Marcos 1
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Dja ntơm nau mhe mhan ueh ma Brah Yêsu Krist i Kon Kôranh Brah nơm.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Ta samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, rnha Êsai lĕ nchih lah: ‘Kôranh Brah lah:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Bunuyh i nây nter ta bri rdah lah:
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Ndri nau nkoch i nây lĕ tât hơi, geh du huê bunuyh rnha Yôhan gŭ ta bri rdah, păng mbơh nkoch ma ƀon lan rgâl lơi nuih n'hâm djơh, n'ho ma dơn nau yŭk ma dak, i bu kuăl ‘Ƀăptem’, gay ma nhhơ khân păng ŭch tâng nau Kôranh Brah, ndri dâng Kôranh Brah yô̆ nđach mâu hôm ôh kơp nau tih khân păng.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Geh ŏk bunuyh ta bri Yuđa, ndrel ma ta ƀon kuŏng Yêrusalem hăn ran a păng dadê. Khân păng gĭt săk khân păng nơm tih mbơh ro, jêh ri Yôhan jan ƀăptem yŭk khân păng ma dak ta dak rlai Yôrđăn ri.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Lŏng Yôhan păng nsoh ao jong jan ma rsau seh samô, văn rse bŭt jan ma ntô, păng sa krah ndrach đah dak sŭt.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Păng mbơh nkoch ma phung ƀon lan: “Geh du huê kôranh, Păng hăn bơh kơi gâp bơi ma tât jêh, Păng geh nau dơi rlau gâp ngăn. Ta năp Păng gâp jêng bunuyh jê̆ lê̆ dơm, bol lah gâp kŭnh sơm droh ntô jot Păng, hôm e mâu hŏ di đah nau jan kar Păng đŏng.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Gâp jan ƀăptem ăn khân ay may yŭk ma dak dơm, lŏng Păng i nây jan ƀăptem ăn khân ay may ma Brah Huêng Ueh i kloh ueh.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Tât nar bơh kơi Brah Yêsu i tă bơh ƀon Nasaret bri Galilê Păng hăn tât ta ntŭk Yôhan jan ƀăptem nây, jêh ri Yôhan jan ƀăptem ma Brah Yêsu yŭk ma dak ta dak rlai Yôrđăn.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Jêh yŭk Păng ta dak ri, lôh ƀlu bơh dak ri, Brah Yêsu say trôk pơk bŏng lahưr, jêh ri geh Brah Huêng Ueh jŭr drŏm ta Păng uănh tâm ban ma plŭk.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Dôl nây geh tăng nteh bŏr tă bơh kalơ trôk lah: “May i Kon Gâp rŏng, Gâp răm rhơn May hô ngăn ngên.”
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Jêh bơh nây Brah Huêng Ueh đă Brah Yêsu du hăn a bri rdah.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Păng gŭ ta ntŭk nây 40 năng 40 nar, geh Satăng i kôranh mpôl brah djơh ndơm Păng đŏng. Păng gŭ ndrel mpômpa (siŭm) bri ta ntŭk nây, geh mpôl tông păr sơm kơl jan kar ma Păng đŏng.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Lĕ jêh bu nhŭp Yôhan-Ƀaptem krŭng ta ndrung, jêh ri Brah Yêsu hăn ta bri Galilê n'ho ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Kôranh Brah.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Păng lah: “Mong lĕ tât jêh, nau Kôranh Brah mât uănh khân ay may lĕ dăch ngăn ro. Lah ndri rgâl hŏm nuih n'hâm djơh khân ay may, jêh ri nsing ma nau mhe mhan ueh dja dô!”
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Geh du nar ri Brah Yêsu hăn brô̆ rŏ meng dak nglao kuŏng Galilê, Păng say bar hê oh nô gŭ seng jal ta dak nây, i nô rnha Simôn, ndrel ma Ŏndrê i oh. Bar hê khân păng i nây jêng bunuyh jan kar văng ka dơm.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hơi oh nô, hô̆ tâng Gâp, Gâp ăn khân may hăn joi bunuyh iăt nau Gâp, tâm ban ma seng ka.”
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Dô ma bar hê khân păng ri ntlơi jal prŭng ta nây, jêh ri tâng Brah Yêsu ro.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Jêh ri Brah Yêsu hăn jât năp, Păng say bar hê oh nô Yakơ, ndrel ma Yôhan gŭ sŭl jal ta duk ri, bar hê khân păng nây i kon Sêƀêđê.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Tât say khân păng ta ri, Brah Yêsu jă ro, jêh ri khân păng ntlơi i bơ̆, ndrel ma mpôl i păng nkhôm jan kar ma păng ta ri, hăn tâng Brah Yêsu ro.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng hăn ta ƀon Kapơnŭm. Tât nar Saƀăt i nar rlu phung Israel Păng lăp ntŭm nti ta nhih rƀŭn phung Israel.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Bu ndrŏt nhhih ngăn tăng nau Păng nti i nây. Nau Păng nti nơh geh nau dơi, mâu ôh tâm ban ma phung nơm nti nau vay phung Israel.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Ta nhih rƀŭn nây, geh du huê bu klô lăp ta nây brah djơh gŭ ta săk păng đŏng, păng nter:
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 “Ơ Yêsu tă bơh ƀon Nasaret! Lơi May rkhuak hên, May hăn ŭch lơh lơi hên bơh? Gâp năl May ngăn, May i nây i bunuyh kloh ueh tă bơh Kôranh Brah.”
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Brah Yêsu de mbram brah djơh i nây: “Lơi hôm ngơi, gŭ iăt săk rklăk hŏ, du lôh bơh bunuyh i nây hŏm!”
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Jêh tăng Brah Yêsu lah ndri brah djơh lơh bunuyh i nây chôt dŭl nslŏng sŏng sa, nter lŭng loch ngăn lôh ƀhŭch brah djơh i nây.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Dâng lĕ bunuyh say kơt nây nơh, ndrŏt hih rhŏl dadê ngăn, jêh ri tâm ôp ndrăng khân păng nơm: “Yê! Lĕ nau ngăn hay! Nau ntŭm nti Păng i nây mhe ngăn hay, nđâp ma geh nau dơi đŏng. Bol lah brah djơh iăt nau Păng đă đŏng.”
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Jêh ri gơnh ngăn bu lư Păng hô lam bri Galilê.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh nhih rƀŭn i nây, hăn brŏng ta jay bar hê oh nô, Simôn, ndrel Ŏndrê. Yakơ, ndrel ma Yôhan hăn ndrel đŏng.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Lŏng i mê̆ po Simôn ri ji kop bêch ta gre ri. Tât ta nây bu mbơh ma Brah Yêsu ro nau ji kop păng.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Brah Yêsu hăn ran ta păng, nhŭp ti rdŏk păng. Nau ji kop bah ro, jêh ri păng jan piăng trao ma khân păng.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Tât bri kêng măng nôk nar lĕ nhŏp, lĕ bunuyh geh nau ji, ndrel ma bunuyh brah djơh lăp, bu leo hăn a Brah Yêsu dadê.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Geh ŏk ngăn bunuyh ta ƀon nây gŭ gum ta mpông jay ri dadê.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Jêh ri geh ŏk bunuyh Brah Yêsu jan bah ăp ntil nau ji ta khân păng, mprơh brah djơh du lôh bơh bunuyh đŏng. Păng buay brah djơh mâu ôh ăn ngơi, yorlah phung brah djơh lĕ năl Păng.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Kah ơm ôi bri hôm ngo, Brah Yêsu dâk bêch hăn du huê êng ta ntŭk bri rdah ngai đah bunuyh, jêh ri mbơh sơm ta ntŭk nây.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Simôn, ndrel ma mpôl i gŭ ndrel păng, hăn joi Brah Yêsu.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Tât ma say Păng, khân păng lah: “Ŏk ngăn bunuyh ŭch joi May mê̆.”
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hô̆ bân brô̆ rŏ ƀon i dăch dăch ta dja. Gâp be ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma ƀon i nây, ndri dâng Gâp hăn tât ta dja.”
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Jêh ri Brah Yêsu hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ta nhih rƀŭn phung Israel lam bri Galilê n'ho ma mprơh brah djơh du lôh bơh bunuyh ŏk đŏng.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Geh du huê bu klô phŭng sa hăn chon kômŏk bonh Brah Yêsu: “Dăn May yô̆ nđach ma gâp ơ! Gâp lĕ gĭt May dơi jan săk gâp ăn kloh ăn bah ji, lah May ŭch.”
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Brah Yêsu yô̆ nđach ma bu klô phŭng sa nây. Brah Yêsu nta ti pah ta săk păng ri, jêh ri lah ma bunuyh phŭng sa i nây: “Ơ, Gâp ŭch đŏng, bah hŏm!”
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Jêh Brah Yêsu ngơi ri, bu klô phŭng sa i nây dô ma bah ueh kloh rngŭch ro.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Jêh ri Brah Yêsu đă păng sât, n'ho ma buay păng:
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 “May lơi ôh mbơh nkoch nau i dja ăn bu gĭt, ăn may hăn brŏng nhhơ săk ma bunuyh jan brah ri, jêh ri nhhơr ndơ jan brah tâng nau vay Môsê đă ma bunuyh bah nau ji phŭng sa, gay ma bu gĭt n'hêl săk may lĕ kloh ngăn ro.”
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Tih ma bu klô i nây mbung rƀơch hăn mbơh nkoch ma bu ro, păng mbơh nkoch nau i nây ăn bu gĭt lam ăp ntŭk ăp ntô. Ach ma nkoch ndri, Brah Yêsu der mâu hôm ôh dơi lăp ta ƀon kuŏng kơt a lor nơh, Păng gŭ bơh dih ƀon, jêh ri hôm geh bunuyh tă bơh ăp njônh ăp njănh hăn a Păng nây.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.