Gênesis 32

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yakôp dâk hăn jât năp jât, jêh ri geh phung tông păr Kôranh Brah tâm mâp đah păng.
1 Jacó prossegui o seu caminho e encontrou uns anjos de Deus.
2 Tât ma Yakôp say phung tông păr nây, păng lah: “Ntŭk dja jêng ntŭk phung tông păr Kôranh Brah gŭ ro” jêh ri păng rnha ntŭk nây: «Mahanem», geh nau khlay lah «Geh bar phung gŭ ta nây».
2 Ao vê-los, exclamou: "É aqui o acampamento de Deus!" Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Yakôp đă mpôl bunuyh ntơyh nau păng hăn lor tâm mâp đah Êsao nô păng ta ntŭk Êđŏm, bri Sêir ri.
3 Despachou diante de si mensageiros a seu irmão Esaú, na terra de Seir, nos campos de Edom.
4 Yakôp lah ma mpôl i nây: “Khân may mbơh kơt nđa ma Êsao kôranh gâp tay: «Yakôp i bunuyh sơm kơl jan kar may, păng đă hên mbơh kơt nđa: «Gâp man ma gŭ ndrel Laƀan tât nar dja.
4 E deu-lhes esta ordem: "Eis o que direis ao meu senhor Esaú: Assim fala o teu servo Jacó: Habitei em casa de Labão onde estive até o dia de hoje.
5 Gâp geh ndrôk, geh seh lia, geh be biăp, geh be, ndrel ma geh bunuyh sơm kơl jan kar bu ur bu klô ŏk đŏng. Aƀaơ dja gâp đă bu hăn mbơh ma may i kôranh gâp, gay ma may yô̆ gâp»”.
5 Possuo bois, jumentos, ovelhas, servos e servas, e mando agora anunciá-lo ao meu senhor para encontrar graça diante dele."
6 Jêh ri mpôl i păng đă hăn nây, plơ̆ sât mbơh nkoch ma Yakôp: “Lĕ jêh hên tâm mâp đah Êsao nô may. Păng hăn tâm mâp đah may đŏng, ndrel ma leo băl 400 nuyh hăn ndrel păng nơm”.
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: "Fomos ter com Esaú: ele vem ao teu encontro com quatrocentos homens."
7 Yakôp klach rvê hô ngăn, jêh ri păng tâm pă ntŭk gŭ bar mpôl, ndrôk, be biăp, be, ndrel ma seh samô păng tâm pă bar mpôl đŏng,
7 Jacó foi tomado de pavor e de angústia. Dividiu em dois grupos a gente que estava com ele, assim como as ovelhas, os bois e os camelos.
8 yorlah păng mân, lah Êsao lơh du ntŭk, hôm du ntŭk đŏng klaih.
8 "Se Esaú, disse ele consigo, atacar um dos grupos e o destruir, ao menos o outro se salvará."
9 Yakôp mbơh sơm ma Kôranh Brah: “Ơ Kôranh Brah i Abrahăm che gâp yơk mbah, i Isăk bơ̆ gâp yơk mbah, ơ Brah Yêhôva, May lĕ lah jêh ma gâp: «Hăn may plơ̆ sât hŏm ta bri che may nơm, ta ndŭl mpôl may nơm ri, Gâp mra jan ndơ ueh ma may».
9 Depois Jacó disse: "Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaac, Senhor que me dissesses: Volta para a tua terra, para o meio de tua parentela, e eu te beneficiarei,
10 Gâp dja bunuyh sơm kơl jan kar May dơm, mâu di May rŏng ma gâp răp jăp, ndrel ma gŭ ta gâp răp jăp tât dah dja ir ma gâp. Yorlah dôl gâp hăn glăt dak rlai Yôrđăn dja, gâp geh du mlŏm mŏng jra dơm, yơn ma aƀaơ dja gâp lĕ jêng bar mpôl ngăn.
10 eu sou indigno de todos os favores e de toda a fidelidade que tendes testemunhado ao vosso servo. Só tinha o meu bastão quando atravessei este Jordão, e eis que possuo agora dois acampamentos.
11 Dăn May kơl gâp, ăn gâp klaih bơh ti Êsao nô gâp, yorlah gâp klach păng tât ta dja, păng nkhât nhhang rnăk vâl gâp, nđâp ma bu ur kon se.
11 Salvai-me, eu vos peço, das mãos de meu irmão Esaú, pois temo que ele me venha atacar, sem poupar nem mãe nem filhos.
12 Yơn ma May lĕ lah jêh ma gâp: «Tay Gâp ăn nau ueh maak đăp mpăn ma may, tay Gâp jan rnoi deh may ăn bâk rơ̆ ŏk tâm ban ma choyh rŏ dak văch dak văr, mâu hôm blao kơp»”.
12 Entretanto, vós me dissestes: Eu te beneficiarei e tornarei tua posteridade inumerável como os grãos de areia do mar."
13 Măng nây păng bêch ta ntŭk nây. Păng sŏ drăp ndơ păng geh ƀă, ma ăn Êsao nô păng ri,
13 Jacó passou a noite naquele lugar. Escolheu entre os bens que possuía um presente para o seu irmão Esaú:
14 geh be me 200, be nkuŏng 20, be biăp me 200, be biăp nkuŏng 20
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 seh samô nđâp ma hôm kon pu toh 30, ndrôk me 40, ndrôk nkuŏng 10, seh lia me 20, ndrel ma seh lia nkuŏng 10.
15 trinta camelas com suas crias, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Păng ăn dâng lĕ mpômpa (siŭm) i nây ma phung bunuyh sơm kơl jan kar ma păng ri, tâng phung tâng phung êng êng, jêh ri păng lah ma mpôl sơm kơl jan kar ma păng nây: “Khân may hăn lor, leo mpômpa (siŭm) dja ăn tâm ƀah tâng phung tâng phung, gâp hăn bơh kơi”.
16 Entregou-os aos servos, cada rebanho à parte, e disse-lhes: "Ide adiante de mim, e haja uma distância entre cada rebanho."
17 Yakôp ntĭnh ma phung bunuyh sơm kơl jan kar ma păng nây, păng lah: “Lah Êsao nô gâp mâp khân may tay, lah păng ôp: «Bu moh kôranh may? Ah ntŭk brô̆ ntŭk hăn may? Mpômpa (siŭm) phung hăn bơh năp may nây bre moh?»
17 E deu esta ordem ao primeiro: "Quando meu irmão Esaú te encontrar e te perguntar quem és, aonde vais, e a quem pertence o rebanho que conduzes,
18 Ăn khân may lah ma păng kơt nđa: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) dja, mpômpa (siŭm) Yakôp bunuyh sơm kơl jan kar ma may nơm, păng ăn dâng lĕ mpômpa (siŭm) dja ma may, kôranh. Păng nơm hôm e brô̆ bơh kơi hên ri»”.
18 responderás: Pertence ao teu servo Jacó; é um presente que ele manda ao meu senhor Esaú; ele mesmo vem atrás de nós."
19 Yakôp đă ma dâng lĕ bunuyh i veng bơh kơi bơh kơi dâng lĕ phung mpômpa (siŭm) nây păng đă kơt nây dadê. Păng lah ma phung khân păng: “Nôk khân may mâp Êsao ri tay, ăn khân may mbơh ma păng kơt nây dadê yơ̆.
19 Deu a mesma ordem ao segundo, ao terceiro e a todos os que conduziam os rebanhos: "Quando encontrardes Esaú, disse ele, vós lhe direis a mesma coisa.
20 Khân may mbơh ma păng: «Yakôp bunuyh sơm kơl jan kar may hôm e brô̆ bơh kơi gâp ro»”. Yakôp jan kơt nây, yorlah păng mân: “Dâng lĕ ndơ gâp ăn bu leo ndjôt lor ma ăn nô gâp nây, gâp ŭch păng bah ji nuih ma gâp ro. Jêh ri tât gâp tâm mâp đah păng nơm tay, klăp lah păng rom gâp ma nau ueh”.
20 E direis que seu servo Jacó vos segue." "Eu o aplacarei, pensou ele, com este presente que me precede; e depois o verei pessoalmente; talvez me fará ele bom acolhimento."
21 Dâng lĕ mpômpa (siŭm) pre ăn nây bu leo ndjôt lor dadê, Yakôp nơm ri hôm bêch ta chun bok nây du măng.
21 Foi, pois, o presente adiante dele, e ele ficou aquela noite no acampamento.
22 Ta măng nây đŏng, Yakôp dâk leo lĕ ur păng bar hê, lĕ bu ur i sơm kơl jan kar ma bar hê ur păng nây, ndrel ma kon bu klô păng 11 nuyh ri hăn glăt n'hong dak Yapŭk plăng ntŭk thơl bu vay hăn.
22 Naquela mesma noite ele se levantou com suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e passou o vau do Jaboc.
23 Jêh păng njŭn ur kon păng nơm tât kăl ti dak ri lĕ phiao, păng đă bu hăn ntôh drăp ndơ păng nơm ri đŏng.
23 Tomou-os, e os fez passar a torrente com tudo o que lhe pertencia.
24 Yakôp hôm gŭ păng du huê êng ta nây. Ta măng nây geh du huê bu klô hăn tâm nhăt đah păng n'ho ma tât ang ôi.
24 Jacó ficou só; e alguém lutava com ele até o romper da aurora.
25 Tât ma bu klô nây Păng gĭt lah, Păng mâu ôh dơi đah Yakôp, jêh ri Păng lơh Yakôp ta plăng n'gang bŭt. Yakôp n'ho ma glet ro nôk khân păng tâm nhăt nây.
25 Vendo que não podia vencê-lo, tocou-lhe aquele homem na articulação da coxa e esta deslocou-se, enquanto Jacó lutava com ele.
26 Bu klô nây lah ma păng: “Ƀơk ăn Gâp sât, yorlah bri lĕ ang”. Yakôp ơh: “Gâp mâu ôh ƀơk May, tât May lĕ ăn nau geh jêng ma gâp ƀŏt mơ”.
26 E disse-lhe: "Deixa-me partir, porque a aurora se levanta." "Não te deixarei partir respondeu Jacó, antes que me tenhas abençoado."
27 Bu klô nây ôp Yakôp: “May mơm rnha?” Păng ơh: “Gâp rnha Yakôp”.
27 Ele perguntou-lhe: "Qual é o teu nome?" "Jacó."
28 Bu klô nây lah tay: “May mâu hôm ôh ntơ Yakôp jât, may ntơ Israel, yorlah may tâm nhăt đah Kôranh Brah, tâm nhăt đah bunuyh đŏng, lĕ dơi may”. «Israel», geh nau khlay lah «Păng tâm nhăt đah brah».
28 "Teu nome não será mais Jacó, tornou ele, mas Israel, porque lutaste com Deus e com os homens, e venceste." Jacó perguntou-lhe:
29 Yakôp ôp bu klô nây: “Dăn May mbơh rnha May ăn gâp gĭt”. Bu klô nây lah ma păng: “Moh may ôp ŭch gĭt rnha Gâp?” Jêh ri Păng ăn geh jêng ma Yakôp ta ntŭk nây.
29 "Peço-te que me digas qual é o teu nome." "Por que me perguntas o meu nome?", respondeu ele. E abençoou-o no mesmo lugar.
30 Yakôp tê̆ rnha ntŭk nây «Pêniel», geh nau khlay lah «Muh măt brah», yorlah păng lah: “Gâp lĕ say ma măt ngăn muh măt Kôranh Brah, yơn ma săk gâp nơm hôm e rêh”.
30 Jacó chamou àquele lugar Fanuel: "porque, disse ele, eu vi a Deus face a face, e conservei a vida".
31 Nar lĕ lôh, Yakôp lôh hăn bơh ntŭk Pênuel nây. Păng hăn đâl ndât đâl ndât, yorlah n'gang bŭt păng glet.
31 O sol levantava-se no horizonte, quando ele passou Fanuel. E coxeava de uma perna.
32 Kơt ndri dâng phung kon sau Israel tât aƀaơ dja, khân păng mâu ôh sa puăch mlay ta n'gang bŭt, yorlah lĕ Kôranh Brah lơh Yakôp ta plăng n'gang bŭt.
32 É por isso que os israelitas, ainda hoje, não comem o nervo da articulação da coxa, porque aquele homem tinha tocado nesse nervo da articulação da coxa de Jacó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.