Atos 4
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Dôl Pêtrôs ndrel Yôhan hôm e ngơi ma phung ƀon lan, jêh ri geh mpôl kôranh jan brah, mpôl Sađôsi, ndrel ma i kôranh tahen nhih jan brah hăn tât ta nây.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Khân păng ji nuih hô ngăn ma bar hê kôranh oh mon nây, say khân păng ntŭm nti phung ƀon lan ma Brah Yêsu mbơh ma bu lah: Bunuyh khât hôm dâk rêh đŏng yor ma lĕ geh Brah Yêsu khât dâk rêh.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Jêh ri khân păng nhŭp bar hê kôranh oh mon nây krŭng ta trôm ndrung du năng raang, yorlah nôk nây bri lĕ ŭch ngo mâu hôm ôh blao phat dôih.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Yơn ma ŏk ngăn bu sât nsing ma Brah Yêsu, bunuyh i tăng nau kôranh oh mon ngơi nây. Bunuyh i nsing ma Brah Yêsu aƀaơ dja, dâng lĕ bu klô klăp lah geh 5000 nuyh, jêh ri geh bu ur kon se đŏng.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Tât ôi tay ri, geh mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma mpôl kôranh aƀă êng jât, khân păng văch rƀŭn du ntŭk ta ƀon Yêrusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Ta nây geh kôranh jan brah rnha Anas, rnha Kaiphas, rnha Yôhan, rnha Alêksăntrus, ndrel ma lĕ rnăk vâl mpôl kôranh jan brah lăp rƀŭn ndrel ta ri đŏng.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Khân păng đă bu leo bar hê kôranh oh mon nây gŭ ta nklang n'gul ri, jêh ri ôp khân păng: “Bơh tă nau dơi khân may jan kar i nây mêh? Bu moh ăn khân may jan kar i nây?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta Pêtrôs, ăn păng ngơi kơt nđa: “Dăn kôh mbah ma kôranh bri Yuđa, ndrel ma dâng lĕ mpôl kôranh êng jât.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Nar dja khân may ôp hên ma ndơ ueh hên jan ma du huê bunuyh rven dja bơh tă nau dơi.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Dăn ma khân may, ndrel ma dâng lĕ ƀon lan phung Israel ăn gĭt ma nau dja: Bu klô i dâk bơh năp khân may dja păng geh ueh săk jăn, nau dơi i nây tă bơh Kôranh Yêsu Krist ƀon Nasaret, i khân may lĕ nkhât ta si tâm rkăng nơh, yơn ma Kôranh Brah rklaih ăn Păng dâk rêh đŏng.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih kơt nđa:
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Mâu hôm ôh geh bunuyh êng jât ma dơi rklaih bunuyh ta neh ntu dja, mâu hôm ôh geh bunuyh êng jât Kôranh Brah ăn ma bunuyh gay ma rklaih bân.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Say Pêtrôs ndrel Yôhan geh nuih n'hâm bănh ngơi kơt nây, khân păng mâu vât ôh ndrŏt hih rhŏl ta nuih n'hâm ngăn, yorlah bu gĭt bar hê khân păng nây jêng bunuyh ƀon lan dơm, mâu ôh prot lăp nti. Yơn ma bu gĭt khân păng nơh vay gŭ ndrel Brah Yêsu.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Bu joi nau ma ơh mâu hôm geh ôh, yorlah say bunuyh rven i lĕ bah ri nơh dâk ndrel ta ri đŏng.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Jêh ri bu đă khân păng pe nuyh nây lôh bơh ntŭk phat dôih nây du ndŏm, gay ma tâm nchră nau.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Phung kôranh i nây lah kơt nđa: “Mơm bân jan ma bar hê bunuyh nây? Dâng lĕ ƀon lan ta ƀon Yêrusalem dja lĕ bu gĭt n'hêl ngăn nau khlay khân păng jan nây lĕ nau ngăn, bân mâu hôm ôh dơi rlăch đŏng.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Gay ma lơi ăn nau dja tăng tât ma bunuyh a êng đŏng, lah ndri ăn bân buay mbram lơi hôm ăn khân păng mbơh ma Yêsu nây jât.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Jêh ri kuăl bar hê khân păng nây lăp, buay mâu ăn khân păng mbơh nkoch, ntŭm nti bu ma Brah Yêsu, buay dŭt hô ro.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Jêh ri Pêtrôs ndrel Yôhan ơh ma khân păng: “Lŏng khân may mân heh, moh nau i di ta năp măt Kôranh Brah: Ăn hên iăt tâng nau khân may, mâu lah iăt tâng nau Kôranh Brah?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Hên mâu blao ôh gŭ iăt săk hŏ nau i hên say hên tăng nây.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Bu joi nau ma tê̆ dôih mâu say ôh, yorlah lĕ ƀon lan i gŭ ta ri rnê Kôranh Brah dadê yor ma say nau i nây. Bu klach phung ƀon lan jan nau uh ah, kơt ndri bu de buay mbram khân păng du tơ̆ jât dơm, jêh ri ƀơk ăn sât.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Bunuyh i bah yor ma nau dơi lĕ nau nây, păng lĕ rlau 40 năm.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Jêh bu ƀơk khân păng nây, Pêtrôs ndrel Yôhan, hăn mâp ta mpôl khân păng nơm, mbơh nkoch i nau mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung kôranh êng jât i buay khân păng ri nơh.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Jêh mpôl khân păng tăng kơt nây, khân păng mbơh sơm kuăl Kôranh Brah drơu du ntôr nau: “Hơi Kôranh Brah, May nơm njêng trôk, njêng neh ntu, njêng dak văch dak văr, ndrel ma dâng lĕ ndơ i gŭ ta nây đŏng.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Lĕ May ngơi ma Brah Huêng Ueh i kloh ueh ta kađăch Đavid hên kăl e nơh jêng bunuyh jan kar ma May, May lah ăn păng nchih kơt nđa:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Mpôl kađăch ta neh ntu dja,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 N'hêl nanê̆ ngăn ta ƀon dja, kađăch Hêrôt, ndrel ma kôranh kuŏng Pŭntês-Pilat, nđâp ma mpôl mâu di phung Israel, ndrel ma mpôl ƀon lan phung Israel, nôk nây nơh khân păng tâm di nau, gay ma nkhât Kôranh Yêsu, i bunuyh kloh ueh jan kar ma May, i May lĕ kơih ăn jêng Brah Krist.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 May geh nau dơi ma khân păng dâng lĕ, ndri khân păng i nây leo băl jan kơt lĕ ndơ i May lĕ ŭch khân păng jan bơh kăl e nơh dơm.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Aƀaơ dja, hơi Kôranh Brah, dăn May uănh lĕ nau bu mbram nây, jêh ri dăn May ăn ma hên i bunuyh jan kar ma May, ăn hên nuih n'hâm bănh mbơh nkoch nau May ngơi.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Dăn May nhhơ nau dơi May ăn hên jan bah nau ji bu, ndrel ma ăn hên jan ndơ lĕ nau êng êng. Dăn May jan ndơ i nây yor ma Kôranh Yêsu i bunuyh kloh ueh jan kar ma May ƀaƀơ.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Lôch jêh nau khân păng mbơh sơm ri, ta jay khân păng gŭ rƀŭn nây geh n'gơ, n'ho ma Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân păng dadê ngăn. Jêh ri khân păng geh nuih n'hâm bănh ngăn, gay ma mbơh nkoch nau Kôranh Brah.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Jêh ri dâng lĕ phung nsing, khân păng geh nuih n'hâm nau mân du ntôr nau dơm, mâu geh ôh du huê bunuyh uănh drăp ndơ păng geh, prăp dŏng ma săk păng nơm dơm. Khân păng sŏ lĕ drăp ndơ geh nây dŏng ndrel dadê.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Mpôl kôranh oh mon geh nau brah ngăn, khân păng leo băl mbơh nkoch Brah Yêsu dâk rêh. Kôranh Brah ăn nau ueh lăng ŏk ngăn ma khân păng.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Lĕ mpôl i nây mâu geh ôh du huê gŭ ăt ji ngot, yorlah bu moh i geh neh, geh jay, khân păng tăch lơi, jêh ri leo prăk i nây
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 ăn ta mpôl kôranh oh mon ri. Phung nsing sŏ prăk i nây tâm pă moh ndơ khân păng mâu geh mâu tŏng.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Geh du huê bu klô rnha Yôsep, mpôl Lêvi, tă bơh gôl dak Kipros, mpôl kôranh oh mon rnha păng Ƀarnaƀas, rnha i nây geh nau khlay lah ‘Bunuyh kơl bonh leng bu’.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Păng i nây geh neh đŏng, jêh ri păng tăch neh păng nơm, sŏ prăk ăn ta mpôl kôranh oh mon ri.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.