João 6
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Jêh ri Brah Yêsu hăn glăt kăl ti nglao kuŏng Galilê, i bu kuăl đŏng dak nglao Tipêriah.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Geh bunuyh phung ŏk ngăn hăn tâng Păng nâng, yor ma say nau khlay Păng jan bah bunuyh ji kuet nơh.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Brah Yêsu hao ta yôk ndrel mpôl oh mon Păng gŭ rơp gơp ta nây.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Nôk nây nau nhêt ƀŭn n'hot phung Israel lĕ bơi tât.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Brah Yêsu ngơk măt say phung ƀon lan ŏk ngăn hăn ta Păng, jêh ri Păng lah ma Philip: “Ah ntŭk bân rvăt ndơ sông sa ma ăn phung ƀon lan i nây sa?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Dâng Brah Yêsu ôp Philip kơt nây, gay ma rlong Philip, yorlah Păng lĕ ơm gĭt jêh moh ndơ Păng ŭch jan.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Philip ơh ma Brah Yêsu: “Bol lah sŏ prăk 200 prăk kăk rvăt nŭmpăng ăn khân păng sa mâu tŏng ôh, bol lah tâm pă đê̆ đê̆ kađôi mâu ăp bunuyh đŏng.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Geh du huê oh mon rnha Ŏndrê, i oh Pêtrôs, mbơh ma Brah Yêsu:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Ta dja geh du huê kon se bu klô, păng geh prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka jê̆. Yơn ma lah geh du nây dơm, gĭt ma tŏng lah bunuyh dŭt ŏk dja?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Brah Yêsu lah: “Mbơh ăn khân păng gŭ.” Ta ntŭk nây geh ŏk rêp nse, jêh ri khân păng leo băl gŭ rơp gơp ta rêp i nây. Ŏk bunuyh klăp lah 5000 nuyh, kơp phung bu klô dơm.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Brah Yêsu sŏ nŭmpăng i nây, lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri pă ăn ma dâng lĕ bunuyh gŭ ta nây, Păng pă ka jê̆ kơt nây đŏng, dah khân păng nơm ŭch.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Tât lĕ hơm khân păng sa, Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Khân may hăn rgum nŭmpăng i rmeh tă sa, lơi ôh ăn roh đê̆.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Jêh ri mpôl oh mon hăn rgum nŭmpăng rmeh tă sa prăm mlŏm nŭmpăng i phung ƀon lan sa nây nơh geh 12 sah bêng bêng.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Tât ma phung ƀon lan say nau khlay Brah Yêsu de jan i nây, khân păng tâm lah: “Păng i nây ngăn ro bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah i Môsê lĕ nchih kăl e nơh: ‘Păng mra văch ta neh ntu dja’.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Jêh ri phung ƀon lan geh nau mân ŭch nchâp Brah Yêsu jan kađăch. Păng gĭt nau mân khân păng nây, ndri dâng Păng du lôh bơh ntŭk nây hao tay ta kalơ yôk gŭ du huê êng.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Tât bri lĕ kêng măng, mpôl oh mon Brah Yêsu hăn jŭr a dak nglao kuŏng.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Tât trôk lĕ ngo, ê hŏ ôh say Brah Yêsu hăn ta khân păng. Jêh ri khân păng hao ncho duk hăn ta ƀon Kapơnŭm kăl ti dak ri.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Geh sial phŭt dŭt hô, jêh ri dak rbuh dŭt dăng.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Tât khân păng vah duk lĕ ngai klăp lah geh prăm prao kilômet, say Brah Yêsu brô̆ ta kalơ dak nây, hăn dăch jât duk dja, khân păng klach nsŏr dŭt hô ngăn.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp ya, lơi ta klach ôh.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Jêh nây mpôl oh mon ŭch rom Păng ncho ta kalơ duk nây, jêh ri dô ma tât kăl ti dak ro ta ntŭk khân păng ŭch hăn nây.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Tât ôi tay phung ƀon lan hôm gŭ ta ntŭk khân păng sa nŭmpăng nơh, mâu vât ôh mâu say Brah Yêsu, yorlah a măng nơh dơn geh du mlŏm duk mpôl oh mon ncho dơm, mâu đŏng say Brah Yêsu ncho ndrel mpôl oh mon Păng ta duk i nây.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Jêh ri geh duk aƀă tă bơh ƀon Tipêriah, nsrŭng dăch kêng ntŭk phung khân păng sa nŭmpăng jêh Brah Yêsu lah ueh ma Kôranh Brah ri nơh.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Nôk phung ƀon lan uănh mâu ôh say Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon ta nây, phung khân păng leo băl ncho duk hăn ta ƀon Kapơnŭm, gay ma tâng joi Brah Yêsu.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Tât ma say Brah Yêsu mpeh kăl ti dak ri, khân păng ôp Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, dah ơm tât May ta dja nơh mêh?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, khân ay may tâng joi Gâp, mâu geh ôh yor ma khân ay may lĕ say nđâp ma gĭt vât nau khlay. Khân ay may tâng joi Gâp, yor ma khân ay may lĕ hơm sa nŭmpăng nây nơh dơm.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Lơi ôh jan kar gay ma geh ndơ sông sa i blao ôm, jan hŏm kar gay ma geh ndơ sông sa hôm n'ho ro, ndrel ma ăn nau rêh n'ho ro, jêng ndơ sông sa Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ăn ma khân ay may, yorlah Kôranh Brah i Bơ̆ Gâp ăn nau dơi ma Gâp jan.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Khân păng ôp Brah Yêsu: “Lah ndri mơm hên jan, gay ma jan kar Kôranh Brah ŭch ri mêh?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ăn khân ay may nsing ma Gâp i nơm Kôranh Brah de lĕ njuăl ăn văch, i nây jêng nau jan kar Păng ŭch.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Khân păng ôp tay Brah Yêsu: “Lah ndri moh ndơ nau khlay May jan ăn hên gĭt say, gay ma hên nsing ma May? Moh ƀă ndơ May jan mêh?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Phung u che bân lĕ jêh sa ndơ sông sa i rnha ‘Mana’ ta bri rdah, jêng di đah Nau Kôranh Brah Ngơi: ‘Môsê ăn ndơ sông sa Mana tă bơh kalơ trôk khân pre ma sa’.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, mâu geh ôh Môsê ăn nŭmpăng tă bơh kalơ trôk i nây, i ngăn Bơ̆ Gâp ăn. Jêh ri aƀaơ dja Păng ŭch ăn ma khân ay may nŭmpăng tă bơh kalơ trôk i jêng nŭmpăng ngăn ngên.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Nŭmpăng i Kôranh Brah de ăn aƀaơ dja nây, jêng Nơm jŭr tă bơh kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah, gay ma ăn nau rêh n'ho ro ma dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Khân păng lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, dăn nŭmpăng i May ngơi i ri ăn ma hên mro mrăng ơ.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Brah Yêsu lah: “Gâp dja jêng tâm ban ma nŭmpăng i ăn nau rêh. Bu moh tâng joi Gâp mâu hôm ôh ji ngot, bu moh nsing ma Gâp mâu hôm đŏng ji hir.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Yơn ma lĕ Gâp mbơh ma khân ay may: ‘Khân ay may lĕ say Gâp, tih ma hôm mâu nsing ma Gâp’.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Bu moh lĕ Bơ̆ Gâp de ăn ma Gâp, hăn ran a Gâp ro, jêh ri bu moh hăn ran a Gâp, n'hêl nanê̆ ngăn Gâp mâu ôh ntrŭt păng.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Gâp jŭr tă bơh kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah nơh, gay ma jan tâng nau Kôranh Brah ŭch Nơm tơm njuăl ăn Gâp văch, Gâp mâu ôh văch gay ma jan tâng nau Gâp nơm ŭch.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Dja nau ŭch Kôranh Brah Nơm tơm njuăl Gâp văch: Dâng lĕ bunuyh i Păng ăn ma Gâp, Păng ŭch Gâp ăn dâk rêh tay tât nar n'glĕ dŭt tay, Păng đă Gâp lơi ta ăn roh khân păng, du huê mâu ơm.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Dja nau ŭch Bơ̆ Gâp: Bu moh say Gâp i Kon Păng, jêh ri nsing ma Gâp, geh nau rêh n'ho ro. Jêh ri Gâp jan bunuyh i nây ăn dâk rêh tay tât nar n'glĕ dŭt.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ta nây mpôl kôranh phung Israel geh nau ngơi ŏk bâr njâr sêk ma Brah Yêsu, yor ma tăng nau Păng lah: “Gâp jêng nŭmpăng jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Khân păng tâm lah: “Ơm mâu di lah Păng i nây rnha Yêsu hiah? Păng kon Yôsep, mê̆ bơ̆ Păng lĕ bân năl đŏng. Mơm dâng Păng lah êng săk Păng nơm jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Brah Yêsu lah khân păng: “Khân may lơi hôm ôh ngơi ŏk bâr njâr sêk ndrăng khân may nơm!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mâu geh ôh du huê bunuyh hăn văch ta Gâp, lah Bơ̆ Gâp Nơm tơm njuăl Gâp mâu leo păng văch ta Gâp. Jêh ri Gâp jan ăn păng dâk rêh tay tât nar n'glĕ dŭt.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lĕ nchih jêh kăl e nơh: ‘Dâng lĕ bunuyh Kôranh Brah nơm mra ntŭm nti dadê’. Bu moh tăng nau Bơ̆ Gâp, jêh ri sŏ dơn nau Păng ntŭm nti, bunuyh i nây hăn ran a Gâp đŏng.
45 Está escrito nos profetas:
46 Mâu geh ôh du huê bunuyh lĕ say Bơ̆ Gâp. Geh Nơm i Kôranh Brah njuăl i nây, Nơm i nây dơm lĕ say Kôranh Brah.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may: Bu moh nsing ma Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Gâp dja nŭmpăng ăn nau rêh.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Phung u che khân may sa ndơ sông sa Mana nôk gŭ ta bri rdah, yơn ma dâng lĕ khân păng khât lĕ phiao đŏng.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Lŏng nŭmpăng nau Gâp ngơi dja, jêng nŭmpăng jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah. Bu moh sa, păng i nây mâu khât ôh.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Gâp i dja nŭmpăng ăn nau rêh jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah. Bu moh sa nŭmpăng i dja, geh nau rêh n'ho ro. Nŭmpăng dja, jêng săk jăn Gâp nơm khât sơm ntang, gay ma ăn dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja geh nau rêh.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Mpôl kôranh phung Israel tâm rlăch hô ngăn, khân păng tâm lah: “Mơm dâng Bunuyh i nây Păng blao ăn bân sa săk jăn Păng nơm?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, lah khân may mâu ôh sa săk jăn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, ndrel ma mâu ôh nhêt mham Gâp, khân may mâu ôh geh nau rêh.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Bu moh sa săk jăn Gâp, ndrel ma nhêt mham Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro, jêh ri tât nar n'glĕ dŭt tay Gâp jan ăn păng dâk rêh tay đŏng.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Yorlah săk jăn Gâp jêng ndơ sông sa ngăn ngên, ndrel ma mham Gâp jêng ndơ nhêt ngăn ngên đŏng.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Bu moh sa săk jăn Gâp, ndrel ma nhêt mham Gâp, păng i nây gŭ ta Gâp nâng, jêh ri Gâp gŭ ta păng i nây đŏng.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Bơ̆ Gâp nơm i tơm nau rêh, Păng njuăl Gâp văch ta dja. Gâp rêh yor tă bơh Păng, tâm ban đŏng bu moh sa săk jăn Gâp, bunuyh i nây rêh yor tă bơh Gâp.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Gâp dja nŭmpăng jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah, bu moh sa nŭmpăng dja geh nau rêh n'ho ro. Nŭmpăng i dja mâu di ôh kơt nŭmpăng phung u che khân may sa ta bri rdah nơh, khân păng sa, jêh ri hôm khât lĕ phiao.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Brah Yêsu ngơi dâng lĕ nau i nây, dôl Păng gŭ nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel ta ƀon Kapơnŭm.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Lôch jêh nau Brah Yêsu nti nây, geh ŏk oh mon Păng tâm lah: “Dâng lĕ nau nti i nây jêr ngăn, mâu geh ôh bunuyh blao sŏ dơn.”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yơn ma Brah Yêsu lĕ gĭt moh ndơ oh mon Păng ngơi ŏk bâr njâr sêk, Păng lah: “Lah ndri dâng lĕ nau i nây, jan ăn khân ay may roh nau nsing ma Gâp bơh?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Lah ndri mơm khân ay may mân, lah khân ay may say Gâp i kon bunuyh tă bơh Kôranh Brah hao sât gŭ ta ntŭk Gâp gŭ a lor nơh?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Brah Huêng Ueh ăn geh nau rêh n'ho ro, ndơ bunuyh jan ta neh ntu dja mâu ôh kơl ma nau rêh n'ho ro. Dâng lĕ nau Gâp nti ma khân ay may i nây, tă bơh Brah Huêng Ueh, jêh ri ăn geh nau rêh n'ho ro.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Yơn ma geh bunuyh aƀă ta phung khân ay may mâu ôh nsing ma Gâp.” Brah Yêsu ngơi ndri, yor ma Păng lĕ ơm gĭt bơh ntơm bu moh mâu nsing ma Păng, bu moh du huê bunuyh rlăng ma Păng.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Brah Yêsu lah tay: “Kơt ndri dâng Gâp lĕ mbơh ma khân ay may, lah Bơ̆ Gâp mâu ăn ôh, mâu geh ôh bunuyh hăn văch ta Gâp, du huê mâu ơm.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Ta nây geh ŏk bunuyh ta mpôl oh mon Păng nây ntơm plơ̆ jât kơi, mâu hôm tâng Păng.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ndri dâng Brah Yêsu ôp 12 nuyh mpôl kôranh oh mon: “Ah khân may ŭch du bơh Gâp đŏng?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng ơh ma Păng: “Ơ Kôranh, hên mâu hôm ôh geh bunuyh êng đŏng. Nau May ngơi ăn hên geh nau rêh n'ho ro.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Hên lĕ nsing ma May, hên lĕ gĭt May i Nơm kloh ueh Brah Krist tă bơh Kôranh Brah.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lĕ kơih jêh khân may 12 nuyh, tih ma geh du huê ta mpôl khân may jêng bunuyh kôranh mpôl brah djơh.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Brah Yêsu ŭch ngơi ma Yuđas kon Simôn-Isakariyôt, yorlah ta 12 nuyh mpôl kôranh oh mon nây, geh du huê păng nuih ta nâm n'hâm kalơ ma Brah Yêsu.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.