tât phung bunuyh i geh brah djơh gŭ ta khân păng say Brah Yêsu, khân păng păn ta bơh năp Brah Yêsu ro, nđâp ma nter: “May i Kon Kôranh Brah!”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Jêh ri Brah Yêsu mbram, mâu ôh ăn khân păng mbơh nkoch ma bu gĭt năl Păng i Kon Kôranh Brah.
12 E ele os repreendia fortemente, para que não o dessem a conhecer.
13 Brah Yêsu lĕ hao kalơ yôk, jêh ri Păng kuăl jă bunuyh i Păng ŭch hăn ndrel Păng, jêh ri khân păng i nây hăn tâng Păng ta ri.
13 E subiu a um monte, e chamou a si os que ele queria; e vieram a ele.
14 Bơh mpôl i nây Păng kơih 12 nuyh, Păng kuăl khân păng ‘Kôranh oh mon’. Mpôl i nây gay ma gŭ ndrel Păng nơm, ăn khân păng mbơh nkoch nau Păng ăn ma bu,
14 E ele ordenou doze, para que estivessem com ele, e que ele pudesse enviar para pregar,
15 ndrel ma ăn khân păng geh nau dơi, dơi mprơh brah djơh đŏng.
15 e ter poder para curar enfermidades e expulsar os demônios:
16 Mpôl 12 nuyh nây, ta nây geh Simôn i Brah Yêsu tê̆ rnha mhe păng Pêtrôs,
16 Simão, a quem pôs o sobrenome Pedro,
17 geh bar hê oh nô i kon Sêƀêđê rnha Yakơ, ndrel ma Yôhan. Bar hê khân păng i nây Brah Yêsu de tê̆ rnha ‘Ƀôanêrkê’ rblang nau i nây ‘Kon nteh ntŏr nglayh’.
17 e Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, de sobrenome Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Geh rnha Ŏndrê, rnha Philip, rnha Ƀartôlômê, rnha Mathay, rnha Thômas, rnha Yakơ i kon Alphai, rnha Thađê, rnha Simôn i bu kuăl ‘gơyh’,
18 e André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o cananita,
19 ndrel ma rnha Yuđas-Isakariyôt i bunuyh leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu.
19 e Judas Iscariotes, que também o traiu; e eles entraram em uma casa.
20 Jêh ri Brah Yêsu hăn gŭ ta du mlŏm jay, tât ta nây geh bunuyh văch tay ta ri, lơ ma ŏk lơ ma ŏk ngăn. Lŏng Păng, ndrel ma mpôl oh mon Păng mâu ôh hoch sông sa.
20 E a multidão vinha junto outra vez, de tal modo que eles nem podiam comer pão.
21 Jêh phung băl mpôl Păng tăng bu de nkoch nau i nây, bu lah đŏng: “Hưh, mâu hôm ôh gĭt săk Păng ri.” Ndri dâng khân păng jă băl hăn sŏ Păng.
21 E quando seus amigos ouviram isto, saíram para o prender; porque eles diziam: Ele está fora de si.
22 Lŏng i phung nơm nti nau vay phung Israel i tă bơh ƀon Yêrusalem ri hăn tât ta nây, khân păng lah: “Bunuyh i nây geh brah djơh Ƀêlsêƀul gŭ ta săk Păng. Yorlah i kôranh mpôl brah djơh ăn nau dơi ta Păng, dâng Păng dơi mprơh brah djơh.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Ele tem a Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa demônios.
23 Brah Yêsu kuăl phung nơm nti nây hăn dăch a Păng, jêh ri lah ma nau ngơi ntât: “Mơm blao Satăng i kôranh mpôl brah djơh mprơh săk păng nơm?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Lah ta du bri phung ƀon lan păng tâm lŏk tâm janh chah chrai băl, bri i nây mâu hôm ôh.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Mâu lah ta du rnăk vâl geh tâm lŏk tâm janh băl nâng neng, rnăk vâl i nây roh hêng mâu hôm đŏng.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Lah geh Satăng tâm lŏk tâm janh ndrăng păng nơm, păng mâu dơi ôh gŭ nâp, roh hêng ro.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem um fim.
27 Mâu geh ôh bunuyh dơi hăn ta jay bunuyh dăng, jêh ri ntŭng drăp ndơ păng. Ăn nhŭp kât lor bunuyh i nây ƀŏt, ri mơ dơi ntŭng dâng lĕ drăp ndơ ta jay păng.
27 Nenhum homem pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens, exceto se primeiro amarrar o homem forte; e então lhe saqueará a casa.
28 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, dâng lĕ ndơ bunuyh jan tih, ndrel ma lah mưch rmot Kôranh Brah, Kôranh Brah hôm yô̆ dadê.
28 Na verdade eu vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e as blasfêmias com que tiverem blasfemado;
29 Tih ma bu moh i lah mưch rmot Brah Huêng Ueh i kloh ueh ri, mâu ôh Kôranh Brah yô̆ ma păng, păng i nây geh dôih n'ho ro mâu blao bah.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca terá perdão, mas está em perigo de condenação eterna;
30 Ndri dâng Brah Yêsu ngơi kơt nây, ach khân păng lah Păng geh brah djơh gŭ ta săk Păng.
30 porque eles diziam: Ele tem um espírito imundo.
31 Jêh ri mê̆ Brah Yêsu, ndrel ma oh bu klô Păng, hăn tât ta jay Brah Yêsu gŭ ntŭm nti nây. Khân păng gŭ bơh dih ri, jêh ri đă bu mbơh Păng hăn mâp khân păng.
31 Vindo, então, seus irmãos e sua mãe e, em pé do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Phung ƀon lan i gŭ jŭm Brah Yêsu ri mbơh Păng: “Hơi Nơm Nti, mê̆ May, ndrel ma oh bu klô May gŭ kŏp bơh dih to, ŭch mâp May mê̆!”
32 E a multidão estava assentada ao seu redor, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Jêh ri Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Bu moh mê̆ Gâp? Bu moh oh nô Gâp?”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe, ou meus irmãos?
34 Jêh ri Păng uănh bunuyh i gŭ jŭm Păng, Păng lah: “Bunuyh i gŭ ta dja Gâp kuăl mê̆ Gâp, oh nô Gâp.
34 E ele olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Bu moh i iăt tâng nau Kôranh Brah ŭch, păng i nây oh nô Gâp, ndrel ma mê̆ Gâp.”
35 Porque aquele que fizer a vontade de Deus, este é meu irmão, e minha irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.