Hebreus 12
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Dâng lĕ khân păng i nsing nâp ma Kôranh Brah kăl e nây nơh, aƀaơ dja tâm ban ma gŭ uănh jŭm bân, lah ndri ăn bân mƀăr lơi dâng lĕ ndơ i rkhuak bân ta nau nsing, ndrel ma nau tih i ŭch krêp ta bân, jêh ri ăn bân nsrôyh gŭ ngao ăn tâm di đah Kôranh Brah ŭch, tâm ban ma bunuyh nsrôyh nchuăt ta nau tâm rlong.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Ăn uănh nâng jât Brah Yêsu i nơm tơm nau nsing hŏ, nau bân nsing tă bơh Păng, jêh ri Păng sơm kơl bân ăn geh nau nsing dŭt nâp đŏng. Păng sŏ dơn nau jêr jŏt ta si tâm rkăng, Păng mâu ôh klach nau đit prêng ma nau i nây, yorlah Păng mân ma nau răm maak i hôm jât năp tay, jêh ri aƀaơ dja Păng lĕ gŭ jêh bơh ma rnơl kađăch Kôranh Brah nơm.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Lah ndri ăn khân ay may kah gĭt ma Brah Yêsu i lĕ gŭ nâp jêh nôk phung bunuyh tih tâm rdâng đah Păng, gay ma khân ay may lơi ôh dâl ta nuih n'hâm, lơi ôh roh nau rnơm.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Ta nau tâm lơh đah nau tih, khân ay may ê hŏ ôh gŭ tâm rdâng tât ma khât nchai mham.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Ơm khân ay may lĕ chuêl ƀah nau i lĕ geh nchih, jêh ri kuăl khân ay may kon kơt nđa?:
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Yorlah Kôranh Brah ƀăp ntŭm bu moh i lĕ Păng rŏng jêh,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Ăn khân ay may nsrôyh gŭ ta nau jêr jŏt, nau i nây jêng tâm ban ma nau ƀăp ntŭm. Ta nau i nây nhhơ Kôranh Brah lĕ kơp khân ay may jêng kon Păng, yorlah mâu geh ôh bơ̆ mâu ƀăp ntŭm ma kon.
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Dâng lĕ kon Kôranh Brah mâp ma nau ƀăp ntŭm dadê, lah khân ay may mâu ôh mâp nau ƀăp ntŭm, khân ay may jêng kon nklă dơm, mâu ôh kon Păng ngăn.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Bơ̆ bân ta neh ntu dja vay ƀăp ntŭm bân, jêh ri bân hôm klach yơk ma păng đŏng. Lah ndri rlau ma i nây jât, ăn bân iăt nau Kôranh Brah ƀăp ntŭm i jêng Bơ̆ bân ta kalơ trôk, jêh ri bân geh nau rêh n'ho ro.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Bơ̆ bân ta neh ntu dja ƀăp ntŭm bân du ƀlât dơm, tâng i nau păng mân geh khlay ma bân. Yơn ma Kôranh Brah ƀăp ntŭm bân, gay ma geh khlay ma bân ngăn, gay ma bân gŭ ndrel Păng ta nau kloh ueh Păng nơm.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Nau ƀăp ntŭm nây ăn bân geh nau ji nau rngot, mâu ôh ăn bân geh nau răm maak. Yơn ma bơh kơi nây bu moh i lĕ sŏ dơn jêh nau ƀăp ntŭm kơt nây, păng i nây jêng geh play, geh nau đăp mpăn, gŭ rêh sŏng.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Lah ndri ăn ndjôt nâp hŏm nau nsing tâm ban ma ‘Ăn yơr ti rbăn, nđâp ma ăn nsŏng kômŏk khân ay may ăn nâp đŏng’
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Jêh ri kơt lĕ geh nchih: ‘Ndrăp hŏm trong sŏng gay ma khân ay may dơh hăn’, ăn jan tâng nau nti i di nâng, gay ma bunuyh i rdja ta nau nsing i tâm ban ma bunuyh rven jŏng, mâu ôh bah nsing, yơn ma geh nau nsing lơ ma nâp, tâm ban ma bah ji jŏng.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Ăn nsrôyh nau gŭ ueh đăp mpăn ndrel ma dâng lĕ bunuyh dô, nđâp ma nsrôyh gŭ rêh kloh ueh, yorlah bu moh i mâu gŭ rêh kloh ueh, mâu ôh dơi gŭ ndrel Kôranh Yêsu jât năp tay.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Ăn tâm kơl ndrăng khân ay may nơm, gay ma lơi ôh geh du huê i mâu ôh sŏ dơn nau ueh Kôranh Brah. Lơi ôh geh bunuyh ta mpôl khân ay may i mâu ôh ŭch sŏ dơn nau ueh Kôranh Brah, bunuyh i nây tâm ban ma tơm khêh jan jêr ta mpôl khân ay may, klach lah mplum nau tih ăn ma bunuyh a êng ŏk jât.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Njrăng hŏm lơi ăn geh bunuyh tâm dŏng ta mpôl khân ay may, lơi ôh geh bunuyh ta mpôl khân ay may i mưch ma nau Kôranh Brah tâm ban ma Êsao i lĕ tăch lơi i nau khlay păng nơm kon bôk dak, yor ma kơnh geh ma ndơ sông sa i du ngan nây dơm.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Khân ay may lĕ gĭt đŏng, tât bơh kơi nây păng nhhuach ndơ păng lĕ jan nây nơh, păng kơnh hô ngăn sŏ dơn nau geh jêng tă bơh bơ̆ păng nơm i di ma kon bu klô dak bôk sŏ dơn. Bol lah păng dăn hô ngăn nđâp ma hor dak măt kađôi, kŏ mâu ôh dơi rgâl ndơ i lĕ jan nơh.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Nau khân ay may hăn dăch a Kôranh Brah aƀaơ dja, êng băl ma nau phung Israel gŭ ta yôk Sinai, jêng yôk i ntŭk Kôranh Brah tâm rnglăp đah khân păng nơh. Yôk i nây dơi pah ma ti, geh ŭnh hit, geh ngo chêk kôlăk, ndrel ma geh phŭt sial đŏng,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 geh tăng nteh nŭng dŭt dăng, ndrel ma geh tăng nteh bŏr i ăn khân păng klach, tât ma khân păng dăn Kôranh Brah hô ngăn lơi hôm ăn Kôranh Brah ngơi jât đah khân păng,
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 yorlah khân păng mâu ôh dơi ăt ma nau Kôranh Brah de đă kơt nđa: ‘Bu moh i pah yôk dja, bol lah mpômpa (siŭm) dơm kađôi, iăt ma sŏ lŭ ntŭp ăn khât’.
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Ndơ i khân păng say nây klach dŭt hô ngăn, ndri dâng Môsê lah: ‘Gâp klach nsŏr dŭt hô ngăn’.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Yơn ma khân ay may lĕ hăn dăch a Kôranh Brah ngăn, tâm ban ma hăn ta yôk Siôn ta ƀon kuŏng Kôranh Brah nơm Păng i rêh ngăn, ta ƀon kuŏng Yêrusalem i ta kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah nơm, ta ntŭk geh phung tông păr ŏk rmưn rsen gŭ rƀŭn ma nau răm maak,
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 jêng ntŭk gŭ gum phung kon Kôranh Brah i Păng kơp jêng kon dak bôk dadê, nđâp ma geh nchih rnha săk ta kalơ trôk. Khân ay may lĕ hăn dăch a Kôranh Brah i Kôranh phat dôih dâng lĕ bunuyh, lĕ hăn ta ntŭk phung i nsing ê lor ma khân păng khât nơh, i lĕ jêng tâm di keh.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Khân ay may lĕ hăn dăch a Brah Yêsu jêng Nơm leo ma tâm rnglăp mhe bân đah Kôranh Brah, khân ay may lĕ sŏ dơn mham Brah Yêsu, i mham ăn bân rklaih bơh nau Kôranh Brah tê̆ dôih, mham i nây geh khlay rlau ma mham Abel jât, yorlah mham Abel jêng mbên ma nau Kôranh Brah tê̆ dôih dơm.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Ăn njrăng hŏm, lơi rlăch ôh ma Kôranh Brah i ngơi đah khân ay may. Lah phung Israel i mâu iăt nau Môsê ntŭm nti ta neh ntu dja kăl e nơh, lĕ mâu klaih ôh bơh dôih khân păng nơh, lah ndri lŏng bân i dja, i lĕ tăng nau Kôranh Brah nơm ntŭm nti ta Brah Yêsu tă bơh kalơ trôk i ntŭk Păng nơm, ƀŏn lơ hô rlau ma i nây ƀah mâu dơi klaih?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Bơh ntơm nơh nôk Kôranh Brah ngơi ta yôk Sinai neh ntu n'găr hô ngăn, yơn ma rnôk aƀaơ dja Păng ton kơt nđa ta nau Păng ngơi: ‘Jât năp tay, Gâp mra ăn trôk geh n'găr đŏng, mâu ôh dơn ma neh ntu dơm geh n'găr’.
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Jêh ri nau lah i dja: ‘Nar jât năp tay’, mbơh ăn gĭt, dâng lĕ ndơ i Kôranh Brah njêng nơh n'găr, jêh ri roh lĕ phiao, gay ma ndơ i mâu blao n'găr dơm hôm e kơn.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Yor ma bân sŏ dơn du bri dak Kôranh Brah i mâu blao n'găr nây, lah ndri ăn bân lah ueh Kôranh Brah, jêh ri ăn bân sơm kơl jan kar hŏm ma Păng, tâng nau Păng ŭch, ndrel ma klach yơk ma Păng,
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 yorlah Kôranh Brah i bân yơk mbah, nau Păng tê̆ dôih tâm ban ma ŭnh sa lêk lĕ phiao.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.