Marcos 11
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Jêh ri Brah Yêsu hăn ndrel mpôl oh mon jât ƀon kuŏng Yêrusalem. Khân păng tât kêng ƀon Ƀêtphasê, ndrel ma ƀon Ƀêthani i gŭ ta yôk tơm Ôlive mâu hôm ngai ma ƀon Yêrusalem. Jêh ri Păng đă bar hê oh mon hăn lor, Păng lah:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Ăn khân may hăn ta ƀon bơh năp ri, lăp ta ƀon nây khân may mra say du mlŏm kon seh lia bu kât ta nây, seh lia i nây ê hŏ geh bu ncho ôh, ăn khân may drih têk păng bơh ri a dja.
2 com a seguinte ordem:
3 Lah geh bu ôp khân may: ‘Moh jan drih khân mre nây mêh?’, khân may ơh lah: ‘Kôranh ŭch ncho păng’. Jêh ri Păng đă têk mplơ̆ ta dja tay gơnh ro.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Jêh ri khân păng hăn rŏng brŏng tât ta nây say du mlŏm kon seh lia, bu kât bơh dih mpông chuanh meng trong, jêh ri khân păng drih.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ta nây geh bu ƀaƀă ôp ma khân păng: “Moh jan khân mre nây? Moh jan drih kon seh lia i nây mêh?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Bar hê khân păng nây ơh ma bu tâng nau i Brah Yêsu de ntĭnh nơh, jêh ri bu ăn khân păng têk.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Khân păng lôh bơh ƀon nây têk leo ăn ma Brah Yêsu, jêh ri lăk ao kuŏng khân păng nơm kalơ seh lia nây, ăn Brah Yêsu ncho hăn jât ƀon Yêrusalem.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Geh ŏk bunuyh leo băl sŏ ao kuŏng khân păng nơm lăk rŏ trong bơh năp Brah Yêsu ri, lŏng bu ƀaƀă jât te nthan si bơh mir lăk rŏ trong nây đŏng.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Dâng lĕ bunuyh i brô̆ tâng Brah Yêsu bơh năp bơh kơi, leo băl nter drơu lah:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma nau Păng mât uănh i mra mât uănh hên tâm ban ma kađăch Đavid i che hên bơh kăl e nơh!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Brah Yêsu lĕ tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng hăn lăp ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah. Jêh uănh jŭm ăp phiao bri lĕ kêng măng jêh, ndri dâng Păng plơ̆ ta ƀon Ƀêthani ndrel 12 nuyh mpôl kôranh oh mon.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Kah ôi tay khân păng lôh bơh ƀon Ƀêthani nây hăn jât ƀon Yêrusalem, Brah Yêsu ji ngot ngăn.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Păng uănh bơh ngai say tơm Rvi du tơm geh n'ha nđâr rngât, Păng hăn uănh dăch nkhêp lah geh play. Tât ta tơm nây say dơm i n'ha, ê hŏ di khay play dŭm ôh.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Jêh ri Brah Yêsu lah ma tơm Rvi i nây: “Ntơm bơh nar dja mâu hôm geh ôh bunuyh sa play may!” Nau pre lah nây, mpôl oh mon Păng tăng đŏng.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Jêh ri Brah Yêsu ndrel mpôl oh mon Păng hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem. Păng hăn lăp ta jŏng gung nhih jan brah, phung i tăch rgâl ta nây Păng mprơh lĕ phiao. Păng nklơ̆ gre bu gŭ rgâl prăk, ndrel ma gre bu tăch plŭk.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Păng mâu ôh ăn bu ndjôt leo ndoh ndơ lăp glăt rŏ jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Brah Yêsu ntŭm nti ma bu lah: “Ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih lah:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Tât mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel gĭt nau i nây, khân păng leo băl gay ma joi nau mơm dâng geh nkhât lơi Brah Yêsu. Yơn ma khân păng klach Păng, yor ma phung ƀon lan ndrŏt hih rhŏl hô ngăn ma nau ntŭm nti Păng nây.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Tât kêng măng Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng lôh bơh ƀon i nây plơ̆ tay ta ƀon Ƀêthani.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Kah ôi tay hăn rŏ trong, mpôl oh mon say tơm Rvi nơh, ndro ƀrŭng tât a reh su ro.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Jêh ri Pêtrôs kah gĭt nau i Brah Yêsu lah nơh, mbơh ma Păng lah: “Hơi Nơm Nti! Lŏng uănh dja, tơm Rvi i May rtăp nơh lĕ ndro ngăn mê!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Khân may nsing ma Kôranh Brah hŏm!
22 Jesus respondeu:
23 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, lah geh du huê bunuyh lah ma yôk dja: ‘Hăn du bơh ntŭk dja tŭp a dak văch dak văr ri hŏm!’, lah bunuyh i nây mâu geh nau vĭ vĕ ta nuih n'hâm ma ndơ i nây, n'ho ma nsing ma ndơ i păng lah nây mra geh ngăn, ndri Kôranh Brah ăn nau dơi tâng nau păng lah nây ngăn ro.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ndri dâng Gâp mbơh ma khân may, moh ndơ i khân may mbơh sơm dăn, ăn khân may nsing geh ngăn, jêh ri Kôranh Brah ăn ma khân may geh ngăn ro.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Jêh ri jât, nôk khân may mbơh sơm, lah khân may geh nau ji nuih đah bu, ăn khân may geh nau yô̆, lơi hôm ôh kơp nau tih bu, ndri Kôranh Brah Bơ̆ khân may i gŭ ta kalơ trôk lơ hô yô̆ nđach mâu hôm kơp nau tih khân may đŏng.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 [Tih ma lah khân may mâu geh nau yô̆, hôm kơp nau tih bu, Kôranh Brah Bơ̆ khân may i gŭ ta kalơ trôk mâu yô̆, hôm kơp nau tih ma khân may đŏng.]”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Brah Yêsu hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem ndrel mpôl oh mon du tơ̆ jât. Nôk Păng brô̆ rsong ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, tât brô̆ mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh bri Yuđa mâp ôp Păng:
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 “Dăn mbơh ăn ma hên gĭt, ndơ May jan dja bơh tă nau dơi? Bu moh ăn nau dơi i nây ma May mêh?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Brah Yêsu ơh lah: “Gâp dăn ôp du nau ma khân may ƀŏt. Lŏng khân may ơh ma Gâp đŏng, ndri mơ Gâp mbơh ma khân may tay, bơh tă nau dơi Gâp jan dja.
29 Jesus respondeu:
30 Dăn ơh ma Gâp, lah ndri bu moh đă Yôhan-Ƀaptem jan ƀăptem yŭk ma dak? Tă bơh Kôranh Brah, mâu lah tă bơh bunuyh?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Khân păng tâm nchră êng lah: “Lah bân lah: ‘Tă bơh Kôranh Brah’, Păng mra lah bân: ‘Lah ndri mơm dâng khân may mâu iăt nau păng?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Lah bân ơh lah: ‘Tă bơh bunuyh’.” Ndri khân păng klach phung ƀon lan ji nuih, yor ma ŏk bunuyh iăt nau Yôhan-Ƀaptem, kơp păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah ngăn ro.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Jêh ri khân păng ơh ma Brah Yêsu: “Hên mâu gĭt ôh!” Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah ndri Gâp mâu đŏng mbơh ăn ma khân may gĭt, bu moh ăn nau dơi Gâp jan dja.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.