Marcos 3

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri Brah Yêsu lăp ta nhih rƀŭn phung Israel du tơ̆ jât, ta nây geh du huê bu klô rven ti du ding.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Bu ŭch joi nau ma ntôn Brah Yêsu nkhêp lah Păng jan bah bunuyh ji ta nar Saƀăt, yorlah khân păng nti ta nau vay phung Israel mâu ăn ôh jan bah bunuyh ji ta nar Saƀăt, ndri dâng khân păng uănh jât Păng ler nger ngăn.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Jêh ri Brah Yêsu lah ma bu klô i nây: “Hơi oh, may dâk hŏm, hăn dâk bơh năp bu to!”
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl i kŏp uănh Păng: “Gâp ôp khân may, tâng nau vay phung bân ta nar Saƀăt bunuyh dơi jan ndơ ueh mâu lah ndơ djơh? Dơi rklaih nau rêh bunuyh mâu lah nkhât păng?” Dâng lĕ khân păng gŭ iăt săk răk klăk.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Brah Yêsu uănh dâng lĕ bunuyh i gŭ ta nây, Păng ji nuih rngot êng săk Păng nơm, say khân păng dăng ko mâu geh nau tâm yô̆. Jêh ri Păng lah ma bu klô i rven ti nây: “Lŏng may rok ti may nây hŏm!” Jêh ri păng rok ti păng bah kơt ơm đŏng.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Jêh ri phung Pharisi i gŭ ta nây lôh rŭch plŭch bơh nhih rƀŭn nây, hăn brŏng tâm nchră đah băl mpôl Hêrôt-Ŏntipas ro, gay ma joi nau mơm dâng geh nkhât Brah Yêsu.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh ntŭk nây hăn ta nglao kuŏng Galilê ndrel mpôl oh mon Păng. Geh ŏk phung ƀon lan hăn tâng Păng, phung i nây tă bơh bri Galilê bơh bri Yuđa,
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 bơh ƀon kuŏng Yêrusalem, bơh bri Iđumê, bơh kăl ti dak rlai Yôrđăn, bơh ăp ntŭk jŭm ƀon kuŏng Tirus, ndrel ma bơh ăp ntŭk jŭm ƀon kuŏng Siđôn. Ndri dâng ŏk ngăn bunuyh hăn văch a Păng nây, yorlah tăng bu mbơh nkoch dâng lĕ nau Păng jan nơh.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Say ŏk ir ƀon lan nây Brah Yêsu đă mpôl oh mon Păng ndrăp du mlŏm duk ăn ma Păng, klach lah phung ƀon lan rŭn mpet Păng.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Lĕ jêh Păng jan bah bunuyh ji ŏk ngăn, ndri dâng bunuyh êng êng i geh nau ji nsrôyh chŭl hăn dăch dăch, ŭch pah Brah Yêsu gay ma bah nau ji khân păng nơm.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Tât phung bunuyh i geh brah djơh gŭ ta khân păng say Brah Yêsu, khân păng păn ta bơh năp Brah Yêsu ro, nđâp ma nter: “May i Kon Kôranh Brah!”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Jêh ri Brah Yêsu mbram, mâu ôh ăn khân păng mbơh nkoch ma bu gĭt năl Păng i Kon Kôranh Brah.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Brah Yêsu lĕ hao kalơ yôk, jêh ri Păng kuăl jă bunuyh i Păng ŭch hăn ndrel Păng, jêh ri khân păng i nây hăn tâng Păng ta ri.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Bơh mpôl i nây Păng kơih 12 nuyh, Păng kuăl khân păng ‘Kôranh oh mon’. Mpôl i nây gay ma gŭ ndrel Păng nơm, ăn khân păng mbơh nkoch nau Păng ăn ma bu,
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 ndrel ma ăn khân păng geh nau dơi, dơi mprơh brah djơh đŏng.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Mpôl 12 nuyh nây, ta nây geh Simôn i Brah Yêsu tê̆ rnha mhe păng Pêtrôs,
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 geh bar hê oh nô i kon Sêƀêđê rnha Yakơ, ndrel ma Yôhan. Bar hê khân păng i nây Brah Yêsu de tê̆ rnha ‘Ƀôanêrkê’ rblang nau i nây ‘Kon nteh ntŏr nglayh’.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Geh rnha Ŏndrê, rnha Philip, rnha Ƀartôlômê, rnha Mathay, rnha Thômas, rnha Yakơ i kon Alphai, rnha Thađê, rnha Simôn i bu kuăl ‘gơyh’,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 ndrel ma rnha Yuđas-Isakariyôt i bunuyh leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Jêh ri Brah Yêsu hăn gŭ ta du mlŏm jay, tât ta nây geh bunuyh văch tay ta ri, lơ ma ŏk lơ ma ŏk ngăn. Lŏng Păng, ndrel ma mpôl oh mon Păng mâu ôh hoch sông sa.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Jêh phung băl mpôl Păng tăng bu de nkoch nau i nây, bu lah đŏng: “Hưh, mâu hôm ôh gĭt săk Păng ri.” Ndri dâng khân păng jă băl hăn sŏ Păng.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Lŏng i phung nơm nti nau vay phung Israel i tă bơh ƀon Yêrusalem ri hăn tât ta nây, khân păng lah: “Bunuyh i nây geh brah djơh Ƀêlsêƀul gŭ ta săk Păng. Yorlah i kôranh mpôl brah djơh ăn nau dơi ta Păng, dâng Păng dơi mprơh brah djơh.”
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Brah Yêsu kuăl phung nơm nti nây hăn dăch a Păng, jêh ri lah ma nau ngơi ntât: “Mơm blao Satăng i kôranh mpôl brah djơh mprơh săk păng nơm?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Lah ta du bri phung ƀon lan păng tâm lŏk tâm janh chah chrai băl, bri i nây mâu hôm ôh.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Mâu lah ta du rnăk vâl geh tâm lŏk tâm janh băl nâng neng, rnăk vâl i nây roh hêng mâu hôm đŏng.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Lah geh Satăng tâm lŏk tâm janh ndrăng păng nơm, păng mâu dơi ôh gŭ nâp, roh hêng ro.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 Mâu geh ôh bunuyh dơi hăn ta jay bunuyh dăng, jêh ri ntŭng drăp ndơ păng. Ăn nhŭp kât lor bunuyh i nây ƀŏt, ri mơ dơi ntŭng dâng lĕ drăp ndơ ta jay păng.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, dâng lĕ ndơ bunuyh jan tih, ndrel ma lah mưch rmot Kôranh Brah, Kôranh Brah hôm yô̆ dadê.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Tih ma bu moh i lah mưch rmot Brah Huêng Ueh i kloh ueh ri, mâu ôh Kôranh Brah yô̆ ma păng, păng i nây geh dôih n'ho ro mâu blao bah.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Ndri dâng Brah Yêsu ngơi kơt nây, ach khân păng lah Păng geh brah djơh gŭ ta săk Păng.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Jêh ri mê̆ Brah Yêsu, ndrel ma oh bu klô Păng, hăn tât ta jay Brah Yêsu gŭ ntŭm nti nây. Khân păng gŭ bơh dih ri, jêh ri đă bu mbơh Păng hăn mâp khân păng.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Phung ƀon lan i gŭ jŭm Brah Yêsu ri mbơh Păng: “Hơi Nơm Nti, mê̆ May, ndrel ma oh bu klô May gŭ kŏp bơh dih to, ŭch mâp May mê̆!”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Jêh ri Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Bu moh mê̆ Gâp? Bu moh oh nô Gâp?”
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Jêh ri Păng uănh bunuyh i gŭ jŭm Păng, Păng lah: “Bunuyh i gŭ ta dja Gâp kuăl mê̆ Gâp, oh nô Gâp.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Bu moh i iăt tâng nau Kôranh Brah ŭch, păng i nây oh nô Gâp, ndrel ma mê̆ Gâp.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.