Lucas 18
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Jêh ri Brah Yêsu ntŭm nti mpôl oh mon Păng, ăn mbơh sơm ƀaƀơ, lơi ôh dâl nuih n'hâm.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Păng ngơi ntât: “Ta du ƀon geh du huê kôranh phat dôih, păng bunuyh mâu ôh gĭt klach ma Kôranh Brah, mâu kă mâu rnam ma bunuyh đŏng.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Ta ƀon nây geh đŏng du huê bu ur ndrô khât sai đă păng phat dôih ƀaƀơ ngăn. Bu ur ndrô i nây lah: ‘Hơi kôranh, đă may sơm phat dôih ma bunuyh i jan tih ma gâp ơ’.
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Păng rlăch mâu ŭch phat dôih ăn ma bu ur nây lĕ jŏ nar ngăn, yơn ma jât năp tay păng mân êng ta nuih n'hâm ri: ‘Bol lah gâp mâu gĭt klach ma Kôranh Brah, mâu gĭt srim mâu gĭt rmach ma bunuyh kađôi lĕ,
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 gâp hôm phat dôih ăn ma bu ur ndrô dja đŏng, yorlah păng brô̆ rkhuak gâp ƀaƀơ ngăn. Lah gâp mâu ôh phat dôih ăn ma păng, păng hôm đă gâp jŏl ko đŏng, ăn gâp dâl’.”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Brah Yêsu lah jât: “Lŏng iăt moh nau kôranh phat dôih djơh dja păng ngơi nơh.
6 E o Senhor continuou:
7 Kôranh Brah rlau ma nây, Păng sơm kơl ăn ma khân ay may i bunuyh lĕ Păng kơih, i joi kuăl Păng dâng măng dâng nar. Ah Păng jan mbrĕ mbrơi ma khân ay may bơh?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Mâu ôh, Gâp mbơh ma khân ay may, Kôranh Brah sơm kơl ăn ma Păng gơnh ro. Yơn ma dôl Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch ta neh ntu dja, hôm say bunuyh geh nau nsing kơt nđa đŏng lah mâu?”
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Jêh ri Brah Yêsu ngơi du nau ntât jât ăn ma bunuyh i kơp êng săk păng nơm jêng bunuyh sŏng ta bơh năp Kôranh Brah, jêh ri mưch ma bu êng.
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 Păng lah kơt nđa: “Geh bar hê bu klô hăn mbơh sơm ta jŏng gung nhih jan brah. Du huê phung Pharisi, du huê jât mpôl kŏp sŏ prăk bơh bu ma ăn kôranh mât uănh.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Păng i Pharisi ri dâk du huê êng păng nơm mbơh sơm bơh dja lah: ‘Hơi Kôranh Brah, gâp lah ueh ma May, yorlah gâp mâu ôh kơt bunuyh aƀă êng, lĕ mpôl i nây jêng bunuyh ntŭng, bunuyh kue, bunuyh lŏm ur lŏm sai, jêh ri gâp mâu tâm ban ma bunuyh kŏp sŏ prăk bu i nây đŏng.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Lŏng gâp dja ăt sông sa rlau ma bunuyh êng du pơh ăt bar nar, jêh ri sŏ ndơ geh jât ơ̆ rhuăt nguai nhhơr ma Kôranh Brah lĕ ndơ gâp mhe geh đŏng’.
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Lŏng păng i kŏp sŏ prăk bu ri, dâk bơh ngai mâu bănh đŏng n'gơr măt jât lơ ma Kôranh Brah. Păng ntŭr ntang ntơh păng nơm yor ma păng rngot ma nau tih păng nơm, păng lah: ‘Hơi Kôranh Brah, dăn May yô̆ nđach ma gâp, gâp jêng bunuyh tih’.
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Gâp mbơh ma khân may, khân păng plơ̆ sât ta jay, Kôranh Brah kơp du huê bunuyh dja jêng bunuyh lĕ sŏng, lĕ yô̆ nau tih păng, tih ma du huê phung Pharisi i nây Kôranh Brah mâu ôh kơp jêng bunuyh sŏng, mâu ôh yô̆ nđach nau tih păng. Yorlah bu moh i n'hao êng săk păng nơm, Kôranh Brah njŭr lơi, bu moh i njŭr săk păng nơm, Kôranh Brah de n'hao păng.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Geh du nar bu leo kon se jê̆ jê̆ hăn ta Brah Yêsu, gay ma đă Păng pah ti ta kon se i nây ăn nau geh jêng ma khân păng. Tât ma mpôl oh mon say kơt nây, khân păng buay lơi hăn dăch a Brah Yêsu.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Yơn ma Brah Yêsu kuăl mpôl kon se i nây hăn a Păng, jêh ri Păng lah ma mpôl oh mon Păng: “Ăn phung kon se văch ta Gâp, lơi ôh buay păng, yorlah khân păng mâu ôh n'hao êng săk khân păng nơm, yơn ma nsing ma mê̆ bơ̆ hô ngăn, bunuyh i Kôranh Brah ŭch mât uănh khân păng geh kơt ndri đŏng.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bu moh mâu ôh tâm ban ma kon se jê̆ dja, mâu geh ôh Kôranh Brah rom păng ma mât uănh.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Geh du huê kôranh phung Israel ôp Brah Yêsu kơt nđa: “Hơi Nơm Nti ueh, mơm gâp jan mêh, gay ma geh nau rêh n'ho ro tay?”
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Brah Yêsu ơh ma păng: “Mơm dâng may kuăl Gâp ‘ueh’ kơt nây mêh? Mâu geh ôh du huê bunuyh ueh, geh du huê Kôranh Brah dơm ueh.
19 Jesus respondeu:
20 May lĕ gĭt jêh ta nau vay phung bân lah: ‘Lơi lŏm ur lŏm sai, lơi nkhât bu, lơi ntŭng, lơi ngơi nchơt, jêh ri yơk ma mê̆ bơ̆ hŏ’.”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Bu klô i nây ơh ma Brah Yêsu: “Dâng lĕ nau vay i nây gâp ndjôt ntơm bơh jê̆ ngăn.”
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Tât Brah Yêsu tăng kơt nây, jêh ri Păng lah ma bu klô i nây: “Hôm du ntil may mâu hŏ jan, tăch lĕ drăp ndơ may, pă ăn ma mpôl o ach, ri mơ may geh ndơ khlay ta ƀon ueh ta kalơ, jêh ri dâng hăn tâng Gâp.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Jêh tăng kơt nây, păng rvê nhhuach hô ngăn, yorlah păng jêng bunuyh ndrŏng geh drăp ndơ ŏk ngăn.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Dôl Brah Yêsu say bunuyh ndrŏng nây [geh nuih n'hâm rvê], Păng lah: “Jêr ngăn ma bunuyh ndrŏng ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng,
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 jêr rlau ma ăn seh samô lăp ta trôm nglai.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Bunuyh i tăng nau Brah Yêsu lah nây, khân păng ôp: “Lah bunuyh ndrŏng lĕ geh jêr jêh ma ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng, lah ndri bunuyh a êng hôm dơi ăn Kôranh Brah mât uănh đŏng lah mâu?”
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Ndơ bunuyh jan mâu blao, Kôranh Brah jan hôm blao, bunuyh mâu ôh blao rklaih êng săk păng nơm, yơn ma Kôranh Brah hôm blao rklaih.”
27 Jesus respondeu:
28 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “May lĕ say hên jêh, lĕ ndơ hên geh hên mƀăr lơi, jêh ri tâng May, lah ndri mơm hên mêh?”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bu moh mƀăr nhih jay, ur kon, mê̆ bơ̆, ndrel ma oh nô, yor ma ăn Kôranh Brah mât uănh ma păng,
29 Jesus respondeu:
30 bunuyh i nây păng dơn ndơ geh ŏk rlau i nây ta nôk aƀaơ dja, ndrel ma geh nau rêh n'ho ro đŏng ta nar jât năp tay.”
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Brah Yêsu leo lĕ 12 kôranh oh mon hăn ta ntŭk êng ndrel Păng nơm. Păng lah ma khân păng nây: “Aƀaơ dja bân hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, yorlah lĕ nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lĕ nchih kăl e nơh nkoch ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, nau i nây tât ngăn ro.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Yorlah bu njŭn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ăn ma phung i mâu di phung bân. Phung i nây gơm n'grơh Gâp, rak suai, ndrel ma soh dak diu ta Gâp đŏng.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Bu rpăt Gâp ma mŏng rse, jêh ri nkhât lơi Gâp, yơn ma pe nar bơh kơi nây Gâp dâk rêh jât.”
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Lĕ mpôl kôranh oh mon mâu vât ôh nau Brah Yêsu ngơi i nây, khân păng mâu vât moh nau Păng ŭch lah, yorlah nau i nây hôm mo ma khân păng ngăn.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Dôl Brah Yêsu hăn bơi tât ƀon Yêrikhô, geh du huê bunuyh cheh măt gŭ dăn bu ta meng trong ri.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Dôl păng tăng nteh bunuyh phung hăn rŏ trong nây, păng ôp bu: “Moh geh nau hiah?”
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Bu mbơh ma păng: “Nơm nti Yêsu tă bơh ƀon Nasaret, Păng hăn rŏ trong dja.”
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Jêh ri bunuyh cheh măt ntơm nter: “Hơi Kôranh Yêsu kon sau kađăch Đavid! Yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Bu i brô̆ bơh năp nây buay păng đă gŭ iăt săk hŏ, yơn ma păng lơ ma nter dŭt nteh nteh: “Hơi kon sau kađăch Đavid! Yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Brah Yêsu nsrŭng, jêh ri đă bu leo bunuyh nây a Păng. Bunuyh cheh măt nây hăn tât ta ri, jêh ri Brah Yêsu ôp:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 “Moh may ŭch ăn Gâp jan ma may mêh?” Bunuyh cheh măt nây ơh: “Hơi Kôranh, ăn măt gâp say ang.”
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Brah Yêsu lah ma păng: “Ang hŏm, nau may nsing ma Gâp lĕ rklaih may jêh.”
42 Então Jesus disse:
43 Jêh ri măt păng dô ma say ang ro, păng tâng Brah Yêsu bơh kơi, nkre ma rnê ma Kôranh Brah. Lĕ bunuyh i say nau nây khân păng rnê ma Kôranh Brah dadê đŏng.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.