Lucas 16
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Geh du huê bunuyh ndrŏng, păng ăn du huê bunuyh jan kar mât uănh drăp ndơ păng. Jêh ri geh bu brô̆ mbơh ma bunuyh ndrŏng i nây lah, bunuyh i mât uănh i nây dơ̆ nhrih (mƀih mƀeh) drăp ndơ păng dŭt hô.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Jêh ri bunuyh i ndrŏng kuăl bunuyh i mât uănh i nây lah: ‘Lŏng may nkoch ma gâp i drăp ndơ gâp may mât uănh, moh ndơ lĕ geh aƀaơ dja? Yorlah lĕ nau gâp tăng bu nkoch ma may mâu ôh geh nau ueh, ndri may mâu hôm ôh mât uănh drăp ndơ gâp jât’.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Bunuyh i nây nklŏn êng ta săk păng nơm ri: ‘Bah kôranh mâu ôh ăn gâp mât uănh drăp ndơ păng jât. Lah ndri moh ndơ jan gâp i ri tay? Lah pŏk neh hŏ mâu dơi, lah dăn bu hŏ đit.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Ô! Gĭt hơyh, gâp mra jan kơt nđa, gay ma bu rom gâp gŭ ta jay khân păng, lah păng mâu hôm ăn gâp jan kar dja tay’.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Jêh ri păng kuăl dâng lĕ bunuyh i hôm rnon đah kôranh păng ri nơh, ăn lăp du huê du tơ̆, păng ôp bunuyh i bơh năp ri: ‘Dah ŏk may hôm rnon ma kôranh gâp mêh?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Bunuyh i nây mbơh ma păng: ‘Hôm ngi 100 yăng dŭng yăng kreng’. Păng lah ma bunuyh i nây: ‘Sŏ ngăch hŏm samƀŭt rnon may nchih tê̆ lah 50 yăng dŭng yăng kreng hŏ’.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Jêh ri păng ôp du huê bunuyh jât: ‘May dah ŏk hôm rnon ma kôranh gâp mêh?’, bunuyh i nây mbơh ma păng: ‘Hôm ba 100 sah’. Păng lah ma bunuyh i nây: ‘Sŏ samƀŭt rnon may hŏm nchih tê̆ lah 80 sah hŏ’.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Jêh ri i kôranh ri rnê ma bunuyh mât uănh kue i nây, yorlah păng blao gĭt mân ngăn. Ndri bunuyh mâu iăt nau Kôranh Brah blao rlau bunuyh iăt, yorlah khân păng blao joi sa, gay ma geh nau rêh ueh ta neh ntu dja. Yơn ma bunuyh iăt nau Kôranh Brah mâu ôh blao kơt khân păng gŭ rêh gĭt ma nau rêh ueh ta nar jât năp tay.”
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 “Gâp mbơh ma khân ay may, nôk khân ay may hôm gŭ ta neh ntu dja, pă drăp ndơ khân ay may nơm jan mât jăng ndrel bunuyh ŏk, gay ma tât khân ay may khât sât ƀon ueh ta kalơ trôk ri, mât jăng khân ay may nây rom gŭ ndrel n'ho ro.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Bu moh sŏng ma jan ndơ jê̆, păng sŏng ma jan ndơ kuŏng đŏng. Bu moh kue ma jan ndơ jê̆, păng kue ma jan ndơ kuŏng đŏng.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Lah ndri, lah khân ay may mâu sŏng ŭch sa nsiăn ma drăp ndơ khân ay may nơm ta neh ntu dja, Kôranh Brah mâu ôh ăn ma khân ay may drăp ndơ i geh nau khlay ngăn ta ƀon ueh ta kalơ.
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Lah khân ay may mâu sŏng ma drăp ndơ bu êng, mơm Kôranh Brah dơi ăn drăp ndơ ma khân ay may ta ƀon ueh ta kalơ?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Mâu geh ôh du huê bunuyh dơi jan kar ăn ma bar hê kôranh, yorlah păng mra rŏng ma du huê kôranh, jêh ri biănh ma du huê kôranh i êng, mâu lah tâng jât du huê, mưch i du huê i êng ri. Kơt ndri khân ay may yơk mbah ma Kôranh Brah đŏng, yơk mbah ma drăp ndơ ta neh ntu đŏng mâu dơi ôh.”
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Geh phung Pharisi tăng nau ngơi kơt nây, khân păng gơm mưch ma Brah Yêsu, yorlah khân păng nơh rŏng ma prăk ngăn.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Khân may jêng phung ŭch jan sŏng ăn măt bunuyh say, yơn ma Kôranh Brah lĕ gĭt jêh nuih n'hâm khân may. Geh ŏk ndơ i bunuyh kơp khlay, tih ma Kôranh Brah biănh ngăn ndơ i nây.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Samƀŭt Nau Vay phung bân, ndrel ma samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, dâng lĕ ndơ lĕ geh nchih ta nây Kôranh Brah ăn phung bân iăt, n'ho ma tât Yôhan-Ƀaptem ntơm ntŭm nti bu. Tă bơh Yôhan-Ƀaptem i nây Gâp mbơh nkoch nti nau mhe mhan ueh ma nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh. Ăn dâng lĕ bunuyh nsrôyh gay ma Kôranh Brah mât uănh ma khân păng.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Yơn ma nau vay phung bân i Kôranh Brah ăn mâu ôh dơi rgâl. Trôk, ndrel ma neh ntu blao roh, yơn ma ta nau vay i nây bol lah ta nau i dŭt jê̆ kađôi mâu ôh blao roh.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Ntât lah bu moh ntlơi ur, jêh ri sŏ tay ur êng jât, bu klô i nây jêng bunuyh lŏm ur. Bu moh sŏ ur đah bu ur sai ntlơi, bu klô i nây jêng bunuyh lŏm ur đŏng.”
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Jêh ri Brah Yêsu ngơi jât: “Geh du huê bu klô ndrŏng, păng nsoh n'gut ma bok ao i ueh ueh ngăn, sŏ bơh bok sut bok hul, păng gŭ rêh maak ngăn sông sa piăng trao kah ngăn ŏk rmeh ăp nar.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Geh đŏng du huê bu klô o ach rnha păng Lasar, lam săk jăn păng geh sôt grayh dadê, bu leo păng ăn bêch ta bôk mpông jay bunuyh ndrŏng i nây.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Păng ŭch ngăn sa piăng ndăk trao ndăk i trôh bơh lơ nsưng sông bunuyh ndrŏng i nây gay ma bah ji ngot, geh nđâp ma so hăn ler sôt grayh păng ta ri đŏng.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Tât du nar bunuyh o ach i nây khât, jêh ri phung tông păr leo păng gŭ ndrel Abrahăm i che phung bân ta ƀon ueh ta kalơ gay ma gŭ rêh ueh ta ri. Bunuyh ndrŏng i nây khât đŏng, bu leo tŏp păng ta môch.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Jêh ri păng gŭ ta bri phan, ta bri phan ri geh nau rêh rnhăl krit jêr dŭt hô ngăn ma bunuyh ndrŏng i nây, păng n'gơr uănh say che Abrahăm bơh ngai, ndrel ma Lasar gŭ kêng păng ri đŏng.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Bunuyh ndrŏng i nây nter kuăl che Abrahăm: ‘Hơi che! Dăn may yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ. Sơm đă Lasar đă păng yŭk dak ma lau ti, jêh ri ntrôh ta mpiăt gâp dja ăn ma nđik oi, yorlah gŭ ta ŭnh dja geh nau rêh nji dŭt hô ngăn’.
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Che Abrahăm ơh ma păng: ‘Hơi sau! Ăn may kah gĭt, dôl may hôm rêh ta neh ntu nơh, may lĕ năl ma nau ueh ngăn, lŏng Lasar dja păng năl ma nau djơh dơm. Aƀaơ dja Lasar lĕ geh nau bonh ta dja hơi, i may nây may gŭ ta nau rêh nji dŭt hô ngăn.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Geh đŏng ntu brŏng dŭt huy vah vang hên ma may, kơt ndri dâng bu moh ŭch hăn bơh ntŭk dja jât ntŭk may nây, bơh ntŭk may jât ntŭk hên dja, suang mâu dơi ôh’.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Bunuyh ndrŏng i nây lah ma che Abrahăm: ‘Hơi che! Lah kơt ndri, khât ôm lôm lă, dăn may đă Lasar hăn ta jay bơ̆ gâp ri ơ,
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 yor ma gâp geh prăm nuyh oh nô bu klô lah. Đă păng mbơh ma khân păng, ăn khân păng kah gĭt njrăng săk, gay ma lơi ôh ăn hăn ta ntŭk nau rêh rnhăl dŭt hô dja’.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Che Abrahăm ơh ma păng: ‘Oh nô may lĕ geh samƀŭt Môsê, ndrel ma samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, lah ndri ăn khân păng iăt dâng lĕ ndơ i mpôl khân păng i nây geh nchih ta nây dô’.
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Bunuyh ndrŏng jŏl ơh ma păng jât: ‘Mâu ôh! Hơi che, ăn geh du huê bunuyh i tă bơh khât hăn mbơh, ri mơ khân păng rgâl lơi nuih n'hâm djơh’.
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Che Abrahăm ơh ma păng: ‘Lah khân păng mâu iăt nau Môsê, ndrel ma nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lĕ geh nchih, bol lah geh bunuyh khât dâk rêh hăn mbơh ma khân păng, kŏ khân păng mâu iăt đŏng’.”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.