João 6
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Jêh ri Brah Yêsu hăn glăt kăl ti nglao kuŏng Galilê, i bu kuăl đŏng dak nglao Tipêriah.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Geh bunuyh phung ŏk ngăn hăn tâng Păng nâng, yor ma say nau khlay Păng jan bah bunuyh ji kuet nơh.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Brah Yêsu hao ta yôk ndrel mpôl oh mon Păng gŭ rơp gơp ta nây.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Nôk nây nau nhêt ƀŭn n'hot phung Israel lĕ bơi tât.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Brah Yêsu ngơk măt say phung ƀon lan ŏk ngăn hăn ta Păng, jêh ri Păng lah ma Philip: “Ah ntŭk bân rvăt ndơ sông sa ma ăn phung ƀon lan i nây sa?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Dâng Brah Yêsu ôp Philip kơt nây, gay ma rlong Philip, yorlah Păng lĕ ơm gĭt jêh moh ndơ Păng ŭch jan.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Philip ơh ma Brah Yêsu: “Bol lah sŏ prăk 200 prăk kăk rvăt nŭmpăng ăn khân păng sa mâu tŏng ôh, bol lah tâm pă đê̆ đê̆ kađôi mâu ăp bunuyh đŏng.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Geh du huê oh mon rnha Ŏndrê, i oh Pêtrôs, mbơh ma Brah Yêsu:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Ta dja geh du huê kon se bu klô, păng geh prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka jê̆. Yơn ma lah geh du nây dơm, gĭt ma tŏng lah bunuyh dŭt ŏk dja?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Brah Yêsu lah: “Mbơh ăn khân păng gŭ.” Ta ntŭk nây geh ŏk rêp nse, jêh ri khân păng leo băl gŭ rơp gơp ta rêp i nây. Ŏk bunuyh klăp lah 5000 nuyh, kơp phung bu klô dơm.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Brah Yêsu sŏ nŭmpăng i nây, lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri pă ăn ma dâng lĕ bunuyh gŭ ta nây, Păng pă ka jê̆ kơt nây đŏng, dah khân păng nơm ŭch.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Tât lĕ hơm khân păng sa, Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Khân may hăn rgum nŭmpăng i rmeh tă sa, lơi ôh ăn roh đê̆.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Jêh ri mpôl oh mon hăn rgum nŭmpăng rmeh tă sa prăm mlŏm nŭmpăng i phung ƀon lan sa nây nơh geh 12 sah bêng bêng.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Tât ma phung ƀon lan say nau khlay Brah Yêsu de jan i nây, khân păng tâm lah: “Păng i nây ngăn ro bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah i Môsê lĕ nchih kăl e nơh: ‘Păng mra văch ta neh ntu dja’.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Jêh ri phung ƀon lan geh nau mân ŭch nchâp Brah Yêsu jan kađăch. Păng gĭt nau mân khân păng nây, ndri dâng Păng du lôh bơh ntŭk nây hao tay ta kalơ yôk gŭ du huê êng.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Tât bri lĕ kêng măng, mpôl oh mon Brah Yêsu hăn jŭr a dak nglao kuŏng.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Tât trôk lĕ ngo, ê hŏ ôh say Brah Yêsu hăn ta khân păng. Jêh ri khân păng hao ncho duk hăn ta ƀon Kapơnŭm kăl ti dak ri.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Geh sial phŭt dŭt hô, jêh ri dak rbuh dŭt dăng.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Tât khân păng vah duk lĕ ngai klăp lah geh prăm prao kilômet, say Brah Yêsu brô̆ ta kalơ dak nây, hăn dăch jât duk dja, khân păng klach nsŏr dŭt hô ngăn.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp ya, lơi ta klach ôh.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Jêh nây mpôl oh mon ŭch rom Păng ncho ta kalơ duk nây, jêh ri dô ma tât kăl ti dak ro ta ntŭk khân păng ŭch hăn nây.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Tât ôi tay phung ƀon lan hôm gŭ ta ntŭk khân păng sa nŭmpăng nơh, mâu vât ôh mâu say Brah Yêsu, yorlah a măng nơh dơn geh du mlŏm duk mpôl oh mon ncho dơm, mâu đŏng say Brah Yêsu ncho ndrel mpôl oh mon Păng ta duk i nây.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Jêh ri geh duk aƀă tă bơh ƀon Tipêriah, nsrŭng dăch kêng ntŭk phung khân păng sa nŭmpăng jêh Brah Yêsu lah ueh ma Kôranh Brah ri nơh.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Nôk phung ƀon lan uănh mâu ôh say Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon ta nây, phung khân păng leo băl ncho duk hăn ta ƀon Kapơnŭm, gay ma tâng joi Brah Yêsu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Tât ma say Brah Yêsu mpeh kăl ti dak ri, khân păng ôp Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, dah ơm tât May ta dja nơh mêh?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, khân ay may tâng joi Gâp, mâu geh ôh yor ma khân ay may lĕ say nđâp ma gĭt vât nau khlay. Khân ay may tâng joi Gâp, yor ma khân ay may lĕ hơm sa nŭmpăng nây nơh dơm.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Lơi ôh jan kar gay ma geh ndơ sông sa i blao ôm, jan hŏm kar gay ma geh ndơ sông sa hôm n'ho ro, ndrel ma ăn nau rêh n'ho ro, jêng ndơ sông sa Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ăn ma khân ay may, yorlah Kôranh Brah i Bơ̆ Gâp ăn nau dơi ma Gâp jan.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Khân păng ôp Brah Yêsu: “Lah ndri mơm hên jan, gay ma jan kar Kôranh Brah ŭch ri mêh?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ăn khân ay may nsing ma Gâp i nơm Kôranh Brah de lĕ njuăl ăn văch, i nây jêng nau jan kar Păng ŭch.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Khân păng ôp tay Brah Yêsu: “Lah ndri moh ndơ nau khlay May jan ăn hên gĭt say, gay ma hên nsing ma May? Moh ƀă ndơ May jan mêh?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Phung u che bân lĕ jêh sa ndơ sông sa i rnha ‘Mana’ ta bri rdah, jêng di đah Nau Kôranh Brah Ngơi: ‘Môsê ăn ndơ sông sa Mana tă bơh kalơ trôk khân pre ma sa’.”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, mâu geh ôh Môsê ăn nŭmpăng tă bơh kalơ trôk i nây, i ngăn Bơ̆ Gâp ăn. Jêh ri aƀaơ dja Păng ŭch ăn ma khân ay may nŭmpăng tă bơh kalơ trôk i jêng nŭmpăng ngăn ngên.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Nŭmpăng i Kôranh Brah de ăn aƀaơ dja nây, jêng Nơm jŭr tă bơh kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah, gay ma ăn nau rêh n'ho ro ma dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Khân păng lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, dăn nŭmpăng i May ngơi i ri ăn ma hên mro mrăng ơ.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Brah Yêsu lah: “Gâp dja jêng tâm ban ma nŭmpăng i ăn nau rêh. Bu moh tâng joi Gâp mâu hôm ôh ji ngot, bu moh nsing ma Gâp mâu hôm đŏng ji hir.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Yơn ma lĕ Gâp mbơh ma khân ay may: ‘Khân ay may lĕ say Gâp, tih ma hôm mâu nsing ma Gâp’.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Bu moh lĕ Bơ̆ Gâp de ăn ma Gâp, hăn ran a Gâp ro, jêh ri bu moh hăn ran a Gâp, n'hêl nanê̆ ngăn Gâp mâu ôh ntrŭt păng.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Gâp jŭr tă bơh kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah nơh, gay ma jan tâng nau Kôranh Brah ŭch Nơm tơm njuăl ăn Gâp văch, Gâp mâu ôh văch gay ma jan tâng nau Gâp nơm ŭch.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Dja nau ŭch Kôranh Brah Nơm tơm njuăl Gâp văch: Dâng lĕ bunuyh i Păng ăn ma Gâp, Păng ŭch Gâp ăn dâk rêh tay tât nar n'glĕ dŭt tay, Păng đă Gâp lơi ta ăn roh khân păng, du huê mâu ơm.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Dja nau ŭch Bơ̆ Gâp: Bu moh say Gâp i Kon Păng, jêh ri nsing ma Gâp, geh nau rêh n'ho ro. Jêh ri Gâp jan bunuyh i nây ăn dâk rêh tay tât nar n'glĕ dŭt.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Ta nây mpôl kôranh phung Israel geh nau ngơi ŏk bâr njâr sêk ma Brah Yêsu, yor ma tăng nau Păng lah: “Gâp jêng nŭmpăng jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Khân păng tâm lah: “Ơm mâu di lah Păng i nây rnha Yêsu hiah? Păng kon Yôsep, mê̆ bơ̆ Păng lĕ bân năl đŏng. Mơm dâng Păng lah êng săk Păng nơm jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Brah Yêsu lah khân păng: “Khân may lơi hôm ôh ngơi ŏk bâr njâr sêk ndrăng khân may nơm!
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Mâu geh ôh du huê bunuyh hăn văch ta Gâp, lah Bơ̆ Gâp Nơm tơm njuăl Gâp mâu leo păng văch ta Gâp. Jêh ri Gâp jan ăn păng dâk rêh tay tât nar n'glĕ dŭt.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lĕ nchih jêh kăl e nơh: ‘Dâng lĕ bunuyh Kôranh Brah nơm mra ntŭm nti dadê’. Bu moh tăng nau Bơ̆ Gâp, jêh ri sŏ dơn nau Păng ntŭm nti, bunuyh i nây hăn ran a Gâp đŏng.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Mâu geh ôh du huê bunuyh lĕ say Bơ̆ Gâp. Geh Nơm i Kôranh Brah njuăl i nây, Nơm i nây dơm lĕ say Kôranh Brah.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may: Bu moh nsing ma Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Gâp dja nŭmpăng ăn nau rêh.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Phung u che khân may sa ndơ sông sa Mana nôk gŭ ta bri rdah, yơn ma dâng lĕ khân păng khât lĕ phiao đŏng.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Lŏng nŭmpăng nau Gâp ngơi dja, jêng nŭmpăng jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah. Bu moh sa, păng i nây mâu khât ôh.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Gâp i dja nŭmpăng ăn nau rêh jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah. Bu moh sa nŭmpăng i dja, geh nau rêh n'ho ro. Nŭmpăng dja, jêng săk jăn Gâp nơm khât sơm ntang, gay ma ăn dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja geh nau rêh.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Mpôl kôranh phung Israel tâm rlăch hô ngăn, khân păng tâm lah: “Mơm dâng Bunuyh i nây Păng blao ăn bân sa săk jăn Păng nơm?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, lah khân may mâu ôh sa săk jăn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, ndrel ma mâu ôh nhêt mham Gâp, khân may mâu ôh geh nau rêh.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Bu moh sa săk jăn Gâp, ndrel ma nhêt mham Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro, jêh ri tât nar n'glĕ dŭt tay Gâp jan ăn păng dâk rêh tay đŏng.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Yorlah săk jăn Gâp jêng ndơ sông sa ngăn ngên, ndrel ma mham Gâp jêng ndơ nhêt ngăn ngên đŏng.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Bu moh sa săk jăn Gâp, ndrel ma nhêt mham Gâp, păng i nây gŭ ta Gâp nâng, jêh ri Gâp gŭ ta păng i nây đŏng.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Bơ̆ Gâp nơm i tơm nau rêh, Păng njuăl Gâp văch ta dja. Gâp rêh yor tă bơh Păng, tâm ban đŏng bu moh sa săk jăn Gâp, bunuyh i nây rêh yor tă bơh Gâp.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Gâp dja nŭmpăng jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah, bu moh sa nŭmpăng dja geh nau rêh n'ho ro. Nŭmpăng i dja mâu di ôh kơt nŭmpăng phung u che khân may sa ta bri rdah nơh, khân păng sa, jêh ri hôm khât lĕ phiao.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Brah Yêsu ngơi dâng lĕ nau i nây, dôl Păng gŭ nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel ta ƀon Kapơnŭm.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Lôch jêh nau Brah Yêsu nti nây, geh ŏk oh mon Păng tâm lah: “Dâng lĕ nau nti i nây jêr ngăn, mâu geh ôh bunuyh blao sŏ dơn.”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yơn ma Brah Yêsu lĕ gĭt moh ndơ oh mon Păng ngơi ŏk bâr njâr sêk, Păng lah: “Lah ndri dâng lĕ nau i nây, jan ăn khân ay may roh nau nsing ma Gâp bơh?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Lah ndri mơm khân ay may mân, lah khân ay may say Gâp i kon bunuyh tă bơh Kôranh Brah hao sât gŭ ta ntŭk Gâp gŭ a lor nơh?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Brah Huêng Ueh ăn geh nau rêh n'ho ro, ndơ bunuyh jan ta neh ntu dja mâu ôh kơl ma nau rêh n'ho ro. Dâng lĕ nau Gâp nti ma khân ay may i nây, tă bơh Brah Huêng Ueh, jêh ri ăn geh nau rêh n'ho ro.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Yơn ma geh bunuyh aƀă ta phung khân ay may mâu ôh nsing ma Gâp.” Brah Yêsu ngơi ndri, yor ma Păng lĕ ơm gĭt bơh ntơm bu moh mâu nsing ma Păng, bu moh du huê bunuyh rlăng ma Păng.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Brah Yêsu lah tay: “Kơt ndri dâng Gâp lĕ mbơh ma khân ay may, lah Bơ̆ Gâp mâu ăn ôh, mâu geh ôh bunuyh hăn văch ta Gâp, du huê mâu ơm.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Ta nây geh ŏk bunuyh ta mpôl oh mon Păng nây ntơm plơ̆ jât kơi, mâu hôm tâng Păng.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Ndri dâng Brah Yêsu ôp 12 nuyh mpôl kôranh oh mon: “Ah khân may ŭch du bơh Gâp đŏng?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng ơh ma Păng: “Ơ Kôranh, hên mâu hôm ôh geh bunuyh êng đŏng. Nau May ngơi ăn hên geh nau rêh n'ho ro.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Hên lĕ nsing ma May, hên lĕ gĭt May i Nơm kloh ueh Brah Krist tă bơh Kôranh Brah.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lĕ kơih jêh khân may 12 nuyh, tih ma geh du huê ta mpôl khân may jêng bunuyh kôranh mpôl brah djơh.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Brah Yêsu ŭch ngơi ma Yuđas kon Simôn-Isakariyôt, yorlah ta 12 nuyh mpôl kôranh oh mon nây, geh du huê păng nuih ta nâm n'hâm kalơ ma Brah Yêsu.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.