Hebreus 12
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARIB
1 Dâng lĕ khân păng i nsing nâp ma Kôranh Brah kăl e nây nơh, aƀaơ dja tâm ban ma gŭ uănh jŭm bân, lah ndri ăn bân mƀăr lơi dâng lĕ ndơ i rkhuak bân ta nau nsing, ndrel ma nau tih i ŭch krêp ta bân, jêh ri ăn bân nsrôyh gŭ ngao ăn tâm di đah Kôranh Brah ŭch, tâm ban ma bunuyh nsrôyh nchuăt ta nau tâm rlong.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Ăn uănh nâng jât Brah Yêsu i nơm tơm nau nsing hŏ, nau bân nsing tă bơh Păng, jêh ri Păng sơm kơl bân ăn geh nau nsing dŭt nâp đŏng. Păng sŏ dơn nau jêr jŏt ta si tâm rkăng, Păng mâu ôh klach nau đit prêng ma nau i nây, yorlah Păng mân ma nau răm maak i hôm jât năp tay, jêh ri aƀaơ dja Păng lĕ gŭ jêh bơh ma rnơl kađăch Kôranh Brah nơm.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Lah ndri ăn khân ay may kah gĭt ma Brah Yêsu i lĕ gŭ nâp jêh nôk phung bunuyh tih tâm rdâng đah Păng, gay ma khân ay may lơi ôh dâl ta nuih n'hâm, lơi ôh roh nau rnơm.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Ta nau tâm lơh đah nau tih, khân ay may ê hŏ ôh gŭ tâm rdâng tât ma khât nchai mham.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Ơm khân ay may lĕ chuêl ƀah nau i lĕ geh nchih, jêh ri kuăl khân ay may kon kơt nđa?:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Yorlah Kôranh Brah ƀăp ntŭm bu moh i lĕ Păng rŏng jêh,
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Ăn khân ay may nsrôyh gŭ ta nau jêr jŏt, nau i nây jêng tâm ban ma nau ƀăp ntŭm. Ta nau i nây nhhơ Kôranh Brah lĕ kơp khân ay may jêng kon Păng, yorlah mâu geh ôh bơ̆ mâu ƀăp ntŭm ma kon.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Dâng lĕ kon Kôranh Brah mâp ma nau ƀăp ntŭm dadê, lah khân ay may mâu ôh mâp nau ƀăp ntŭm, khân ay may jêng kon nklă dơm, mâu ôh kon Păng ngăn.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Bơ̆ bân ta neh ntu dja vay ƀăp ntŭm bân, jêh ri bân hôm klach yơk ma păng đŏng. Lah ndri rlau ma i nây jât, ăn bân iăt nau Kôranh Brah ƀăp ntŭm i jêng Bơ̆ bân ta kalơ trôk, jêh ri bân geh nau rêh n'ho ro.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Bơ̆ bân ta neh ntu dja ƀăp ntŭm bân du ƀlât dơm, tâng i nau păng mân geh khlay ma bân. Yơn ma Kôranh Brah ƀăp ntŭm bân, gay ma geh khlay ma bân ngăn, gay ma bân gŭ ndrel Păng ta nau kloh ueh Păng nơm.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Nau ƀăp ntŭm nây ăn bân geh nau ji nau rngot, mâu ôh ăn bân geh nau răm maak. Yơn ma bơh kơi nây bu moh i lĕ sŏ dơn jêh nau ƀăp ntŭm kơt nây, păng i nây jêng geh play, geh nau đăp mpăn, gŭ rêh sŏng.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Lah ndri ăn ndjôt nâp hŏm nau nsing tâm ban ma ‘Ăn yơr ti rbăn, nđâp ma ăn nsŏng kômŏk khân ay may ăn nâp đŏng’
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Jêh ri kơt lĕ geh nchih: ‘Ndrăp hŏm trong sŏng gay ma khân ay may dơh hăn’, ăn jan tâng nau nti i di nâng, gay ma bunuyh i rdja ta nau nsing i tâm ban ma bunuyh rven jŏng, mâu ôh bah nsing, yơn ma geh nau nsing lơ ma nâp, tâm ban ma bah ji jŏng.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Ăn nsrôyh nau gŭ ueh đăp mpăn ndrel ma dâng lĕ bunuyh dô, nđâp ma nsrôyh gŭ rêh kloh ueh, yorlah bu moh i mâu gŭ rêh kloh ueh, mâu ôh dơi gŭ ndrel Kôranh Yêsu jât năp tay.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Ăn tâm kơl ndrăng khân ay may nơm, gay ma lơi ôh geh du huê i mâu ôh sŏ dơn nau ueh Kôranh Brah. Lơi ôh geh bunuyh ta mpôl khân ay may i mâu ôh ŭch sŏ dơn nau ueh Kôranh Brah, bunuyh i nây tâm ban ma tơm khêh jan jêr ta mpôl khân ay may, klach lah mplum nau tih ăn ma bunuyh a êng ŏk jât.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Njrăng hŏm lơi ăn geh bunuyh tâm dŏng ta mpôl khân ay may, lơi ôh geh bunuyh ta mpôl khân ay may i mưch ma nau Kôranh Brah tâm ban ma Êsao i lĕ tăch lơi i nau khlay păng nơm kon bôk dak, yor ma kơnh geh ma ndơ sông sa i du ngan nây dơm.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Khân ay may lĕ gĭt đŏng, tât bơh kơi nây păng nhhuach ndơ păng lĕ jan nây nơh, păng kơnh hô ngăn sŏ dơn nau geh jêng tă bơh bơ̆ păng nơm i di ma kon bu klô dak bôk sŏ dơn. Bol lah păng dăn hô ngăn nđâp ma hor dak măt kađôi, kŏ mâu ôh dơi rgâl ndơ i lĕ jan nơh.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Nau khân ay may hăn dăch a Kôranh Brah aƀaơ dja, êng băl ma nau phung Israel gŭ ta yôk Sinai, jêng yôk i ntŭk Kôranh Brah tâm rnglăp đah khân păng nơh. Yôk i nây dơi pah ma ti, geh ŭnh hit, geh ngo chêk kôlăk, ndrel ma geh phŭt sial đŏng,
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 geh tăng nteh nŭng dŭt dăng, ndrel ma geh tăng nteh bŏr i ăn khân păng klach, tât ma khân păng dăn Kôranh Brah hô ngăn lơi hôm ăn Kôranh Brah ngơi jât đah khân păng,
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 yorlah khân păng mâu ôh dơi ăt ma nau Kôranh Brah de đă kơt nđa: ‘Bu moh i pah yôk dja, bol lah mpômpa (siŭm) dơm kađôi, iăt ma sŏ lŭ ntŭp ăn khât’.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Ndơ i khân păng say nây klach dŭt hô ngăn, ndri dâng Môsê lah: ‘Gâp klach nsŏr dŭt hô ngăn’.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Yơn ma khân ay may lĕ hăn dăch a Kôranh Brah ngăn, tâm ban ma hăn ta yôk Siôn ta ƀon kuŏng Kôranh Brah nơm Păng i rêh ngăn, ta ƀon kuŏng Yêrusalem i ta kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah nơm, ta ntŭk geh phung tông păr ŏk rmưn rsen gŭ rƀŭn ma nau răm maak,
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 jêng ntŭk gŭ gum phung kon Kôranh Brah i Păng kơp jêng kon dak bôk dadê, nđâp ma geh nchih rnha săk ta kalơ trôk. Khân ay may lĕ hăn dăch a Kôranh Brah i Kôranh phat dôih dâng lĕ bunuyh, lĕ hăn ta ntŭk phung i nsing ê lor ma khân păng khât nơh, i lĕ jêng tâm di keh.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Khân ay may lĕ hăn dăch a Brah Yêsu jêng Nơm leo ma tâm rnglăp mhe bân đah Kôranh Brah, khân ay may lĕ sŏ dơn mham Brah Yêsu, i mham ăn bân rklaih bơh nau Kôranh Brah tê̆ dôih, mham i nây geh khlay rlau ma mham Abel jât, yorlah mham Abel jêng mbên ma nau Kôranh Brah tê̆ dôih dơm.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Ăn njrăng hŏm, lơi rlăch ôh ma Kôranh Brah i ngơi đah khân ay may. Lah phung Israel i mâu iăt nau Môsê ntŭm nti ta neh ntu dja kăl e nơh, lĕ mâu klaih ôh bơh dôih khân păng nơh, lah ndri lŏng bân i dja, i lĕ tăng nau Kôranh Brah nơm ntŭm nti ta Brah Yêsu tă bơh kalơ trôk i ntŭk Păng nơm, ƀŏn lơ hô rlau ma i nây ƀah mâu dơi klaih?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Bơh ntơm nơh nôk Kôranh Brah ngơi ta yôk Sinai neh ntu n'găr hô ngăn, yơn ma rnôk aƀaơ dja Păng ton kơt nđa ta nau Păng ngơi: ‘Jât năp tay, Gâp mra ăn trôk geh n'găr đŏng, mâu ôh dơn ma neh ntu dơm geh n'găr’.
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Jêh ri nau lah i dja: ‘Nar jât năp tay’, mbơh ăn gĭt, dâng lĕ ndơ i Kôranh Brah njêng nơh n'găr, jêh ri roh lĕ phiao, gay ma ndơ i mâu blao n'găr dơm hôm e kơn.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Yor ma bân sŏ dơn du bri dak Kôranh Brah i mâu blao n'găr nây, lah ndri ăn bân lah ueh Kôranh Brah, jêh ri ăn bân sơm kơl jan kar hŏm ma Păng, tâng nau Păng ŭch, ndrel ma klach yơk ma Păng,
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 yorlah Kôranh Brah i bân yơk mbah, nau Păng tê̆ dôih tâm ban ma ŭnh sa lêk lĕ phiao.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.