Atos 8

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 — ausente —
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Lŏng Sôl ri ŭch n'groh lơi phung nsing ma Brah Yêsu, păng lăp ăp nhih rông mpông jay bu, nhŭp têk bu tê̆ ndrung, bu ur mâu lah bu klô, nhŭp dâng lĕ ro.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Lĕ mpôl i nchuăt nhhing nhhang ri nơh, khân păng hăn ăp ntŭk, ndrel ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Brah Yêsu.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Philip i bu lĕ kơih ndrel Satêphan nơh, păng hăn ta du ƀon ta bri Samari. Ta ƀon nây păng mbơh nkoch nau Brah Yêsu jêng Brah Krist i nơm rklaih Kôranh Brah de njuăl.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Lĕ phung ƀon lan ta nây nđơr ŭch iăt ngăn nau Philip ngơi, yorlah lĕ nau khân păng tăng khân păng say Philip jan nau khlay nơh lĕ nau ngăn.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Geh ŏk bunuyh geh brah djơh lăp, khân păng nter dŭt dăng ngăn, n'ho ma brah djơh du lôh bơh khân păng i nây. Geh bunuyh kuet rven, ndrel ma bunuyh khât jŏng khât ti ŏk đŏng bah.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Yor ri bunuyh ta ƀon nây geh nau răm maak hô ngăn.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Ta ƀon nây, geh đŏng du huê bunuyh rnha păng Simôn, păng gŭ ta nây lĕ jŏ năm jêh. Păng jêng bunuyh mât n'ang jan ndơ ma nau dơi brah djơh, păng nkoch êng săk păng nơm jêng bunuyh khlay. Dâng lĕ phung Samari ta ƀon i nây, khân păng ndrŏt nhhih ngăn ma ndơ păng jan.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Dâng lĕ bunuyh, ntơm bơh bu jê̆ tât ma bu kuŏng, iăt păng ueh ngăn, bu lah: “Păng dja ro geh nau brah Kôranh Brah, i bu kuăl lah ‘Nau brah kuŏng ngăn’.”
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Dâng bu iăt ma păng kơt nây, yorlah lĕ jŏ năm ngăn bu ndrŏt hih rhŏl ma ndơ i păng jan nây.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Yơn ma dôl Philip mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ma nau Kôranh Brah ŭch mât uănh ma bunuyh, ndrel ma mbơh nkoch Brah Yêsu Krist, bu tâng iăt nau păng ngơi i nây ro, jêh ri khân păng ăn Philip jan ƀăptem yŭk khân păng ma dak nđâp ma bu ur bu klô.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Lŏng i Simôn ri iăt nau Philip ngơi đŏng, n'ho ma dơn jan ƀăptem yŭk ma dak ro, jêh ri păng gŭ ndrel Philip mro. Nôk nây păng ndrŏt hih rhŏl ngăn say nau mbên, ndrel ma nau khlay i Philip jan nây.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Mpôl kôranh oh mon hôm gŭ ta ƀon Yêrusalem ri. Tât khân păng tăng lư ta bri Samari ri geh bunuyh sŏ dơn nau Kôranh Brah, khân păng đă Pêtrôs, ndrel ma Yôhan hăn ta bri nây.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Tât ta nây, bar hê kôranh oh mon ri mbơh sơm dăn ma Kôranh Brah, gay ma Kôranh Brah ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh jŭr gŭ ta mpôl lĕ nsing nây,
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 yorlah bar hê khân păng nây ê ôh say Brah Huêng Ueh jŭr gŭ ta du huê ta mpôl lĕ nsing nây. Man ma geh jan ƀăptem yŭk ma dak ta rnha Kôranh Yêsu.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Ndri dâng Pêtrôs, ndrel ma Yôhan tê̆ ti ta khân păng, jêh ri mơ Kôranh Brah ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân păng.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Dôl Simôn say Kôranh Brah ăn Brah Huêng Ueh gŭ ta khân păng ri, yor ma mpôl kôranh oh mon tê̆ ti nây, păng sŏ prăk gay ma ăn bar hê kôranh oh mon nây
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 n'ho ma lah: “Ăn gâp ƀă nau dơi nây ơ, gay ma bu moh gâp tê̆ ti, Kôranh Brah ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta păng đŏng.”
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 Pêtrôs lah păng: “Ăn may, ndrel ma prăk may hăn gŭ ta ndrung ŭnh, yorlah may mân prăk dơi rvăt ndơ Kôranh Brah ăn!
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 May mâu ôh dơi lăp ndrel ta nau kar dja, du ntil mâu dơi đŏng, yorlah nuih n'hâm may mâu sŏng ôh ta năp Kôranh Brah.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Ăn may mƀăr hŏm nuih n'hâm djơh nây, jêh ri mbơh sơm dăn ma Kôranh Brah. Nkhêp lah Păng ma yô̆ nđach mâu hôm kơp nau tih may mân kơt nđay.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Gâp lĕ say may geh nuih n'hâm tâm mâu nach hô ngăn, ndrel ma hôm khan jan tih nâng mâu blao bah jan djơh, tâm ban ma nau tih kât may ma rse rvăk.”
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Simôn ơh: “Lah ndri đă may sơm dăn ma Kôranh Brah, gay ma lơi ăn gâp gŭ ta ndrung ŭnh, nau i may lah nây nơh.”
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Pêtrôs, ndrel ma Yôhan, khân păng mbơh nkoch nau Kôranh Yêsu ma bu, ndrel ma lĕ ndơ i khân păng say khân păng tăng ta Păng nơh, jêh ri khân păng plơ̆ sât tay ta ƀon Yêrusalem, n'ho ma mbơh nau mhe mhan ueh ŏk ƀon đŏng rŏ trong bri Samari nây.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Jêh ri du huê tông păr Kôranh Brah lah ma Philip: “Hơi Philip, may dâk hŏm, hăn mpeh jât dŏng ri, hăn rŏ trong i jŭr bơh ƀon Yêrusalem hăn jât ƀon Kasa, ta trong i bu mâu hôm ôh vay hăn.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Jêh ri Philip dâk hăn ro, tât a trong ri mâp ma du huê mpôl bri Êthiôpi, bunuyh bu char. Păng jêng kôranh kuŏng ta bri Êthiôpi, păng mât uănh lĕ drăp ndơ khlay, lĕ prăk kađăch ta bri i nây. Bri i nây bu ur jan kađăch, rnha kađăch i nây ‘Kănđês’. Kôranh kuŏng i nây păng hăn ta ƀon Yêrusalem ri nơh, gay ma yơk mbah ma Kôranh Brah.
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 Tât ma sât, dôl păng ncho ta rdeh seh, păng rŏ nteh Nau Kôranh Brah Ngơi ta samƀŭt Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Nôk nây Brah Huêng Ueh lah ma Philip: “Hăn hŏm, ăn dăch ma rdeh seh nây.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Jêh ri Philip nchuăt tâng rdeh nây ro, tât ta nây păng tăng kôranh i nây rŏ samƀŭt Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, păng ôp: “Hơi kôranh, may vât đŏng nau may rŏ i nây?”
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Kôranh i nây ơh lah: “Mơm blao vât êng, lah mâu geh bunuyh ma rblang?” Jêh ri păng jă Philip ncho ndrel kalơ ri gŭ dăch păng.
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Trong ntŭk păng uănh nây lah kơt nđa:
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Bu mưch Păng ƀăch ƀoch, bu mâu ôh phat dôih di ma Ôbăl.
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Jêh ri kôranh nây ôp Philip: “Lŏng may mbơh ma gâp, nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lah kơt nđa, bu moh păng ŭch lah? Lah ma săk păng nơm, mâu lah ŭch lah ma du huê bunuyh êng?”
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Philip mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Brah Yêsu ăn păng gĭt, ntơm bơh trong Nau Kôranh Brah Ngơi nây.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Bar hê khân păng i nây hôm ncho ndrel ta rdeh ri dadê. Tât a năp ri say geh dak, kôranh nây lah: “Dak ta dja geh, moh hôm geh nau ma buay gâp, mâu ôh ăn gâp yŭk ƀăptem ma dak?”
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 [Philip lah ma păng: “Lah may nsing ma lĕ nuih n'hâm ngăn, may mâu chrao ôh, ƀăptem dơi.” Păng ơh: “Lĕ gâp nsing Kôranh Yêsu Păng Brah Krist Păng Kon Kôranh Brah ngăn ro.”]
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Păng đă bu nsrŭng rdeh seh. Jêh ri bar hê khân păng jŭr a dak su, Philip jan ƀăptem yŭk păng ma dak.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Dôl khân păng hao a kơh dja, Brah Huêng Ueh sŏ Philip roh klŏk, uănh păng mâu hôm ôh say. Jêh ri kôranh bri Êthiôpi i nây ntơm hăn tay jât, nuih n'hâm păng răm maak ngăn, yor ma Kôranh Brah lĕ rklaih păng.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Lŏng Philip, say Brah Huêng Ueh sŏ păng gŭ ta ƀon Asôt ri. Jêh bơh nây, păng brô̆ mbơh nkoch nau mhe mhan ueh rŏ ƀon, n'ho ma tât ƀon Sêsara.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.