Marcos 1
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVI
1 Dja ntơm nau mhe mhan ueh ma Brah Yêsu Krist i Kon Kôranh Brah nơm.
1 Princípio do evangelho de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Ta samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, rnha Êsai lĕ nchih lah: ‘Kôranh Brah lah:
2 Conforme está escrito no profeta Isaías: "Enviarei à tua frente o meu mensageiro; ele preparará o teu caminho"—
3 Bunuyh i nây nter ta bri rdah lah:
3 "voz do que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para o Senhor, façam veredas retas para ele’ ".
4 Ndri nau nkoch i nây lĕ tât hơi, geh du huê bunuyh rnha Yôhan gŭ ta bri rdah, păng mbơh nkoch ma ƀon lan rgâl lơi nuih n'hâm djơh, n'ho ma dơn nau yŭk ma dak, i bu kuăl ‘Ƀăptem’, gay ma nhhơ khân păng ŭch tâng nau Kôranh Brah, ndri dâng Kôranh Brah yô̆ nđach mâu hôm ôh kơp nau tih khân păng.
4 Assim surgiu João, batizando no deserto e pregando um batismo de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Geh ŏk bunuyh ta bri Yuđa, ndrel ma ta ƀon kuŏng Yêrusalem hăn ran a păng dadê. Khân păng gĭt săk khân păng nơm tih mbơh ro, jêh ri Yôhan jan ƀăptem yŭk khân păng ma dak ta dak rlai Yôrđăn ri.
5 A ele vinha toda a região da Judéia e todo o povo de Jerusalém. Confessando os seus pecados, eram batizados por ele no rio Jordão.
6 Lŏng Yôhan păng nsoh ao jong jan ma rsau seh samô, văn rse bŭt jan ma ntô, păng sa krah ndrach đah dak sŭt.
6 João vestia roupas feitas de pêlos de camelo, usava um cinto de couro e comia gafanhotos e mel silvestre.
7 Păng mbơh nkoch ma phung ƀon lan: “Geh du huê kôranh, Păng hăn bơh kơi gâp bơi ma tât jêh, Păng geh nau dơi rlau gâp ngăn. Ta năp Păng gâp jêng bunuyh jê̆ lê̆ dơm, bol lah gâp kŭnh sơm droh ntô jot Păng, hôm e mâu hŏ di đah nau jan kar Păng đŏng.
7 E esta era a sua mensagem: "Depois de mim vem alguém mais poderoso do que eu, tanto que não sou digno nem de curvar-me e desamarrar as correias das suas sandálias.
8 Gâp jan ƀăptem ăn khân ay may yŭk ma dak dơm, lŏng Păng i nây jan ƀăptem ăn khân ay may ma Brah Huêng Ueh i kloh ueh.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo".
9 Tât nar bơh kơi Brah Yêsu i tă bơh ƀon Nasaret bri Galilê Păng hăn tât ta ntŭk Yôhan jan ƀăptem nây, jêh ri Yôhan jan ƀăptem ma Brah Yêsu yŭk ma dak ta dak rlai Yôrđăn.
9 Naquela ocasião Jesus veio de Nazaré da Galiléia e foi batizado por João no Jordão.
10 Jêh yŭk Păng ta dak ri, lôh ƀlu bơh dak ri, Brah Yêsu say trôk pơk bŏng lahưr, jêh ri geh Brah Huêng Ueh jŭr drŏm ta Păng uănh tâm ban ma plŭk.
10 Assim que saiu da água, Jesus viu os céus se abrindo, e o Espírito descendo como pomba sobre ele.
11 Dôl nây geh tăng nteh bŏr tă bơh kalơ trôk lah: “May i Kon Gâp rŏng, Gâp răm rhơn May hô ngăn ngên.”
11 Então veio dos céus uma voz: "Tu és o meu Filho amado; em ti me agrado".
12 Jêh bơh nây Brah Huêng Ueh đă Brah Yêsu du hăn a bri rdah.
12 Logo após, o Espírito o impeliu para o deserto.
13 Păng gŭ ta ntŭk nây 40 năng 40 nar, geh Satăng i kôranh mpôl brah djơh ndơm Păng đŏng. Păng gŭ ndrel mpômpa (siŭm) bri ta ntŭk nây, geh mpôl tông păr sơm kơl jan kar ma Păng đŏng.
13 Ali esteve quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Estava com os animais selvagens, e os anjos o serviam.
14 Lĕ jêh bu nhŭp Yôhan-Ƀaptem krŭng ta ndrung, jêh ri Brah Yêsu hăn ta bri Galilê n'ho ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Kôranh Brah.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galiléia, proclamando as boas novas de Deus.
15 Păng lah: “Mong lĕ tât jêh, nau Kôranh Brah mât uănh khân ay may lĕ dăch ngăn ro. Lah ndri rgâl hŏm nuih n'hâm djơh khân ay may, jêh ri nsing ma nau mhe mhan ueh dja dô!”
15 "O tempo é chegado", dizia ele. "O Reino de Deus está próximo. Arrependam-se e creiam nas boas novas! "
16 Geh du nar ri Brah Yêsu hăn brô̆ rŏ meng dak nglao kuŏng Galilê, Păng say bar hê oh nô gŭ seng jal ta dak nây, i nô rnha Simôn, ndrel ma Ŏndrê i oh. Bar hê khân păng i nây jêng bunuyh jan kar văng ka dơm.
16 Andando à beira do mar da Galiléia, Jesus viu Simão e seu irmão André lançando redes ao mar, pois eram pescadores.
17 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hơi oh nô, hô̆ tâng Gâp, Gâp ăn khân may hăn joi bunuyh iăt nau Gâp, tâm ban ma seng ka.”
17 E disse Jesus: "Sigam-me, e eu os farei pescadores de homens".
18 Dô ma bar hê khân păng ri ntlơi jal prŭng ta nây, jêh ri tâng Brah Yêsu ro.
18 No mesmo instante eles deixaram as suas redes e o seguiram.
19 Jêh ri Brah Yêsu hăn jât năp, Păng say bar hê oh nô Yakơ, ndrel ma Yôhan gŭ sŭl jal ta duk ri, bar hê khân păng nây i kon Sêƀêđê.
19 Indo um pouco mais adiante, viu num barco Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, preparando as suas redes.
20 Tât say khân păng ta ri, Brah Yêsu jă ro, jêh ri khân păng ntlơi i bơ̆, ndrel ma mpôl i păng nkhôm jan kar ma păng ta ri, hăn tâng Brah Yêsu ro.
20 Logo os chamou, e eles o seguiram, deixando Zebedeu, seu pai, com os empregados no barco.
21 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng hăn ta ƀon Kapơnŭm. Tât nar Saƀăt i nar rlu phung Israel Păng lăp ntŭm nti ta nhih rƀŭn phung Israel.
21 Eles foram para Cafarnaum e, assim que chegou o sábado, Jesus entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Bu ndrŏt nhhih ngăn tăng nau Păng nti i nây. Nau Păng nti nơh geh nau dơi, mâu ôh tâm ban ma phung nơm nti nau vay phung Israel.
22 Todos ficavam maravilhados com o seu ensino, porque lhes ensinava como alguém que tem autoridade e não como os mestres da lei.
23 Ta nhih rƀŭn nây, geh du huê bu klô lăp ta nây brah djơh gŭ ta săk păng đŏng, păng nter:
23 Justamente naquela hora, na sinagoga, um homem possesso de um espírito imundo gritou:
24 “Ơ Yêsu tă bơh ƀon Nasaret! Lơi May rkhuak hên, May hăn ŭch lơh lơi hên bơh? Gâp năl May ngăn, May i nây i bunuyh kloh ueh tă bơh Kôranh Brah.”
24 "O que queres conosco, Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Sei quem tu és: o Santo de Deus! "
25 Brah Yêsu de mbram brah djơh i nây: “Lơi hôm ngơi, gŭ iăt săk rklăk hŏ, du lôh bơh bunuyh i nây hŏm!”
25 "Cale-se e saia dele! ", repreendeu-o Jesus.
26 Jêh tăng Brah Yêsu lah ndri brah djơh lơh bunuyh i nây chôt dŭl nslŏng sŏng sa, nter lŭng loch ngăn lôh ƀhŭch brah djơh i nây.
26 O espírito imundo sacudiu o homem violentamente e saiu dele gritando.
27 Dâng lĕ bunuyh say kơt nây nơh, ndrŏt hih rhŏl dadê ngăn, jêh ri tâm ôp ndrăng khân păng nơm: “Yê! Lĕ nau ngăn hay! Nau ntŭm nti Păng i nây mhe ngăn hay, nđâp ma geh nau dơi đŏng. Bol lah brah djơh iăt nau Păng đă đŏng.”
27 Todos ficaram tão admirados que perguntavam uns aos outros: "O que é isto? Um novo ensino — e com autoridade! Até aos espíritos imundos ele dá ordens, e eles lhe obedecem! "
28 Jêh ri gơnh ngăn bu lư Păng hô lam bri Galilê.
28 As notícias a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região da Galiléia.
29 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh nhih rƀŭn i nây, hăn brŏng ta jay bar hê oh nô, Simôn, ndrel Ŏndrê. Yakơ, ndrel ma Yôhan hăn ndrel đŏng.
29 Logo que saíram da sinagoga, foram com Tiago e João à casa de Simão e André.
30 Lŏng i mê̆ po Simôn ri ji kop bêch ta gre ri. Tât ta nây bu mbơh ma Brah Yêsu ro nau ji kop păng.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre, e falaram a respeito dela a Jesus.
31 Brah Yêsu hăn ran ta păng, nhŭp ti rdŏk păng. Nau ji kop bah ro, jêh ri păng jan piăng trao ma khân păng.
31 Então ele se aproximou dela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela começou a servi-los.
32 Tât bri kêng măng nôk nar lĕ nhŏp, lĕ bunuyh geh nau ji, ndrel ma bunuyh brah djơh lăp, bu leo hăn a Brah Yêsu dadê.
32 Ao anoitecer, depois do pôr-do-sol, o povo levou a Jesus todos os doentes e os endemoninhados.
33 Geh ŏk ngăn bunuyh ta ƀon nây gŭ gum ta mpông jay ri dadê.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa,
34 Jêh ri geh ŏk bunuyh Brah Yêsu jan bah ăp ntil nau ji ta khân păng, mprơh brah djơh du lôh bơh bunuyh đŏng. Păng buay brah djơh mâu ôh ăn ngơi, yorlah phung brah djơh lĕ năl Păng.
34 e Jesus curou muitos que sofriam de várias doenças. Também expulsou muitos demônios; não permitia, porém, que estes falassem, porque sabiam quem ele era.
35 Kah ơm ôi bri hôm ngo, Brah Yêsu dâk bêch hăn du huê êng ta ntŭk bri rdah ngai đah bunuyh, jêh ri mbơh sơm ta ntŭk nây.
35 De madrugada, quando ainda estava escuro, Jesus levantou-se, saiu de casa e foi para um lugar deserto, onde ficou orando.
36 Simôn, ndrel ma mpôl i gŭ ndrel păng, hăn joi Brah Yêsu.
36 Simão e seus companheiros foram procurá-lo
37 Tât ma say Păng, khân păng lah: “Ŏk ngăn bunuyh ŭch joi May mê̆.”
37 e, ao encontrá-lo, disseram: "Todos estão te procurando! "
38 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hô̆ bân brô̆ rŏ ƀon i dăch dăch ta dja. Gâp be ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma ƀon i nây, ndri dâng Gâp hăn tât ta dja.”
38 Jesus respondeu: "Vamos para outro lugar, para os povoados vizinhos, para que também lá eu pregue. Foi para isso que eu vim".
39 Jêh ri Brah Yêsu hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ta nhih rƀŭn phung Israel lam bri Galilê n'ho ma mprơh brah djơh du lôh bơh bunuyh ŏk đŏng.
39 Então ele percorreu toda a Galiléia, pregando nas sinagogas e expulsando os demônios.
40 Geh du huê bu klô phŭng sa hăn chon kômŏk bonh Brah Yêsu: “Dăn May yô̆ nđach ma gâp ơ! Gâp lĕ gĭt May dơi jan săk gâp ăn kloh ăn bah ji, lah May ŭch.”
40 Um leproso aproximou-se dele e suplicou-lhe de joelhos: "Se quiseres, podes purificar-me! "
41 Brah Yêsu yô̆ nđach ma bu klô phŭng sa nây. Brah Yêsu nta ti pah ta săk păng ri, jêh ri lah ma bunuyh phŭng sa i nây: “Ơ, Gâp ŭch đŏng, bah hŏm!”
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: "Quero. Seja purificado! "
42 Jêh Brah Yêsu ngơi ri, bu klô phŭng sa i nây dô ma bah ueh kloh rngŭch ro.
42 Imediatamente a lepra o deixou, e ele foi purificado.
43 Jêh ri Brah Yêsu đă păng sât, n'ho ma buay păng:
43 Em seguida Jesus o despediu, com uma severa advertência:
44 “May lơi ôh mbơh nkoch nau i dja ăn bu gĭt, ăn may hăn brŏng nhhơ săk ma bunuyh jan brah ri, jêh ri nhhơr ndơ jan brah tâng nau vay Môsê đă ma bunuyh bah nau ji phŭng sa, gay ma bu gĭt n'hêl săk may lĕ kloh ngăn ro.”
44 "Olhe, não conte isso a ninguém. Mas vá mostrar-se ao sacerdote e ofereça pela sua purificação os sacrifícios que Moisés ordenou, para que sirva de testemunho".
45 Tih ma bu klô i nây mbung rƀơch hăn mbơh nkoch ma bu ro, păng mbơh nkoch nau i nây ăn bu gĭt lam ăp ntŭk ăp ntô. Ach ma nkoch ndri, Brah Yêsu der mâu hôm ôh dơi lăp ta ƀon kuŏng kơt a lor nơh, Păng gŭ bơh dih ƀon, jêh ri hôm geh bunuyh tă bơh ăp njônh ăp njănh hăn a Păng nây.
45 Ele, porém, saiu e começou a tornar público o fato, espalhando a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar publicamente em nenhuma cidade, mas ficava fora, em lugares solitários. Todavia, assim mesmo vinha a ele gente de todas as partes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.