Marcos 11
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Jêh ri Brah Yêsu hăn ndrel mpôl oh mon jât ƀon kuŏng Yêrusalem. Khân păng tât kêng ƀon Ƀêtphasê, ndrel ma ƀon Ƀêthani i gŭ ta yôk tơm Ôlive mâu hôm ngai ma ƀon Yêrusalem. Jêh ri Păng đă bar hê oh mon hăn lor, Păng lah:
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 “Ăn khân may hăn ta ƀon bơh năp ri, lăp ta ƀon nây khân may mra say du mlŏm kon seh lia bu kât ta nây, seh lia i nây ê hŏ geh bu ncho ôh, ăn khân may drih têk păng bơh ri a dja.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Lah geh bu ôp khân may: ‘Moh jan drih khân mre nây mêh?’, khân may ơh lah: ‘Kôranh ŭch ncho păng’. Jêh ri Păng đă têk mplơ̆ ta dja tay gơnh ro.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Jêh ri khân păng hăn rŏng brŏng tât ta nây say du mlŏm kon seh lia, bu kât bơh dih mpông chuanh meng trong, jêh ri khân păng drih.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Ta nây geh bu ƀaƀă ôp ma khân păng: “Moh jan khân mre nây? Moh jan drih kon seh lia i nây mêh?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Bar hê khân păng nây ơh ma bu tâng nau i Brah Yêsu de ntĭnh nơh, jêh ri bu ăn khân păng têk.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Khân păng lôh bơh ƀon nây têk leo ăn ma Brah Yêsu, jêh ri lăk ao kuŏng khân păng nơm kalơ seh lia nây, ăn Brah Yêsu ncho hăn jât ƀon Yêrusalem.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Geh ŏk bunuyh leo băl sŏ ao kuŏng khân păng nơm lăk rŏ trong bơh năp Brah Yêsu ri, lŏng bu ƀaƀă jât te nthan si bơh mir lăk rŏ trong nây đŏng.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Dâng lĕ bunuyh i brô̆ tâng Brah Yêsu bơh năp bơh kơi, leo băl nter drơu lah:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma nau Păng mât uănh i mra mât uănh hên tâm ban ma kađăch Đavid i che hên bơh kăl e nơh!
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Brah Yêsu lĕ tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng hăn lăp ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah. Jêh uănh jŭm ăp phiao bri lĕ kêng măng jêh, ndri dâng Păng plơ̆ ta ƀon Ƀêthani ndrel 12 nuyh mpôl kôranh oh mon.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Kah ôi tay khân păng lôh bơh ƀon Ƀêthani nây hăn jât ƀon Yêrusalem, Brah Yêsu ji ngot ngăn.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Păng uănh bơh ngai say tơm Rvi du tơm geh n'ha nđâr rngât, Păng hăn uănh dăch nkhêp lah geh play. Tât ta tơm nây say dơm i n'ha, ê hŏ di khay play dŭm ôh.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Jêh ri Brah Yêsu lah ma tơm Rvi i nây: “Ntơm bơh nar dja mâu hôm geh ôh bunuyh sa play may!” Nau pre lah nây, mpôl oh mon Păng tăng đŏng.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Jêh ri Brah Yêsu ndrel mpôl oh mon Păng hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem. Păng hăn lăp ta jŏng gung nhih jan brah, phung i tăch rgâl ta nây Păng mprơh lĕ phiao. Păng nklơ̆ gre bu gŭ rgâl prăk, ndrel ma gre bu tăch plŭk.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Păng mâu ôh ăn bu ndjôt leo ndoh ndơ lăp glăt rŏ jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Brah Yêsu ntŭm nti ma bu lah: “Ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih lah:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Tât mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel gĭt nau i nây, khân păng leo băl gay ma joi nau mơm dâng geh nkhât lơi Brah Yêsu. Yơn ma khân păng klach Păng, yor ma phung ƀon lan ndrŏt hih rhŏl hô ngăn ma nau ntŭm nti Păng nây.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Tât kêng măng Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng lôh bơh ƀon i nây plơ̆ tay ta ƀon Ƀêthani.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Kah ôi tay hăn rŏ trong, mpôl oh mon say tơm Rvi nơh, ndro ƀrŭng tât a reh su ro.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Jêh ri Pêtrôs kah gĭt nau i Brah Yêsu lah nơh, mbơh ma Păng lah: “Hơi Nơm Nti! Lŏng uănh dja, tơm Rvi i May rtăp nơh lĕ ndro ngăn mê!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Khân may nsing ma Kôranh Brah hŏm!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, lah geh du huê bunuyh lah ma yôk dja: ‘Hăn du bơh ntŭk dja tŭp a dak văch dak văr ri hŏm!’, lah bunuyh i nây mâu geh nau vĭ vĕ ta nuih n'hâm ma ndơ i nây, n'ho ma nsing ma ndơ i păng lah nây mra geh ngăn, ndri Kôranh Brah ăn nau dơi tâng nau păng lah nây ngăn ro.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Ndri dâng Gâp mbơh ma khân may, moh ndơ i khân may mbơh sơm dăn, ăn khân may nsing geh ngăn, jêh ri Kôranh Brah ăn ma khân may geh ngăn ro.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Jêh ri jât, nôk khân may mbơh sơm, lah khân may geh nau ji nuih đah bu, ăn khân may geh nau yô̆, lơi hôm ôh kơp nau tih bu, ndri Kôranh Brah Bơ̆ khân may i gŭ ta kalơ trôk lơ hô yô̆ nđach mâu hôm kơp nau tih khân may đŏng.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 [Tih ma lah khân may mâu geh nau yô̆, hôm kơp nau tih bu, Kôranh Brah Bơ̆ khân may i gŭ ta kalơ trôk mâu yô̆, hôm kơp nau tih ma khân may đŏng.]”
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Brah Yêsu hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem ndrel mpôl oh mon du tơ̆ jât. Nôk Păng brô̆ rsong ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, tât brô̆ mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh bri Yuđa mâp ôp Păng:
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 “Dăn mbơh ăn ma hên gĭt, ndơ May jan dja bơh tă nau dơi? Bu moh ăn nau dơi i nây ma May mêh?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Brah Yêsu ơh lah: “Gâp dăn ôp du nau ma khân may ƀŏt. Lŏng khân may ơh ma Gâp đŏng, ndri mơ Gâp mbơh ma khân may tay, bơh tă nau dơi Gâp jan dja.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Dăn ơh ma Gâp, lah ndri bu moh đă Yôhan-Ƀaptem jan ƀăptem yŭk ma dak? Tă bơh Kôranh Brah, mâu lah tă bơh bunuyh?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Khân păng tâm nchră êng lah: “Lah bân lah: ‘Tă bơh Kôranh Brah’, Păng mra lah bân: ‘Lah ndri mơm dâng khân may mâu iăt nau păng?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Lah bân ơh lah: ‘Tă bơh bunuyh’.” Ndri khân păng klach phung ƀon lan ji nuih, yor ma ŏk bunuyh iăt nau Yôhan-Ƀaptem, kơp păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah ngăn ro.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Jêh ri khân păng ơh ma Brah Yêsu: “Hên mâu gĭt ôh!” Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah ndri Gâp mâu đŏng mbơh ăn ma khân may gĭt, bu moh ăn nau dơi Gâp jan dja.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.