Gálatas 4
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Gâp dăn lah, ta nau vay bân, bunuyh kon đơi i geh ndơ ndrây tă bơh mê̆ bơ̆ păng nơm, nôk păng hôm kon se, nau gŭ rêh păng i nây mâu ôh tâm tih ma bunuyh i jan dâk bu, yorlah hôm geh bunuyh mât uănh păng, bol lah păng jêng nơm kôranh ma dâng lĕ drăp ndơ ndrây i nây kađôi.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Păng i nây hôm gŭ ta nâm nơm i mât păng, ndrel ma ta nâm nơm kôranh mât uănh drăp ndơ i nây, n'ho ma tât di nar i bơ̆ păng lĕ tâm nal nơh.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Ê lor ma bân nsing ma Brah Krist, bân tâm ban ma kon se kơt nây đŏng, bân jêng dâk ma nau dơi brah êng êng i geh ta neh ntu dja.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Yơn ma tât di nar i Kôranh Brah lĕ ơm nal nơh, Kôranh Brah njŭn Kon Păng nơm ăn deh bơh du huê bu ur, jêh ri Păng gŭ rêh ta nâm nau vay Môsê đŏng,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 gay ma rklaih dâng lĕ bunuyh i gŭ ta nâm nau vay i nây, ăn jêng kon Kôranh Brah nơm ngăn.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Yor ma khân ay may lĕ jêng kon Kôranh Brah ngăn, Păng lĕ njŭn jêh Brah Huêng Ueh Brah Krist Kon Păng nơm gŭ ta nuih n'hâm khân ay may, ndri bân blao kuăl Păng: ‘Bơ̆’.
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Ndri dâng khân ay may mâu hôm ôh jêng dâk jât, lĕ jêng kon Kôranh Brah nơm. Lah khân ay may lĕ jêng kon ngăn, khân ay may mra sŏ dơn dâng lĕ nau i tâm ban ma ndơ ndrây i Kôranh Brah de ăn nây đŏng.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 A lor nơh khân ay may ê hŏ ôh gĭt năl Kôranh Brah, hôm jêng dâk ma brah êng êng i mâu di brah ngăn.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Yơn ma aƀaơ dja, khân ay may lĕ gĭt năl Kôranh Brah, ngơi du tong lah Kôranh Brah lĕ năl khân ay may, lah ndri mơm dâng khân ay may hôm ŭch plơ̆ tâm rnglăp tay ma phung brah i mâu ngăn nây, i rdja, i mâu geh nau khlay, jêh ri ŭch jan dâk ma khân păng du tơ̆ jât?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Gâp ngơi kơt nây, yor ma gâp say khân ay may hôm jan tâng nau vay Môsê kơp nar aƀă khlay rlau, khay aƀă khlay rlau, năm aƀă khlay rlau.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Gâp klach lah dâng lĕ ndơ i gâp lĕ jan kar rơah rgănh ma khân ay may nơh, jêng dơm dam.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Ơ oh nô ta nau nsing, gâp dăn hô ngăn khân ay may, ăn khân ay may gŭ ngao tâm ban ma gâp, yorlah gâp lĕ nsing ma Brah Yêsu, ndri gâp mâu hôm gŭ ta nâm nau vay, kơt gâp lĕ gŭ ngao kơt khân ay may mâu ôh jan tâng nau vay Môsê nơh đŏng. Khân ay may mâu geh ôh jan tih ma gâp, nôk gâp hăn a khân ay may dak bôk nơh.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Khân ay may lĕ gĭt jêh, nôk gâp mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma khân ay may nơh, gâp geh nau ji ta săk jăn.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Bol lah nau ji gâp i nây jan ăn khân ay may geh nau jêr jŏt kađôi, hôm khân ay may mâu mƀăr gâp, mâu uănh ƀơ̆ gâp đŏng, yơn ma khân ay may rom gâp tâm ban ma rom tông păr Kôranh Brah nơm, mâu lah tâm ban ma rom Brah Krist Yêsu ngăn.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Lah ndri nau răm maak i khân ay may lĕ geh nôk nây nơh ah ntŭk ăn? Yorlah gâp lĕ gĭt n'hêl, nôk nây nơh khân ay may ŭch ma rvek găr măt khân ay may nơm ăn ma gâp ro lah ma blao jan.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Aƀaơ dja mơm dâng khân ay may tâm rdâng đah gâp chrao, yor ma gâp ngơi nau ngăn bơh?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Phung nơm nti nklă i nti iăt ma jan tâng nau vay Môsê, khân păng geh nuih n'hâm gơyh ngăn ma khân ay may, yơn ma i nau ŭch ntrŏng mâu ueh ôh, khân păng ŭch tâm nkhah khân ay may bơh hên, gay ma ăn khân ay may geh nuih n'hâm gơyh tâng khân păng dŭt hô hŏ.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Ueh ngăn lah geh nuih n'hâm gơyh tâng dŭt hô ngăn ma du ntil nau, lah nau i nây ueh, ueh ngăn lah tâng nau ueh ƀaƀơ, mâu ôh dơn tâng nôk gâp hôm gŭ ndrel dơm.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Ơ oh nô ta nau nsing i tâm ban ma kon sau gâp nơm, nau gâp leo khân ay may sât nsing ma Brah Krist nơh, tâm ban ma nau gŭ oh, aƀaơ dja gâp geh nau jêr ma khân ay may du tơ̆ jât, tâm ban ma nau gŭ oh ma khân ay may du tơ̆ jât, n'ho ma tât Brah Krist jêng kôranh ta nau rêh khân ay may ngăn.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Nau gâp ngơi nchih ta samƀŭt dja dăng đê̆, gâp ŭch ngăn gŭ ndrel khân ay may, gay ma gâp mbơh ngơi rdơ̆ rbăn, yorlah gâp mâu hôm ôh geh nau mân ma nchih njuăl ăn khân ay may.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Ơ oh nô ta nau nsing, khân ay may i ŭch gŭ ta nâm nau vay Môsê, lŏng khân ay may mbơh ma gâp hŏm: Ah khân ay may mâu gĭt ƀah moh ƀă geh nchih ta nau vay i nây?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Yorlah lĕ geh nchih ta nau vay i nây lah, Abrahăm geh bar hê kon bu klô, i du huê i kon, bu ur rnha Hakar jêng dâk păng nơm, i du huê jât i kon, bu ur rnha Sara jêng bunuyh kon me.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Tih ma kon i deh bơh bu ur dâk păng nơm nây, jêng tă bơh nau gŭ ur sai dơm, yơn ma kon i deh bơh ur păng nơm i bunuyh kon me nây, jêng kon i deh tă bơh Kôranh Brah de ton.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Lah ndri nau i dja jêng tâm ban ma nau ntât du nau đŏng, yorlah bu ur bar hê i nây jêng nau ntât ma bar ơ̆ nau tâm rnglăp Kôranh Brah. I du huê rnha Hakar jêng tâm ntât ma nau tâm rnglăp i geh ta yôk Sinai nôk Kôranh Brah ăn nau vay ma Môsê nơh, bunuyh i gŭ ta nâm nau vay Môsê jêng tâm ban ma dâk ma nau vay i nây, kơt Hakar jêng dâk Abrahăm.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Hakar jêng tâm ntât ma yôk Sinai ta bri Arăp, jêh ri jêng nau ntât đŏng ma ƀon kuŏng Yêrusalem ta neh ntu dja, jêh ri ƀon i nây jêng nau ntât ma dâng lĕ phung Israel i ndjôt nau vay Môsê, khân păng jêng tâm ban ma kon Hakar, ndri khân păng jêng tâm ban ma dâk ma nau vay i nây.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Lŏng Sara i bunuyh kon me jêng ntât ma ƀon Yêrusalem i gŭ ta kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah, jêh ri ƀon i nây jêng nau ntât ma dâng lĕ bunuyh nsing ma Brah Krist, păng tâm ban ma mê̆ bân, ndri bân jêng tâm ban ma kon me đŏng.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih lah:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Ơ oh nô ta nau nsing, dâng lĕ khân ay may tâm ban ma Isăk kon Sara đŏng, jêng kon Kôranh Brah tă bơh Kôranh Brah lĕ ton lor.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Ta rnôk Abrahăm, kon i deh jêng tă bơh nau gŭ ur sai dơm jan jêr ma kon i deh tă bơh nau dơi Brah Huêng Ueh. Aƀaơ dja geh tâm ban kơt nây đŏng.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Yơn ma ta Nau Kôranh Brah Ngơi, a mơm lah? Geh nchih kơt nđa: ‘Ăn may ntrŭt lơi bu ur dâk bu, ndrel ma i kon bu klô păng nây, gay ma i kon bu ur dâk bu mâu ôh sŏ dơn ndơ ndrây ndrel i kon bu klô bu ur kon me’.
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Ơ oh nô ta nau nsing, lah ndri dâng lĕ bân mâu ôh di i kon bu ur dâk bu, dâng lĕ bân jêng i kon, bu ur kon me.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.