Lucas 16

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ

¹ Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Geh du huê bunuyh ndrŏng, păng ăn du huê bunuyh jan kar mât uănh drăp ndơ păng. Jêh ri geh bu brô̆ mbơh ma bunuyh ndrŏng i nây lah, bunuyh i mât uănh i nây dơ̆ nhrih (mƀih mƀeh) drăp ndơ păng dŭt hô.

¹ E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.

² Jêh ri bunuyh i ndrŏng kuăl bunuyh i mât uănh i nây lah: ‘Lŏng may nkoch ma gâp i drăp ndơ gâp may mât uănh, moh ndơ lĕ geh aƀaơ dja? Yorlah lĕ nau gâp tăng bu nkoch ma may mâu ôh geh nau ueh, ndri may mâu hôm ôh mât uănh drăp ndơ gâp jât’.

² E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.

³ Bunuyh i nây nklŏn êng ta săk păng nơm ri: ‘Bah kôranh mâu ôh ăn gâp mât uănh drăp ndơ păng jât. Lah ndri moh ndơ jan gâp i ri tay? Lah pŏk neh hŏ mâu dơi, lah dăn bu hŏ đit.

³ Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.

⁴ Ô! Gĭt hơyh, gâp mra jan kơt nđa, gay ma bu rom gâp gŭ ta jay khân păng, lah păng mâu hôm ăn gâp jan kar dja tay’.

⁴ Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.

⁵ Jêh ri păng kuăl dâng lĕ bunuyh i hôm rnon đah kôranh păng ri nơh, ăn lăp du huê du tơ̆, păng ôp bunuyh i bơh năp ri: ‘Dah ŏk may hôm rnon ma kôranh gâp mêh?’

⁵ Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?

⁶ Bunuyh i nây mbơh ma păng: ‘Hôm ngi 100 yăng dŭng yăng kreng’. Păng lah ma bunuyh i nây: ‘Sŏ ngăch hŏm samƀŭt rnon may nchih tê̆ lah 50 yăng dŭng yăng kreng hŏ’.

⁶ E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.

⁷ Jêh ri păng ôp du huê bunuyh jât: ‘May dah ŏk hôm rnon ma kôranh gâp mêh?’, bunuyh i nây mbơh ma păng: ‘Hôm ba 100 sah’. Păng lah ma bunuyh i nây: ‘Sŏ samƀŭt rnon may hŏm nchih tê̆ lah 80 sah hŏ’.

⁷ Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.

⁸ Jêh ri i kôranh ri rnê ma bunuyh mât uănh kue i nây, yorlah păng blao gĭt mân ngăn. Ndri bunuyh mâu iăt nau Kôranh Brah blao rlau bunuyh iăt, yorlah khân păng blao joi sa, gay ma geh nau rêh ueh ta neh ntu dja. Yơn ma bunuyh iăt nau Kôranh Brah mâu ôh blao kơt khân păng gŭ rêh gĭt ma nau rêh ueh ta nar jât năp tay.”

⁸ E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.

⁹ “Gâp mbơh ma khân ay may, nôk khân ay may hôm gŭ ta neh ntu dja, pă drăp ndơ khân ay may nơm jan mât jăng ndrel bunuyh ŏk, gay ma tât khân ay may khât sât ƀon ueh ta kalơ trôk ri, mât jăng khân ay may nây rom gŭ ndrel n'ho ro.

⁹ E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.

¹⁰ Bu moh sŏng ma jan ndơ jê̆, păng sŏng ma jan ndơ kuŏng đŏng. Bu moh kue ma jan ndơ jê̆, păng kue ma jan ndơ kuŏng đŏng.

¹⁰ Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.

¹¹ Lah ndri, lah khân ay may mâu sŏng ŭch sa nsiăn ma drăp ndơ khân ay may nơm ta neh ntu dja, Kôranh Brah mâu ôh ăn ma khân ay may drăp ndơ i geh nau khlay ngăn ta ƀon ueh ta kalơ.

¹¹ Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?

¹² Lah khân ay may mâu sŏng ma drăp ndơ bu êng, mơm Kôranh Brah dơi ăn drăp ndơ ma khân ay may ta ƀon ueh ta kalơ?

¹² E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?

¹³ Mâu geh ôh du huê bunuyh dơi jan kar ăn ma bar hê kôranh, yorlah păng mra rŏng ma du huê kôranh, jêh ri biănh ma du huê kôranh i êng, mâu lah tâng jât du huê, mưch i du huê i êng ri. Kơt ndri khân ay may yơk mbah ma Kôranh Brah đŏng, yơk mbah ma drăp ndơ ta neh ntu đŏng mâu dơi ôh.”

¹³ Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.

¹⁴ Geh phung Pharisi tăng nau ngơi kơt nây, khân păng gơm mưch ma Brah Yêsu, yorlah khân păng nơh rŏng ma prăk ngăn.

¹⁴ E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.

¹⁵ Brah Yêsu lah ma khân păng: “Khân may jêng phung ŭch jan sŏng ăn măt bunuyh say, yơn ma Kôranh Brah lĕ gĭt jêh nuih n'hâm khân may. Geh ŏk ndơ i bunuyh kơp khlay, tih ma Kôranh Brah biănh ngăn ndơ i nây.

¹⁵ E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.

¹⁶ Samƀŭt Nau Vay phung bân, ndrel ma samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, dâng lĕ ndơ lĕ geh nchih ta nây Kôranh Brah ăn phung bân iăt, n'ho ma tât Yôhan-Ƀaptem ntơm ntŭm nti bu. Tă bơh Yôhan-Ƀaptem i nây Gâp mbơh nkoch nti nau mhe mhan ueh ma nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh. Ăn dâng lĕ bunuyh nsrôyh gay ma Kôranh Brah mât uănh ma khân păng.

¹⁶ A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.

¹⁷ Yơn ma nau vay phung bân i Kôranh Brah ăn mâu ôh dơi rgâl. Trôk, ndrel ma neh ntu blao roh, yơn ma ta nau vay i nây bol lah ta nau i dŭt jê̆ kađôi mâu ôh blao roh.

¹⁷ E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.

¹⁸ Ntât lah bu moh ntlơi ur, jêh ri sŏ tay ur êng jât, bu klô i nây jêng bunuyh lŏm ur. Bu moh sŏ ur đah bu ur sai ntlơi, bu klô i nây jêng bunuyh lŏm ur đŏng.”

¹⁸ Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.

¹⁹ Jêh ri Brah Yêsu ngơi jât: “Geh du huê bu klô ndrŏng, păng nsoh n'gut ma bok ao i ueh ueh ngăn, sŏ bơh bok sut bok hul, păng gŭ rêh maak ngăn sông sa piăng trao kah ngăn ŏk rmeh ăp nar.

¹⁹ Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;

²⁰ Geh đŏng du huê bu klô o ach rnha păng Lasar, lam săk jăn păng geh sôt grayh dadê, bu leo păng ăn bêch ta bôk mpông jay bunuyh ndrŏng i nây.

²⁰ e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,

²¹ Păng ŭch ngăn sa piăng ndăk trao ndăk i trôh bơh lơ nsưng sông bunuyh ndrŏng i nây gay ma bah ji ngot, geh nđâp ma so hăn ler sôt grayh păng ta ri đŏng.

²¹ e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.

²² Tât du nar bunuyh o ach i nây khât, jêh ri phung tông păr leo păng gŭ ndrel Abrahăm i che phung bân ta ƀon ueh ta kalơ gay ma gŭ rêh ueh ta ri. Bunuyh ndrŏng i nây khât đŏng, bu leo tŏp păng ta môch.

²² E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.

²³ Jêh ri păng gŭ ta bri phan, ta bri phan ri geh nau rêh rnhăl krit jêr dŭt hô ngăn ma bunuyh ndrŏng i nây, păng n'gơr uănh say che Abrahăm bơh ngai, ndrel ma Lasar gŭ kêng păng ri đŏng.

²³ E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.

²⁴ Bunuyh ndrŏng i nây nter kuăl che Abrahăm: ‘Hơi che! Dăn may yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ. Sơm đă Lasar đă păng yŭk dak ma lau ti, jêh ri ntrôh ta mpiăt gâp dja ăn ma nđik oi, yorlah gŭ ta ŭnh dja geh nau rêh nji dŭt hô ngăn’.

²⁴ E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.

²⁵ Che Abrahăm ơh ma păng: ‘Hơi sau! Ăn may kah gĭt, dôl may hôm rêh ta neh ntu nơh, may lĕ năl ma nau ueh ngăn, lŏng Lasar dja păng năl ma nau djơh dơm. Aƀaơ dja Lasar lĕ geh nau bonh ta dja hơi, i may nây may gŭ ta nau rêh nji dŭt hô ngăn.

²⁵ Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.

²⁶ Geh đŏng ntu brŏng dŭt huy vah vang hên ma may, kơt ndri dâng bu moh ŭch hăn bơh ntŭk dja jât ntŭk may nây, bơh ntŭk may jât ntŭk hên dja, suang mâu dơi ôh’.

²⁶ E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.

²⁷ Bunuyh ndrŏng i nây lah ma che Abrahăm: ‘Hơi che! Lah kơt ndri, khât ôm lôm lă, dăn may đă Lasar hăn ta jay bơ̆ gâp ri ơ,

²⁷ Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;

²⁸ yor ma gâp geh prăm nuyh oh nô bu klô lah. Đă păng mbơh ma khân păng, ăn khân păng kah gĭt njrăng săk, gay ma lơi ôh ăn hăn ta ntŭk nau rêh rnhăl dŭt hô dja’.

²⁸ porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.

²⁹ Che Abrahăm ơh ma păng: ‘Oh nô may lĕ geh samƀŭt Môsê, ndrel ma samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, lah ndri ăn khân păng iăt dâng lĕ ndơ i mpôl khân păng i nây geh nchih ta nây dô’.

²⁹ Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.

³⁰ Bunuyh ndrŏng jŏl ơh ma păng jât: ‘Mâu ôh! Hơi che, ăn geh du huê bunuyh i tă bơh khât hăn mbơh, ri mơ khân păng rgâl lơi nuih n'hâm djơh’.

³⁰ E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.

³¹ Che Abrahăm ơh ma păng: ‘Lah khân păng mâu iăt nau Môsê, ndrel ma nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lĕ geh nchih, bol lah geh bunuyh khât dâk rêh hăn mbơh ma khân păng, kŏ khân păng mâu iăt đŏng’.”

³¹ E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →