Marcos 14
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA
1 Jêh ri ƀŭn n'hot, ndrel ma ƀŭn nŭmpăng mâu geh ndrui hôm bar nar ma tât. Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel joi nau mơm dâng geh nhŭp ntŭng Brah Yêsu nkhât lơi.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Khân păng tâm nchră băl lah: “Lơi ôh bân nhŭp ta nôk jan ƀŭn, klach geh nau uh ah tah tŏr ma phung ƀon lan.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jêh ri Brah Yêsu hăn ta ƀon Ƀêthani. Păng gŭ ta jay du huê bu klô rnha Simôn i tă geh phŭng sa. Nôk nây tâng ma nau vay phung ndrŏng khân păng sông sa gŭ bêch nkêng jât chiao, i jŏng rok jât kơi. Nôk Păng sông sa ndrel tât brô̆ du huê bu ur lăp ta jay nây ndjôt du mlŏm đop lŭ. Ta trôm đop nây geh ngi ƀô kah i khlay ngăn, i bu kuăl lah dak ngi ‘Nartu’. Jêh ri păng gĭch lơi bôk đop lŭ i nây tŏ ngi ƀô kah ta bôk Brah Yêsu.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Geh bu ƀaƀă i gŭ ta nây ji nuih, khân păng tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Moh jan mpŭng mpăng ngi ƀô kah kơt nây!
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Lah sŏ pring i nây tăch geh prăk 300 prăk kăk rlau ro yă, jêh ri pă ma bunuyh o ach.” Jêh ri khân păng nduih ôbăl nây.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Lŏng Brah Yêsu de lah: “Ăn dah ma jan pre hŏ! Mơm dâng khân may jan ăn păng geh nau rngot kơt nây? Păng lĕ jan nau ueh ăn ma Gâp.
6 Mas Jesus disse:
7 Phung o ach hôm gŭ ndrel khân may mro. Khân may jan ueh ma phung i nây tâng nuih n'hâm khân may nơm ŭch, yơn ma Gâp dja mâu ôh gŭ ndrel khân may mro.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Yôh dja jan tâng nau dơi păng. Păng tŏ ngi ƀô kah ta săk jăn Gâp ê lor ma Gâp khât, jêng tâng nau vay phung bân jan ma ndrăp ê lor ma bu tŏp bunuyh khât ta môch.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, ăp ntŭk bu hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh lam n'gor bri ta neh ntu dja, bu nkoch ma nau i păng jan nơh đŏng, gay ma nkah tôr bu bah chuêl păng.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Jêh ri Yuđas-Isakariyôt du huê kôranh oh mon ta mpôl 12 nuyh, păng hăn mâp đah mpôl kôranh jan brah, gay ma tâm nchră băl leo bu nhŭp Brah Yêsu njŭn ăn ma khân păng.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Jêh phung i nây tăng nau Yuđas-Isakariyôt ngơi nây, nuih n'hâm khân păng răm ngăn, khân păng ton nkhôm prăk ma păng. Ndri Yuđas-Isakariyôt ntơm joi moh nôk i ueh gay ma leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Ta nar ntơm ndrăp nhêt ƀŭn nŭmpăng mâu geh ndrui, jêng nar bu nkhât kon be biăp ma jan brah gay ma nhêt ƀŭn n'hot, jêh ri mpôl oh mon ôp Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, ah ntŭk May ŭch ăn hên ndrăp ma May nhêt sông ƀŭn n'hot dja mêh?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Brah Yêsu đă bar hê oh mon hăn joi ntŭk mbơh ma khân păng: “Khân may hăn ta ƀon kuŏng ri, khân may mâp du huê bu klô tê̆ dak yăng kalơ mlik. Ăn khân may hăn tâng păng.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Moh jay păng lăp, ăn khân may ngơi ma nơm tơm jay nây: ‘Nơm Nti hên đă hên hăn ôp may, jrô ma Păng nhêt ƀŭn ndrel oh mon Păng ta nar nhêt ƀŭn n'hot dja, ah ntŭk mêh?’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Bunuyh tơm jay nây leo ma khân may ro ta ntŭk kalơ ri jrô huy ngăn, lĕ ơm jêh ndrăp ăp lĕ phiao. Ăn khân may ndrăp nau nhêt sông ăn ma bân ta jrô nây ro.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Jêh ri oh mon bar hê nây brô̆ drơn ro, tât ta ƀon kuŏng nây khân păng say kơt nau Brah Yêsu lah nơh, jêh ri khân păng ndrăp ndơ sông sa ma nau nhêt ƀŭn n'hot i nây.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Tât kêng măng Brah Yêsu truyh ta ntŭk nây ndrel 12 nuyh mpôl kôranh oh mon Păng.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Nôk Brah Yêsu gŭ sông sa ndrel mpôl oh mon, Păng mbơh: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, ta mpôl khân may geh du huê leo bu hăn nhŭp Gâp, păng i nây gŭ sông sa ndrel bân đŏng.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Mpôl oh mon rvê hô ngăn, lĕ khân păng nây ôp Brah Yêsu: “Ndri gĭt Gâp hơ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Păng i nây tă bơh 12 nuyh mpôl khân may, păng i lŭp nŭmpăng ta ngan ndrel Gâp aƀaơ dja.
20 Jesus respondeu:
21 Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah bu mra nkhât, tâng ma nau lĕ nchih lah ma Gâp. Tih ma păng i leo bu hăn nhŭp Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah nây, păng i nây geh nau rêh rnhăl ngăn ro. Ueh rlau lơi dâng deh păng i nây nơh.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Khân păng hôm gŭ sông sa, jêh ri Brah Yêsu sŏ du mlŏm nŭmpăng, lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri gĭch ăn ma khân păng sa, n'ho ma lah: “Khân may sŏ sa yơ̆, dja i săk jăn Gâp.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Jêh ri păng sŏ kchok ndrănh play yŭng yar ƀon, lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri ăn ma khân păng nhêt lĕ ma băl.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Păng lah ma khân păng: “Ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok dja i mham Gâp, i hoch bơh săk jăn Gâp nôk Gâp khât tay, gay ma rklaih ŏk bunuyh. Ma mham i dja Kôranh Brah jan nau tâm rnglăp mhe.
24 Então lhes disse:
25 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, Gâp mâu hôm ôh nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon dja jât, n'ho ma tât nar Gâp nhêt tay ndrănh play yŭng yar ƀon tât Kôranh Brah mât uănh dâng lĕ bunuyh ngăn mơ.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Jêh mprơ nau tâm rnê, Brah Yêsu, ndrel mpôl oh mon Păng lôh bơh nây hăn jât yôk tơm Ôlive.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Dâng lĕ khân may ntlơi Gâp, yor ma ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih: ‘Kôranh Brah lah:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Yơn ma jêh Gâp dâk rêh tay, Gâp hăn ta bri Galilê lor bơh năp khân may.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Jêh tăng Brah Yêsu ngơi ndri Pêtrôs lah ma Păng: “Bol lah dâng lĕ khân păng ntlơi May kađôi, gâp mâu ôh ntlơi May.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Brah Yêsu lah ma păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma may, ta măng dja ro, ê lor ma iăr ndrau bar tơ̆, may rlăch pe tơ̆ lah mâu gĭt năl Gâp.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Pêtrôs rlăch lơ ma hô: “Mâu ôh! Bol lah bu nkhât gâp ndrel May kađôi, gâp mâu geh ôh rlăch lah mâu gĭt năl May.” Dâng lĕ mpôl oh mon geh ngơi kơt nây đŏng.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng hăn jât ntŭk bu rnha Gêtsêmanê. Păng lah: “Khân may gŭ ta dja ƀŏt yơ̆, Gâp hăn mbơh sơm ƀŏt.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Păng jă Pêtrôs, Yakơ, ndrel ma Yôhan hăn ndrel. Nôk nây Păng ntơm geh nau rvê hô ngăn, nuih n'hâm mâu đăp mpăn, rngot hô ngăn.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Păng lah ma pe nuyh khân păng nây: “Nuih n'hâm Gâp rngot hô ngăn ndă ma khât ro. Khân may hôm gŭ ta dja ƀŏt, gŭ rngeh njrăng ngăn hŏ.”
34 E lhes disse:
35 Jêh ri Brah Yêsu hăn jât năp đê̆, păn truyh a neh mbơh sơm dăn lơi ta geh ôh nau jêr jŏt, lah dơi.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Păng lah: “Aƀa ơ Bơ̆! Dah May nơm ŭch May dơi jan dâng lĕ ntil nau, dăn May sŏ nau jêr jŏt dja ăn du ngai bơh Gâp. Yơn ma lơi ôh tâng nuih n'hâm Gâp ŭch, ăn tâng nau May nơm ŭch hŏ.”
36 E dizia:
37 Jêh ri Păng plơ̆ jât mpôl oh mon nây, say khân păng hăk bêch, Păng lah ma Pêtrôs: “Hơi Simôn moh bêch may nây hiah? Moh may mâu dơi nsrôyh, man ma du mong mâu dơi đŏng?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Khân may njrăng hŏm n'ho ma mbơh sơm, gay ma mâu jan tih nôk geh nau ndơm. Nuih n'hâm bunuyh lĕ ŭch jan di ngăn, tih ma mâu ôh blao jan, yor ma hôm rdja.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jêh ri Brah Yêsu du tay bơh khân păng, mbơh sơm kơt nau ơm nơh du tơ̆ đŏng.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Jêh ri Păng plơ̆ sât hăn mâp ma mpôl oh mon jât, say khân păng hôm hăk bêch, lin măt mâu dơi, jêh ri joi nau ơh ma Păng mâu geh.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Brah Yêsu hăn plơ̆ mâp tay khân păng lĕ pe tơ̆ jêh, Păng lah khân păng: “Khân may hôm bêch dah jŏ ma kah? Dah nây găp hơyh! Aƀaơ dja mong lĕ tât jêh, bu njŭn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ăn ma phung bunuyh tih.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Dâk hŏm leo băl hăn, păng i leo bu hăn nhŭp Gâp lĕ bơi tât hơi!”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Brah Yêsu hôm e ngơi, dô ma tât Yuđas-Isakariyôt jêng du huê bunuyh ta 12 nuyh mpôl kôranh oh mon nây. Geh du phung hăn ndrel păng nây, ndjôt mŏng ndjôt đao. Khân păng i nây tă bơh mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh bri Yuđa de đă.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yuđas-Isakariyôt i leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu nây lĕ jêh mbơh du ndơ gĭt năl ma bu lah: “Bu moh i gâp chŭm, Păng i ri ro. Ndri khân may nhŭp leo Păng dô.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Jêh ri Yuđas-Isakariyôt hăn tât ta Brah Yêsu ro, păng lah: “Hơi Nơm Nti!” Păng chŭm Brah Yêsu,
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 jêh ri bu nhŭp Brah Yêsu.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Geh du huê oh mon i gŭ dăch ta ri tăk đao chrip, sreh tôr i dâk kôranh jan brah dŭt kuŏng tăch du ding.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Jêh ri Brah Yêsu lah ma phung i nây: “Moh brô̆ khân may ndjôt nđâp ma mŏng ma đao gay ma nhŭp Gâp kơt nây, kơp Gâp jêng bunuyh ntŭng bơh?
48 Jesus lhes disse:
49 Ăp nar kăl dơ̆ nơh, Gâp gŭ ntŭm nti ta jŏng gung nhih jan brah. Khân may gŭ ta nây đŏng, mâu ôh nhŭp Gâp. Iăt ma geh nau tât dja jêng di đah Nau Kôranh Brah Ngơi i bu lĕ nchih.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Jêh ri mpôl oh mon nchuăt rngŏt lĕ phiao, ntlơi Brah Yêsu.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Geh du huê bu ndăm i tâng Păng, bu ndăm i nây geh bok du blah dơm ma n'gut săk jăn, bu de nhŭp ôbăl đŏng.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Păng mƀăr bok i nây, nchuăt săk kuh dơm.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Jêh ri bu leo Brah Yêsu a jay kôranh jan brah dŭt kuŏng. Lĕ mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh bri Yuđa gŭ rgum ta ri dadê.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Lŏng Pêtrôs ri tâng Brah Yêsu bơh kơi, brô̆ ndŏp bôk mpơl bôk, n'ho ma tât ta trôm jŏng gung jay kôranh jan brah dŭt kuŏng, jêh ri lăp gŭ njŏr ŭnh ndrel mpôl bunuyh kơl jan kar ta ntŭk nây.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma dâng lĕ phung kôranh jan kar phung Israel tâm nchră băl joi nau ntôn Brah Yêsu gay ma tê̆ dôih nkhât lơi Păng, joi mâu ôh dơi say.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Geh ŏk bunuyh ngơi nchơt ntôn Păng, yơn ma dâng lĕ nau khân păng ntôn nây mâu ôh tâm di băl.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Bu ƀaƀă dâk ngơi nchơt ntôn Brah Yêsu lah:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Hên tăng Păng ngơi lah: ‘Gâp rơih mƀăr lĕ nhih jan brah ma Kôranh Brah i ti bunuyh jan, jêh ri ta pe nar bơh kơi nây Gâp jan nhih jan brah du mlŏm êng jât, nhih jan brah i nây mâu geh ôh ti bunuyh jan’.”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Bol lah khân păng ntôn ma nau i nây kađôi, kŏ hôm mâu tâm di băl đŏng.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Jêh ri dâk đưp i kôranh jan brah dŭt kuŏng nây, dâk bơh năp lĕ bunuyh i gŭ ta nây, păng ôp Brah Yêsu: “Mơm May mâu ơh nau bu ntôn May nây mêh?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Brah Yêsu gŭ iăt săk klăk mâu ơh đê̆ ro. Kôranh jan brah ôp tay Păng du tơ̆ jât: “Ndri May jêng Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ngăn, i Kon Kôranh Brah ngăn ƀah?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Brah Yêsu ơh: “Ơ Gâp dja ngăn.
62 Jesus respondeu:
63 Jêh tăng Păng ngơi kơt nây, kôranh jan brah dŭt kuŏng nây nkhêk ao păng nơm chuik, jêh ri lah: “Bân mâu hôm khăch ôh joi bunuyh tơm say tơm tăng a êng jât.
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Lĕ khân may tăng dadê jêh nau pre mưch rmot Kôranh Brah. Ndri mơm khân may ŭch tê̆ dôih ma Păng?” Dâng lĕ bu lah tê̆ dôih nkhât lơi Păng.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Bu ƀaƀă leo băl soh dak diu ta Ôbăl, nkŭm măt thŭk Ôbăl, jêh ri ôp: “Lah May Brah Krist ngăn, mbơh ma hên bu moh thŭk May!” Jêh ri mpôl tahen njrăng nhih jan brah tap Ôbăl đŏng.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Lŏng Pêtrôs ri păng hôm gŭ ta jŏng gung, jêh ri tât brô̆ du huê bu ur ta nây, păng jan kar ma kôranh jan brah dŭt kuŏng.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Tât say Pêtrôs gŭ njŏr ŭnh ta nây, păng uănh ăn n'hêl i muh măt, jêh ri lah: “Ngăn may jêng băl mpôl Yêsu to i tă bơh ƀon Nasaret!”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Pêtrôs rlăch lah: “Gâp mâu ôh gĭt vât moh nau ay re lah ri.” Jêh ri Pêtrôs du bơh ntŭk i nây hăn a mpông mpêr, nôk nây iăr lĕ ntơm ndrau.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Jêh ri bu ur i jan kar ta nây say Pêtrôs gŭ ta nây, păng mbơh lĕ bunuyh i gŭ ta ri du tơ̆ jât: “Păng i nây băl mpôl Bunuyh i bu nhŭp nây đŏng.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Pêtrôs rlăch tay jât. Tât du ndŏm bơh kơi, mpôl bunuyh i gŭ ta nây ngơi ma Pêtrôs lah: “May dja băl mpôl Păng ngăn ro, rlau may bri Galilê tâm ban.”
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Pêtrôs ngơi lah: “Lah gâp mƀrôh, gâp rtăp săk gâp nơm, dăn Kôranh Brah tê̆ dôih ma gâp dôh. Gâp mâu ôh gĭt năl Păng i khân ay may lah.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Dô ma iăr ndrau du tơ̆ jât, jêh ri Pêtrôs ntơm kah gĭt nau Brah Yêsu lah nơh: “Ê lor ma iăr ndrau bar tơ̆ may rlăch pe tơ̆ lah mâu gĭt năl Gâp.” Jêh ri păng nhŭm rngot hô ngăn ro.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.