Lucas 18
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Jêh ri Brah Yêsu ntŭm nti mpôl oh mon Păng, ăn mbơh sơm ƀaƀơ, lơi ôh dâl nuih n'hâm.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Păng ngơi ntât: “Ta du ƀon geh du huê kôranh phat dôih, păng bunuyh mâu ôh gĭt klach ma Kôranh Brah, mâu kă mâu rnam ma bunuyh đŏng.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Ta ƀon nây geh đŏng du huê bu ur ndrô khât sai đă păng phat dôih ƀaƀơ ngăn. Bu ur ndrô i nây lah: ‘Hơi kôranh, đă may sơm phat dôih ma bunuyh i jan tih ma gâp ơ’.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Păng rlăch mâu ŭch phat dôih ăn ma bu ur nây lĕ jŏ nar ngăn, yơn ma jât năp tay păng mân êng ta nuih n'hâm ri: ‘Bol lah gâp mâu gĭt klach ma Kôranh Brah, mâu gĭt srim mâu gĭt rmach ma bunuyh kađôi lĕ,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 gâp hôm phat dôih ăn ma bu ur ndrô dja đŏng, yorlah păng brô̆ rkhuak gâp ƀaƀơ ngăn. Lah gâp mâu ôh phat dôih ăn ma păng, păng hôm đă gâp jŏl ko đŏng, ăn gâp dâl’.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Brah Yêsu lah jât: “Lŏng iăt moh nau kôranh phat dôih djơh dja păng ngơi nơh.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Kôranh Brah rlau ma nây, Păng sơm kơl ăn ma khân ay may i bunuyh lĕ Păng kơih, i joi kuăl Păng dâng măng dâng nar. Ah Păng jan mbrĕ mbrơi ma khân ay may bơh?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Mâu ôh, Gâp mbơh ma khân ay may, Kôranh Brah sơm kơl ăn ma Păng gơnh ro. Yơn ma dôl Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch ta neh ntu dja, hôm say bunuyh geh nau nsing kơt nđa đŏng lah mâu?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jêh ri Brah Yêsu ngơi du nau ntât jât ăn ma bunuyh i kơp êng săk păng nơm jêng bunuyh sŏng ta bơh năp Kôranh Brah, jêh ri mưch ma bu êng.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Păng lah kơt nđa: “Geh bar hê bu klô hăn mbơh sơm ta jŏng gung nhih jan brah. Du huê phung Pharisi, du huê jât mpôl kŏp sŏ prăk bơh bu ma ăn kôranh mât uănh.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Păng i Pharisi ri dâk du huê êng păng nơm mbơh sơm bơh dja lah: ‘Hơi Kôranh Brah, gâp lah ueh ma May, yorlah gâp mâu ôh kơt bunuyh aƀă êng, lĕ mpôl i nây jêng bunuyh ntŭng, bunuyh kue, bunuyh lŏm ur lŏm sai, jêh ri gâp mâu tâm ban ma bunuyh kŏp sŏ prăk bu i nây đŏng.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Lŏng gâp dja ăt sông sa rlau ma bunuyh êng du pơh ăt bar nar, jêh ri sŏ ndơ geh jât ơ̆ rhuăt nguai nhhơr ma Kôranh Brah lĕ ndơ gâp mhe geh đŏng’.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Lŏng păng i kŏp sŏ prăk bu ri, dâk bơh ngai mâu bănh đŏng n'gơr măt jât lơ ma Kôranh Brah. Păng ntŭr ntang ntơh păng nơm yor ma păng rngot ma nau tih păng nơm, păng lah: ‘Hơi Kôranh Brah, dăn May yô̆ nđach ma gâp, gâp jêng bunuyh tih’.
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Gâp mbơh ma khân may, khân păng plơ̆ sât ta jay, Kôranh Brah kơp du huê bunuyh dja jêng bunuyh lĕ sŏng, lĕ yô̆ nau tih păng, tih ma du huê phung Pharisi i nây Kôranh Brah mâu ôh kơp jêng bunuyh sŏng, mâu ôh yô̆ nđach nau tih păng. Yorlah bu moh i n'hao êng săk păng nơm, Kôranh Brah njŭr lơi, bu moh i njŭr săk păng nơm, Kôranh Brah de n'hao păng.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Geh du nar bu leo kon se jê̆ jê̆ hăn ta Brah Yêsu, gay ma đă Păng pah ti ta kon se i nây ăn nau geh jêng ma khân păng. Tât ma mpôl oh mon say kơt nây, khân păng buay lơi hăn dăch a Brah Yêsu.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Yơn ma Brah Yêsu kuăl mpôl kon se i nây hăn a Păng, jêh ri Păng lah ma mpôl oh mon Păng: “Ăn phung kon se văch ta Gâp, lơi ôh buay păng, yorlah khân păng mâu ôh n'hao êng săk khân păng nơm, yơn ma nsing ma mê̆ bơ̆ hô ngăn, bunuyh i Kôranh Brah ŭch mât uănh khân păng geh kơt ndri đŏng.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bu moh mâu ôh tâm ban ma kon se jê̆ dja, mâu geh ôh Kôranh Brah rom păng ma mât uănh.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Geh du huê kôranh phung Israel ôp Brah Yêsu kơt nđa: “Hơi Nơm Nti ueh, mơm gâp jan mêh, gay ma geh nau rêh n'ho ro tay?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Brah Yêsu ơh ma păng: “Mơm dâng may kuăl Gâp ‘ueh’ kơt nây mêh? Mâu geh ôh du huê bunuyh ueh, geh du huê Kôranh Brah dơm ueh.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 May lĕ gĭt jêh ta nau vay phung bân lah: ‘Lơi lŏm ur lŏm sai, lơi nkhât bu, lơi ntŭng, lơi ngơi nchơt, jêh ri yơk ma mê̆ bơ̆ hŏ’.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Bu klô i nây ơh ma Brah Yêsu: “Dâng lĕ nau vay i nây gâp ndjôt ntơm bơh jê̆ ngăn.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Tât Brah Yêsu tăng kơt nây, jêh ri Păng lah ma bu klô i nây: “Hôm du ntil may mâu hŏ jan, tăch lĕ drăp ndơ may, pă ăn ma mpôl o ach, ri mơ may geh ndơ khlay ta ƀon ueh ta kalơ, jêh ri dâng hăn tâng Gâp.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Jêh tăng kơt nây, păng rvê nhhuach hô ngăn, yorlah păng jêng bunuyh ndrŏng geh drăp ndơ ŏk ngăn.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Dôl Brah Yêsu say bunuyh ndrŏng nây [geh nuih n'hâm rvê], Păng lah: “Jêr ngăn ma bunuyh ndrŏng ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng,
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 jêr rlau ma ăn seh samô lăp ta trôm nglai.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Bunuyh i tăng nau Brah Yêsu lah nây, khân păng ôp: “Lah bunuyh ndrŏng lĕ geh jêr jêh ma ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng, lah ndri bunuyh a êng hôm dơi ăn Kôranh Brah mât uănh đŏng lah mâu?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Ndơ bunuyh jan mâu blao, Kôranh Brah jan hôm blao, bunuyh mâu ôh blao rklaih êng săk păng nơm, yơn ma Kôranh Brah hôm blao rklaih.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “May lĕ say hên jêh, lĕ ndơ hên geh hên mƀăr lơi, jêh ri tâng May, lah ndri mơm hên mêh?”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bu moh mƀăr nhih jay, ur kon, mê̆ bơ̆, ndrel ma oh nô, yor ma ăn Kôranh Brah mât uănh ma păng,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 bunuyh i nây păng dơn ndơ geh ŏk rlau i nây ta nôk aƀaơ dja, ndrel ma geh nau rêh n'ho ro đŏng ta nar jât năp tay.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Brah Yêsu leo lĕ 12 kôranh oh mon hăn ta ntŭk êng ndrel Păng nơm. Păng lah ma khân păng nây: “Aƀaơ dja bân hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, yorlah lĕ nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lĕ nchih kăl e nơh nkoch ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, nau i nây tât ngăn ro.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Yorlah bu njŭn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ăn ma phung i mâu di phung bân. Phung i nây gơm n'grơh Gâp, rak suai, ndrel ma soh dak diu ta Gâp đŏng.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Bu rpăt Gâp ma mŏng rse, jêh ri nkhât lơi Gâp, yơn ma pe nar bơh kơi nây Gâp dâk rêh jât.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Lĕ mpôl kôranh oh mon mâu vât ôh nau Brah Yêsu ngơi i nây, khân păng mâu vât moh nau Păng ŭch lah, yorlah nau i nây hôm mo ma khân păng ngăn.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Dôl Brah Yêsu hăn bơi tât ƀon Yêrikhô, geh du huê bunuyh cheh măt gŭ dăn bu ta meng trong ri.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Dôl păng tăng nteh bunuyh phung hăn rŏ trong nây, păng ôp bu: “Moh geh nau hiah?”
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Bu mbơh ma păng: “Nơm nti Yêsu tă bơh ƀon Nasaret, Păng hăn rŏ trong dja.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Jêh ri bunuyh cheh măt ntơm nter: “Hơi Kôranh Yêsu kon sau kađăch Đavid! Yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Bu i brô̆ bơh năp nây buay păng đă gŭ iăt săk hŏ, yơn ma păng lơ ma nter dŭt nteh nteh: “Hơi kon sau kađăch Đavid! Yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Brah Yêsu nsrŭng, jêh ri đă bu leo bunuyh nây a Păng. Bunuyh cheh măt nây hăn tât ta ri, jêh ri Brah Yêsu ôp:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Moh may ŭch ăn Gâp jan ma may mêh?” Bunuyh cheh măt nây ơh: “Hơi Kôranh, ăn măt gâp say ang.”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Brah Yêsu lah ma păng: “Ang hŏm, nau may nsing ma Gâp lĕ rklaih may jêh.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Jêh ri măt păng dô ma say ang ro, păng tâng Brah Yêsu bơh kơi, nkre ma rnê ma Kôranh Brah. Lĕ bunuyh i say nau nây khân păng rnê ma Kôranh Brah dadê đŏng.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.