Lucas 19

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jêh ri Brah Yêsu lăp ta ƀon Yêrikhô ri, Păng hăn rŏ ƀon i nây.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Geh du huê bu klô rnha Sakhê, păng jêng kôranh ma mpôl kŏp sŏ prăk bơh bu ma ăn kôranh mât uănh, păng ndrŏng geh drăp ndơ ŏk ngăn.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Păng ŭch ngăn say Brah Yêsu, tih ma săk păng nơh dêh, ndrel ma geh bunuyh ŏk ir, kơt ndri păng uănh Brah Yêsu mâu dơi say ôh.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Jêh ri păng nchuăt bơh năp ri, hao kalơ tơm Rvi, kŏp uănh Brah Yêsu hăn rŏ nây.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Brah Yêsu brô̆ rŏ trong nây, tât ta tơm si nây Păng n'gơr uănh jât lơ, jêh ri lah ma Sakhê: “Hơi nô Sakhê, may jŭr hŏm, yorlah Kôranh Brah đă Gâp gŭ bêch ta jay may nar dja.”
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Jêh ri păng jŭr ro, rom Brah Yêsu păng răm maak ngăn.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Dôl say kơt nây, bu ŏk bâr njâr sêk ngăn, bu lah: “Yi! Uănh Păng i nây! Hăn ta jay bunuyh tih.”
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Tât ta jay nây Sakhê dâk lah ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, gâp pă drăp ndơ gâp n'gul ăn ma mpôl o ach, lah gâp lĕ sŏ prăk bu rlau keh nơh, gâp tŏm ma bu nguai lôh puăn.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Brah Yêsu lah ma păng: “Nar dja nau rklaih lĕ tât jêh ma bunuyh ta jay dja, yorlah may dja nsing ma Kôranh Brah, tâm ban ma che Abrahăm bân đŏng.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah de njuăl văch gay ma joi, ndrel ma rklaih bunuyh tih i roh yot nuih n'hâm ngai bơh Kôranh Brah tâm ban ma du mlŏm be biăp hiơt.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ta ntŭk khân păng gŭ nây mâu geh ngai bơh ƀon Yêrusalem. Jêh khân păng tăng Brah Yêsu ngơi kơt ndri, khân păng gĭt vĭ lah Brah Yêsu hăn jât ƀon i nây gay ma jêng kađăch. Ndri Brah Yêsu ngơi ntât du nau jât
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 lah: “Geh du huê bu klô jêng bunuyh ndrŏng, păng deh ta rnoi deh kađăch, păng ndrăp hăn ta bri ngai gay ma bu ntăm păng jêng kađăch ta bri păng nơm, tât ma lĕ jêng jêh, jêh ri tay păng plơ̆ sât đŏng.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Ê lor păng ma hăn, păng kuăl dâk jât nuyh, jêh ri ăn prăk jât kăk kuŏng ma khân păng du huê du huê du kăk, păng lah: ‘Prăk dja ăn khân mre ma joi sa, n'ho ma tât gâp plơ̆ sât tay’.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Tih ma geh bunuyh ŏk ta bri i nây mâu ŭch ôh ma păng, jêh ri khân păng njuăl bunuyh a êng jât hăn tâng bơh kơi đă mbơh nau kơt nđa: ‘Hên mâu ŭch ôh ăn bunuyh dja jan kađăch ma hên’.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Tât păng lĕ geh jan kađăch, păng plơ̆ sât bơh ri, jêh ri păng kuăl lĕ dâk i păng ăn prăk nây nơh ôp, gay ma ŭch gĭt dah ŏk geh lôh kon prăk du huê du huê.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Dâk i lor bơh năp bu nây păng mbơh: ‘Hơi kôranh, prăk i may ăn ma gâp nơh, geh lôh kon jât kăk kuŏng jât’.
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Jêh ri kađăch i nây lah ma păng: ‘May jan ueh ngăn, hơi dâk ueh, gâp mra ăn may mât uănh jât ơ̆ ƀon, yorlah nau kar jê̆ dja may jan răp jăp ngăn’.
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Jêh ri dâk tŏl bar lah: ‘Hơi kôranh, prăk i may ăn ma gâp nơh, geh lôh kon prăk prăm kăk jât’.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Jêh ri kađăch nây lah ma păng: ‘Ndri gâp ăn may mât uănh prăm mlŏm ƀon’.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Jêh ri dâk i du huê ri jât hăn mbơh ma kađăch: ‘Hơi kôranh, dja prăk i may ăn ma gâp nơh hôm kơt ơm, gâp nklŏm prăp păng ma bok prăp ăn ueh dơm.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Gâp klach may, yorlah may jêng bunuyh janh. May sŏ ndơ i mâu di ndơ may nơm, kăch ba i may nơm mâu geh tuch’.
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 Jêh ri păng lah ma dâk i nây: ‘Hơi dâk djơh! Gâp mra tê̆ dôih may tâng nau may lah nơh. May lĕ gĭt jêh gâp jêng bunuyh janh, gâp sŏ ndơ i mâu di ndơ gâp nơm, kăch ba i mâu geh gâp nơm tuch.
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 Lah ndri khân may sŏ prăk gâp nây ăn ta ntŭk jay bu manh prăk, tât gâp sât bơh ri tay, bu trŏ prăk ơm, ndrel ma geh lôh kon prăk đŏng’.
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Jêh ri păng lah ma mpôl i gŭ ta nây: ‘Sŏ lơi prăk i nây bơh păng, ăn ma bunuyh i geh jât kăk nây’.
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Mpôl khân păng nây lah: ‘Hơi kôranh, păng lĕ geh jât kăk jêh’.
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 Păng ơh: ‘Gâp mbơh ma khân ay may, bu moh jan răp jăp ma ndơ păng geh, bu mra ntop ăn ma păng, bu moh mâu jan răp jăp ma ndơ păng geh, bol lah ndơ i đê̆ păng geh bu mra sŏ lơi bơh păng đŏng.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Jêh ri đŏng, mpôl i mâu ăn gâp jan kađăch nơh, ăn khân may nkhât lơi khân păng ăn lĕ phiao bơh năp măt gâp’.”
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Lôch jêh Brah Yêsu ngơi nau i nây, jêh ri Păng hăn jât, hao jât ƀon kuŏng Yêrusalem ri.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Bơi tât ƀon Ƀêtphasê, đah ma ƀon Ƀêthani, ta yôk i bu kuăl lah yôk tơm Ôlive ri, Brah Yêsu đă bar hê oh mon hăn lor,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Păng lah ma khân păng: “Ăn khân may hăn ta ƀon bơh năp ri, lăp ta ƀon nây khân may mra say du mlŏm kon seh lia bu kât ta nây, seh lia i nây ê hŏ geh bu ncho ôh, ăn khân may drih têk păng bơh ri a dja.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Lah geh bu ôp khân may: ‘Moh jan drih khân mre nây mêh?’, khân may ơh lah: ‘Kôranh ŭch ncho păng’.”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Jêh ri bar hê oh mon i nây hăn a ri, tât a ri say kơt nau Brah Yêsu mbơh nơh ngăn.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Dôl bar hê oh mon i nây drih kon seh lia i nây, geh khân păng i tơm seh lia ri lah: “Moh jan drih khân mre nây mêh?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Mpôl oh mon ơh: “Kôranh ŭch ncho păng.” Jêh ri khân păng i tơm seh lia nây ăn khân păng têk.
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Jêh ri khân păng têk seh lia i nây ăn ma Brah Yêsu, lăk ao kuŏng khân păng nơm ta kalơ ndŭr kơi kon seh lia nây pư ăn Păng ncho.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Jêh ri Brah Yêsu ncho seh lia hăn rŏ trong nây, tât say Păng, bu droh ao kuŏng khân păng nơm lăk rŏ trong ri dadê.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Brah Yêsu bơi tât ta ntŭk trong jŭr rŏ yôk tơm Ôlive, ta ntŭk nây geh phung oh mon ŏk ngăn răm maak rnê ma Kôranh Brah dŭt nteh nteh ngăn, yor ma lĕ ndơ ueh ndơ khlay khân păng lĕ say Brah Yêsu jan nơh.
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Khân păng lah:
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Geh phung Pharisi aƀă gŭ ndrel ƀon lan nây lah ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, buay oh mon May nây lơi ăn khân păng ngơi kơt ndri!”
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Brah Yêsu ơh ma phung Pharisi: “Gâp mbơh ma khân may, lah khân păng dja gŭ iăt săk răk klăk, lŭ dja mra nter rnê ma Gâp ro.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Brah Yêsu bơi tât ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng uănh say ƀon i nây, jêh ri Păng nhŭm rngot ma ƀon i nây,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Păng lah: “Hơi bunuyh ta Yêrusalem! Nhhuach ngăn, Gâp ŭch ngăn khân ay may vât nau đăp mpăn Kôranh Brah ŭch ăn ma khân ay may ta nar dja, tih ma aƀaơ dja nau khlay i nây nking ndŏp mâu ôh ăn khân ay may vât.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Nar jât năp tay mra geh phung rlăng gŭ njueng jŭm khân ay may, tôh n'hao neh ăn prêh gay ma hao kalơ mpêr ƀon, lơh khân ay may ăp njônh ăp njănh.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 Bu lơh hêng khân ay may lĕ phiao, lĕ oh mon kon sau khân ay may. Mâu hôm ôh geh lŭ blon tâm rdăp kalơ lŭ blon ta ƀon dja jât, yorlah khân ay may mâu gĭt năl mong Kôranh Brah văch gay ma rklaih khân ay may.”
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Brah Yêsu tât ta ƀon Yêrusalem, jêh ri Păng lăp ta jŏng gung nhih jan brah ri, ta ntŭk nây Păng say bunuyh gŭ tăch rgâl drăp ndơ, jêh ri Păng ntrŭt phung i nây lôh bơh ntŭk nây ro,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Păng lah: “Ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ jêh nchih:
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Jêh ri Brah Yêsu gŭ nti bu ta jŏng gung nhih jan brah ăp nar ăp nar. Yơn ma mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma mpôl kôranh ƀon lan aƀă êng jât, khân păng leo băl joi nau gay ma nhŭp nkhât lơi Brah Yêsu.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Tih ma mâu blao ôh, khân păng klach phung ƀon lan tâm lơh đah khân păng, yorlah lĕ phung ƀon lan gŭ iăt nau Păng rơp hơp dadê ngăn.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.